Querimonia Friderici 2. imp. qua se à romano pontifice, & cardinalibus immerito persecutum, & imperio deiectum esse, ostendit. A' doctissimo viro D. Petro de Vineis, eiusdem Friderici 2. cancellario, anno 1230 conscripta

251쪽

Q V E R I M o N i mae Fridericus depromotioneri pae,scribit sibi,significans se paratu mandatis ipsius, per nuntios&l

A Udit summis expetita conis liis,&ardetibus desideriisera i

pectata, noui substitutione Pontifi φcis,in uenerab. statru et Cardiri uolutate cocordi,et unica generalis uoti postulati5e Pontificis deauthore Promoti, tanto maior accessit ex ueγstra promotione iocunditas, quan to subtractum dulce filia nomen . quod uiduitas matris abstulerat,in data nobis noui subrogatione Pontificis, non immerito gaudere Pos sumus restitutum, ut paterno no mini piaeprouisionis omen adue

nia per quod expectati filio ,& nouercalem

252쪽

uercalem quodammodo dudu inλ' iuriam iam perpesta, dicat recte mater Ecclesia: fili, ecce pater tuus, in cuius assectione filius respirabit: 8c ad patrem filius econuerso respon/deat: pater, ecce filius, quem mater na ubera lactaverunt, in cuius obsequηs pia paternitas requiescat. D itum est enim uobis e coelo Innocentii praedestinata sorte uocabulum, quod per uos nocentiam contrahi consultius innuat, & pie suadeat innocentiam coseruari . Quapropter ad reuerendum patrem Innocentiu

Apostolice sedis antistitem per fra/ trem G. uenerabilem magistrum domus sanctae Mariae Theutonicorum in Hierusalem Ansaldum de mamari sacri imperii, ac regnoru Hie

253쪽

stros Petru de Uineis, &Thadani de Suessa, magnos curiae nostrae iv dices, & magistrum R . Porcastret lum Decanum, Capellanum, fide

les nostros, quos de latere nostro, ad uestra praesentiam destinamus, .c nostrae Serenitatis nuncios & leg tOS concepis spiritis in deuotionis exponimus, & in eorum affatibus tam deuote quam hilariter nos ue stro conspectui praesentamus . Iide

uero nunci j nostri, tanquam inti me conscii uoluntatis nostrae R de/uotionis, ad patrem ueraces erunt. iinterpreteS, tam nos quam poten/

tiam nostram, imperium ac regna nostra,et quicquid in bonis noliris consissit,uestris beneplacitis adho

254쪽

norem Ecclesiae, ac fauorem omitiυ modum Ecclesiae libertatis, quantucum Deo saluis iure Rhonore im/ peril, & nosti orum regnorum possumus obnixius offeretes, illam ad

uos,utinam reuerendi patris beneuolentiam relaturi, Per quam erga debitam patris reuerentiam i ad omnem nonorificentiam

filialem totis assectibus, ac

expertis eflectibus plus quam aliquis aluis deuotus filius effun

. . .

damur