장음표시 사용
311쪽
tum gladios, tum flammas non semel in haereticos, etiam fatis iumctos, ex lege Ecclesiastica expedivisset. Terrei res exuvias post plurima bene facta demum exuit Gentilis Avenione die 27. Octobris anno a Christo nato I 3I2. Corpus ejus in Italiam transvectum, Assisii in sacello sanctorum Ludovici& Martini a se constructo, pieque dotato, sepulturie mandatum est. Andreas Victorellus in additionibus ad Ciaconium contra Scriptorum Omnium sententiam eVincere conatUs est ex monumentis Emr HiiD- Αvenionensibus, Cardinalem hunc obiisse in Hungaria anno fialutis res detegi- I3 . ctar tamen nonnisi anno I 3o8. mis Itis sit in Hungariam, uti W- legationis ejus tabulati clare demonstrant. Ea legatione functus, in Concilio Viennensi, sub Clemente V. anno salutis I 3II. celebrato, Bonifacit VIII. causam & famam, juxta superius dicta, tutatus est contra iniquas Francorum Regis imposturas. Hunc errorem, in quem deceptus Victorellus inciderat, ipsumet postea in additionibus ad vitam Clementis V. circa finem correxit. Scripsit Gentilis Homilias multas & doctas, ad Populum , ut restri Eisen grenius, habitas. Apologiam item pro Bonifacio VIII. Dissertationem adversus Fraticellos. Pluraque alia opuscula, teste Tos signano.
XIII. ICHARDUS Petronus , filius Dioti salvi Petroni civis Seianensis. nobili genere Senis ortus , adolescens politioribus disciplinis apprime excultus, diligentem Senis utrique Iurioperam impendit, qua in facultate exiguo temporis i pa-Itast Im tio adeo excelluit, ut arduis ae vo suo iurisprudentiae dissicultati- αν uim hus enodandis tanquam publicum oraculum adiretur; maximam- σοῦ ur. que eruditi viri famam eximiae doctrinae opinione tota Italia con- sequeretur. Bonifacius VIII. ejus nominis celebritate permotus, mi κ:--ie accitum, non modo Vice-Cancellarii munere, sed&pulpura istae. legationibus Variis cohonestavit; eidemque una cum Archiepi is . . ,. ROPO Ebredunensi, ac Berengario Epis opo Biterrensi onus imiaptioiarii Potuit SeXtum Decretalium Librum compilandi, edendique: quem omitur. ad Em, quam nunc cernimus formam diligenti studio redegerunt, ut ex Libri ipsius principio, sive Bonificii Praefatione apparet, in qua
312쪽
qua haec legimus : Nos ad apicem siummi Pontificatinsuperna dis serrime
vocatι, supra hoc cum ιnstantιa requιμι a multis, ambgmtatem , ancertι- tudinem huν-m H dsendium piarabm asserentem omni tollere, ac elucidare, qua de Decretatibus ipsis teneri, quale deberent ιmposerum refutari, gratia
suffragante divina, pro utilitate piatica desiderabibur affectantes I per ven rabiles fratres nostras Gmsielmum Archiepisicopum Gredunensem, edi sierem garaum Episcopum Aterrensem , ac dilectum filium Magiserum Ricbardum i . Senas S. R E. V ce- Cancessarium, Iuru utriinque Doctorum , Decretales ..
hujusmodι δligentius fecimus recenseri. v. 6 e .
Coeterum non parum Richardi famam Cardinalis , Auctom sirim Cis. Ciaconio, denigravit; quod lγeneficii accepti immemor, illius con- ω- da Maspirationis conicius & particeps fuerit, qua Bonifacius VIII. a su- charis opinio rente Philippo captus, maleque habitus, paulo poli moerore ani- ertur, ormi prothratus obiit. Hanc vero Ciaconii de Richardo opinionem refellitur. improbat Augustinus Oldoinus, dum scribit : Neminem axi quorum
meo quidem judicio, vel Richardus piaculum tale non patravit, Veisi patravit, cita eum poenitentia subiit: nam in Concilio Viennensi . . . Bonifacium ille Octavum omni suspicione haereseos, & calumniis ia Rege Galliae impactis, ipso, ejusque Senatu praesentibus, Plurima e . i is argumentorum e jure imperiali petitorum conserie liberavit; str
Dueque ut innocentem, Verumque Pontificem In consortio Gentilis Cardinalis tutatus est. His thantibus, quis facile richardum uno eodemque quali tempore ejusdem Pontificis & adversarium & defensorem crediderit Z Ratio utique,&contraria Scriptorum paene 'omnium sententia, auctoritate fulta , erroneae Ciaconii opinioni apud prudentes praeponderabiti illudque evincet, ut Richardus ab Objem calumniae nota immunis credatur. Clementis V. jussu, duplici legatione sunctus est Richardus Legatione anno salutis I 3o7. Prima, ut Italos proceres horribili inter 1e bello fungitur in concertantes, & obsequia debita Apostolicae Sedi denegantes, mu- ιμο , - tuo amicitiae foedere conjungeret; atque ad prius andam Romano Pontifici fidem censuris & armis, si reniterentur, compelleret. Secunda , ut si per se 1 olus tam operosum, maximeque Erd Uum negocium conficere non possset, Henricum Caelarem recens electum, in auxilium adversus refractarios evocaret. Erat autem causa , cur matricum
Hemicum Clemens, ut in Italiam quantocylis properaret, perum Im in D geret. Cupiebat etenim tum discordiis laborantes Provincias, cum M nconsiliis, legationibus, & censuris non moverentur armis coem .cere tum in contemptores clavium Ecclesiae acriuS, ut Par erat, vindicare. Inter alios Florentini Neapoleonem Ursinum Cardina- norentin lem, anathemata & interdicta stringentem contempserant. Tantum Pontifici r enim abfuit, Ut eas censuras metuerent illi. ut religiosos, Ecclesia- - δε .sticosque suorum locorum, majoribus, quam Pollent conserre,utibulis gravatos , ab exactoribus crudeli ilime vexari, exhauririquctimpune Permiserint. Quo 1acrilego ausu ingentem sibi calamit tem ab ultore Deo accivere. Ut enim Curtium Donatum ciVCm c Ra D amplissimum patria ejicerent, per mutuas caedes ac incendia vicis- vitia in fuga sim alteri in alteros saevierunt, Urbemque majore ex Parte flam- caditan. . Kk a G2 .
313쪽
mis exustam, civili etiam cruore deformarunt. Curtius quoque Donatus seditioli furorem populi de quo bene meruerat declinans, in ipse fuga a tumultuantibus coniblIus interiit. Aliae quoque Prox inciae partim inter 1e digladiabantur, partim imperium Romanae Ecclesiae detrectabant. Ad eas itaque in Or.dinem redigendas Clemens praeter Richardum duos insuper Purpuratos Legatos cum liberis mandatis miserat, eisque tum belli, tum pacis, ac maximarum rerum jus, arbitriumque concesIcrat. Ho rum Auctoritatem cum necquicqUam praesertim Picentinorum aliqui magni facerent, in piamis Carolum Sicilia Regem, ut auxilia Rectoribus Marchiae contra Anconitanos, Esinos, & alios Ecclesiae Romanae rebelles, submitteret : deinde Robertum Calabriae Ducem, & Philippum Principem Tarentinum, S lexcentos milites in iubsidium Sedis Apostolicae, ex pactis in concessione Regni Siciliae a Carolo patre exprestis , ac Romano Pontifici juramento firmatis, quamprimum ire juberent, adeoque expedirent, ad pertinaciam restactariorum frangendam, comprimendamque. Haec omnia cum Richardus cum duobus sociis Legatis,&per Carolum Regem, ac reliquos pontificii nomini S Principes curaret, non tamen efficere potuit, ut lubditi Romanae Ecclesiae morem Rectoribus gererent, aut reliqui Procerus tum Romani, tum Hetruscidissidentes, arma deponerent, & in gratiam redirent. Opus erat ipsium Henricum Imperatorem, tanquam Ecclesiiu Advocatum, in auxilium evocare : qui Italiam undique seditionibus perturbatam tranquillaret,&renitentes Sedi Apostolicae sive castigaret, sive obsequentiores redderet. Quamquam & ad haeresim, recens ea aetate enatam, extirpandam opus erat surro Caesiarco. Per id enim temporis Dulcinus quidam & Margarita uxor ejus hauesiarchae apud Novariam Lombardiae Urbem sectatores utriusque sexus ad aliquot millia nacti, virus dissundere coeperant, ebquidem perniciosius, quo&Lacerdotes& religiolbs in populorum invidiam adductos spernentes, simulatam quandam Puritatem,vitaeque innocentiam proponebant, secundum quam immixti the- mellis mares immani lascivia ad libitum promiscue delacchabantur. Bernardus Lucem burgensis auctor est in Catalogo haereticorum, DulcinUm tam pudendae ac ei enatae libidinis extitisse, ut ad sex millia utriusque sexus inter quos decennes etiam pueri ac vi gines comprehendebantur sub charitatis specie cohabitare docuerit ; & blandiloquentia quadam atque suadela ad promiscuoqcongrestus, amasque pudendos & naturae contrarios impulerit. Hi Alpes incolentes, in omnem luxuriam cssu si foedisti me prolabebantur, adeo quidem, ut haec peltis per duorum aut trium annorum spatium innumeros omnisae talis , status, ac conditionis homines corruperit, tanta quidem vi , Ut Clemens Pontifex hoc anno coactus suerit, cum Richardo Inquisitores variorum ordinum illuc mittere, qui Dulcinum & suos complices a tam nefaria vivendi ratione aut revocarent, aut diligenti & accurata disquisitione favi, ad Sedem Apostolicam referrent, num ita sereS haberet, quemadmodum lama& renunciatio multorum di Vulgaverat.
314쪽
Cum vero Richardus & Inquisitores nihil monendo adversus Dahis 'a ἡ tantam multitudinem, quanta Alpes incoluerat, profecistent, ad- Lingarai-versos eam impietatem, sacram malitiam Cruce signatorum In qui- I .isi doribus praedicari imperavit : indulgentiasque eas militantibus concessi, quas solent consequi , qui contra perfidos Saracenos, vel eontra alios fidei hostes dimicationem suscipiunt. Τotius belli sacri curam Legato Cardinati Richardo adversus eos milio Clemens commisit: qr ii conscripto exercitu, signisque collatis, eos in a, rupta Alpium mi iaVit, & Partim armis, partim frigore ac inedia opores sit. Dulcinus & Margarita cum Primoribus hujusce 1 celeratae rugari riatque contaminatae tactioniS capti, priuS membratim concisi, ad captismari postiemum flammis exusti , S in cineres redacti sunt. Haec cum Le exurunsuri status & Inquisitores, Dei auxilio freti, egii iunt, non tamen haec pesti s potuit omnino dulcri, aut extirpari, sed in Tridentinis mon tibus, 'ubi Dulcinus suae haeresis initium dederat, ejus reliquiae remanserant: ubi prophani qUOdoseas c. . suturum praeviderat cum
meretricibus conversabantur, ct cum e minatu sacrificabant.
Fuit Richardus inter Purpuratos Principes sui temporis Um- aiebri nium ditillimus habitus, utpote qui ducenta aureorum millia, ex . ais Dulcini excidio magna ex parte collecta, in aere parato pos Iidehat; sus uti es prosultis in quoslibet pauperes, maxime eos, quos erubescentiastioem publicam colligere vetabat. In horum commodum panem indici pie domi quotidianum conficere, iisque clancul sim quo aptius eo rum pudori consuleret per suos servos, ad id genus ministerii de industria constitutos, desunt ac ministrari jusIit. Motiens ampli 1 limum patrimonium piis usibus destinatum reliquit, de quo maxi- Heturue,in Ima fuit inter Juris-Consultos disceptatio, ut testaturAretinus Conia monumenta litio 36. Senis in patria celebre Monasterium Carthulianorum, DEIpa, Virginis honori dicatum, , fundamentis erexit, ornavit, dotavit, insigne sui erga Augustissimam Coeli Reginam religiosi aD lactus monumentum: Coniti it pariter eidem in Urbe juxta po tam novam domum hospitalem, s. Catharinae conci Vi suae nUncu--M . Datam : Coenobium item Montalium sub regula Divae Clariae mili tantium, &Ecclesiam S. Nicolai de Bario, aliaque multa non vul- garis pietatis signa post se reliquit, quae uti famam ejus 1ummoperδ. condecorant, sic longum estet, ea hic omnia referre. Extremum spiritum meritis Plenus estudii non Avenione, ut Obitis His
Erigida RICHARDI lapis hie legii ossa PETRONI: Susiqe Virgo parens anιmam, Sate Virgine farce, Fesset jam terris Cati requie r in Arce. Verum, ut ingenue fatear, anceps haereo, multumque dubito, an unquam cineribus Richardi Cardinalis praelibatum Epitaphium fuerit appositum Z nam id ipsum, paucis mutatis, tumulo pranci-
315쪽
sci Petrarchae inseriptum legitur anno salutis ia74. ab eodem P trarcha, dum viveret, teste Paulo Jovio, compositum. Scripsit Richardus plurima ad Jurisprudentiam Qectantia, nominatim : De contractibias e De Cod cistis e De Ajudu Costem emitem Decretaliam, ut Auctores probati asserunt.
S. R. E. CARDINALE. IOANNES Minius, dictus de Mumvallium, Picenus , Firmanae
Dioecesis, a puero Regulam S. Francisci in Ordine Minorum professiis, brevi tempore suos omnes legum cultu, Pietate, obedientia, ac voluntaria corporis affligatione superavit. Is ob praestantem litterarum cognitionem, qua insigniter eruditus excelluit, justu Nicolai IV. succellit in munere Lectoris Palatii Apostolici Guillelmo de Falgario Tolosano, ad Episcopatum Vivariensem in Gallia tum assia mpto. Anno vero Domini ia96. in Comitiis generalibus Anagniae celebratis, quibus Bonifacius ipse Ponti sex praefuit, omnium suffragio electus eth in quartum decimum sui ordinis Generalem. In huius manibus solemnem prosessionem emisit in vigilia Nativitatis Domini, ejusdem anni Romae in Conis ventu Arae Coeli sanctus Ludovicus Minorita, Caroli cognomento Claudi, Siciliae Regis filius, & Caroli Martelli Ungariae Regis fiater germanus , assiamprus postea ob cxcellentem vitae anctimoniam ad Episcopatum Tolosanum. Joannes ad generalem mi ordinis dignitatem evectus,in eaque confirmatus, studuit quam maxime eundem ordinem, lapsu temporis a primaevo Instituti rigore devium, ad antiquam seraphicae disciplinae normam revocare ἔ quod & egregie, Dei cooperantegratia, obloquentibus licet multis, periacit. Anno reparatae salutis I 3oa. Joannes Bonifacit Pontificis jussu una cum Nicolao Bocasino e tamilia Praedicatorum Gandavum se contulit ad confirmandas. ac solidius stabiliendas inducias, quas inter Philippum Gallorum Regem, &Guidonem Flandriae Comitem Carolus Claudus Siciliae Rex ad hiennium pepigerat. Quo in mun re ita integre , prudenterque ambo Legati se gesterunt, ut finito negotio ad Bonifacium redeuntes, mox ab eodem in vicem praemii
316쪽
purpuram receperint. Joannes Cardinalis renunciatus, paulo post Cardinal ad Episcopatum Ρorruensem ac S. Russinae promotus fuit, nec ta- renunciatin men 1usceptam semel ordinis curam depoluit, quousque alius tan- Generatarato munere dignus in sui locum per publica comitia minister generalis eligeretur. Hac ratione consultum voluit Pontifex religiosiae Familiae, in qua res auranda Joannis studium singulare compertum habuit. Eundem postea , abdicato prius Generalatu ,.ejuidem ordinis Patronum & Correctorem nominavit l: quod munus summa integritate , ac vigilanti prorsus cura usque ad obitum retinuit. In Concilio Viennenti Bonifacium VIII. quemphilippus Fran- In cine liscorum Rex uti haereticum damnari petebat, cum aliis prae ihantibus Hennensi A viris supra numero i 3. & i . laudatis Juridicis, ac Theologicis ni facium rationibus strenue defendit; ac impiam 'adversiariorum inmerita- ωLdefentem represtit. Fuit vero Joannes Cardinalis in Theologica scientia 4 Doctor eximius, nullique sua aetate secundus, de quo Paulus Co testus harc ad pol eritatem transmisit : Eadem arare Ioannes de Muia
Net alum; GaDerus Britannus, Jacobus os . ese Gerardus Tolosa sunt Elin Serina I eologica doctrina cogniti , a quibus multa in Theologia sicripta fuisse com ct Hui msar, que jam vel ob Ia veru te sint; vel minoris afuit,riosiore juventutessant, et /am aestimari a prudentioribm debeant. Scripsit porro epistolam encyclicam ad universos ordinis sui Ministros circa paupertatem retinendam , quam Ibucas maddingus tomo 3. Annalium 1uΟ-rum exscriptam Lonori exhibet. Sermones item praeclaros , in solemnioribus anni sestivitatibus ad populum recitatos , & alia pluma Jottum Florentinum, clarum sui arvi pictorem magno pretio coii s p Assitium perduxit, ejusque docto penicillo triginta duas vitae Se- non seido raphici Patris Francisci historias exprimi curavit, quibus nescias cto Iotta pe- uter alteri, Pictor Ioanni, an Joannes Pictori majorem apud po- nicilis expris eros laudem pepererit Z cum & pingentis venustas, & jubentis mi t. pietas pari lance in hanc usque diem commendentur, & in admiratione sint. Caeter im Joannes meritis aeque ac annis graVis,mOr- His obitae talem vitam sancta molete conclusit Avenione, teste Mariano , &Contetorio, circa annum Redemetionis i 3i3. Sepultus ibidem ad suos confodales absque ulla inscriptione, pro ut ipse humilitati studens, supremis tabulis mandaverat. Historici sere omnes Seraphicae Familia , Joannem hunc ob excellentem in dicendo facun
317쪽
GIDIUS Romanus clarissimo Columnensium sanguine ortus, generis nobilitatem doctrina, Scriptis, di vitae sanctimonia longe reddidit illustii orem. Nam mundio δη-Ε illecebris & s,culi vanitatibus contemptis, primo pu- remitarum bertatis flore in Coenobio S. Mariae de Populo Romar divino se de- D. Augustini vovens famulatui, religiosae familiae Eremitarum sub divi Au usti- et ni Regula pugnantium nomen dedit. Roma Lutetiam Parisiorum . . 1uperiorum jul Iu delatus, cum altis tum ingenii esset, tantum in litateris cum Philosophicis, tum Theologicis sub Divi Thomae Aquinatis disciplina profecit, ut exiguo temporis spatio magistrati Laurea decoratus ; inter pr clarissimos sui sticuli Philosophos, ac Ob maxima Theologos connumerari ; Primusque ex ordine suo sacra Parisiis eruditionem Theologiae mysteria interpretari; Doctori Lundamentatis vulgo dici Dρ Drs ' promeruerit. Attamen licet nemini doctrinae fama cederet; ac Sa- missis profunditate doctissimos quosique longe antecelleret, de προβε μ' sinistra ab aemulis doctrina accusatus, post varias concertationes ad Aestio,.., Subsellia Apostolica accersitus , christiana demistione pontificio .-isia δε- dccreto se, suaque scripta omnia submisit; atque ea, quae Sorb
ni a doctri nicos Doctores ostenderant, nulla interposita mora, in conventuna, eam re- publico, libens Volensque revocavit. Extant hujus rei Honorii IV.
vocat. 1peciales litterae ad Stephanum Episcopum Parisiensem anno salutis ia8s. datae, quas Oidoinus exicriptas additionibus Ciaconii, de Egidio tractans, inseruit. Explicuit tum Christianam submissionem juxta ac rei igiosam obedientiam Agidius: & quamvis sibi nunquam aut male scriptille, aut perperam docuille sit vitus, nihilomnus in obsiequium fidei repudiata proprii sensus opinione, doctrinae Ecclesiae Per omnia adhaesit; longe sibi gloriosius ducens, humiliter oblequendo intellectum captivare, quam impudenter recalcitrando sapientiae vani talem olluntare. Conjuncta itaque virtutis, & scientiae laude in Hilippo Pul- dies efflorescens, datus est primo Philippo Pulchro regio adole chro infititu- scenti qui Quartus postea hujus nominis Gallorum Rex fuit in prae-endo adbibe- ceptorem a Philippo Audace Francorum Rege , in cujus gratiam M g m, egregium Tractatum in tres libros divitum de Regi e Gncipumabis .ia ' ' Conlcripsit: deinde sacro Eremitarum ordini in Generalem; ae mox circa annum Domini 129ς. Bituricensibus in Archiepiscopum, &Aquitanis in Primatem. Eius elogium, ut ca teros Auctores, praeclare de illo sentientes millos faciam, Sixtus Senensis in tua Bibliotheca his verbis a Trita hemio mutuatis, persti inxit: AEgidius Archiepiseopus Bituricensis, pa-
318쪽
rria Romanus, ex illustra Columnensium familia , Prior quondam Generalis Daretiovis. odinis Demisarum. D. Thoma Aquinatis distipulus , τιν m divinis Scri ruris eruditissimus, or m Philosephia Aristorisca nulli suo tempore secundus imgenio subnis , siermone scholasticus , or ob d Irma Wastantiam Fundatissimico nomen adeptus. Modestiam cum gravitate , doctrinam cum sui delpicientia, animi demissionem cum generis excellentia tam arcto conjunxit nexu, ut nihil omnino cum suis, tum exteris magis ellet admirationi. In alienis discutiendis sententiis, aut confutandis opinionibus nemo eo temperantior, nemo solidior, & mitior. Quod Gudatur is
etiam in suis lucubrationibus quam maximδ prae titit. Cum enim mode iis saliqua sui preceptoris opinio non arideret, vel etiam displiceret, F ut . non eam statim, ad movcm aliorum, acerbe susillando explodere; vel improbando rejicere; sed altioris eam indaginis elle; vel ingenii sui aciem excedere candi deprofiteri; ipsumque S. Doctorem tacito nomine Virum magnum, sibis praestantem Manstrum appellare solebat. Unice amabat sui Ordinis alumnos , quibus non modo regia privilegia, ne exactionibus subjacerent, obtinuit; sed & loca, quae in pnvsens tum Lutetiae, tum Biturigibus incolunt, cum ordinis emolumento impetravit.
Scripsit, Possievino, Joanne Trithemto, Paulo Cortesio, ac His in HisSixto Senenti testibus, Libros duos de Mundo' diebus condito. Hos Seripta recen Libros, multis quaestionibus i cholasticis repletos, altero abhinc δε- seMunculo Venetiis cusios vidimus, quorum initium est: Quoniam de Gperabui sex dierum σΩIn Cantica Canticorum lectiones novendecim. In Epistolas D. Pauli. In Epistolas Canonicas. In Evangelium Joannis. In totum Canonem Bibliorum libros duos. In Boetium de Philosophica consolatione. De excellentia summi Pontificatas.
De Esse & Essentia. Introductionem Christianae fidei ad Regem Armeniae,jussu Bonifacit VIII.
Super Sententias libros quatuor. Expositionem primae Decretalis. De Regimine Principum libros tres. Quodlibeta multa. In ossicium Missae. De intellectu possibili. . Laudes Divinae Sapientiae.
De Sapientia divina in Beatis. De subjecto Theologiae. De Corpore Christi.
De Mensura Angelorum, motu, & cognitione eorum4 De Mortuis. Distinctionem Articulorum fidei. De Gradibus formarum. De P destinatione.
319쪽
: : De Generatione & Corruptione. De peccato originali. De mrmatione corporis humani. De Potestate Ecclesiastica ad Bonifacium VIII.
Compendium Theologiae. De Renunciatione PaPae. Adversus Corruptorem librorum S. Thomae Λquinatis,
. . - quod opus Desenseriam nominavit. Sermones Varios.
Commentaria in omnes Aristotelis libros. De materia Coeli contra Averroem. De medio demonstrationis. De Inserno, Purgatorio, & Paradyso.
De Resurrectione mortuorum. De Bona Fortuna.
Quomodo Reges possint bona Regni Ecclesiis elargiri. Commentarium in orationem Dominicam & salutatio-Αngelicam. Obsem, is Robertus Bellarminus in Libro de Scriptoribus Ecclesiastis agi dii Eriurisim hujus meminit in ligni cum laude, addatque : M Da ex pane istius
opera non enare, nisi manusiripta in varus Bibtiothecu. observat etiam:
opusculum in orationem dominicam & salutationem Angelicam, sicut & Tractatum de Corpore Chri iti non esse omnino certa opera agi dii.
iniones va Inter Cardinales , Bonifacio VIII. in quarta creatione die I p. - δε Decembris anni I 3oa. renunciatos Agidium nostium conn iam erantini C , -- Coriolanus Ferdinandus Ughellius de Cardinalibus Columnentibus, Andreas Victorellus in additionibus ad Ciaconium , Hippolytus Narraccius in Purpura Mariana, & alii: asserentes nihilominus Gundem paulo post e vivis ereptum , nunquam Misse publicatum. Petrus Dironius in Gallia purpurata assirmat Egidium non fuisse Promulgatum Cardinalem a Bonifacio VIII. ob iupervenientem ejusdem Pontificis obitum. Sed hoc ex Conretorio divinare est, nam Bonifacius decem mensibus supervixit, si eos ab Ultima cre tione numeres. Si veritatem quaerimus, haud assi are possumus R.gidium paulo pbst ab accepta purpura decessitIe, atque adeo B nilacio non supervixisse : cum aecellerit, ut mox dicemus, anno salutis l3i6. tredecim videlicet annis post Bonifacit obitum, qui contigit anno salutis I 3oy. Felix Contelorius Agidium e numero Cardinalium prorsus excludit, tum quia in Registro Pontificio anno I 3os'. & in publicis Tabulis , annis I 3o6. I 3 7. & I3IO. non nisi Archiepiscopus Bituricensis nominatur : tum quia in Libris sacri Collegii, in quibus Cardinalium creationes, & nomina descripta habentur, Agidius non legitur. Tum denique quia in sepulchrali inlcriptione dicitur Archiepiscopus, nulla prorsus Cardinautiae disenitatis facta mentione. His addit diem creationis ejus elle inceriatum, & Auctores, qui illum Cardinalem renunciatum alterunte ter se non cometare. Rem tam dubiam, tamque incert clim
320쪽
quid in contrarium asseram, non habeam prudenti Lectoris judicio discutiendam relinqUo. Caeterum interfuit Concilio Viennens; Agidius , in quo in- In Concilia nocentiam Boni iacit Vlu. a quam pluribus Gallorum injuriose pro Hennensi I scillam, una cum aliis magni nominis & auctoritatis viris, strenue tutatus eth: conscripto in eam rem dodtissimo Apologetico commentario, quem cum adversus hostes Bonifacti evulgullet, non modo Procerum Gallorum, sed & Regis ipsius PhilipPi, quibus .., ι, ὸν bili summae voluptati fuerat innocentis memoriam Pontificis damnare aditur. in se animos tantopere concitavit, ut implacabili odio nervos omnes in id unum intenderint, ne Clemens V. Bonifacii post Bene-dietu in X. succultor decretam illi purpurae dignitatem conterret. Tandem multis virtutibus conspicuus, deque Deo Religione, Mum mor EV Republica Christiana optime meritus caducas exuvias, immoria movetiionetalitatem induiturus, exuit Avenione die 22. Decembris, anno a partu Virginis i 3i6. cujus reliquiae Lutetiam Parisiorum delatae, in ycclesia Patrum Augustinianorum nobili sarcophago cum sequenti Inlcriptione conditae fuerunt.
Claudius Robertus in Gallia Christiana AEgidii laudes hisce sublectis carminibus complexus eth
a ιἀus magni magnum ordinis incrementum, Romanus, culmen wrsutis nobile tibris.
Doctrina grandis, mota labore parentem 'Insequitur, issuras pares sortitur honores.
Vestes sacras, pretio & arte conljpicuas, quibus iactiς operans uteis Erin Libera hatur, Coenobio Romano S. Triphoni .lacro; Bibliothecam vero praegrandem & exquisitam Patribus Divi Augustini Ρarii iis, supremis tabulis legavit. Praeter alios insignes virtute &doctrina viros, in Discipulum habuit Albertum Patavinum Eremitam Augustinianum: tam ilicris, quam profanis litteris excultissimum, & concionatorem sui temporis celeberrimum, qui multos ab iniquitate, ut ait Trithemius, ad semitam Iustitia sua prisscatione conbertit.
Angelus Rocca Episcopus Tagastensis in ejus vita, &Jomdanus de Saxonia in Vitis Fratrum, narrant mulierem quandam VHierem gravi, ἐχ a medicis conclamato morbo laborantem, ad asidium Archiepiscopum, accestille, aegri corporis lanitatem emagitando: s illamque Protinus valetudinem pri itinam recuperat Ie his Agidii verbiq : Vade bona mulier, siar ιιιι sicundismysdem ruam. Meminit etiam
AEgidii nothri prieter loannem Trithemium praeclarus Historicus regi diuq Viterbiensis Cardinalis in ima his horia his brevibus verbis: