Annales ecclesiastici auctore Cæsare Baronio Sorano e congregatione Oratorii ... una cum critica historicochronologica p. Antonii Pagii ... Additur præterea Dissertatio Hypatica ejusdem Pagii; & Epistola consularis Henrici card. Norisii. In hac vero

발행: 1739년

분량: 733페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

621쪽

Annales Ecclesiastici Baronii

cita is et i Sallicri P p. VALENT M. II. - .

semper antea, etiam temporibus Crati

ni , S. Ambrosio, negotium sacessasse, ut superius dictum est in electione Ati milriiseopi Sirmiensis. Caeter uni levia illa quidem existiirata sunt & nullius serinem menti, ut quae nec persecutionis no mine censerentur, respectu habito ad eam

quae his temporibus in ruit, cum pertiis naetor de tradenda Basilica Arianis ab ea est sacta petitio, & v4 lenta exactio conia secuta. Quod enim memorato nuper Impio Imperatoris edicto professoribus saeti. legit Ariminentis data esset conveniendi

saeuitas; solicitior Iustina fuit, ut Atia ius locum, in quem isdem suae commuis

Nonis sectarii convenirent, suhreptum a Catholicis traderet: euius rei causa tottaniaeque Mediolani coneltatae sunt tur hae ; quas antequam enarrare aggredia mur , de tempore exaRior est hahenda disicussior stimus enim has ad tempora Graiatiani a Paulino referri, quas nos sub huius anni COsti & non ante coeptas est

contendimus.

Miratus sum vehementer , Paulinumaeterieum eiusdem EeHesar Mediolanensis T reditis militantem sub Casto diacono . recensere perse iis eiusmodi persecuti Mai ante obitum Graia Donis Iu- sanit At eonsidero non ipsum praeteriis In μ' te, quo potissimum tempore S anno ea bios. T. acciderint: sed quod nulla in scribendo habita chronographiae ratione, prout sibi

occasio videretur oblata, res 3estas pro arbitrio collocareti narratis his quae a

Iustina advelsus Ambrosium Sirmit acta essent, ad alia eiusdem argumenti recenia sanda institutam de his semel prosequitur orationem . Unde fortasse Graecis data est errandi occaso: siquidem sorome.

mas ea anta Gratiani necem contigisse re-

ι. . . , quod manifestius demonstrat Gaudenti tau ωι Rιε . moritas citata nuper. iuncta edicto pro A s. tianis Iustinae opera promulgato. Sed ad evidentiorem rerum demonstrationem ii lud in primis intelligendum est, eiusmodipei secutionem hiennio perdurasse: quod evidenter constat Ambrosi auctoritate ;cum agens in Auxentium Arianum, euius nutu Justina ad omne nefas impelleretur, praeter Illa quae tum accidisse narrat, ea quae superiori passus sit anno, in memota a Ambra tram revorat, dicens d): stiperiori an in a Am. ., , quanda ud Pu ut stim ttium fiam pertastis , m. Quamobrem fatendum est, peris secutioncm hoc anno ereptam , In annum sequentem sui sse propagatam. His igitur In hunc modum de tempore elueidatis; steliquum est, ut quaenam hoc anno, quuvero sequenti a valentiniano atque )iisti na in Ambrosum gesta sunt, aequa E scri minatione distincta, certa certis quaeque

reddar us annis.

Ipse igitur Ambrosius in nuper eitato x. taeo de rebus hoe anno gestis itae habet . : Otias Oreo foeνiori anna uado te IN

Haesenua ἱpse ibi de rebus hec anno gestis . Quidnam est autem . quod Justina Auia XL sti Ambrosio semper insensa, ipsum hoc pota sinum anno vehementius ex astitate , Inii haaperessa est dieam paucis . MOI ta est Σ,αι,. Ipsa quidem in hoe tempus. In primis quod . ,,i

uiuente Cra Iano erga Ambr sium propen. Ambro

si re, id tentare non licuit; sed nec eo sum. desunso: nam cum metus Maximi turaniani eam urgeret, studuit tunc de Ambrisio henemereri, cuius indigebat opera as ut vidimus ad Maximum coercendum& eontinendum in Galliis . Icto autem eum eo foedere. quod res in tuto vid rentur collocatae; nee Deum timens, necuitum sanθistimum verita, immemor acce

pii henes eli . quo 1ilio conciliatum esset Imperium. impulsa furore , Arianorumque stimulis exagitata , seelus aggreditur omnium maximum . sed & nova illam ea causa rem movit, quia suae sectae homi nes male mulctatos, indeque pulsos sei rei, nee nisi ab ipsa sperare auxilium, ad quam consuetissent. Etenim cum Theo dolius 4mperator ut Aemonstravimus o in Oriente Atianos & alios haereticos com pluribus dati, edictis e Cisitatibu , alitiaque loei, abire iussisset: accidit, ut non nulli ex iis , quod se; reni Justinam Augustam Ati:inam esse , Arianisque savere , i vereque illo ossetis onan bus, ad eam in Occidentem se Mediolanum conferrent reum vero iidem immenso numero exere

vissent, crevst 'pariter Episcopi ipsorum audacia . cum praesertim magnae patronae, nempe ipsus Iustinae niteretur auxilio. E rat hie Auxentius genere Scytha, subro. ratus in locum senioris Auxentii, quod

caeteros d lina anteeellere vi/eretur:

sed quod sciret Auxentii nomen Odiosum esse ob Au Venilum seniorem Clothus Me diolane: sibus, loco Auxentii dici voluit

622쪽

Cum Critice Pagii.

εὲum unum eumdemque esse putarunt cum

seniori eiusdem nominis Episcopo Medi laneas . ad serpus quos satis sit modo ali quas adducere differentias , quibus alter b altero dialoguatur. Seniorem in primis Atinentium diem obiisse ante creatio neo. A rosi, non Socrates s , a lavium. Maomenus sca, atque Theodote tua d a Graεei historici absque controversia ullae firmant, sed S qui noverunt ipsumi de

eodem viserunt tempore atque scrips rene, Paulinua c. . Hieronymus cs , nee non Ruffinus se ) expresse testantur : a quihus rem adeo perspicue prohantibus de selarae, nee vel uniam antiquorum InTena. st contrarium assirmantem , quid aliud ostquam apertissimae veritati contentiose hi

in is obaici Rursum vero si idem eum se niori Auxentius iunior erat ; quae fuit iula causa mutandi nominis , ut Mercurinus nomina.ὲ mallet , eum eis non ex nomine Lipso tamen vultu omnibus notissimus es

set, utpote vi quatuor ferme lustri ut ridinis, a Mediolani sedisset Certe adeon tum iacie hominem non superinductam viatio tantum nominis , sed nec quod ulla) Gei galea vel annulus Gutta emultare potuiuent. sed & tertium illud necessarium Meedae argumentum petitum ea verbis Am

Dν ιώ- . e. tων , alius iae voca M. . m M pro retionibtis hal a . Ita ipse r ex quibus apparet, hunc ipsum non Medimiani Auxentium di quin esse, sed id se thia . quem eiusdem constat auctoritate Mediolani Mercurinum nominari ἰ cum alioqui de seniore liqueat non allo nomia ae quam Auxentii nuncupatum. His quo

me addimus, Auxentium seni orem patrJautile Cappadocem, id Athanasio t. Et

aliis testantibu ; hune uero testificatione An brosii coni ai fuisse Scutham . Cum toti itur alter ab altero discriminentur pro prietatibus & differentiis i duos extitisse Auxentios . nemo iste poteria dubitate: Asa. E l. Tam. R. illum priorem nimirum produri sie aera tena usque ad ultimum tempus valenti niani senioris . latentem ae decipientem Imperatorem Catholico nomine, illum vero non ante auditum eognitum , quam

post obitum Gratiani, eum a Justina conistra Ambrosum elatus est . plures quidem causae eiusdem Iustinae animum in Ambrosium eoncitarunt, nimiis rum elinio Catholiei Episcopi ipsa refragante ante facta in Ecclesia si sensi; Piuladii de Meundiani veterum haereticorum Episeoporum in Concilio Aquileiens pu.bliea tendem ratio ; ea cuncta uno is priis tuis operante Ambrosior quodque etiam cum adhue vivente Gratiano s ut vidi mus agere coepisset de hasiliea A rimis traderia, id numquam obtinere potuisset. Coquebat tune haee ipsa quidem in stoniacho ; sed adhue Gratiano superstite eris

D Ambrosum propensiore , evomere portunum mininie suit: verum nec statimilis necato, data est ipsi facultas in Am. brosium insaniendi . timore Maximi imyuente. cum opus haberet ad placandum continendum intra limites Alpium Maximum eiusdem Amhrosi opera, quam e fregie plane navavit . utiliterque impen. it. His igitur iam eessantibus, hoc anis

no adversus Ambiosum Iustina e eitae Meleutinum, dictum apud Se thas Auxen. tiam: cuius quidem mutationia. nominia non illa dum xae, quam diximus, cauissa praecessi, quod perosum esset Medi lani Catholicis ipsunt nomen Auxentii a sed etiam quia in patria enormia scelera perpetrasset; ne ex nomine crimen infame notum omnibus redderetur . illo relicto . novoque adscito. Mediolani diei pro Auia xentio voluit Mercurinus ; nam de eodem

prari r Minime gentium ; sed potios prorepionibus, diversa soret nomina intaiaturus . Verum haud profuit dia mutation minis i siquidem Auxentius usitatius di θυε est: ita enim appellant eum sanctus Ambrosius in publicis monumentis, atque min. Hieronymus I), & alii omnes. eis in At quid hoe tempore spurius iste auia xv. det tam uam alter Allophilus de inelicum ei fas Goliath, armis saecula rix potentiae Auaen fretus , nempe savore pollens Iustinae Au ius pr gustae Arianorum Matronae, prodire in campum, & exprobrare agminibus Dei vi ventis , Ambrosium scilicet ad publicam. Amb. disputationem provocaret cum cc delinit sium. arbitros pugnae , quos non prodidit, sed Gentiles, sive Iudaeos, vel fortasse ejus dem sectae homines Arianos , arbitro etiam ipso valentiniano Imperatore , licet e techumeno. Exhorruit Dei sacerdot fidol

623쪽

persecuis

tionis Iu

oco Annales Eccla si estici Baronii

386. a. Turono, ii L iΜry semper antea, etiam temporibus Grati ni . S. Ambroso, negotium iacessisse, ut superius dictum est ἱn electione Auem iEpii eopi si liniensis. Caeterum levia illa qui levi existimata sunt de nulliuς serme

nomenti, ut qua nee persecutionis no

mine censerentur, respectu habito ad eam quae temporibus instruit, cum perti naetor de tradenda Basilica Arianis ab ea est sacta petitio, es violenta exactio eo secuta. QOOd enim memorato nuper impio Impeiatoris edicto prosessoribu saeti Iegii Ariminensis data esset convetiiendi facultas; solicitior Iustina fuit, ut Atia ius locum, in quem iidem suae communionis sectarit eonvenirent, subreptum a Catholieis traderet: cuius rei causa tot tamaeque Mediolani concitatae sunt tur hae ; quas antequam enarrare aggrediamur, de tempore exactior est habend i dis eunto: seimus en; in has ad tempora Graiatiani ci Paulino resera i , quas nos sub huia tua anni Cois. & non ante coeptas esse . contendimus. Miratus sum velimenter , Paulinum. elerieum eiusdem Melelix Mediolanensis militantem sub Casto diacono, recensere eiusmodi persecutionem ante obitum Graiat ani : At considero non Ipsum praeteriis se, quo potissmum tempore α anno ea aceiderint: sed quod nulla in se tibendo habita ehr notraphiae ratione, prout sibi oceat o videretur Oblata, res sellas pro si hi trio collocaret. narratis his quae a Jtistina aduersus Ambrosium Sirmit acta essent, ad alia eiusdem argumenti reee fonda institutam de his seniel prosequitur orationem . Unde sortasse Graecis data est errandi Oecasio e s quidem Soromerus ea ante Cratiani necem eontigisse re

qtie alii hos seeutir Rufinus e uero eontigisse tradit post obitum Gratianitauod manifestius demonstrat Gaudentii an oritas citata nuper, iuncta edicto pro A tianis Iustinae opera promulgato. sed ad

evidentiorem rerum demonstrationem ilia

lud in primis intelligendum est, eiusmodi

perseeutionem biennio perdurasse: quod evidenter constat Ambrosi auctoritate; cum agens in Auxentium Arianum, cuius nutu Justina ad omne nefas impellaretur , praeter illa qum tum accidisse narrat, ea quae superiori passus sit anno, in memoriam revoeat, dieens d): Stip/ν ονι αυ--, quando ad Palus itim intim sum petiastis , ore. Quamobrem satendum est, per. Reutionem hoe anno eceptam, in annum sequentem suilla propagatam. Nis igitur in hunc modum de tempore elucidatis; reliquum est . ut quaenam hoc ann quae

vero sequenti a valentiniano atque justi na in Amhrosum gesta sunt, aequa distri minatione distin8a, certa certis quaeque reddamus ann7s . Ipse Igἰtur Ambrosus in nuper ellato X. loco de rebus hoe anno gestis tae haheti e : Ouin Oera operiora anna , qti Λίο ea μιν a

Haesenti ipse ibi de rebus hoe anno euis. Quidnam est autem . quod Justina Auia XL gusta Ambroso semper insensa, ipsum hoe

potissimum anno vehementius exagitare

aperessa est dieam paucis . MoIata est ibiti ora ipsa quidem in hoe tempus. in primis quod . kai

vi .ente Cratiano erga Ambrosum propenia Ambro. si re, id tentare non licuit: sed nee eo sunt. des sunso: nam cum metus Maximi tν raniani eam urgeret, studuit tunc de Anthr so bene mereri, cuius indigebat opera

ut vidimus 3 ad Mavimum coercendum S eontinendum in Galliis . licto auten cum eo foedere, quod res in tuto viderentur collocatae: nec Deum timens, nec vitum sanAissmum vetita, immenior acceis

ei benescii. quo stio conciliatum es et,perium. impulsa surore , Arianorumque stimulis exagitata , seelus argreditur omnium maximum . Sed Ee nova illam ea causa commovit, quod suae secte homi nes male mulctatos, indeque pulso .sei rei, nee nisi ab ipsa spe rate auxilium, ad quam eonsue issent. Etenim cum Theo

dosus 4mperator ut demonstravimus ) in Oriente Ariano & alios haereticos eo pluribus datis edictis e Civitat us aliis que loeis abire iussisset; accidit, ut nomnulli ex iis , quia seirent Iustinam Augustam Arianam esse, Arianitque favere, s vereque illos osse iis omnibus, ad eam in Oecidentem se Mediolanum conferrent reum vero iidem immenso numem exere vissent, crevit pariter Episcopi ipsorum audaeia . eum prusertim magnae patrenae, nempe ipsus Iustine n teretur auxilio. Eiarat hic Auxentilis genere Stytha, subro gatus in locum senioris Auxentii, quod caeter octrina antecellere videretur:

sed quod seiret Auxentii nomen odiosum esse ob A entium seniorem Civibus M diolantas hus, icco Auxentii diei voluit

624쪽

Cum Critice Pagii.

Mu . IN perfidiam novi invita /a: amitivari. 4. - is iapam . Nil I νγoris Ma mvir erit .amen a quid M agas sta Arias is Scγιεια pMIibas diceritur. Mius hv vocame a se. sed antequam de rebas ah eo gestis a. 8amus. consutanda est illa sententia, qua duo Auxentii constamur in unum, seniora' qua cum iuniore miscetur atque confundi. iuris Iam pluribus alias disseruimus adis insus aliquos, qui hune iuniorem Auxe ei. unum eumdemque esse putarunt eum seniori eiusdem nominis Episcopo Medi Ianeas : adversus quos satis si modo ali quas adducere differentias, quibus alte e h altere distinguatur. Seniorem in primis Auruentium diem obiisse ante creatio hem Ambrosi non socrates s AJ tantum.

sommenu ea, atque Theodotetus d Gmei historici absque controversia ullaeonfirmant, sed S qui noψerunt ipsura de

vibus rem adeo perspicue probantibus de

serae, nec vel unum antiquorum invenixe eomtrariam asstinantem. quid aliud ostquam apertisTimae veritati Contentiose hi

mi Miti Rursu- ero si idem cum se niori Auxentius iunior erat ; quae fuit iula Oissa mutandi nominis, ut Mercuri an mina. i malle ei cum eis Mon ex novit ne , ipsc tamen vultu cinnibus notissimus e

sot, utpote qui quatuor serrae lustiis uevissimo, a Med olani sedisset Certe adeo

notora laete hominem non superinducta mutatis tantum nominis . sed nee quod

vela occultare potu illent. sed α tertium illud necetarium Me dat argumentum petitum ex verbέs Am

quibus apparet. hune ipsum non 'edimiani Auxentium di 'um esse, sed in My thia . quem eiusdem constat auctoritate Mediolavit Mercuriniam no nisi ἱ cum qui de seniore liqueat non alio nomia

ae quam Auxentiis nuncupatum. His quoia

γue addimus, Auxentium seniorem patria utile Cappadocem, id Athanasio s. ) di

lJiη testantibu ; hune veto testificatione Anibiosi constat suisse Mutham . Cum tot ixitur alter ab altero discriminentur pro νilet Ohus & differentiis; duos extitisse Auxentios, nemo iure poteria disitate Aam D. L gam. Hillum priorem nimirum produxi me Maiatem usque ad ultimum tempus valentianiani senioria . latentem ae deeipientem Imperat rem Catholico nominet illum umro non ante auditum & eoenitum , quam post obitum Gratiani, eum a Iustina conis Ira Ambrosium elatus est .

Plures quidem cauta eiusdem Itisti xiv.

animum in Ambrosium concitarunt, iami rum electio Catholici Episcopi ipsa reis stante ante facta ἔn Ecclesia firmknsi i Pauladii & Meundiani veterum haereticorum Episcoporum in Concilio Aquileiensi publica condemnatio; ea cuncta uno in prioviis operante Ambroso: quodque etiam cum adhue uisente Gratiano i ut vidumus ὶ agere ecepisset de has lica Arianis tradenda, id numquam obtinere potuisset. Coquebat tune haee ipsa quidem in s mdiachci ; sed adhue Gratiano superstite eraga Ambrosium propensiore , evomere portunum minime suit: verum nec statim

illo necato, data est ips facultas in Am. hrosum insaniendi , tunore Maximi imyuente. cuin opus haberet ad placandum continendum intra limites Alpium Maximum eiusdem Ambrosi opera, quam gregie plane navavit, utiliterque impen. dit. His igitur iam rassantibus, hoc an

no ad .ersus Ambrosium Iustina concitat Meleutinum, dictum apud Seuthas Anxemtiam : cuius quidem mutationis nomini non illa dumtaxae . quam diximus, Cavissa praecessit, quod perosum esset Medi lani Catholieta ipsum nomen Auxentii a sed etiam quia in patria enormia stetera perpetrasset; ne ex nomine crimen infame notum omnibus redderetur. illo relicto. nou que adscito. Mediolani diei pro Auis xentio voluit Mercurinus; nam de eodem

priri r Minime gentium ; sed potius pro

regionibus, diversa laret nomina arata tu rus . Verum haud profuit illa mutatio nominis ; siquidem Auxentius usitatius di But est: ita enim appellam eum Sanctus Ambrosius in publicis monumentis, atquo tia mis. Hieronymus I) . & alii omnes . Os s . At quid hoc tempore spurius iste auia xv. det tamquam alter Allophilus& incircum ei sus Goliath, armis saecularis potentiae Auaten. fretus , nempe savore pollens Justinae Au us pro. iustae Arianorum patronae, prodire in , campum, & exprobrare agminibus Tei ui- :...in ventis , Ambrosum scilicit ad publicam Ambiti disputationem provocare, cum cc delinit sium. arbitros pugnae , quos non prodidit , ted Gentile . sive Iudam , vel fortasse eius dem sectae homines Arianos , arbitro etiam ipso Valentiniano imperatore , licet e techumeno. Exhorruit Dei sacerdoa fidei

625쪽

εor AnnaIes Ecclesiastici paronii

a laeta staterr par. UALENTI . 1 . . I M. a. Tullo ooxia a musam post tot Concilia arbitrio eredere saecularium; sprevit petulantiam h minis, ne Echieme prosterneret dignitatem ; Im ut i que coram Imperatore adhue eathe Chumeno iudieante , de summa Christianae fidei diseeptare ἔ eum Auxentius Am hi si modestia ah usus, Valentinianum adiens , cogi Ambrosum magna arrogantia ad dis serendum de fide in Consi orto, fultus ustinae Augusti patroeinio postulavit. Nliait denega.it ipse valentinianus Auxeniati , ne videretur renuendo, matri illi pa- . ominanti iniuriam irrogare . Misi is ms., tur Imperator ad s. Anthiosum Dalma 'R Aum Tribunum, qui eIdem ad certam diem disputationem eum Auxentio habemdam Indiceret. Quae eum a Dalmatio saniactus Dei sacerdoὴ se pisset; quod dec xih esset Ecclesiastieae functionis, quodque deeeret Catholieum Praesulem , ct incomeussus usor Pontiseatis exigeret, ex senistentia Episeoporum qui aderant, per ilia hellum valentiniano respondit; quem Teiarum gestarum seriem eontinentem , multaque alia magni ponderis eomnlinentem ει ille deseribendum putavimus: se enim se

tor pro vinetas uno momento' e mandartim,

626쪽

Cum Critice Pagii.

xentio delesos nisse Gentiles Iadices. a a M. qui de fide Christi sententiam serrent; in . ac ἡ quem idem s. Ambrosus se ait ta): me A .a

Quod igitvit c ut uidimus a sanctu, XXIV.

hrosius cum Auxentium , tum caeter sprovocasset, ut se disserentem in Gesesaconvenirent: Evenit itine Inouit pati ' linus e) tit quidum vir de haeres AE Nisue

627쪽

Go Annales Ecclesiastici Baronii

ptis remore lare videretiar . Otio tis, e Iverstir, .fidem, quam expugnabar, erepastipo risecidis. . Quae autem subdit de scuobus euhiculariis , temporibus Grat an leontigisse di, imus . At de rebus anni huius hactenust reliqua enim persecutio. his Iustinae in Ambrosum, sequenti an no accidisse noseuntur, nosque de eis suo loco . xxv. Hoc eodem anno habita est synodus Treverenss ab Episcopis partis Ithaci synodu, nae, qui ipsum Ithacium damnatum a Treverem Theognosto Episcopo, ouod apud Maxis, ineauti mum necem procurasset haerelle rum qua It c Φε etiam ex causa complures Episeopi , qui ct sanioriη viderentur esse consilii eiundem Ithacii communionem vitabant ) ut innocentem absolvunt, patrocinante illi Maximo Imperatore. Res resta defetibi tur a severo in Dialogis in haec verbata, Diem. t. r Venjam ad illis, quod pνυιον no. a. temporum Mars intis snper oceu tat tinὰ nas Glare non postiis e .n quo G iLIia mira I., qtiod facie ad faciem rem

vit eum adimerent . Nec dulsum erat, quis fum thalia. Horum eriam maximam stiνbam tempesar

cura, ne se ab eortim communione admianira, absineres, hon desestiris qui tanti miri eonsantiam , premissu auctora lata ,

628쪽

S. Marti nus corti pitur ab

Angeis .

Cum Critice Pagii

omnia.

Iam S, 'dtim ad ιι, ab emisistis Distopο-rum conven/ibias se rem vir. Hactenus de his Severu . Mascire eerte constantia Maiaximo ad id ipsum alliclenti, nempe , ut eommuniearet Epastopas partis Ithaeianae s. Ambrosius restitit anno &quenti, eum apud eum legatione sungeretur pto Ualentiniano Imperatore. secl de his tuo loco A;eendum. Haee eadem de Maximo atque s. Mart no venantius Fortunatus carmune cecinit. At non pretermittenda sunt reliqua actas. Martini hoe eodem anno Treveris, cum

ut dictum est )se ad Maximum eontulis set, adi eodem Severo sa) alibi desera pia i qui eum ea conti in tradat Esodio

ut idem severus in Dialogi ait δ)

. plo, perii functi fetu stigabas, eriae d.

ieetebor. Martinus, quem nulla umquam .ap. .

Ad eum. XXam D Mandue m/nse IanuarIo re se a vitam sancti Felisis Episcopi Treviren si . sed rost Normannorum depraeda Iones. pro indeque post annum octingentesimum Moges. mum se adum tispiam . Anno CCCCI. quo Conen um Taiij; ense post D. Martini Turonen ss Episton; mortem eelehratum . adhue ex raeommisionem Ep4seoporum Catholicorum erit; L post illi in eam receptus, ut ostendit piove tui in n.storia Tte virens lib. 4. eap. am.

629쪽

6os AnnaIes Ecclesiastici Baronii

vis enarratis, iam redeamus ad causam

D viso Ithael anam . vidimus m his Episcopos in holiem Catholieo inter se crimmunicatione diva-Tum Epi- so . alioΑ Ithacii Risse partis, qui eumato xv defenderent, impugnarentque qui se ab eius communi ne seiunxissent . vel eum Mnathemate pereulissent: quod Theren

sum secisse vidimns: Alterius uero & M- versae partis illi erant Epis pl. qui adiaversarentur communionem Ithacii, & s elorum, quod sanguinarii viderentur, pr cuique abhorrere a mansuetud ne Christia Da . qua exemplo Christi imbuti esse de hereri Episcopi. Hie aflverte , non re prehensum aliquando adversus haeret eos auxilium Printlpum implorare : quod s. Auia

ustinus & alii saepe steisse probantur;

id enim rite leg; timeque fieri idem adver sus Donatistas disputans, saepe demon

strat : sed illud in erimen adductum, hos

Importunius ae saeuiu agentes in eosdem par nam eapitis procurasse. Ob idque eau te sanctos Patres egisse vidimus, cum Imperatores, vel eorum Praesdes provine M- sum interpellantes, ut Ecclesae adversus haereticos suppetias serrent, se eo ut illi

cohiberentur rogarunt. ut tamen ab infe

ffendo in illos eapitali supplicio ipsos ma. nopere dehortati fuerint: quod seel M aepe eumdem S. Auetust num & alio , suo loco diremus. Unde S in FGlesia Cathollea usu receptum est . ut eum quis expetit a laeularibus maei stratibus opem adversus haereticos, ne Ithacianae partis eonsors , Ad se θator esse videatur. Conte stationem illam consulte praemittat, nimiarum se se eorreptionem expetere ineorrigiis hillum delinquentium, ut tamen citra nam sanguinis puniatur. Quia vero S. Martinus ab Ithacianae XXXIRpartis spiscopis non solum ecimmunione cluistis esse eupletit, quorum consortium, dum laeuit, prorsus exhorruit; sed & πa. mo...itano studio Maximum cohibuerit, ne Triia Mikimum hunos militares in Histantas ad Inquirenis ab inquia dum de Pristimanis is haeretieit mitteret: stione causa quae a Severo ponitur. visa est essa haeret e

iussissima e nimirum , quod ah que dili- xμφ' gentiori examine & Aelectu, optimi quisue Christiani, quorum pallerent Ora imiuniis, ' ex disciplina gravior esset inces sus, & habitus eorporis honeste fameque eompostus I mox qui egent huiusmodi, ut haeretiet haberentur, quasi illi eadem ex hupoeris affectassent: eum alioqui ipspriscillanistae, quibuet mentiri ae peierate

ex eorum instituto fas erat, ut latere mmnimode possent, aut ne proderentur, saeiseularibus se potius moribus eonformare,& longe longius ab iis qui essent , apparere videriqtie studerent. Adeo ut perse

eutio illa. eum alimul iustissima uidere. tur. in dispendium tantum honorum so

rei magno damno protinus conuertenda .

Cui nam parcerent exploratores , si s ut xxxv.

v Aimus ex Severo ipse quoque Marti.

mus ob magnam abstinentiam vii tu pallens, in erimen eius haeres. adductus soli eum praesertim hostes bonorum , sive Gentiles,s.e alii solutis moribus vitam agentes, oblatrare consueuerint in eos, quorum vire honestate ut telis percuterentur. Aceldebat proculdubio in Hispaniis, quod de Urbe Hieron1mus tradit a ): suam, insuit, viarent restiu/- auis ενι - , πι- νam O monte aeam morant . Sed quaniato maiori lieentia favore Imperatoris haee se praui homines iactare scirent, eo pr cacius atque eontumeliosus in honos quos

que in Hispaniis effutirent. Haee igitur prudentia previdens Ae conssio praecavensia Martinu a mittendis Trihunis Inquisi.

toribus Maximum revocavit; idque ex senistentia Domini admonentis parcendum ense 1irantis, s timeatur ne eum eis eadem convulsione eoellatur & triticum . Caeterum quod ad Maximum spectat; xxxvi plus aequo aliqui in eum hane ob causam Invecti esse videntur, quod in haereticos Imperato

se ditissimos gladium potestatis exeruerit. res in hae d quidem probe utiliterque factum s. Leo

Papa commendat ad Turibium Episcopum 'ς

630쪽

. inter elusere. xxxvlla

Cum Critice Pagii. σο

ino libretarem . Naee sanctus Leo, quod suo tempore eadem Priscillianistarum haeressin Hispania iterum levi 2isse eomperta eues. Ex his igitur eum Maximi ista legalis ultio, ut Ecclesiae proseua, veniat commendata . nullus tamen sanctorum patrum laudavit aliquando id posse vel debere fi etl surpestiore saerorum Antistitum e nam inter alios sanctus Ambrosus ad studium seribens, & de iisdem ipsi ε damnatis a

Maximo connexam explicans quaestionem .

es, quaestio ilia se ilicet de plinendis gla

a Ambrosu ut dictum est abstinuita eommunione Episcoporum factionis Ithacianae, adversus quo & litteras dedit: quod & feeisse eonstat Romanum ponistiseem Strietum: nam eius etiam ad ver sus eosdem litteras prodiisse, expressum ha tur in Concilio Taurinens , in quo dicti amborum litterae reeitata suerunt,trout eiusdem synodi eanon quintus habet

Severo se) reeitatum est: & quidem Tre verensem Episcopum fuisse , Mailanus Motus ὰ) aismat : quod & legum Ee visastiearum ratio persuadet: squillem electiones Episeoporum non alibi qnam In ea Reelesa , ubi deeessisset F piseopus .fieri litie erant; in ea enim e vi ate eonvenientes comprousneiales Episcopi, una smul de eleetione suturi Antistitis pertractabant . s d seut qui eum illo lapsus est sanctus Martinus, poenitentia tamen ad pristi m atque puriorem etiam revoratus est sanctitatem ; ita & Felix

iste, quia severos ut vidimus) sa ita

Noe eodem anno valentinianuς Impe- XXXInjato, de eonstruenda hastica Pauli Ap H. , stoli via Ostiensi ad Sallustium D thi prae. fectum litteras dedIt, quas eae eodice basi a Luatieano depromptas hie defer hemus. Pauli lit Sed & quod hoe ipso anno datae fuerint, terae imis illud evidens est argumentum , quod eum peraturis ad Sallustium Praefectum Vibi scriptae misseantur ; ipsum hoc eodem anno eumdem

magistratum gessisse, rescripta I) eius: υ I. d.

dem Imperatotis ad eum Graci demonia δε-riis

strant. Quod autem ad eonstructIonem hasti eae spectat; huius ineundi eonsilii ra.

tio illa fuit, quod eum illa Constantino G .

Magno eodem in loco aedificata. coarcta- τι a. ' in limitihus uix Odiens s le ripae sumi nis, visa esset angustior; Valentinianus eam eurauit restitui ampliorem , ambitu muia rorum complectens viam Ostiensem, ut hodie integra visitur . Pori littera se se habent rν Ieseri antis , Theodo . , es inearitia XL. AM. S. Iosia rishis Praefecto. De .mati,tia nobis conremplar;one ve- ,

SEARCH

MENU NAVIGATION