Viro clarissimo Jo Georgio Schelhornio memmingensi bibliothecario A. M. card. Quirinus ..

1쪽

rat Apostolus Zenus in opusculo , quod Tullii Epistolis Italico idiomate redditis praefixum visitur, inscribit atque, Notice luterarie intonio alli Ma V, aut quotquot Io: Georg. Schelhornius in Amoe nitatum suarum Tomos huc illucque disperserat. Nemo tamen propterea Gereti incuriam accusabit, sed iniquae tantum ejus sortis, veluti dixi, miserebitur. Doluit ipsemet de Zeni opusculo illo id unum se rescivilis, quod extare ipsum ex Ioecheri Lexicci didicisset; ac dolenter quoque fassus est, tuas illas Amoenitates ad manus sibi nequaquam

fuisse, at paucula tantum ex iisdem secum amicos communicasse. Tristius adhuc moerebit Geretus, dum meas hasce literas perlegens intellexerit , eas Amoenitates passim vel in Italicis ossicinis obvias prostare, nosque omnes, quotquot variam literaturam amamus, magnifacere selectie eruditionis copiam, qua illae redundant. Mihi certe jam ab aliquot annis innotuerant quae earundem Tomo secundo tradidisti de libris paulo post typographiam inventam impressis,& praesertim a Manutiis, Aldo in primis seniore; quaeque Tomo decimo a Te sunt scripta de Aldinis Editionibus omnibus, in locupletissima Bibliotheca SchWarZiana extantibus,& de iis quoque, quae librariam tuam ipsam supellectilem exornant; quas nempe Parte II. Uol. II. Amoenit. Ecclesiast. Te parasse a firmas ope in primis Jo: Sigismundi, tui ex germano fratre nepotis, dum Italiam peragraret. Haec omnia Gereti libri causa denuo

oculis meis his ipsis diebus lustravi, eaque dili-

2쪽

Cm. genter conserens cum Editionibus Aldinis ab eodem memoratis , inde bene multas, quas ipse postides , effugisse oculos deprehendi Michaelis Maii- ta ire , & Jo: Alberti Fabricii , quos serme solossiae suae duces sectatus est: idem Geretus. Inter caetera anceps animi haesi nactus mentionem ab illa factam Horatii editi ab Aldo an. MDIX. recitatumque ibidem breviarium Praefationis et Editioni ab ipso Aldo praefixae, suspicatus enim sum, Gereis tum non quidem ejus Editionis notitiam, quam scilicet suppeditare eidem valuit idem Fabricius, imo etiam Maillaire in Appendice , sed breviarium illud, quod horum neuter indicavit, desumsisse ex tuo illo Volumine, quod postremo loco laudavi , namque ibidem integram eam Praefationem inseruisti. Hanc vero eo dulcius ego relegi, quod honor in ipsa enarretur,qualis a Phaedro commemoratur de Simonide Poeta , Aldo literarum causa in gravissimo discrimine habitus Canneti, qui I us ad Mantuanam quidem ditionem pertinet, ac xx. milliaribus ab ea Urbe distat, in Brixiana tamen mea ista Dioecesi continetur. Gratiam a me itaque singularem iniisti, Schelhorni, ex ea Praefatione in medium allata, non ita vero ex Epigrammate , quod tuo Horatianae illius Editionis exemplari inscriptum Mediolani an. MDxxl. in

laudem Lutheri ab homine, ut assirmas, haud dubie Italo evulgasti , imo de eo Epigrammate id ipsum dicam, quod de Amoenitatibus tuis alibi scripsi, plura scibcet ibi legi, quibus Catholicorum A 1 palato

3쪽

t IV, in

palato nihil amarius, auribus nihil inamoenius. Gereti librum gratiorem mihi futurum, quod tuis e manibus ad meas commeaverit dixi harum literarum initio, qua autem ratione id contigerit, magis magisque intelliges , dum ex occatione, quae mihi his ipsis diebus suborta est, suavem, quem tecum hactenus habui, sermonem de Venetis Aldi Editionibus, diutius aliquantulum protraham , ad Romanas divertens , quas ante ΑΙ- dum curavit Ioannes Andreas Episcopus Aleriensis, cui primum locum ipse assignas inter eruditissimos enascentis typographiae praesides. Praebuit mihi occasionem illam Cl. Freytagius A. M. cujus in literis, quas ab ipso ante mensem accepi, haec sunt verba : Controversia mibi nuper mota fuit ab amico de nomine Discopi Aleriensis, qui exorientis artis typograpbica tempore, mulsa veterum A ctorum monumenta oblivioni eripuit. Cum enim lia

Ium , tuae potisimum Adpendicis , qua bisuriam δε- euli Pauli II. literariam illuserasi, auctoritate ad id adductum, JOANNEM ANDREAM , in libris meis editis, phsm adpellarem, is per literas mibi confirmare s inuit, illum Ioannem Antonium adpellain

ium fuisse, Epitapbii verbis ex inbelli Iuliae serae

m. III. eol. so . productis , ubi boe insiguis nomine reperitur. Ei si quidem me muisis onebroncirum, O recentioris aevi Seriptorum, qui illum uno quasi ore IOANNEM ANDREAM adpellarunt, defendeH ρο-

teram , is tamen uitapbii verbis mensi habendam esse rigessit, Damruι sensennam nonnullis veterum

4쪽

Auctorum editionibus , υ. g. Editione Liυii Mediolani anno I 's. ιn fol. excusa, in qua disertis verbis

Joannes Antonius nominatur, corroborare, meque con

fundere studuit. Ad Te igitur ... .provocavi arbitrum. Putasses ne, Schelhorni, post laborem, quem nosti ex libro Pauli II. Gesia illustrata, oe vindicara

exant latum a me fuisse in Editionibus Aleriensis Episcopi non tantum manu contrectandis, sed in recitandis earundem Praefationibus, quarum ne unam quidem omisi ,& praeterea in evolvendis expendendisque Philelphi Epistolis, alibro xx m. usque ad librum xxxvi. quod eae scilicet ad Pauli II. tempora referantur , ac plura habeant de egregio studio per Antistitem illum impenso in sparta, de qua agitur,adornanda ; putasses ne, inquam, non defuturum eruditum aliquem qui de germano ejusdem Antistitis nomine litem mihi moveretὶ In illis autem omnibus, Aleriensis noster non Τo: Antonius, sed Io: ANDREAs constanter indigitatur . Annon ergo jure merito assirmem, prae manifestis illis & indubiis monumentis flocci facienda esse quae in contrarium ex Minutiano& Ughellio afferuntur At ea etiam comparatione seposita, aperte constat, ab ea ipsa Editione, quam Minutianus in Praefatione sua commendat , Antonii nomen disentire, namque in fronte ipsius Praefationis Aleriensis, quam suae praemisit Minutianus, haudquaquam legitur D: Ant. sed Io: AN. parique ratione, etsi etiam in Regesto, de more, ei Editioni subjuncto, Io: AN. signandum fuisset, attamen Typotheta oscitanter nomen illud expressit

5쪽

prioribas literis A M.adjuncta litera T,quam ipsam adjunxerat in Minutiani Praefatione . In Mediolanensi ea Editione, qua Brixia mea fruitur, varietatem illam meis oculis inspexi. Quoad Ughellium Vero, noverit Freytagius in sepulchrali Aleriensis Inscriptione , cujus exemplum Roma mihi transmittendum curavi, Episcopi illius nomen revera solis literis Io:ΑN.designari, quamvis in utraque Ughellii Editione Di Antonius selibatur; falio utique, sicuti fallo ab ipso Ughellio Raphael Volaterranus allegatur, perinde ac si is in Commentariis suis Aleriensem Episcopum Jo: Antonii nomine donasset, nam ille Io:

ANOREAM diserte nominavit. Ridebit modo, ut ceristo reor, Freytagius, allatam sibi molestiam ab inficeto Censore, multoque magis, quod ipsam repellendi rationem adinvenerit Veritati omnino contentaneam. Scripsit enim in suis ille ad me literis: Omnem sane controetersiam dirimi posse ego crediderim Epitapbium ipsum, quod in Templo S. Petri ad Vincula Romano exstare dixit Rhenus , a quopiam inspectum , ω accurate descriptum fuerit. Forte enim illius nomen , ut in omnibus fere edisionibus, quas Episcopia ille ALERiEN sis , per seribendi compendium Jo: AN. expressum , ω ab Ugbello, aut ab

alio, qui Epitapbium descripsit, rei baud satis omro , per Joannem Antonium inIerpretaιum fuit. Loco futilis illius controversae animadvertat, e

lim, Freytagius, perperam in Ueneta Ughellii Editione ex uno Aleriensi Episcopo binos confictos r periri, causamque errandi ejusdem curatori datam fuis-

6쪽

VII.

fuisse ab Trithemio, illius Antistitis mortem ad an. 1493. referente. Trithemium novimus de Italis rebus parum accurate scripsisse, cujusce rei novum documentum praebet locus ipse, in quo versamur, nam ibi Io: ANDREAM nostrum cum Ioanne Andreae Iurisconsulto Bononiensi confundit, hujus nempe opera quaedam illi assignat, deinde Innocentii Pontificis DFriderici Imp.notas chronicas affert, quae secum invicem pugnant. Quam vero consonet nota illa anni 147 1. signata in ea Inscriptione tempori, quo vita excessit Io: ANDREAs ALERi Essis, etsi satis superque ostendant Praefationes ejusdem a me recitatae, quarum nullam anno illo posteriorem fuisse constat, testis tamen insuper mihi est Herodoti Editio Romae excusa , quam hic Brixiae in manibus habeo; ad calcem enim ejusdem legitur Epigramma hujusmodi: Miraris, fuerim eum scriptor Ionicus, unde esuuod nune Romanus perlegor Herodotus. Magna quidem merito referenda est gratia Vatiae Ille meam pulchre transulit Historiam. Res igitur priscas, memorandaque facta Virorum Qui eupit ex uno noscere, nostra legat; Nam vi defuerint nostra exemplaria Romae, Arnoldi artifices consuluere manus , In quibus Andreas, Auriensis Episcopus olim: Extremam imposuit, nee sine laude limam. Prodiit ea Editio mense Aprili an. I 47 F., Io: au- te in ANDREAs, qui ibi dicitur , Aleriensis Episcopus olim , ex laudata Inscriptione sepulcrali mortem obiit die 4. mensis Februarii ejusdem anni.

7쪽

c VIII.

Redeo ad Geretum, cui significes velim, de Aldinis Editionibus, quae Graeca cum Latinis versionibus eo miro & insolinti prorsus modo conjunguntur, quem ipse a Chevillerio edoctus, verbis ejusdem Aldi explicavit, nonnulla a me in medium,fferri in binis Epistolis meis ad Clarissimos λ- ver linum,& Kaestnerum, quae ipsum rescivisse non pigeret. Multa ibi adnotavi de inusitato illo artificio ex Editionibus Carminum Sancti Gregorii Nazianzeni, Homero-Centronum , Constantini Lascaris Grammaticarum Institutionum, quas omnes Brixiae possideo, ac praeterea de Nonni Panopolitae Commentariis in Evangelium Sancti Ioannis, in quibus excudendis an Aldus fidem suam servasset, Fevertinus se ignorasse mihi scripserat. Mea illa latuisse Geretum nil mirum, quippe qui

ex omnibus obvio Amoenitatum tuarum promptuario nihil ferme suo in libro inserere valuit. Quoniam vero ex veteri axiomate voluptatem

habent miseri ex maerore hociae calamitatis , monendus a Te erit Geretus, infortunatum haud minus ipso fuisse Cl. Christ. Lesterum, cui, uti nosti extiteris recens a me datis ad Clar. Κa est nerum, significandum per illum curavi, omissum ab ipso fuisse inter Poetas Biblicos Latinos, de quibus eruditam vulgavit lucubrationem, Iovi tam Rapicium Brixianum, Virum aeque excellentem in Arte Ora roria, quod constat ex laudatissimo ejus Commentario De numero Oratorio , ac in Poetica facultate, qua se mirifice praeditum ostendit edita Davidico

rum Diqitigod by Coos e

8쪽

rum Psalmorum metrica versione , quam a tribus jam lustris in libro De Brixianu Literatura merito comparari poste monstravi famigeratissimis Flaminii,&Buchanani, Davidis pariter Psalmorum, versionibus. His ipsis diebus forte fortuna detexi, socium alium ejulce generis Gereto adjungere me posse, dum enim quidpiam aliud quaererem in Volumine septimo Symbolarum Litterariarum, quibus colligendis operam dat Eruditissimus Io: Franc. G rius, incurrit in oculos meos exhibitus ibidem primo loco Numorum in Europa percussorum descriptio authore Erasmo Froelichio Soc. Iesu. Aggreditur hic

tractationem suam a tribus Corcyraeorum numis, eosque referendos censet non ad Corcyram celeberrimam in Ionio mari insulam, sed ad Corcyram alteram in mari Adriatico, quae vulgo Corcyra ni- ira dicta est; ad alteram hanc spectare pariter af-rmat bellum cum Teuta Illyrici Regina gestum, atque confectum a Romanis, & aliqua indicat de origine nominis vel Κ κ . Quam multa de numis illis, de eo bello, de origine ista , in rem suam peritissimus ille Antiquarius derivare potuisset ex libro Primordia Core ae, quod triginta ab annis edidi Lycii in Regno Neapolitano, quodque a viginti hic Brixiae publicavi novis curis recognitum , ipse optime nosti, quippe qui eundem haud semel in literis tuis humaniter probasti, ac praeterea ipsemet compertum mihi fecisti, Io:Georg.Wachterum in Arenaeologia sua numaria scribere, sibi mirum accidisse , me in opere illo non vidisse, B nec

9쪽

nec agnovisse, in numis Corcyraeis areolas quadratas exhibentibus magnum Insulae ejusdem decus,

hortos scilicet Alcinoi designari. Meministi utique, Schelhorni, ad refellendam Nachteri admirationem hanc me Tibi primum, deinde Mazochio Clarissimo significasse, adeo decus illud Corcyrae meae mihi innotuisse, ut Homeri versus recitaverim , qui Alcianoi hortos describentes, principio areolas illas quadritas commendant. Horum omnium inscium se est ibet Froelichius, ac propterea una cum Lessercille sociandus Gereto tuo. Hic tandem, te monire, cavebit, ne Arnobii librorum adversus Geu- novam Editionem , uti se facturum pollicetur, adornare suscipiens, spe non decidat Romanam, quam Faustus Sabaeus Brixiensis ante annos ducetitum vulgavit, in suos usus adsciscendi, nec omittat ejusdem Sabaei res, uti fieri solet in Praefati

nibus, illustrare, nisi consulta prius ampla illa supellectile, quam eidem offeret liber paulo ante dimis De Brixiana Liseratura. Demum hasce literas claudens, persuasum habeas, velim , Schelhorni Clarissime, quaecumque in iisdem seripsi nihil officere existimationi, qua prosequor mines vestros, etsi a Catholica Religione dissidentes , eruditionis tamen fama insignes , nec etiam grati animi sensibus, quos profiteor eorundem eris ga me comitati, quam experiri frequentissime mihi contigit vel eo tempore, quo adversus illos ejusdem Religionis causam pro viribus propugno. Vale. B ciae die xx. Februarii an. MDCCLIV. :

. st