Chr. WasI Senarius, sive De legibus & licentia veterum poetarum. ..

161쪽

ydeream vide heini mica, quidvis suu imo homo Doen. t. rc s. Sia nunc quis σώ- qua mundiparta e quis audis Matiin Geb. 7. Phocida quis Panopen quit Aulida quis Narissent 'M M. δε consei. H. 3 Citiis illos igitur putet natas Ciceto, qui versum in soluta oratione vitiosum putat, reprehenditur a Quintiliano s. . quod rationem in L. Pisonem ab Senario exorsus sit Pro I I imitortales rivis hic illuxit

dies Quid Ter. Heautot 3 3 o. quid Misssimile sorte aliquando evenerit.

diose hujus factum es, culpa non Iactum es mea. Que positionem facit. Varro Hecatombri Ubi illa phalero,gemmeaque pMnia' Neque iovi A b. 'I. Si rixi, His magi ei, q*a esse arbitror.

o laris du, mim, viro, nec acripo ipso. Manil. Apr. I. Neegrauius cedit, neque barreni rimo osmetit Id. r. an, eae vestes . nequa insunt tum ina Gntis. Versus tenor Malis o pectus reponit igitur subsunt, ut

162쪽

αρ. Θnaeresis aeterum Poetarum. II '

numeros absolvat Latinitatis, ni fallor dij ndio vestes enim inesse magis quam subesse dicuntur membris humani

corporis. Matiar. Nebaide a. Sinu in arma mea, neque his mora quos in ptaras.

Plaut Mereat s a I.

A Iacio composita miram retinent proprimitem duo, si Vocalis praecedar interdum enim contrahuntur.

163쪽

Coopetris mitem . micitis. Juint. Merc. y a LSanv η- es quin pedes οὐ in eurmurum reicitus Conjiciam Id. d. 3 4 6 . Nam hercis egita barba rantis arripiam. in ignem coiciami In reliquis vero compositis, ubi praepositio in consenantem desinit, verbum modo plene, modo concise ponitur cujus rei testimonia in alium articulum commodius rejicientur. Voc lium confluxu quomodo arctentur syllabae, quod ad studium

Artis etricae excitandum Mad operam in ejus rudimentis dirigendam nonnihil valeat, exsuperius dictis non obscure cotiligi posse confido. Rursus earundem vocalium conciliis diremptis, quomodo voces spatia laxent, inquirere series argumenti monet ortatur.

A P. X. miser M.

REsolutio vocalium complexarum, quam IRRESIN

appellant notam genuinae antiquitatis prae se fert, eoque augustior est. Martiali notatur antiquarius sui seculi Poeta

164쪽

C. io Diarem eterum Poetarum. 13a

di amicis, Dinarche, ainorum. Fugae fugai Varro Parmen-e.

Viscum, μν -- qua Ne mageses, e Latinam idioma maximam Priem profluxit, solent diphthongos resolvere ut μι ,- ως m. Charmidae Charmidai Plaut. Trin. a a 3. Libonis buis adolescenti, Charmida fili. Periphanae Peripli in x MEpidis socio. Imp. male Periphani

Vi ibi nominat Stratippoclem Periphan filium Quomodo locum illum alias confusum Minconditum sup

rius algessimus Charmides, Periphanai. aeolum more μαν' Πι--αο ipsa soni laxitas propter stilabarum augmentum sententiae quandam amplitudinem circundat. Liceat dumis do versiculos sub initium hujus conruientarii memoratos ob oculos revocare. hic Ennianus.

id, ouaeso, apud Ovidium leniori festumagmine nil c acti nihil supervacui peregrinita, sonte Archaismus in extremis vocibus disilutis utrumque pompatitatem persona Regiae conciliat praeterquam quod singulae dictiones in aptos numeros, velut fine tormento, tuopte nutu considunt. Plautinus ille de legato a Magnae Dipublicae gratia. λciem instructam censeas ita lentis minuitariis gressibus superbum incedit agmen in medio quadratum, cornibus hinc inde circumfusis. Interdum j xv durum in Ddο-- embliuntur.

165쪽

De Licentia Gq. Diaeresis

λω d lice -λον Priscian L. x. c. de ordine literanun

Subjecta Subiecta Senaci ποι Siqua fervenit subiecta canero es Iam in disyllabum iam distrahitur quod Scauro ex priscis

167쪽

Insueta Id. x x. insueta voce terreret feras Suasi Andria Argum mavi suas non repugnat Pamphilus.

F. quoque terram obsecro, hercle, quin eloquere Sylvae sylvae Horat 'ad. 3 3. Nunc mare, num Bluae. u. carm. x 3. Aurarum S Bluae metu. Miluus Tarentiin Horm a a 26.

Qid sui quis non res aeripitritoditur, neque minis. Ut T. o. d Gisan. Editor Noti var Milvio. uim M. e. r . Ut uolucru, vim rapidinimo, milum ex GHor. I d. 16. Adulteretur lumba miluo. . Plaut. Aul. ulmentumpridem ei eripuit --. o. t mi liceret miluum vadarier. P H. x x3. Colum saepe eum fugissent suum. ro in credentes traduntsse miluo.

168쪽

C. o. Diaeresis Reterum Poetarum. 33

Plaut. Rud 4 4 o. Via pate Θ miluum etiam, cum ibi auferret tamen. M. Paen. I 3. Tenesis me arcte, mea voluptas mala ego metuo miluos. Miluinus M. Duae 3 a 3. Nisi miluin aut aquilim ungulis. M. Men. 1 3 9.

Marida suae mihi in mensam apposita miluinam suggerunt Larva Larua Plaut. Casin. 34 a. me utque uxorem lud eatust Larua Id. Amph. I F. Nam hae quidem edepol laruarum plena est quid vorbis sufflu. Aul. F. Laruae hunc atque intemperiae, insaniaeque agitantsenem Laecvt. 3 4 66. yam deliramenta lo uitur Laruasi lant virum.

Num ibat exulatum, an abiit f etiam loquere laruaaa. Fateor eliqui profecto etiam loquere larua Laruatus M. Men. a. Num laruatus aut cerritus, fac sciam. Id. Amph. Laruatus edepol hominem miserum' medicum quaerito. 'Larualis Priapeiu Pallorem, maciemque larualem.

169쪽

Licentia. C. io Diare s

Ttine δε raliquis utim erit plectimur. Id. 3 o. Inter reliqummere viqi obsonia. I . 4 a. Accepispartem tum reliquam posceret. Lucret. 1 6o. Nunquam reliquo reparari tempore possunt. Id cyr . 'siquii motu vitales vincere saepe. Quid . Plaut. M o. Qid consomniavit ' ego dicam tibi QDiquam; ut cuiquam Plaut. Cui Nee quoiquam rimini supplieare nune rarium t miri Aliquo M. R et . Dum mea arescunt: in aliquo tibi referamiratiam Nisi Hiatus, quod iacit aliquando, reddat est in meo sylla

bam communem.

Nequaquam Novi, Pulti. Ubi tu nequaquam cubare a prater. Aquae Lucr. 6oso. Eis quoque, ubi in magna aqus, vos que lacunas. Ibid. toa tuae calidumfaciunt aquae tactum atque vaporem vulgati Codd. subdiderunt, laticis etiam Beda parum aD tendit ad Diaeresin, cum tradit vete principem vocalem in aquae pro communi usurpare solitos UM. Mi GL a II.

170쪽

Affinis huic materiae erit disquisitio de toto ge Ilere vocalium, in eadem dictione concurrentium iliter se, quantum spatium occupent di tueantur: quantoque temporis intervallo jure proferri debeant. . .

ante ALTER A M. in diversis ejusdem dictionis syllabis in eaque traditur ubique, paucis duntaxat exceptis, prior corripi. an ita se res antiquitus habuerit veterum monumenta recin Primo propter latentem diphthongum vocalis illa psoducitur ut in ei velut eii in Germanica pronunciatione vocis ejus; ehus elare exauditur sic ei, eii.

Dixti iam C. C. scripto 1 i. ydensis dixisti: quamvis in graphio legatur, dixti. Ibid. 46 Sensi ira minam ei caenam atque ejiu initibus.

Ita MSS. o. Faern & Donat inafle ib. I a sy contra My- densis namque ei unam caenam. Iibb. non praeeuntibus.

Ibid. ρ. Fortasse argentum dabitur H mi nutias. Guietus supposuerat, illi nimirum tenorem vocis ignorabat recensiorum regulis transversis actus.

Nae ille haudμ hupaulum lucri quantis ei damnum amrtes. Lugdunenses' posterae omiserunt, hoc, manifesta versusruina