장음표시 사용
81쪽
IURE CIUILI est infamia l. 6. I. I. C. de postia. Ea
dem plane poena obtinet jure Canonico can. vlt 3. U. V qu. s. In FORO NOSTRO eiusmodi cauillationes,
retorsiones, scommata, quibus lites non expediunt, sed impediunt aduocati, sub arbitraria, quamuis seuera poena prohibentur P. f. ιit. a. . I. insis. In Saxonia Poena est quinque, Vel decem thalerorum m. MARTINI ad proci Saxon. tit. s. g. l. n. 8.
IURE CIUILI maritus pro uxore agens, nomi ne rerum dotalium M paraphernalium de rato cauere non debet ι 24 g. rer. amot. L ρ. C de rei minae l. D. C. depaci . conveni. horum enim honorum constante matrimonio est dominus, M proprio nomine agit. De rebus uxoris receptitiis, si experiri velit, sine caintione de rato, non admittitur l. II. c de procur. APUD NOS indistincte, absque respectu ti bonorum differentia, attenditur solum, an liberos cum uxore habeat, Et tunc nulla opus est de rato cautione, cum tam VXoris, quam suorum honorum hoc
casu plenissimus sit dominus P. G sit. Io. Quodsi autem liberos nullos procreauit, de quibuslibet uxoris bonis etiam acturus, non prius auditur, quam si praestiterit cautionem de rato P. I. uL M. S. a. I. XI. IURE CIUILI introductae erant positiones quas intentionum suam facilius probandi causa actor ε libello depromtas iudicii offerrebat, qui eas reo travdere tenebatur, eo fine ut mediante sacramento illas assisma
82쪽
amrmaret vel negaret v. de interrogat. la tur. De. Probatae etiam sunt per R. I. de anno Iυή. f. die lem
IURE NOSTRO abrogatae calumniae iuramento generali v. g. positiones etiam in judiciis nostris esse desierunt, adeo ut ex ossicio eas rejiciat iudex. licet pars aduersa nihil contra easdem monuerit P. L
g. XII. IURE CIUILI ne reus ob angustiam termini
queri possit, ipsi conceduntur viginti dies, ut delia heret, an cedere, an contendere malit avo. Osseratur C. de L. C. Nouel. i. s. e. 3. quod spatium interdum extenditur usque ad tres, quandoque ad sex, adsum. mam vero ad nouem menses L I. l. m. C. de dilat.
IN HAC CIUITATE bene constitutum est , ne Reo longius ad deliberandum spatium quam ad proximum diem iuridicum concedatur. P. I. sit. M. . I, quod si vero usque ad illum ipsi ad minimum non superfit octiduum, debet quidem in honorem iud, cis comparere M procuratorem constituere, potest autem de angustia termini excipere ae l. I. XIII. IURE CIUILI actor cauet se intra duos men. sea litem contestaturum autb. Libellum C. de L. C. de L. C. Nouel. ρ6. e. I. a) se in lite usque ad finem permansurum 3 se decimam petiti partem, si litem iniuste mouisIe constiterit. expensarum nomine soluturum aut Generaliter C. de Epist.. ter. Novel. Κ a III.
83쪽
III. e. a. pr. quam tamen abrogatum esse per g. 2. Lde Satisdict. mst. BARTOLUS. Haec satisdationum genera, cum a judiciis plinrimorum locorum secesserint, nec apud nos amplius in usu sunt, cumque periniquum sit, superuacua cautione aliquem onerari, in M.ff. ut leges. nomesu. LEGES NOSTRAE non aliter actores cautionem praestare voluerunt. nisi pro reconuentione, si a reo fundamentum ejus probatum sit, Se expensis P. I. ut.
Cum non minus contumacia sua judicium elusorium reddere possit reus. debebat praestare cauti
nem de se judicio sistendo d. g. a. I. de satisd. l. a. l 4. st qui satis de eu. J. st quis eauis. m nae sis. non obt. Musque ad finem in iudicio permanendo. Sed haee cautio cum mere fit iudicialis perinde ut ea de quas. praee. IURE ClUILI requiritur ut fideiussoribus quis satisdet l. I. Τ qui salisae eog. l. 7. de praetor. stipia.
uel. II. c. 2. I. I. I. Nouel. III. pr. IURE NOSTRO si ciues actione pulsantur, ab omni cautione immunes sunt, praeter eam quae fit . de iudicio sistendo, qui si sunt honae famae nec de fuga suspecti . nudae suae relinquuntur promissioni. - sn minus etiam pignora ab ipsis data admittuntur P. I. tu. I . g. die ab e laqten. In Saxonia nullam reus praestat cautionem, licet immobilia non posssideat, aut criminaliter agatur. CARCZOV. P. I. Const. r.
84쪽
. XV. Non inter est IURE CIUILI an quis velit procuratorem constituere ante, an post litis contestationem Ob ι d. r. g. de procvr. ibique vid. GOTHΟ-FREDUS tu. L. ao. C. d. t. Non ita MORIBUS NOSTRIS obtinet quibus
constitui procuratores debent in primo statim termino una cum obligatione libelli vel exceptionum P. I. I. I. g. f. tit. In I.-tis. II. I.
IURE CIUILI libellus toties mutari potest, quoties vel lex vel judex permittit l. 4. C. de eae adeoque ante vel post L. C. ob ν. 34. 31. 1 de jud. L q. I. . va. Τ de Noxac assi ibi: in eodem judicio, quod hoc iure non intelligitur, nisi lite demum contestata. Quamuis de praxi usque ad L. C. tantum mutationem libelli admittant GAIL. L. I. Observ. 7 . n. q. apud STRYR in V M. tu. de Elend. s. Io. motus forsan I. as. f. de Dd. IURE NOSTRO vsque ad praestationem Gua randae libellus potest mutari, post eam non licet am plius, quod procedir, etiamsi potestatem mutandi si-pi quis expresse reseruauerit. Petitur autem haec Guaranda ab actore statim post acceptum libellum, c continet praeterea securitatis praestationem, quod ob rem petitam non amplius debeat conueniri reus a quoquam. P. L tit. In f. I. V tit. Ivi g. I. Iuricommuni incognita haec latisdationis species Saxonum morihu debetur m. 1 and recht L I. art. 63.
85쪽
Ea reconuentionis de IURE CIUILI natura
est, ut eodem passu cum conuentione ambulet, ea odemque sententia terminetur, hinc coram eodem judice proponi ventilarique debet avib. Consequenter de sent. interloe. Novel με. c. I. neque etiam actor potest uti exceptione incompetentiae, aut jus domicilii allegare l. 22. 1. de juae l. Ir. g. I. de jurisdict. IUS NOSTRUM jubet attendi, an reconuentionis causa descendat, ex ipsius contractus, ex quo comvenitur reus, instrumento aut fundamento, habeat. De aliquid commune cum ipsa actione, M tunc pruvilegium reconuentionis, i. e. Vt simultaneo processu agatur ; unaque sententia lis finiatur, permittit. Quodsi autem cum ipsa actione non sit connexa . quamlibet causam laparatim tractandam statuit P. Lιit Ij. I. I. Idem etiam obseruatur in summo triis
hunali Cellensi v. Ord. juae flum. V est. P. Π. tu. - g. XVIII. Eodem IURE CIUILI reconuenienti reo, datur potestas, si displicet judex, coram quo conuentus est, intra viginti dies eum recusandi aliumque merendi
'apud quem rursus utrumque negotium ventiletur
MORIBUS NOSTRIS ea licentia reo non cominpetit, cum enim de reeonueniendo actore coram eodem judice cwtionem postulet ipsemet reus, actor' ςam qu*que pexstare Obςat, propter utriusque com. IVV L . . sensum
86쪽
sensum interpositum res unius voluntate mutarinon debet arg. l. 3ς. de R. I. Accedit quod actor judi- dicem conuentionis recusare non possit, quare nec reo, qui per reconuentionis institutionem actoris vlces subit, illud concedendum P. I. tit. I s. g. vlt. 9. XIX. IURE CIUILI reus non adstringitur, exceptiOnes suas dilatorias omnes uno termino , 8e in una iuridica opponere, sed potest illas distinctis terminis usque ad L. C. proferre l. 40. f. 3. J. de procur. l. I9. C. de prob. I. ἔ3. 24. Q de procur. l. penua. vlt. C. de exceptQuod cum ad protelandas lites haud parum conducat, LEGIBUS NOSTRIS constitutum est , ut exceptiones dilatoriae non tantum omnes ante L. C. sed etiam in uno Zc quidem primo termino a reo opponantur P. I. ut. II. g. a. is tit. 17 g. s. Nobiscum consentit jus Imperii nouissimum v. R. I de anno. IOD. I. une auci -M Ordin. judie. Bruns-miemis tu. 3o. g. Soline imo derguiten.
Exceptiones peremtoriae quando de IURE CIVILI opponi deceat, non adeo certum, multi sta tuunt eas post L. C. modo ante sententiam M causae conclusionem in judicio, posse allegari idque ob I. a. C Sent. rescinae non post. Vid. quos citat CARPZΟV. P. I. Const. s. des II. Alii instricti iuris iudiciis statim in jure l. S. P. Q de except. l. P. C. de praescript. lan . tempor. VINNIUS ad g. II. I. de excepi. BRUNNEM. ad ι. 4. C. de except. n. p. seq. In judiciis vero bonae
87쪽
files pro lubitu opponi posse alunt LAUIERBACRal st. tit. de meept. BOCER Clusi. m. dis. ra. n. II. eq. Alii denique indistincte cum L. C. easdem Ohiniiciendas volunt DONELL. ad A t p. c. de excep ZANGER de meept. PIII cap. 26. n. 34. seq. In tanto legum interpretumque conflictu certo iure in NOSTRlS IUDICIIS utimur, ubi omnes hae exceptiones, non distinguendo inter bonae fidei Sestricti iuris judicia, in ipso litis contestationis actu opponi eidemque peracta statim annecti debent. Quae si praeteritae sunt, postea non admittuntur P. I. tiTiI. g. a. V tu. N. I. I. Concordat Rectis Imp. de ad I6 . s. e. g 37. v. mie oum Oraesum. trib. I fm. P. II. tit. II. 3. 4. M Sa onica Tu. II. S. 6. F. XXI. IURE CIUl Ll cum perplures terminos excemptiones suas reum Opponere posse praee. N. dix, mus, constat, illum non statim ad litem euentu aliter contestandam cogi, sed eam posse differre usque dum suis dilatoriis ab actore satis fuerit factum arg. L 19. C. de prob. l. II. ι auia c. de procur. IURE NOSTRO cuique siue dilatoriae sue peremtoriae exceptioni statim litis contestatio adjungi debet P. L tit. II. g. I. xtit. IR. pr. qua in Parte Optimorum iudicum nomen meriri stant legislatores nostri, quibus properandum ne lites fiant immorta. les l. II. c. de judio. . XXII. Litis contestario cum si sundamentum omnis iudicii L mn. c. de L. C adeoque a quibusdam lapis angu
88쪽
angularis appelletur MARANT A in spee. L. II. P. 6.
rubr. de sit eoni. n i. VANTIUS de Musiit. fens. n. 2δ. ita multum refert ut ea rite peragatur, quod quidemde JURE CIUlLi fit, si reus animo litem contestandi , contradicendo, vel generaliter respondet L I . s. I. C. pe procur. l. a. pr. Q juram. propi. eat danae IURE NOSTRO ad singula libelli capita Se propositi facti membra expresse, distincta M specifice respondere debet reus, hinc ea quae obscure ab ipso posita, aut quibus non expressc contradixit, habentur pro confessis P. I. tit. u. cum interpretatio contra illum merito sit facienda qui clarius loqui debuisset L3ρ. g. de pact. Huic quidem generali litis contestationi jam antiquitus obuiam ibatur per libellum articulatim conceptum, ad cuius singula membra mediante iuramento respBndere cogebatur reus; sed eum hic per R. I. de amo I94. 3. 34. st abrogatus, smul specifiea litis contestatio ibidem est iniuncta . eum quo etiam consentit Ius Saxonicum m. Ord. proe. Sax. tit. Io. .
3. XXIII. IURE CIUlLI aduocati in singulis causis post
L. C. iurare debent, quod omni virtute sua partibus consulere, non mendacibus allegationibus uti. M si causam iniustam intellexerint, statim eam deserere velint L I . g. r. C. de judici t. a. c de Dretur. propccat. dand. g. I. I. de pom. tem. hil.
APUD NOS quidem eadem fere jurandi forma in aduocatis obseruatur, neutiquam vero ad fingulas cauis, verum semel antequam ad hoc munus
89쪽
profitendum admittuntur ad . tale iuramentum. adstringuntur M. L tu. a. g. r. quod sussicere merito visum Lit, cum juramentum generaliter in initio os, ficii praestitum ab officiali sese extendae ad omnes ctus durante officio expeditos NE SENBEC. Tom. VIL eonf. 33 s. n. SI. 86. . g. XX lv. Ampla IURE Ci Ui Ll dilationum est seges, est enim vel citatoria, quae continet io dies si simplex, 3o. dies si peremtoria l. 63. g. de Iude. vel dilatoria
quae reo post concedebatur vid. Apr. s. II. vel ea quae ad litis contestationem vel ad probandum da-hatur M omnes singulares terminos suos h hebant BOCER Clus m. d p. r. s. ii. a. s. Plures dilationum
species habet BRUNNEMAN: in proci eiust ev
IURE NOSTRO cum una cum citatione re offeratur libellus ut deliberare secum possit citatoria dilatio ablarpsit deliberatoriam, M in primo termino comparere excipere tenetur. P. t tu II. I. I. Α-liae autem dilationes, si nullus ipsis a judice est praefixus terminus, omnes continent quatuordecim. dierum spatium P. I. iit. II. q. I. g. XXV. IURE ClUlLI in ciuilibus causis regulariter na tantum ad probandum dilatio conceditur L. I. a. c.
de dilat l. m. J de fer. V dilat. quae quidem peremtoria est, etsi in assignatione non fit adiectum ver-hum : peremtorie BRUNNEMANN. in proe. eruiL d. cap. VL n. p. Quodsi tamen citra culpam meam di- . lati-
90쪽
lationi non satisfecero, datur quidem ulterior i 7. Hae L STRYΚ in Q M. tit. de feri δι. g. IS. Immo hoc jure arbitrariam esse dilationum materiam potius dixeris. cum M quintam olim concessam fuisse testetur MYNSINGER Cent. I. Obs. 73. UMMIUS D. VII. tb. .f. D. VIII o. Io. IUS NOSTRUM sine culpa sua impeditis tres concedit dilationes, quarum quaelibet est I . dierum primam quidem ad solam impedimentorum allegationem Sc probationem, alteram, prae primis si petens de protractione termini sit suspectus, non nisi sub solennitate juramenti, quod omnem in tollendo impedimento mouerit lapidem, tertia vero indistincte sub poena praeclusi impertitur. Ultra has binas ex. traordinarias posteriores, quae cum ordinaria faciunt sex septimanas. sub nullo praetextu dilatio quae,ri aut dari debet P. I. tit. 17. S. I. g. XXVI. Licet ut probationes mediante Judicis sententia interlocutoria suscipiantur, IURE CIUILI expresse cautum non meminerim, jure Canonico tamen illud seruari testatur eap. p. a. de prob. ες praxis communi usu approbauit, teste MARTlNI ad praeesi. Saxon. ιu. ao. 3I. CARPIOV. inprocess. tu. II. an. L
. Qui in IUDICIIS NOSTRIS probationem im
tentionis suae instituere vult, non debet desuper expectare judicis sententiam, sed eam ultro proferat necesse est sub poena praeclusi, ne scilicet aduersa pars remedia suspensiva contra illam apprehendondo, li-L a tem