Index copiosus praecipuarum rerum. Quae omnibus doct. Martini Nauarri ab Azpilcueta operibus continentur. Mertinus de Zuria

241쪽

ibi adiecimus praesertim quoad sorum conscientiae, adeo quidem ut S. Tho.ab alijs receptus deduceret in quaestionssint. Σ. q. 2 .ar. q. an exterior actus augeat malitiam vel bonitatem actus interioris; cla determ nat quod non regulariter,caeteris paribus,si voluntas est perfecta. et 3 Quinto quod etiam dicti fraudatores peccant concipiendo propositum mentiendi simpliciter non assicinando id iuramento praestito secundum in tetionem aediliu interrogantium, sed alia per cap.quacumque armie 2 2.q. 3. quod habet taliter iurantem bis peccare, quia nomen Domini in uanum ais imit, & proximum decipit. Sexto quod etiam peccant volendo rem publicam & priuatami d re: tum tollendo legem iustam Sc sanctam eis multum couenientem: tum machinando ne delicta puniantur, quod est contra interella notabile Reip. l. ita uulneratus.ff. ad i. Aquil. 6 cap. vi famae de senten. excom. tum colludendo ut emptores priuati et heri obsonatorum carius emant, pretio nimis iniusto cum interesse priuatorum: Tum quod non obstat quod lex humana, qualis est haec de qua loquimur potest tolli cos letudine rationabili cap. fi n. de consuetud. partim, quia praefata consuetudor sest rationabilis quod requirit illud cap. imo irrationabilis,est magna corruptela, Vt probant rationes praecedentes: quia non solum est contra s lain legem humanam, sed etiam contra naturalem,&diuinam ut eraedietum est,nam quamuis taxa pretij obsoniorum humana lage sit polita,lex tamen qua vetamur pretio nimio iniusto emere, de emptionem dolo &astu 's palliare,est naturalis, & diuina inclusa intra septimum prΣceptu de non furando,& non capiendo aliena sine titulo iusto ut praediistum est, quas non potest lex humana tollere cap. sunt quidam 2J. q. I. &cap. quo iure. 8. dist. 1 6 Non obstant citata pro parte negante. Ad primum enim respondetur concedendo primo paruitatem laesionis excusare quidem a culpa mort li: non autem a ueniali quoniam secundum omnes furtum quamlibet paruum est peccatum saltem veniale,si vere furtum est, & contra voluntatem Domini fit, ut satis collisitur ex Caiet. 22.q. I9.ar. .ad 2.1 Secudo negando quod laesio praedictorum fraudatorum est parua,imc vero est magna, & malis magnis circlinstantijs contecta, ut supra ostensum est in arg. . pro parte affirmante formato. 18 Ad secundum respondetur negando legem ciuilem & saecularem notobligare ad mortale peccatum per ea,quae citata sunt in primo argumerto pro parte affirmante facto.

19 Ad Tertium cocedendo quidem licite posse obsonatores dare aliqid

venditoribus obsoniorum ut eis libentius,ix gratiosius vendant sine lae iudicio animarum suarum & proximorum: non tamen utendo malis cn

uentionibus, falsis iuramentis , iniquis mendacijs, & iniquo praeluctio Reipub. ac priuatorum proximorum quod faciunt praefati obsonat es,

ct obloniorum vendatores, ut praeceptum est.

242쪽

Ad quartum negandoqiro 3 S. D. M sciat & toleret, saltem approban-1ἀdo ea quae praedicti fraudatores faciunt: quia vel ignorat ea, uel lolum tolerat eo quod non deducuntur in iudicium , vel no probantii uxta cap. cum iamdudum de praebendis.Sed solum permittuntur permissione non approbatiua, sed solum tolerativa iuxta gloss. celebr. quae de hac duplici promissione meminit in cap. denique ε. dist.

Consilium de Homicidio .

s V M M A I V M . Di pensandi facultas generaliter concessa, excepto homicidio voluntario, σbigamia, non extenditur ad irregularitatem prouenientem ex iusto homicidio, seu mutilatione. num. IEpiscopi dispensare non possunt super bigamia, vel mutilatione iusta, quae ex

delicto non prouenit. ΠΗm. 2.

AN habens potestatem dispensandi super omni irregularitate, excepta illa quae nascitur ex bigamia, vel homicidio voluntario; possit dispensare super irregularitate contracta ex homicidio iusto, voluntarie facto,in bello iusto, cum armis, vel in pace condemnando iuste aliquem ad mortem, vel condemnationem iustam exequentem, vel defendendo filoximum, vel quouis alio iusto modo, dicemus infra ne hunc locum ,

icet ei magis congrueret, nimiS occupemus.

Respodeo quod nos docuimus in Manu Conses scap. 27.num. D 7.quod a episcopus non potest; sed nou probauimus id ulla ratione, remittentes adnumerum 2 o. pro quo tamen facit consuetudo totius orbis petendi illa a Papa, de quod nullo Canone illa potestas fit Episcopo, de quod non fit illa etiam in cap. liceat de .Resor. 1 ades L Concit. Trid. quia per illud datur potestas dispensandi super irregularitate descendete ex delicto; haec autem non descendit ex delicto, Si quod non obstat quod potest Episcopus dispensare super irregularitate illicite conrracta. Ergo a fortiori in contracta licite. Quia irregularitas bigamiae sine peccato contrahitur, Atamen certuna est, episcopuin non polle super ea dispensare. Tum perstillim Curiae: tum quia nec Papa dispensat nisi rarissime,& maxima cum disti cultate,& dilatione: Tum quae noua ponderatio estὶ cap. illud liceIt excipit irregularitatem ex homicidio volutario, nulla facta mentione de xirregularitate ex bigamia; non alia ratione, quὶm quia haec, non nascitur ex delicto, de consequenter habuit eam pro excepta,eoquod non nae scitur ex delicto,& consequenter irregularitatem quae non nascitur ex delicto, Episcopus tollere nequit: Tum quia Episcopus eam tollere nequit,

243쪽

quit, secundum speculatorem de dispensat. 3. Nunc breuiter num. probatur irrefragabiliter in cap. aliquantos s i. dis . quatenus punit e rum etiam ordinatores,quos non puniret si dispensare possent, quoniam dispensando poterant ordinare: tum quia legatus licet possit dispensare in omnibus, in quibus pos Iuni ordinarii, non iamen possunt in alijs, nisi specialem habeant ad id facultate uel aliquo Canone ei specialiter concedatur, qualis non eit. &c.

Te mendax fallit variis erroribus index. Quid iacerem e culpa haec non mea culpa Upis . siue Upi culpa hae, seu sit mea, corrige torto

rie male te ducant, Lector amice,νio .

ROMAE, Ex pographi Iacobi merb. M. D. LXXXVII l.