Ludovicus et Stanislaus tragicocomoedia acta primo coram augustissima regina Lusitaniae. & serenissima principe Asturiarum ... authore P.M. Petro da Serra è Societate Jesu ...

161쪽

a Interj, citur Scena Ultimas an ra

Evolat Scena . Ultima. Interjicitur Scena

Victor,to,euge Dicite ter io, ter io, Paean i ili x

Virtus 3 sola Vocatis ad 'ligionem. Me ducem Fratres gemini secuti, In sua Matrem peperere Pugna Nunc triumphati religant volenti Vincula collo. : 1 s i

Datur pictura alu Lud misi, Stanistit. ι Post bella, post tepulsaX 'Te Filii triumphant; Hie jam tenet ligatam,

Et hic 'parat catonas. Σ I

Me ducem, Fratres gemini, socuti, Regna cunctando rapuere Divum: i

duae rapit coelum violanta,landa est, credite; irtuti l . I

Datur alia pis Ludovicis s&anulat. Virtute pertinaci, Vinci potet Olympus; r Hic scandit, ille victor,

Arcesistenet Deorum. 4 :

162쪽

j Omnes rinis e lammoxnm. si Nil virtutibus arduum recessita ria yi ix, G T D A Natura quod recusati

Pugngs auspiciis tuis inruit, di s Κostha. Sodalis: ... Nostris uterque vicit. Victor,to,eMci . Dicite ter is, ter is, Paean

163쪽

R Udolpho regni primiere oppresso, & Fratris

otium invidenti suadet Apollonius impie

loquens, ut curis vacuus totum se genialibus oblectamentis tradat inmericiat venatum; cui dum accinguntur, rima cum vasa a cantu Ludovici laudes orditur: Deinde , nuda pro nitatione refert qualem Novitiu egit, & quanta in spem Societate nunc erigit. Venatui indulget Rudolphus, que obvius Eremita moestissima narratione funestat; audire tamen pergit Apollonium, qui seni irridet,& meras nugas, quidquid ille praedicit, vocat. Interim Ludovicus jam aliquot annos professus tria Vota, plenus gaudio Societatem audit multa disserentem: & ipse nonnulla ad res a se gestas attinem ita modeste ex opportunitate ingerit. Ingressus d inde illud idem cubiculum, in quo Stanislaus discessit e vita, ejusque facinora tabellis circum undiqappensis mandata miratus , maxime invidet felicis.

simae mortis maturitatem; quam a Deo impetrasse Societati nuntiat.

164쪽

Dura nimis est conditio principis ; vacat Numiam dolore, negotio, cura, metuis Melius id olim noveras, prudens caput, Germane, qui modo frueris grato otio, Dum mea laborar vita taedio sui. Hoc imperare,Apolloni, regnu id vocant Apollonius Scisicet ad artes gloriae summas vehi Felicitatis gemmeo curra super, Quam servitus juram populorum trahit Per civitatum subditas opes rotis, Hoc imperare dictitar, regnum id vocatis Rudolphus. Ego vero honestam servitutem nuncupo,. Et quod maloru pessimum fertur genu0 . - Voco mis etiam nemini miserabilimi Apollouitas. D l Has, quaeso, mitte naenias moestis sophi Quora est hominibas velle cu omnibus nihil,

tti Sceanae. ip sitque mutatia postice ni λα laquea re uiti tisique Palatiu

165쪽

yso Ludovicus, F Stanis laus

Nolleq nihil idem; & igitur assectus habent

Haec ridicula capita obsoletos: appetunt, Quod nos timemus; &,quod appetimus,limeta

Rudolphus. Hoc est sapere, vulgare quod non est decus ApolloniuS. Sed, qui latentes altius sensus videt, Cordisque latebras retegit, alio rem trahit: Nepe vocat ambitus superbe humilis genus. Dignum Platone scoma mihi mentem subit: Forte Plato opimas regio luxu dapes Instruxit, ascivisque Socratem : hic ubi

Mense apparatus, divites eboris thorois Facum coronam, aulaea pςndentia videt; .

Subjecta plantis stragula adludens, ait: Pede calco gloriam Platonis..Cui Plato Sed glorioseo gloriam calcas pede . Sic est: amoena gloriae adrepit juga Humana conditio , licet alia Via . . . Insistat alius, publica hic, hic tramite: Et qui tenebris vindicat tandem caput, Vertice petitae gloriae deses sedet, Montisque despicit labores in jugum

Reptatium: at qui culmen in latum vehi Desperat, infamat, quod invidet, num. Igitur beatus fruere splendore hoc tuo,

166쪽

Sineque latrare nocte sub nigra canes. Rudolphus. Vellem. Apollonius. Quis ergo prohibet Rudolphus. Ipsa sors mihi Curas solicitas parit, & usque parturit.

Apollonius. Nutrire cunctas nec veneris, nec potes: Necare abacta plurimas partu licet, Quas si fovere pergis, ipsum te necanta Cura nimis anxia, quasi vipera nascitur In matris interitum. .

Rudo EUL.P , pacilius est loqui, Qua facere. Nitor in ingruetes, & procul Expello furca pertinaces ; sed brevi

Riacum, senentque fortiuS- .n Apollonius. Non viribuuNegotii id agitur: agitur melius fuga. Audire me vis' dolphum

. Apollonius. Totum te pisae

167쪽

as et Ludovicur,scitariae laus

Totum te pilae, Stadio, palaestrae, & maxime venatui

Emancipatum trade , nec panem tui Relinque vacuam, cura qua repere queat.

Rudolphus. Cedo monitis: sed tu vide, ne me super Cadat suparum Domin. Apollonius. Ex hoc curae genus Murthus omine; posuit in solido Pater Mansura laudamcnta: non dubio gradre . Sequere Vocixςin Muri aetatem tuam, a

SCENA IL

sumque mutatu

Fama e cxvmu canens. postste.

iique Teπaes,Penmpotens tolle per ultimo ire utri' Me non plus alias Meridicum caputasti jam Vix credenda fero; vera fero tamen. cepi in IVada pronuntialione bata

sentant. . . 4 ,

Audite, terrarum Incolae, quotquot Vans Urbes frequetes, quotquot habitatis feris: Nemus hospitale ; audite, veteres Itali; Au diteque procul, nationes barbara . conetaga nomine nobilis satis suo.

168쪽

Patre Marchione , Matreque marito pari Per imperantum sceptra, per trabeas Ducu,

Ipsa obstetrice gloria, luci datus, Post clara facinora,resq bene gestas domi Sese in tenebras abdidit Claustri lubens. Sed quid tot aures,tot oculos lateat meo Vixerat I ESU miles adscriptus Duci. Jamq Vereranos milites Tyro bonus

Praeverterat virime celeri, ac praecoci Maturitate. Latere voluit ut omnibus, . ,

Sic Omnia latere voluit, & omnes sibi: Oculis neravit igitur usum, qu solo, Polove tantum fixit, an flores duos, An gemina 'dera' Innocens ut erat pueri. Credi quin infans potuit: ita parcus fuit . . . Sennonis, in vota idem,S in preces loquaxi Collegit omnium amicitiam, in alios suam Dum fudit omnem caritatem: nemini

Id ergo mir- , quod fuerit hostis sui, iExhausto amore penitus. Ipse sibi reus, i Judexque, testisque fuit, & lictor sibi.

In hoc tyranus, innocetem quod flagiis Assiixit,. ad necemque tenuavit fame: Iniit in ovo semper , ovo finiit Convivia; nec aliud, nisi Cerere Sacram Parce gulosus, & Mide Parcus Vorat. .

169쪽

Interii

Media,

quae tuam

rm Ludovicus, , Stanti laur

Si singula memorare pergam, me prius Fugiet dies . Haec prima militiae suae Posuit rudimenta: facile potest conjici, Qualem potitur militem Christi Cohors, t

ori decorandum laureae manent caput. x ' Canens iterum, dum carrus stolatis Terras, Pennipotens,tolle per ultimas Me non plus alias veridicum caput: Vix credenda iero; Vera fero tamen.

Chorus Venatorum; deinde alii tres Venatores; posita Ticianus, Rudolphusinpollonius in equis 1 Chorus Venatorum concinem. Ades huc, sylvae custos Numen i Nemus est certe Diris curae 3 Da posse vagum figere cervum Cadet haec tibi, si fera prima cadat.

Unus e choro; caeteri abeunt. Heus, heus rupit victa moliussus, Cornibus altam fmemtrr praedam: Tendite castes , mittitα jacula , furant .valles querulae bomiam.

170쪽

ia paret cenus, in quem mittuntur jacula: muta aliae iis agitantur a canibus. Dum reboant explosia miseisenta , C rus Heriararum post scenas multipliciter versia Bombum - bum - bum, &c. Venator primus bis prodit. Properate, socii: cervus hac pemix micat. Venator secundus. Huc ego lupu duo terga vidi: fer plagasrHic tendC.

Venator tertius. i

Sylva fervet agitatis seris. o' si daretur fulvus in casses leo l.Venator primus. : . ILatium leones, Libya cum cervos, dabit.. Alius e choro; Henatores abeunt. Heus,heus cursum Verte,molosse; Fulminat unco bellua dente :Tendite casses, mittite jacula; Referant valles querulae bombum. Apparet aperi, sit, ut supra. Venator primus in Ueatro. Fulmineus altas sternit hac sylvas aper.

Venato ecundus.

Molossi.

Venator primus. α que sibilo hortatos Voca.. Vena-