장음표시 사용
271쪽
HIs TOGAE DAN IcAE L B. VIII iis praeualido exemplum liquere. Qui si uires suas scisi et omne equitis imperium sperneret. Quas quoniam ignorat, facile insidentis arbitrium patitur. Ita Nicolausi uiribus suis fidem haberet,cuncta prospere,dissidentem uero nihil feliciter executurum. Post haec Elinus quod patriae sortunam uenditauerit a rege persdiae da. nnatus, no solum praeseeturae beneficio,sed etiam patrimonii rebus ignominioisse exutus,ultima inopia sordidissimi lucri poenas persoluit. At Henricus ob suptarioris pugnae successum audaciae incrementis euectus, littorales Danos piratica iacessendo, non solum Eidorae finitima, sed etiam cuncta Stesvico alloc quod Danorum opus vocamus interiecta uastabat ipsam interdum urbem illatis clam per nauigia copi j improuidam aggrediebat Atal post exactum Elinum adhuc finibus illis prouisore vacuis,creberrimς exteroru uiolentiae etiam domestica surata accessere,tantoq; ciuitas intus 3 oris acerbius urgebatur, quanto ad nocenda occulta manifestis proniora noscuntur. Aeque ciuis ut hostis sormidabat Quipis p Fresones cum Holiaths ac Dytmerchis impunitatis spe ob praefecturae uacaistionem concepta dies latrocini js,noetes furtis emetiebantur,& ubi fastigia nequibant, imas aedium partes ligonibus adorti,cuniculis custodem fallebant. Nec milano aedituorum in asservandis rebus cura flagrauit. Equi intra repagulum ne suratim abstrahi quirent, ferro compediebantur. Aedium excubitores uberioris cautelae gratia, ualuis astixi iacebant. Nec ferarum claustris contenti,etiam lassia adntus obfirmabant. Ita grasi ante latrocinio quidam ingenuae stirpis plurimoru paupertatem partarum nequiter opum incrementis abolitam cernens, abst respectauerecundite eadem amplecti animuinduXit, clarissimami indolem suam spe ludicri incitatam,ex summo nobilitatis fastigio in obscoenissima alc profundissimam turpitudinis sentinam abricere no erubuit. Ita sanguinis decore indecenter usus, uires generis ad scelerum licentiam transtulit,ec quod uirtutibus nutrimentu esse debuerat, uitrjs obtentui secit. Siquidem nulli facta eius aperta criminatione inseis quendi audacia suit, tantoc propensior delictis impunitas habebit,quanto conis speetior delinquentis noscebatur autoritas. Ea tempestate missi a Kantito qui peis cuniam quam educator eius depositi nomine conseruauerat, in Fioniam e Stalandia transferrent, cum ab utrocplittore aeque distante nauigio procul piratas imis minere conspicerent, expensam flane crumenam undis occultauere. Postremo cum se parum potentes remigri animaduerterent,fugae dissidentia implicati, recluso tenaculo,uetustas regum ope harenis, quam hostibus relinquere maluerunt. Quam rem Nicolaus in Stalandiam eae Honia traissciens tametsi eminus specula, retur,periclitantibus praesidio lare nequiuit,quod exiguis ec inhabilibus ad remigium nauigiis uteretur. Postea cum Kanutu iocundu prae se uuItum ferente conis spiceret, oris hilaritate increpans Ob recente auiti paternit aeris iactura, dolere ei admodu expedire dicebat. Ille nihil hac se moueri sortuna dicebat, sed eius beneis ficio summa liberalitatis occasione accepisse respondit: ut enim ante nihil ex pater. narum opum cumulo decerpere ausum,ita deinceps accessuras abunde erogatu. rum Maximu quippe auaritiae nutrimentu diuitia esse, quas quisquis asseruare Diuitia si intenderit,ibumanitati uacare non possit.Qua uoce se pecuniae,sed eam regi impe messi duarimerare monstrabat. Cuius rei praecipuu extitit documentu quod sequitur. Cum ob creberrimas acerrimast finitiminu excursationes nemine Stesiuicensis prauectuis rete beneficiu etiam oblatu recipere audente, Κanutus tam periculosum a patruo honore non opum cupiditate,sed fiducia uirtutis expeteret,nem gratis eum impetrare quiuisset uendita patrimonii parte,sormidolosum alijs munus precio assecutus est, eam demu quaestuosam esse militia ratus,qua gloriae di claritatis stipendii, potuisset acquiri Ita rex extimescendu ignauiae decus uirtuti uenale fecit,emptor
uero plus lucri in militiae. opu agitatione reposuit Principio siquide perceptae
272쪽
sAVONI GRAMMATI cI potestatis Henrico per legatos mandat libenter se cilio de pace acturu, si prima 8 damna Iuliaremendatione pensata, ec spolia ab ipso restituta fuissent. Quibus profectis ipse interim perinde ac respons prescitis, non solum suoru,sed etiam eo rum quos ex finitimis amicos habebat, manu cotracta legatoru reditu armis sub sequi statuit Henricus se nec cum Danis amicitias gesturu,nec a materias haereditatis petitione cessisturu respondit. Quo accepto Lanuius rursum ad eum legatos mittit, omne sequestre pacis comunione publice recisuros. Quoiu Henricus irrisa legatione,Kanutu impatienti sestaris equo persimile ait, se uero petulantiae eius frenos iniicere curaturu His auditis Kanutus, ut magno impetu, ita minimo tumultu noctu ster ingressus, serri ec praedae abstines quo minus aduentus eius prouideret, diluculo ad Henrici munitione peruenit. Ille tam subitae irruptionis incautus, nec arma capere,nec se praesidio tueri parat, sed protinus uicinu moeni; bus flume equo attentans,unico aquae interstitio hoste fefellit, aetatusq; est quod Blutem suam amni quam oppido credere maluis i quem cummanutus ulte riore iam ripa potitum aspiceret, an maderet per ludibriu percontatus es L A quo econtrario quid ita incederet interrogatus, uenisse se, inquit, ut promissa ab eo Ora recipiat. Ille minas sibi quas nuper intenderat responsi urbanitate exprobratas intelligens, ignominia loco prosequutus, adeo mihi inquit, calciu uiribus obniti uideris,ut ne tangi quidem cotinerive queas.Tunc Kanutus prius castru, deinde caeterae regionis culta uastauit Secundo quom nouatis copi js omne Sclauia stra' ge aic incendio implicauit nec solum patria hoste, sed etiam hostem robore ua cuefecit, adeo ut prius prouocare solitu ne propriae quidem tutelae sufficienter linqueret. Postremo cum totas Henrici uires prudentia sua ac sortitudine debiliσtasset, sanguinis quo illum proxime cotingebat natura actus, ut publice hoste ita priuatim amicu egit Semel nanq; dimista exercitu uiginti duntaxat equitibus comitatus,ad locu in quo Henricu diuersari didicerat,cursum direxit, praemissis qui suae ei salutationis mandata perserret Henricus falso hoste sibi blandiri inquiens, prounus ubinam esset perquirere institit. Quibus eum in porta adesse reserentio hus, ipse nuncio attonitus, mensam ad qua rie prandendi gratia discumbebat, ut manus discutere parat.Tuc legati praesentia ducis a pace prosecta iurantes,conceptum falso metum assirmationuiuarum perseuerantia discusserunt. Quibus ut Henricus fidem habuit,sugae meditatione amoris indicio castigauit Enimuero tahulae innixus sulffuso lachrymis ore infelice Daniam futura dum tali uiro carue rit, aiebat: se uero amicitia eius syncera amodo fide culturu Hunc nimiru consanguineus amorec suae infelicitatis obliuisci, L hostis uirtuae fateri coegit,uti pro priae fortunae immemore, ita alieni laudatore effecit. Deinde praesente amplexa tus, haud parcius lachrymas quam epulu praebuit Quippe praesente eius man suetudine Φ praeteritas noxas attentius intuens, stequentiae damnoru unius besnefici j indulgentia anteposuit. Sed ne Ianutus prosectu a pietate moerore in gratus excepit. uinetia plus in creanda pace biruenda dape uoluptatis reposnens,&quas mediatoris partes agere exorsus, Henricu auunculi gratia expetere iussit, ac demum consensum eius perseuerantia admonitionis obtinuit. Siquidem Henricus rem materna, cuius repetendae causa aduersa Danis arma tulerat, prae
cispactione interposita,Kanuto in possessione ascripsit, eandem*Gnutus ad re' gem conditione qua acceperat transtulit, ac deinde recepta ab eo pecunia Henrisco numerauit. A quo etiam postmodii ad conuiuandu accersitus excipitur, affir/mante priori eius aduentui minus J decuit impense seruitia A quo etiam Henricus nuper se uita alc incolumitate donatu iudicans, S clauiam ei iurisurandi framitate legauit. Huic accessit quod ad gerendicu Theutonicis bella, quibus prae cipue Selauia uexabat, filioru uirtutibus dissidebat, maluiti maturusbrutudine
273쪽
IIII TORIAE DAN Ic An XIII haeredem circunspecta arbitri j sui libertate conciscere, quacri sub naturali sed inualido patrimoniti exteris peruadendu relinquere Hec omerente Kantatus impietatis sibi notam immerentiu liberoru contemptu parituru Trmat, sec tam iniustis eius prom1siis usurum negat Postremo perseuerantissimis Henrici precibus suis Peratur, propositi ratione a natoris secordia mutuantis A quo etiam imperatoris gratia quod Sclauia in eius beneficio reponi uideretur, ad modis egere permonis tus,equum ei calces auro confixu muneris loco transmisit,donumi per se habile inusitatis ungularii ornametis accipienti uenerabilius reddidit. Crediderim tune
imperatore plus laudis in dantis industria, quam dono reposuisse, cum primi preocij metallu quo cotemptibilius habitum, hoc gloriosius uideret oblatui Absumis Pto Henrico legatam sibi prouincia nullo refragante possedit Anterea Haraldus cum nec domi clarus, nec soris celeber haberetur, uirtutis inopiam quaestuu coaepia leuare cupiens, resertum nequitia animu in imam turpitudinis voragine egit. Ad rapinas&furta mancipi js utebatur Seruoru labores latrocini js applicabat. Satellitum cultui uiciniae spolia, sumptu impendebantur armenta Aestate pira.tica pariter ciuibus at exteris insidiosus exegit. Caeterii quo Ros hildiae damnoissius immineret, aduersam ei munitione erexit, quam ccsordidissimae clientela frequentia copleuit. liam ruris opima populatus, pari uernaru maleficio ciuilia Iaceis rabat. Qui clam noctu meritorris sese tabernis subiicientes, complacitas animo merces impune tollebant. Alins interim districitos hospitu iugulis gladios appliocantibus, interitumi minantibus,ni iniuriae Patientia praebeant. Ea furti uiolentia summa ciuitatis opulentia ad ultimas rei familiaris angustias redegit. Talibus cais lumnie stimulis acessita prouincia,accensis indignatione animis, ultrices damno. rum manus Haraldi bonis inricere aggressa, spolia poli's, rapta raptis ulciscitur. Necti enim sibi aliena corripere, sed propria resumere uidebatur ipse tuto terras tenere nequiens, costernatae multitudinis impetu nauigio uitauit. Quem Kanuistus alieni rapacissimii, ac uitiosissimi ubiq; lucris incumbente aspiciens,aut persi milem aiebat omnigenis alitum penni nidum copaginanti, subito uentoru turbine disiiciendu Ita Haraldum praedone Omnium effectum, omnibus praeda ex sedaturum, aliorumcn spolia suorum indubitanter periculo luituru At Erico modestum erga populares ingeni erat. Hi cum debita sibi paternae rei portione exis peteret,ab Haraldo fratre repellitur,negante adulterio ortum ad haereditatis communione per tingere Ea re,ui par erat,motus, acerrimu bonorum eius peruas aerem astere coepit,fraternisi spolin iniurias suas ulcisci probitatis loco duxit.Ceterum Aruacu rapta congessit, sordido neglectol loco splendidas opes coplexus. Quem Haraldus noctu ibidem inopinatu adortus,postqua suga delapsum cognouit morae copia non luppetente,circa praedam haerere metuens, tecto faces subiecit resertam in suis opibus aedem flammis absumere,quam raptori intactam dimittere maluit Quo comperto Kanutus prosecta a contemptu lites compescere capiens metuensc ne degenerati patriS fulgor in si in exolesceret, utram Stesvicci uenire districtius mandat, si supersedeant parte corporis spoliandos minat. Praeae sentes deinde fraterne coarguens, curiosa animi inspectione aequissima inter eos patrimoni sparticipatione peregit, Ericol ac Haraldo in paterna bona eundum iudicauit. Eodem tempore Henrici Suenonis sili4 coniunx mariti conuictu ingenti perosa fastidio aliena ueste sumpta, suis se penatibus intempesta nocte subditis xit. Apud quam iuuenum quidam ut fama est plurimam obsequio familiaritate
adeptus,callide effecit, ut ad suum eam amore perduceret. Deinde ne res amboaerum periculo proderetur, muliebriter allectam uiriliter cultam, furtiue deuexit
Quam uir eius fortuitis subsecutus indici js,apud Alaburgia in cultu familiari deo Preti ensam,amatore delapso,domum reduxit. Verum hanc ignominiam a clan
274쪽
cionis motibus insecutus, insontem notabat interea Sueticaru partium rege ab sumpto,Gothi summa, cuius omne penes Sueones arbitriu erat, Magno deserro ausi alieni priuilegh detrimento dignitatis sibi incrementa quaerebant. Quorum
Sueone autoritate contempta, ueterem gentis suae praerogatiuam in aliquanto
obscurioris populi inuidia deponere passi non sunt. Igitur antiquae dignitatis spς
ciem intuentes, titulum iniusta collatione praereptum, nouo regis electu cassa runt. Qui mox a Gothis trucidatus,morte Magno imperium cessit. At Magnus incidentem sibi nuptiarum cupidinem, Polanorum praesidis Bolcisclaui filiam postulando compleuit. Qua sibi per internuncios desponsa, mox Sclauiae excitam paterno imperio classem admouit, rex cuius artis clauus diutinas cum Danis, Polanisci inimicitias gesserat. Hic Nicolaus urbem Ornam oppugnare adorsus, obsidionem pactione redimere coegit. Inde Iulinum nauigans, Bokisclauum m/gna manu instructum obuium habuit. Cuius copi s auctus, celerem oppidi ex Pugnationem peregit: deinde relicto uictoriae socio allatam filio sponsam abdu cit. Vartisclauus rem Sclauicam intolerabili uastationis onere sessam conspiciens,
pacem colloquio petit.Quo parum prospere habito,pari supplicatione apud Strelam discedentes aggreditur, ubi cum pacis pignoribus fretus, nauigium regis ab
ipso inuitatus intrasset, maligno satellitum instinctu,captiui more habitus regre di prohibitus est.Quam rem Ka nutus in concione querela prosequutus,magno Pere regem monere coepit, ne plus alienae perfidia uiribus quam propriae indulgeret temperantiae, neue hostem fidem suam secutu captione implicans, ut eum libertate, ita seipsum perpetuo famae splendore priuaret Fore enim ni captiuum mitteret, ut priuatum crimen publicus patriae rubor existeret. Itaq; efficaci per suasione usus, Scamicum oppressione&dominum infamia liberauit. Quae tam iusta Κanuti sententia totius concionis suffragi j comprobata, magnum alienae inuidiae irritamentu praebebat. Dimissa classe nuptialia secra apud urbem Ripam
agi placuit. Illuc siquidem frequens nauigiis portus oppido splendidam merciuuarietatem importat. Vbi cummanutus in ueste Saxonica caeteris cultior progrederetur, Henricus obstas inuidia oculis alieni cultus splendore ferre nequiens, orta inter ipsos altercatione, latus eius aduersum gladios ostro tutum sore nega
uit. Quem Kanutus nullo magis ouillis securum tergoribus respondit: lacessitu uestis suae sulgore urbano rusticitatis opprobrio speciosius quam minis aut con ulcris ultus. itaque exprobratam sibi externi cultus aemulationem, domestici cauillatione prosequi contentus extitit. Idem postmodum orientis partes piratica peruagatus, cum speciosa domum spolia retulisset,ideo se dignitatis incremen ta accepturu speraret, pro gratia accusatione expertus esti culpatus a rege, quod in re uetica praedam egisset. Cuius operam ualenter aeditam consimili probita*tis genere aemulatus,Magnus inter caetera tropheorum suorum insignia inusitati ponderis malleos quos Ioviales uocabant, apud insularum quandam prisca uiros rumis igione cultos in patriam deportandos curauit Cupiens enim antiquitas tonitruorum causas uisitata rerum similitudine comprehendere, malleos quibus coeli fragores cieri credebat,ingenti aere complexa suerat, aptissime tantae sonoristatis uim fabrilium specie imitandam existimans Magnus uero Christianae distis plinae studio paganam perosus, Scilianum cultu, Iouem insignibus spoliare sanctitatis loco habuit. Et adhuc quidem eum Sueones perinde ac coelestium spoliorum raptorem sacrilegum autumant. Sed utinam initns eius exitus respondioset. Verum plerisque Magnum sanguine uel necessitudine contingentibus Kas
275쪽
ΗisTORIAE DAN IcAE LUB. ita ristus excitat. Sed praecipue aemulum ei Henricu genialis tori contumelia faciebat. Margaret autem benignissima consanguineae charitatis alitrix, confli j sui trano quillitate concitatis iuuenum ingenijs opponebat, saluberrimam disciplinae moMderatione insidiosam petulantium rabiem temperabat. Quae cum intercutis livomoris uitio immodico tibiarum turgore premeretur, neque letiferam morbi rasbiem medicamentis leuare quiuisitet, ad ultimam pene tabem redacta Kanutum egregia indolis fiducia aduocat, impenset hortatur, patriae pacem, propinquoσrum v concordiam fidei suae beneficio foueat, tutamento stabiliat, tantuml se in rebus domesticis gerat, quantum egerat in externis Adiecit quo existere qui regiae familiae charitatem odio disiicere niterentur, se uero plenis salubritatis moranius pestiferos talium instinctus pressime. Ille deum smplicitatis suae testem astiromat, selae, ne uita tempus innocentia ac fide exacturum, periculorum procerui s excipere, quam infligere malle promittit, odiat beneficiis repensurum testa, tur. Illa promissionis beneficio delectata, tantae fidei securam aequo se animo obitaturam asseruit. Quae ut iuuenilis inuidiae fluctus uiua cohibuit, ita consumpta a, Xauit. Nam ab eius fato iuuentutis impatientia primam propositi sceleris licentia mutuata est. Sedec Henricus praeter comunem simultatem etiam priuata Lanuis tum indignatione perosus, iniectos malignitati suae fienos audaci impietate disecussit. Ubhonem quom praesectum: Haquinum filium quo firmius dolum strueret, promptioremi sceleri aditum conciliaret, insdiaru participes facit. Hi tres eximium anuli fulgorem uirtuti aemulatione pertaesi, graue mendaci j incita mentum aduersum excellentem eius claritudinem destrinxerunt. Itam splendii dissimum patriae lumen densissimis tenebris inuoluere cupientes,nihil eum regis uita temporibus cndeserre, sed ipsius e itum praepropera ambitione praecurreaere, iam in regiam sibi potentiam arrogare dicebant. Mouit regem tanti contem, plus opinio, denunciatac concione, K nutum iubet accers.Qui cum prior praeostitutum frequentiae locum adisset, superuenienti patrio Theutonicae comita iis more, pallio uacuus obuiam accurrit,equossi descendentem continendae sellae ministerio ueneratus est. Tunc Nicolaus fari inconcione exorsus, docet Suenonis
filios in regni gestione aetatis praecipue respectum egisse,successionis habitum
talis ordine dispensasse,dominandi tu in annorum praerogatiua constituisse,neaque minori maiorem honore praecurrere licuisse.Quamobrem sese ut natu minismum, ita etiam regno postremum staternae moderationis exemplo nullam fortuis nae uiolentiam intulisse, expectatorem beneficri eius non raptorem suisse, neque ad intempestiuum aetati culmen manus praepropera porrexisse cupidine Κanuisium uero parum priorum exempla secutum, uiolato speciosissimae consuetudiis ni habitu regni ius cum re necdum queat appellatione precerpere,singulare nominis ins ne celerius Q iustius Occupare, iamin a suis falso regis titulo censeri non erubescere,consultius acturum si regnandi sortuna non in suoru adulatione, sed in extantis adhuc regis occasu reponere, maturum P praestolari decus, quam intempestiuu praeripere mallet. His atq; consentaneis modis regia sbi nuncupa, tionis ins ne eripi que ebatur. Tunc exurgens Kanutus diu uultu hum intentii habuit dicendioe exot diu aliquantisper sudore oc suspiri j praecucurrit. Tandem di oculose animum leuans, gladi jT ut mos est capulo innixus; peccan nquit, pater qui moderatione tuam supra quod aut maiestati, aut aetati debe exasperat, quic pacatissimae mentis tuae serenu, mendacioru procellis incitant, obtrectatio nurni bilis uexant. Sed onustum mihi ualde est,quod integerrima animi tui en perantiam aliquid ab alienissima tibi iracundia mutuata, e quasi sinistro rationis ductu transuersam serri conspicio Rerice quaeis nugarum auctores mendaciter
obstrepentes, falsael huius criminationis figmentu respue. Nel enim iniurioso
276쪽
SAXONI GR AMMATI I tibi nomine censeri sustineo.Herum me mei non regem appellant. Itaque cum a Sciauis dominus salutari consueuerim, sinistri tantae comitatis interpretes alienae urbanitatis occasione insimulationis materiam aucupatur, ipsi* uenerationis se ficia negligentes,etiam alioru iusta criminantur obsequia. Ego uero non regnum ut isti uocabulo usurpo, sed temperata nominis dignitate fastuosum salutatio'nis decus fugio, inuidendum honoris fastigium sperno. Ita absque omni maiesta tis tuae praeiudicio harbara circa me resultat humanitas Meam uero inter alienos uenerationem indigne serunt, qui ccmihi lucem, Sc fidum lateri tuo militem eriσpere gestiunt. Hos aeque tui usus ac mei capitis hostes iudico. Esto uocari me reσgem: en filium tuum Magnum nuper apud Gothiam regi scultus e nominis ins signibus potitum comperimus. Mihi quoq; si par apud Sclauiam fortuna fauisset,
certe binis regum obsequi js uti iocundu ducere debueras,idemi tuae quod meae fortunae incrementu existimare. Proprio nanc parta negocio, tuo balacerrime subiectarem fastigio, foreti ut inde seruitiorum fructum decerperes, unde aliou qui damnoru aduersa perferres Itaq; plus amoris quam odii in mea sueras seIiciσtate repositurus Adde quod pro tua ac patriae incolumitate excubare omni serte laetius, omni studio speciosius duxi. Ipse an efficaciter militauerim, nosti Littora Dani si placet excolite, aequoribus aedes quantalibet propinquitate iungatur. Ipsi indas cauete a maritimis,ego uos a praedonibus praestabo securos. Et si ueri conses rem agere non erubescis, ipse iampridem S lesulci consistens salutem tuam aduersum Saxonum excursationes iugibus excubiis uallare necesse habuisti. Eo si nunc diuertere libitum est,liberas metu noctes exigere poteris. Praeterea angustias regni tui sola Daniae possessione contentas, inusitatis terminoru augmentis explicui.Quos prius infensos habueras,nunc in tributum acti,tuo per me famus tantur imperiodiam quarum ego rerum sementem ieci,tu fructum absi negocio messuisti. Et quidem impensam ad militem, emolumentum ad regem redundare par estL Et ne ulterius priuatae militiae facta prosequar, etiam in publica aduerso pro te uulnera corpore excepi. Et tamen sic de te meritu suspicione, aequerimos nia causabundus aggrederis, ueteris* militis tui promptissima fidem &certissiomam innocentia notare deforme non ducis. His ite ergo operibus merui, ut adouersum me aemulatione tuam in concione destringeres Marche ex labore praesmia, ex militia stipendia decerpam, ut cuius beneficentia sperabam, indignatiostiem experiar: Aliena a te sit ingrati haec animi labes, ut operum meorum beneσfici js,inuidia atque obtrectatione respondeas. Verum totam hanc insimulationis uim ab inuidia prosectam,non tuae, sed tuoru malignitati imputandam existimo. At in regni fastigio collocatos, dissiciles accusatoribus aures praebere conuenit. Diu paternum hoc imperium gere feliciter*ρc nominis 5 regni insgnibus ustere. Haeredem tibi quem natura dedit, fortuna conciliet. Ego uero in quocun*me sortunae habitu continuero, nunquam celsitudinem tuam fide uel obsequio colere supersedebo . Permulsus oratione rex, placidiorem oris habitum indusens, ostensam salso instinctu conceptam in ipsa repente concione deposuit , exescratus eos qui simplicitatem eius scurriliter attentassent, set deinceps aduersum huiusmodi criminationum susurros aures obseraturum promittit. Cum Menσricus omnem obtrectationis suae molem prudentissima anuli responsione subouersam uideret, familiaribus regem minis aggreditur, summa illum regni ast ctatione teneri inquiens, incertamc Magno regni potitionem suturam si poμpulo iudice de summa secum laret controuersam habiturus. Quippe anulum caeterae nobilium turbae popularium suffragin praeserenduim Quamobrem de/here patrem successionis ius proprio potius quam alieno mandare iudicio, destis natumq3 haeredi locum aemulo vacuefacere, dum fili irebus consultum esse ueliti
277쪽
Ital sapere eum si suspectam Κanuti sortunam ferro praecurrere studeat. Hae uoisces saepius lacessit regis animum solicitudinibus implicatum,grauior quam ante suspicione torserui. Tunc Magnus perinde ac sortunae suae cosulendi, tollendit aemuli, a patre licentiam nactus, accitos qui se superius Henrico scelestissimi conis silvicollegio sociauerant,iurare cod git,fidum se comissi flentiu a 'turos Adiectus est his Haquinus cognomine oc genere Iutus, neque uoci eius ulla ex parte dimsum est, quant anuli sororem in matrimonio habere nosceretur. Igitur coniciae rati diu secum tacite austrantes quibus periculoru procellis, quoue exitin ponadere diuinu Kanuti caput obruerent, pestiferi consilin laqueos, humi decubando nectebant, ut si rem casu detegi contigisset, nunci stando,sedendoue saluti ipsius insidiatos se esse tuto iurare quirent, praesidio P siitus innocentiae sibi munimentu
conciscerent, ignorantes uerboru artificio iuramentu aedentem, periurio ob nota
xium sore Quoru sucosa at et errabunda simplicitas, plus criminis in uocis quam rius impietate reposuit, non in manuu sed labioru temeritate religionis uiolatiolant in constituens. Cum autem Haquinus Iulus coepti modeste sermonis exitum, Kanuti ne saluti insidiosum aduerteret,protinus colIegiose pestiferae conspiratiorinis abrupit, conclauel excessit, ne latronis potius quam necessarn partes egisse
uideretur. Igitur a coniurationis autore ne iurisiurandi uinculum perrumperet, monitus,nech lautorem consilin, nec,proditorem se sinuru respondit, quantiaosius esset immerentis periculu indici praecurrere,quam silentio tolerare. Ut aute Magnus insidiaru contextum familiaritatis praesidio obscuraret, cunctam suspicionis notam calliditatis acumine uitaret,ante omnia consultum duxit, ut cum eo cuius ardentissime cruorem sitiebat, fietam amicitiae aequalitatem iurisiurandi paisione consereret, perinde ac religionis pondere propinquitatis uinculpastrictuis rus. Et ut cunctam malignitatis notam sanctitatis simulatione praecurreret,nihil
perfidum aut obscuru uoluere putaretur, iniquissima molitionem suam insidiosa relinionis adumbratione contexit Quippe contracta apud Stalandiam nobiliumstequentia, Kanutot circa diuinu natali solenne conuiuandi gratia Roskildiam uocato, sacrae sibi peregrinatiois amorem incessisse perhibuit Praeterea coniugis ipsum ac liberoru tutorem ordinat, eis plenissimam rei familiaris suae custodiam mandat. Et forte tunc Ingiburga consiliu cognitione conscioru indici j apprehen, derat,statim in uirum ut praeparata capiti suo uitaret insidias missis literis monendum curauit. Ille nunciu non tam a deprehensionis certitudine, quam a muliebri pavore prosectum existimans,monitione respuit, se* non minus fidei in Magni quam uxo is praecordiis reponere diXit. Quem si sortuna aeque ac coniunx conis silio instruere uoluisset, obieetos perfidiae laqueos consultius uitasset, nec creduis litate suam alienae malignitatis hamis implicanda praebuisset Anterea magnatibus apud uos hildiam,quatuor solentam die continuo seriatis,Kanutus ac Magnus, publico iam couentu soluto, sacri teporis residua diuiduo peregere colubernio. Eodem sorte tempore quidam Kanut admodu sanguine coniunctus,in eius conspectu dissidente secum militem fuste percussit interemit, atq; ob id curia abire iussius Masinum petiuit. Prouidens aute Magnus, ne per eum ullum consilia sui indicium ad Kanutu manaret, nocte qua ad detestabile carnificis ministeriu perais pendum Utendit,caeteris se sequi iustis,solum hunc pristina Κanuti familiaritate suspectu comitem recusauit Consili j deinde participes iureiurando obstrictos si, dem facere compulit, silentio se cuncta tecturos.Post haec militem latebra claudit, insidias in circuspecta locoru obscuritate disponit. Mox Kanutum apud oppidum Hai alii adium ab Erico Falstriae praesecturae uiro domi eXceptu,per coniuratorei quenda genere Saxone arte cantore, sine arbitris sibi obuiuuenire iubet.Occurasus loca apud citimu uillae nemus denuciat. Ille nihil in re doli suspicatus duobus
278쪽
sAVONI GRAMMATI cI tantum militaris ordinis uiris totidemq; equisonibus in comitatum assumptis, ar'mis uacuus equum petiuit,nec lateri suo ferri munimentu adciscere curae habuit. Qiacm cum e famulis quidam gladio uacuu incedere uetuisset, quac se in latuqm tutelam ferro opus habere, espondit.Tantu enim fiduciare pacis in Magni societate reposuerat, ut in occursum eius ne ense quidem utendum putaret Moni tore uero ne serrum omitteret insistente,aegre gladiu sumpsit. Tunc cantor quod Gnutu Saxonici ccritus θc nominis amantissimu scisset, cautela sensim instruere cupiens, cum iurisiurandi religio quo minus id ageret obstare uideretur, quialis quid)nephas ducebat, sub inuolucro rem prodere conabatur, integritate suam interfidum arcani, Epium innocentiae seruatore partitus. Igitur speciosissimi carminis contextu notissimam Grimildae erga fratres perfidiam de industria mem rare adorsus,famosae fraudis exemplo similium ei metu ingenerare tentabat. Sed nullis monitoria ambagibus securitatis eius columen quassare potuit . Tantum
quippe fidei in Magni propinquitate repositum habebat, ut salutem suam periclitari, quam ipsius amicitia notare mallet. Quem cantor certioribus adhuc indicijs aggredi perseverans, loricae quam sub ueste gestabat summa detexit. Sed ne eo quidem suspicionis irritamento resertum sortitudine pectus, ignauia astringere ualuit. Ita solidae industriae satelles fidem suam 5c periurio uacuam,ec innocentia plenam praestare uoluit. Iam ganutus primos sylvae aditus subibat,cum a Maσgno occiduum arboris truncum insidente,falsa oris hilaritate, 6 fictis osculorumhlandimentis excipitur. Cuius ut astrictu amplexibus pectus serro tectum agno uit,quid ita eo cultu esset perquirere institit. At ille dissimulandae fraudis cupidiσne munimenti rationem reserre cupiens,esse uirum,inquit,uitae rusticae,cuius populari penates uellet. Κanulus Zorei atrocitatem, e temporis religionem sancti aestimans, quippe Epiphaniae sacra gerebantur, ne priuata ira publicum solenne macularet,orabat. Quo,ne se ultionem remissuru,nem proposito cessurum iuσrante, ipse satisfaetionis iusta promittere, suamc pro eius correctione sponsione ostierre coepit. Obstrepentibus deinde qui insidi is addicti fuerant, oculos in paratem circusserens, quid sibi militum haec manus uelit interrogat. Cui Magnus,iam de regni successione Scierum summa agendum respondit.Tunc Κanutus,ut pa tris eius maiestas diu laetis sortunae uelis prosperu cursum teneat, exoptat Tem pestiuam uero talium mentionem incidere negat.Haec dicentis uerticem exiliens Magnus obiurgantis more corripuit. Igitur Κanutus patente iam dolo manu caspulo inserens, vagina serrum abstrahere conabatur: iam* gladium mediotenus destrinxerat,cum eum Magnus capitis media distissiim exanimat.Caeteri contuoratorsi prostratu crebris consedere cuspidibus Sanguis eius terrae redditus salustarem fontis scatebram perpetuis usibus mortaliu administrat. Cuius caede comσperta Skyalmonis fili j, quibus multa ad eum ex educationis comunione familia ritas erat, petitum ilico regem ut ipsum in Roskyldensium monumentoriarea tumulari patiatur exorant. Ille loci copiam negare, ciuitate tanti mali aspectu exsasperanda dicere, eos* a quibus lanebris anuli pompa duceretur, indignatio nem suam aduersum inuisam Magni praesentia acrius destricturos. Quapropter exequias potius seditiosum pugnae strepitum,quam pium humanitatis obsequiuhabituras. Hic mihi pavorem specie,reuera odium exhibuisse uidetur, curasset ne specioso occisi inere tetrior intersectori Iabes accresceret. Reversi qui regi supplicauerat,miserandum amici corpus tenui funere Ityngstadium extulerunt.
Nec diuina laboratibus beneficentia defuit. Siquidem locum in quo pausantibus gerulis funebris eius lectus constiterat repentino fontis ortu signauit. Ali j quo que copluribus rerum indici j ingens sanctitatis eius splendor eluxit. Facinoristima,promiscuu patriae lamentum excivit, omnii penates plangore compleuit. Populus
279쪽
ΗisTORIAE DAN IcAE LIB. XIlI iro Populus enim cum calamitosum de nece eius nunciu accepisset,protinus conuia uioru quae ea tempestate gerebantur,hilaritate deposita, morem tempori impenosum moerore mutauit, ni eo lamentando, uter* sexus unius gemebundi amici uocem habuit. Cuius funus publico luctu elatum,quantus eius amor omniu antramis insitus esset,indicio fuit. Itam cuius uitam patria charitatis ossici j excoluerat, morti quoi testes grati animi lachrymas erogabat,utSanutum eiulatibus,ttaia,Ptorem spiritus eius ualidissimis execratioibus insecuta. Magnus uero ob impiae caedis euentum profuso in gaudium animo, Roskildiam repetit, regnum p quasi sublato iam aemulo spei firmitate complexus, erubescendam tacinoris fortuna tria pudio prosequi deforme non duxit. Quinetiam sanctissimis Κanuti uulneribus quibus plenas poenitentiae lachrymas debuerat,voluptate ex facinore concepta, per ludibrium insultare sustinuit. Ne autem sanguis coelo terram egregie meriti propagine vacuus interiret, haeredem deus extincto subiecit. Nam octaua posti, ac luce, Ingiburga Κanuti conceptum ex eo marem enixa proditur, cui ec maesterni aui nomen inditur. Tunc Haquinus quem superius tinniua ortum signi, scaui, cum* eo Petrus matre Bottida natus, ecflij Shyalmonis, facinoris atrocitaritem graui querelaru contextu prosequuti, indignam amici necem in popularia
ubici concili is deplorabant, aduersum iniquissimu percusseris actum uulgi iram
rigere cupiendo. Quinetia tunicam eius crebris soraminibus absumpta omniuoculis inconcione subiiciebant. Nec parum luctuosam eorum actionem lacerae uinis irritamentu adiuuit Quippe compluribus ingentem ultionis cupiditatem
iam foedae lacerationis spectaculum ingenerauit. Sedec sanctitas Κanui crebris signor indici j prodita, ac diuinis uulgata miraculis, incredibili eladis eius conis questoribus adminiculo fuit.Haraldus quoc interdum declaratam apud Idyngis stadium concionem,maiore regni quam ultionis affectatione petiuit, ibic tristis, simam fraterna necis querelam peregit Ericus uero insulatu a Kanuto praefectuis ra donatus, sola uindicis meditatione solicitus aestuabat. At Nicolaus popularis inimicitiae metu periculosum cocionis aditum suspicatus, suam Melfili j copiam multitudinis uiribus offerre non ausus, Lundensium antistitis Asteri consilium
duocat. Quo edoctus,Magno ROskildis relicto,Ryngstadium petit,sperans se per absentiam fili j pacatiorem plebis stequentiam reperturu Uerum quia habendam in collibus concionem tuto petituru non uidebatur,in oppido acquiescere, quam incerta populi fidem discrimine suo tentare maluit. Cum*Kanuti fratressatum eius apud concionem pari suissent querimonia prosequuti,populus lachrymosa eorum actione permotus, tam innocui sanguinis carnifice publica damna tione mulctauit, sentetiamq; sua aduersum tam prispiritus oppressore destrinxit. in .sem uero pristina adhuc fortuna uenerabilem, tant de eius incerta cosensu seuerius consulere passus non est,ne noXam 5c innocentia in aequo ponere uideaereturillam patria parente honoris pariter eius atm aetatis aestimatione uerecudius habita,ab hoc animaduersionis genere immunem reliquit orta tandem de regis absentia mentione,subitis costernationis surrj incitatus, laxato concionis ordine, intra suos eum penates opprimere gestiebat,prefatus iuste rege ab his adiri,quos prior ipse petere noluisset,praesertim cum praesentia suam concioni quae per eum uigere debuerat,in uicinia constitutus negasset. uod cum rex ex his quos ad cognoscendas cocionis uoces direxerat accepisset, Asteru emittit,qui reuerentia cnobilitati suae,5 sacerdotio debita irae uulgi irrumpentis opponeretalle plebis in Dccursum cotendens,conspeeto Erico, dextera habenis eius equo delapsus instis uit Que diu ac multu ut iram cocepta temere,remitteret precatus,pro Magni facinore decreta lege correctione,pro patris eius innocetia statuta defensiois iustitit
Promittebat.Quinetia detracto pileo,costernatae multitudini capitis sui maiestate
280쪽
S AVONII GRAMMATI cIC obiecit. Tantum aute eius apud Ericum precatio ualuit, ut regi non modo salus, sed etiam in proximo petendae concionis licentia deserretur. Quanqua enirn pO pulus ardentissimo studio in Kanuit ultionem ferretur,autoritatem tamen antisti tis quae inter Danos amplissima erat,ante oculos praeponens, plus eius precibus quam suis sententi j indulgendu putauit. Itaq; rex concione sine silio petita, non
aliter desensionem sibi conciliare permissus est,quam ut se Magni praesentiam ui
taturum,eumc domo ac patria excessurum, nec ante receptam a populo ueniam reuersuru iuraret. Caeterum ne uulgi iram exasperaret, diuiduum cum eo conci
lium habuit, internuncin partium mandata gestantibus Arbitri j siquidem regis facultatem exili j quod Magnus apud Gothiam cuius rex est et agere poterat, in
tuentes conditione utendum monebant, suturum rati, ut interim in omnium ani
mis odi fetus habitus exolesceret, ipse prolixioris absentiae beneficio mitiorem Patriae sententia reperiret. Populum quippe exit in eius miseratione mouendum, iram quam sceleri inflixerat, poenitentiae remistiiru sperabant. Ita pacato popula rium motu,rex Iuliam,Magnus Gothiam exilii speciem praebiturus petiuit. Hu' ius pactionis obtrectatores amici regis fuere: quippe qui Magno occidendi Ka' nutum cosilium dederant,conditionis habitum execrantes, teterrima sibi ratione regem consuluis. dicebant, satius affirmantes ut ipse rerum summa deponeret, quam unicum filium oc in spem regni procreatu, ob leves agrestium minas exiis deformitate damnasset. Quamobrem oportere Magnum reuersionis ius paterno potius quam populari arbitrio subieetum habere, citissimoc reuocationis beneσficio patriae&propinquis inconsulta plebis malignitate restitui. His uocibus ir ritatus Nicolaus, missis qui Magnum accerserent, abdicatam eius comunionem inimica religioni charitate repeint. Nec pensi duxit cum contemptu periurii da D natam sanguinis sui praesentiam amplexari. Cuius indulgentiae temeritas prossicellam Magni discessu pacatam,reditu concitauit Enimuero Ericus ac Haraldus
Nicolaum,cui eatenus indemnitate detulerant, utpote uoce sacrilegum, consilio parricidam, detestabili filio damnationis consortione iunxerui, scelere pares pce
na aequandos existimantes. Nec enim ulterior iurationi eius fides habita est, qui iam praeproperastin reuocatione conspicuu cunctis periurium aedidisset Uerumne populus regio ductu uacuus regem incesseret, sub certis signis militare constituit, fragiles conatus &propositi irritos iudicans, quos nulla auspicia procuras sentatam regem ex consueta potissimu familia petiturus, praeterito Haraldo, Eri co quod huic stirpiastinis esset, ct nomen, evregias uires suffragins detulit. Siqua dem facilem ex his electione morum inaequalitas faciebat. Non solum enim aua ritia Haraldi, sed etiam libido flagitin obsta, a regno repelli meruit. Huic contu galia sacra spernenti, frequens concubinis cubiculu extitit. Quippe matrimonio non contentus, genialem torum pellicum usu pollutum habuit. Quarum partus singulis in cunabulis excepti,& in aula liberis matru ossicin educati, triste nuptae spectaculu fuere. Igitur ob inuisos parentis mores, suspecta quoc posteritas eras, nec solum praesens patris, sed etiam futura liberoru metuebatur impietas,quod silioruastectus paternis soleant ingeniis respondere Eapropter cuncti ab Harat
do oculos auertentes,benignis Ericum animis respicere maluerui. Ipse uero plus propriae moderationi quam alieno fauori indulgendu existimans, oblatum aso Pularibus honore sumere recusauit, ornamentu eius uiribus quaerere, regnum parmis praecurrere cupiens Igitur ccultioni studendum,ec imperio ante partam uictoriam abstinendum putauit, ac primu Iuliam imparatae expeditionis uiribus petit. Quem contexta acie procedente Toro Riparum antistes compostis pers diae comentis excepit,summa regis innocentiam predicans,eumi iurationis siιπtenorem deinceps executuru promittens Uerbis deinde magnam prae se excussiationem