장음표시 사용
41쪽
quomodo vestris isthic histrisnil, ac pasrasitis nostrae placeant obscurorum Epistolae. , Docti omnes sumus, neque Scotum timemus nequo Plutonem. Expe- xire inquam, , qvam sint & meretriculis 'gratae. Est enim risius in illis multus, qui& tristem apud Inseros Plutonem, manesque sepultos ad caehinunx eXcitare queat, in tuosqVe ad vitam revocare. Sed quid de risu tantum: j os nost vi salebrosos lu-' dosque theatrales suis adjecere epistolis, ut varietas ipsa quae teste Politiano lecti. onum est irritatrix blandissimum quemque lectorem non possit nosv dele hare. Secuti mphercule stimus patres nostros,
qui jocumpeae Veneris cujus & nos asse- . cladisumu'filium esse voluero Quid igitur risu blandiu Z quid joco iucundius Z
quid Venere suavitus i quae prolem imam non potest non amare. LoqVantur illeClogi quae lint,nobis vivendum est more nostro. Vale,ex monte Parnasso. Uale obsiecro. Te enim anxio deperit Galli paea Musarum Ommum Musa. Iterum Vn
42쪽
te. Tu quid sentis nobis quamprimum re- scribe, es esto Epicurus stibans XXVII
id Nidola HaVersack, S. P. D. i a Ulti nos contemnunt Nicolae, at nova aThrasonem sequamur gloriosum, stid genus hominin leve, quod rei ludicrae iv pallentem impendit operam, eaqVegra vissimas abigit e mente curas. Salibus 1rmamur joco,i isti etiam si necesse est.Coim vitiis quoque o blasphemiis noctium par-
cat nemo. Comedaraus insiper& biba, mus in charitate non ficta. Patritos ego imitor mores v bibo,xebibo,VOrindeVOro, qvod omnes as lent cognomines , nati. meis majoribus. Plus haeteris ingurgito. Helvor etiam, quare Helvo nomen mihi. it Vale feliciter. ex navi stultisera, ubi tu
Vae de risu &joco scripsisti mihi, non
43쪽
displicuere. Cave Pythagoram tuo adjungas choro, quem Plutarchus sicribit, risia,joco, & facetiis abstinuisse. Quare &Theologi irtasse eundem secuti, tristes frequenter nimiumque graves esse Conspiciuntur id quod Vergilium praevidiose crediderim ; quum libro exto , tristem
iis vestibulo inferorum cecinit habitrire ens .ctu dimis Nonne satius est nos edendo, bibendo,choris ando, dormiendo, vitam nostram' produxisse; quam jej Una ad ,Oralmdo,abstinendo, desacras Theologorum ac iurisconsili in libro5 re vcndo abbreviasse. Vinum ne e anteribus Cro-Vit neque anatibus, sed hominibus tollam : his praesertim, i obicuris utiles viris,nouminus graecari qVam eo uti norunt. V, le. ex MORUntia.
XXIX. OLFONTIANUS HAVER - SACKIO S. P. D. inaede Vino scripsisti libenter omnes
44쪽
Obsturorum Virorum. s e sit acuit ingenium, debilibus quo edat grestim,& coecos illuminare videtur.Ne- fano nostrum cephalea, nemo hemicra- inea talibus capitum morbis ) laborat. Qv propter ne ab instituto nostro SVe- teri Consuetudine recedamus , semperiti Baccho, semper voluptatibus, semper a rogantiae ac temeritati inhanere debe- mus , ait sic dein furore pleni poetico, invectivis convitiis,contumeliis blasime- i miis, &haeresibus novis inimicos nostros operosius persequamur. Hoc qVoqveLU- cilii carmen ad mensam tuam suspendi
Vivite lurchones comedones vivite ventres, Vale ex Franci dia.
45쪽
M Tamen assones iconfessii, crudeli satis ammo4 nemoriter recitavit. iSequitur Dialogus Mercurii S Ollilam- bii Obscurorum triumviri, qui in t coelum Volens adiendae, ceci- lit in cloacam Vulcani. . ii III iter inquit) uocatis nuper omnibus 1 in concilium Diis, virum pro se in Coz- l: lis & prudentem & eruditum substitui voluit. Conquestus est enim se nimio com fractum senio, cursus platiatarum totam- - ique coeli machinam diutius regere non sposse. Optavit itaqxe hominem ut dia f xi eruditum ac sapientem qui rerum eia set arcanarum custos, & coelestis januae di- ligentissimus Observator. Qui Lunam cxtinctam incenderet, VigilanterqVe pro- Vicieret, ne Deorum quis iam Jovem cum Junone irorelu dormientem temerari- USeXcitaret. Itemque ne Solis equi alio lideflectentes, eano submergerentur; aut meridianis perirent ardoribus. Huic e nim homini inquit Jupiter) curam dabo, ut ex obscuris hominibus cacodaemones
46쪽
Obscurorim Ietrorum. .ffaciat, eosque collocet cum creatis stria i animabus in comparibus stellis. Curam
, etiam habebit ne Saturnus Planeta cum x virgine signo coelesti, contendat; multis-
'Me aliis praeficietur rebus; modo nostra Hajestat eorurnque hos stio non indu snus habeatur. Quod Jovis praeceptum
admirabile fatis&iiunquam auditum,ctim Dii simul omnes simulanter annuissent , missius est Mercurius Deorum immortalibi u incius , & eloquentia coeteris plurit inum antecellens, in hochumile viventiu Min domicilium, quam terram dicimUS. Qui cum orbem usque totum pene perlu-
sirusta, Deorum in linctu qui hominem 'nolebant ad coeuste ossicium sibi ipsis tis idoneu ordinari quendam sibi uchliuini stam ex omni Obscurorum numero delegit, o maxime talem, qui Theologosam rat nunquana. Huic enim hominii nomen est Ollilambius Philocamin, cu-
l jus patex Marqvardus appellatur, es mater, te j is Grylla, ad designandum ouod Mar-; 8 ardus Marquai dum & Gryna Gi flum
47쪽
procreaverit. Signate quaeB viri clari simi, hujus rei in sterium. Attendite hujus hominis dom inam. Quomodo en coelestia intelligeret homo iste, qui Vobversiitates delic nestans, in nulla est alter ria facultate eruditus. Si enim hunc homminem, qVem ego intelligo, recte judila re voluerimus , nec Philosophum, nec Theologum,nec Jurisconsultum, nec M dicum, nec Oratorem unqVam reperiemuS. Mercurius itaque et uslibet rei si Mutator a dissim uiator, di deoxum ut duo/ ximus instinctu perperam missus , cuiudam obseuro Reuchlmistae cui Olidam, bio nomen mitii quadam claritate in somnis apparuit. Qui Mercurium rerum omnino coelestium nestius videns, mirum in modum exhorruit, Steterunt1 comae. ut Vergilius ait in tertio) ct vox faucibus haesit. At Mercurius qui ex supernis sedibus dulcia secum liba contulerat, nonaginta illi
sensi e Noechen, Cornede, inquit, Ollilam Iiu S gxosse, quoniam grandis tibi ad hum
48쪽
Obscurorum I grorum. 4βestat via. Mox Ollilambius angelum es Te credens, & se alterum Eliam, Quorsum: ait Z In coelum, resipondit Merc. Recte factum subjunxit Ollilambius,ut illic im- , pleam mentem, qVi hic repleo Ventrem. , Jam sentio Jovis benignitatem: Ah vitas tandem sensi stolidus, bene operatur Deus
es tuus, meque non immerito recognoscit
amicum suum, &R euchlinistarum omnii, tum primatem. O factum bene ijam ego, nullana, amplius infirmitatem sentio, itas me tuus coelestis oblectat cibus. Disputare tamen tecum non possum Mercuri,
ij quoniam ita sum exhaustus multis jampridem S infirmitatibus & miseriis. M. Et tu miserias sustinuisti Ollilambie inter, ganeones & Sycophantas i Odilamb. Tua Deo misi is, & haec ignoras Z Tu qui
praeterita non nosti, quid futura praedice- res t Si ego in hunc usque diem Diis coi versatus suissem ut tu coeterique omneS, , Deus esse vellem. M. Parce quaesis Ver- bis. Scriptum est enim. Ne quid nimis., Nonne ad lyram Hesiodus cecinit,
49쪽
Optimus est homini lingva thesaurus es la
Gratia qua parcis mensuratfingula serbis.
Olli. Pulchra illa sunt carmina. M. Recte sentis,& hanc ob rem tuam infamam depone. Noli unumquemqVe moribus tuis aestimare. Desine morbo illo procacitatis uti. Desine alios per impudenti- am lacessere; talibus enim verbis tibi in coelis amicos par,re non potes, Videris inimicos velle. Cesset altercatio internos. Quin tu uno verbo dic, unde tibi tam gravem ac plane onerosam infirmitatem concoperis. Ol. Ex variis multiplicibus eduliis plus aequo sumptis. M. Qvem cibum indies comedis Θ O. Pellesani rinas & colla caporum tosta, buculas, JuVencos, turtures, perdices, phasianos, coturnices, turdos, ficedulas , ct plurimi omnino generis avitia molliterque ac studiose tosta ; haec stomachum meum nune non laedunt, i est sicut tabula rasia, in qua nihil est depictum,apta tamen nata depin
gi, semperque illius Versiculi sum memor,
50쪽
: Ol. 5 me felicem, o me beatum Ollilai i hium. Quia tamen de epulis locuti si1 mus, dic, rogo, mihi priusqVam hinc abe- am, quae sint Deorum immortalium escui lenta,ego enim sum unusa esserieckerius, is hoc est,omnium mensarum assecla,per ima tam cum sacco ciVitatem. M. Ambro-b sa,ova Brbilia, ex saccaro pastilli,pingviai. Vaccarum ubera, item placentae nucleisi amygdalis&saccaro conditata Datur etiami micuique nonnunqVam porcellus inte- gre tostus,illumque duntaxat mensam ac cedere apud nostros admittimus, qui cin- sulum t poridissigaverit, uxta c/rmen
