장음표시 사용
291쪽
1s8 . SuppLEMENT uunione praeclarissima. Idem confirmavit anno 318 fundationem Abbariae Monialium sancti Ando. chii Augustodunensis, atque, ut ex veteri tabula liquet, sub annum 868. Congregationem Canonicorum in Basilica sancti Irenaei constituit, Msancti Justi Sodales in saecularem ordinem reduxit. scripsit insignem Librum .De tribus Epistolis inscriptum , qui legitur tomo 2. Vindiciarum Praedestinationis &Gratiae pag. 6 . Item Absoluti nem cuiusdam quaestionis De generali per Adam damnatione , ct speciali per Christum ex eadem ereptione Electorum, ibidem pag. I 8. Denique
Librum unum De tenendis immobiliter veritate Iacra Scriptura , tomo eodem pag. I78. quae quan
tum in Theologicis valeret ingenium Remigii , satis dant intelligendum. Est enim magni habitus
ab hominibus iaculi ix. illustribus & doctis, de
cuius laudibus abunde Gilbertus Mauguinus ainmo 1. Vindiciarum Praedestinationis & Gratiae pag. 61. 3c in Historia Flodoardi. Itemque apud Lupum Ferrariensem Epistola Mi. Baronium in
Annalibus, & Theophylum Raynaudum in Sanctis Lugdunensibus. Ultima editio Bibliothecae Sanctorum Patrum Lugduni facta apud Anissb-nsos fratres anno 16 7. xxvij. voluminibus in fol. dum procedit ad seculum i x. attribuit Remigio Lugdunensi Commentarium in Epistolas Disi Pauli , quod olim jam aliis duobus Remigiis , nempe Remensi Archiepiscopo, & Altissiodorens Monacho attributum fuit; dc quod ad nullum ex his ilibus Remigiis spectat, sed ad Halmonem Halbertat sem Episcopum , cui fuit alti ibutum&sub cujus nomine impressum, antequam etiam
ulli horum Remigiorum attribueretur. Sed paulo
292쪽
amplius istud punctum critices excutiamus, occasione Remigii Lugdunensis. .. Joannes Baptista Villa'amlus societatis Jesu Theologus, erud tissimis in Ezecbielem Pro
phetam Commentariis notus, has Explanationes in Paulum edendas curavit in fol. Romae an. r198. quae postea iterum recula Moguntiae anno I 6i easque vindicare studuit ex titulo veteris manuscripti codicis S. Caesiliae trans Tiberim, S: Remigio Remens Archiepiscopo, qui anno 96. Regem.
Francorum Godovaeum salutaribus Baptismi undis tinxit, Nante annum 13 6. e vivis jam excesserat. Sed inselici plane successu, ut doctissimi quique Catholici, ac nominatim Societatis Jesu Doctores, Sirmondus , Petavius , Theophylus Raynaudus, aliique odorati uini : adeo ut ipse Bellar nus, qui cum alias junior ex Tonstalli &Joannis Garetii fide semel citavisset, doctior postea factus, in opere De Scriptoribus E clesia cis nullum ips locum dederit. Ut minus necesse fuerit
Andreae RivetoorthodoxorumCritico in calamum quassatum operosius incumbere , & laureolam quod aiunt, in Mustaceo quaerere: quem vanissime nugantem, haerentemque diutius in re facillima , quam uno verbo poterat absolvere, ipsi etiam vix tolerare possunt Heterodoxi Lectores.
Neque enim potuit sanctus Remigius Antistes Remensis, qui se a annum 1 o. obiit, citare Regulam sancti Benedicti, nec Venerabilem Bedam, nec sanctum Gregorium Papam, nec acta
Vitae sancti Caesarii Arelatensis Episcopi a Cypriano post annum Christi 3 . conscripta. Adde quod stilus ipsaque scribendi ratio Auctorem saeculi noni reserat, nec ab Harmonis Halbatatenfis
293쪽
Episcopi Salptis vulgatis, aut a Remigii Autltandorensis Monachi Ccunmentauis in Psalmos ac minores Prophetas abhidat. Sane.si valeant impressiones annorum I 398. & IGI . cum inscruptione unius manuscripti codicis,ad hanc Explanaiationem Remigio Remensi asserendam quod tamen
ego non concesscrim) : cur non eadem argumenta
militent pro Haymone Halbei statensi , qui eam sibi vendicat ita multis manusci iptis codicibus di
versarum Bibliothecarum, Quos vidimus 3 Cujus sub nomine 'etiam impressae sunt variis locis , m xime Parisiis anno 16o8. Carolo Villerio procurante editionem, ibidemque anno I 116. annis quadragihin antequam prodirent sub nomine se
cti Remigii Remensis. Quis ergo huis Commentarii H Auctes 3
Novissima Bibliotheca Sanctorum Patrum a no I 6 7. edita xxvii. spissis voluminibus, Lugduni apud Amonios fratres , opera Philippi De Ont Presbneri de Doctoris Theologi Parisientis, hunc Commentarium inscclpsit nominexostii R igii Lumine s. Theophylus in Indicula Sa orum Lugdunensium , Jacobus Ussi rhis in Historia Godescalci, & quidam alii nassitiores apud Mintum Critici Remigio Lugd nens Archiepiscopo Kribuunt: multo plures Re
migio Aulisti orensi Monacho, quem ideo .Remensem in quibusdam manuscriptis codicibus arpellatum suspicantur, quod a Fulcone Reniensi Archie scopo circa nnum Christi 'oo. evocatu'Remensis Schol e curam per aliquot annos gesserit. De illo tamen altiun apud Sigebertum, Trithemium aliosque silentium, quamvis Sigebertus in Catalogo Scriptorum Ecclesiesticorum cap. 113.
294쪽
ns sciis To OBus ECCLEs. 2 idiligenter reserat opera Remigii Autissiodorenus. Ego veris scum Laobco, a quo hoc omne accepi)iis accedeiadum esse censeo, qui parentem hujusce Explanationis docent esse Haymonem Halbersta
tensem Episcopum , de quo suo loco: tum quod jam a pluribus annis sub ejus nomine Parisiis prodierit, tum quia tempore Fulberti Carnot sis Episcopi, vix elapsis centum ab obitu Remigii Aurissiodurensis rinnis , jam Haymoni Halbersta-
tensi tribuebatur, ut patet ex pagina editionis Parisiensis a Carolo Villerio anno I 6o8. procuratae: tum qu bd in manuscriptis codicibus modis Homo, modδ Raynis dicatur illius Auctor,& a Sigeberto Trithemioque Hymonem exposuisse totum Paulum Apostolum doceamur : tum denique quod illius stilum, dictionem , meth dumque redoleat, ut non sit gutta guttae similior, inquit Theophulus pag. is . Erotematum.' sane Bibliotheca Sanctorum Patrum editionis Coloniensis anni i6i8. Explanationem hanc sub nomine Remigii Autissiodorensis edidit, de cuius Aut ore Edmundus Albertinus in libro de Sacramento Eucharistiae, varia variis in locis aruit. I'. Pag. 886. docet contra Vinalpandum Commentarium in Pauli s Epistolas non esse Remigii Remensis, sed paulo na estis ac brevius,
quam Symmista ejus Andraeas Rivetus, prolatisauntaxat sancti Gregorii Papae ac venerabilis Becla testimoniis. 1'. Paginis sis. '26. & 937.
adjudicat Remigio Autlisiodorensi Librum de Di vinis ossiciis, Alcliuino alias attributum. Sed si Auctor ille Helperico posterior est qui anno Ioos. scripsit, longe opinione sua falsus est Albertinus Alicui Remigh indicandos ine. Conmaeni
295쪽
iris in Paulum, tum ex fide Platinae & aliorum qui id disertis verbis docent, tum ex pluribus cindicibus manuscriptis Romanis, Cassinensibus, ac
Bibliothecae Regiae Parisiensis, qui omnes prae se
ferunt Remigii nomen. '. Remigium illum videli Autissiodorensem , tum' ob allatam a Labbeo onjecturam ex Flodoardo petitam, tum ob validiora , ut putat, argumenta : Sigebertus en ct Argon M, inquit, notant Remigio Autissiodoren
sem in Paulum scripsisse 2 in Canonem Missae, qu
rum duorum postremorum conscriptionem nemo Hv-moni aut Remigio Lugdunensi tribuit. Sed haec non concedimus Asbertino; nam quantum ad id quod dicit iplures manuscriptos codices attribuere hanc Commentationem Remigio Autissiodorensi: Respondemus longe plures attribuere Haymoni Hal- Derstatensi in variis Bibliothecis Gallice, Angliae de
Germaniae, quorum plurimos vidimus, ac duos in sela Bibliotheca modica Bellae-vallis Ord. Praemonstratensis, alium in Signiacensi Cisterciensis intractu Remensi. Imo tres codices ejusmodiExplanatiinnis Haymoni attributae recensentur in Eclogaox nisCantabrigiensi,edita in '.Londini anno I 6oo.
lib.'a. pag. 36. nempe Oxpnii in Biblioth. Magd. vol. 12. Ball.vol. I 63. & Cantabrigiae in Bibliciti. publica vol. i. Denique, ut supra diximus , jam tempore Ionis Carnotensis Episcopi , qui anno II 1 F. ad Superos abiit, codices 11sς. in Gallia militabant in gratiam Haymonis Halbertatensis: nec mihi dubium , quin reperiantur sui ita loquar ) innumeri sub ejusdem nomine in Biblioth
cis Germaniae, si excutiantur. Videat autem Minister Albertinus, cui magis credendum sit, vel quaenam praeponderet auctoritas et recen-
296쪽
iis attribuentis Commentarium in Epistolas Diqi Pauli Remigio Autilliodorensi: vel Sigeberti Platinam annis ferὰ quater centum superantis, qui attribuit Haimoniὶ Denique quod . loco Au-bertinus ait tradi a Sigeberto Remigium Autisso- Arensem scripsisse in Paulum: Falsum est, ut patet evolventi Sigebertum, qui cap. I 23. enumerat diligenter Scripta Remigii Autissi orensis, de de Commentario in Canonem Missae mentionem cit, sicut & de aliis modicis ejusdem operibus, sed omnino silet de Commentario in Paulum , uti constat ex Bibliotheca A uberti Miraei Ecclesiasti capag. i 8. ubi Sigeberti di stum caput legitur. .ntum vero ad Philippum Bergomensem, re centior est ad stabiliendum aliquid in gratiam Romigii Autissi orensis contra Haimonem Halbertatensem , cui ipse Sigebertus loco citato capite a 31. expresse attribuit Commentationem in totum Apostolum Paulum. Unde constat allegatum fuisse ab Albertino Sigebertum , quem non legerat: vel
Maneat itaque Commentarius iste Haimoni, sub cujus nomine prodiit antequam ederetur sub nomine cujuscunque Remigii, sive Remensis, sive Lugdunensis, sive Autissiodorensis , ad quos nullatenus spectat : coniecturis omnibus quae faciebant in gratiam duorum Remigiorum Lugd nensis & Autissi orensis, ficientibus etiam ac validius pugnantibus pro Haimone Haliaritatensi Episcopo, qui saeculo nono floruit. Jam redeamus. ad Remigium Lugdunensem , qui plenus dierum& meritorum ad meliorem vitam tim statua est anno 8 1. quinto Kalendas Novembris , conditus
in Ecclena sancti Justi. Plura de illo A ubertus ML
297쪽
a suPPLEMEN Tu Mraeus, sed multis respersa mendis quae non excutimus, in Auctatio de Scriptotibus Ecclesiasticis
cap. 262. fratres Sammarthani tomo t. Galliae
Chiistianae in Aichiepiscopis Lugdunensibus, Natalis Alexander in selectis Histoliae Ecclesiasticae
capitibus saeculo nono, parte seu ton O I. cap. 3.art. i 6. pag. 23 . Ludovicus Cellot in Historia Gottescalci Praedestinatiani lib. 2. cap. 2 .lla . cap. II. lib. 4. capp. I . dc Is. UsuARDus Monachus ordinis Divi Benedicti, Coenobita salusti Germani Parisiensis, ut testatur
codex manuscriptus ejusdem insignis Abbatiae, qui Autographus elle cred tur, de quo Sigebertus --pite 81. de Viris illustribus : Provocatus, inquit , studio Hieron mi ct Beda, Ur animatus jussu Carcii Magni Inperatoris integrum Martyrologium Q eis. Condidit itaque Martyrologium, sincti Hieronymi , Bedae & Flori vestigia premens, quo diu Romana & pleraeque aliae Ecclesiae usae sunt. Illud Martyrologium, cum Additionibus ex Martyi logiis Romanae Ecclesiae & aliarum potissimum Belgii,& Annotationibus Auctorum qui de Sanctorum Vita, Consessione vel Martyrio, fuso vel aliquando obiter nonnulla scripserunt, opera Joannis Molani Lovanti sacrae Theologiae Regii Proselibris , una cum Tractatu ejusdem Molani De Martyrologiis, & Indiculo Sanctorum Belgii: prodiit Antuerpiae anno I 183. in 8'. apud Philippum Nutium, post Lovaniensem editionem anni. 3368. apud Hieronymum V vallaeum. Omitto caeteras ejusdem Martyrologii editiones, atque ex praefatione brevem hanc duntaxat lacinam adt XO, ut omnes videant quodnam fuerit hujus ab
298쪽
Venerabilium, inquit , Hieronymi ac Bedae Presbyterorum piis, quamvis succinctis , super hoc provocabar descriptis. Quorum prior brevi- tali studens, alter vero quampures Kalendarum dies inlaetas relinquens funde colligitur quod Bm radae modδ dicitur Martyrologium, multis subinde insertis fuisse post annum Christi 8oo. auctum ac locupletatum) multa inveniuntur hujus operis
praeteriisse necessaria. Quos tamen secutus, censui & Flori memorabilis viri latἱora jam in eo ipse in negotio sequi vestigia, praesertim in secundo ejus celibro : ibi enim multa quae in priori omiserat, & recorrexit & edidit. At si quid praeter quod ab illis ,,
accepi, in hoc tempore auctum vel mutatum est, resagaci a me indagine id perquisitum agnosci po- ..eerit. Haec V ardus. Nuncupatum Uinardi Mar- ..tyrologium Carola Calvo, ut constat ex prologo.
qui quamvis appellet Carolum Magnum ; Carolum tamen Calvum intelligit , quem Scriptores hujus fac ali passim Magnum appellaverunt: prae
sertim ab anno 873. quo exemte Romae Imper tor coronatus est, usque ad annum 87 . quo obite die 6. Octobris. Carolum Magnum Imperatorem perperam intellexerunt Caesar Baronius& Bellarminus, Labbeus & alii : nam codices Usuarditum manustripti cum excusi, sanctum Eulogium Martyrem commemorant, qui die und
cima Martii Cordubae in Hispania passiis est anno Christi sues. Alios etiam celebrat qui tempore ejusdem persecutionis Arabicae Martyrii coronam consecuti sunt. Praeterea Almonius in libello Detranssatione sanctorum Martyrum Gregorii AED. nachi, Aurelii, cte. Usuardum Patrem hujus Transsationis auctorem facit, anno 3, 3. Etsi vero
299쪽
Sigebetius iussu Caroli Maneti Imperatoris Maris tyrologium composuisse scribat in libro De Sciῖ-ptoribus Ecclesiasticis cap. Sue. id movere nos non debet: quia, ut supra diximus, Magni Carali no. mine Caseum intelligit, ut alias in cap. 09. ubi ait Hincmarum rescripsisse ad Ecclesiam Ravennatem ob persona Magni Caroli Imperatoris. Plura de Usuardo citatus Sigebertus cap. 83. De Scriptoribus hcclesiasticis, Joannes Titthemius qui vardum corrupte nominat, & anno 77o. alligat. Joannes Molanus in praefatione ad illius editi nem , Caesar Baronius , Antonius Possevinus in 'paratu secro, Aubertus Miraeus Scholio ad
caput 83. Sigeberti Scriptoribus Ecclesiasticis, Joannes Gerardus Vossus in opere suo De Latianis Historicis, Andraeas Saussatus in praeludiis ad Martyrologium Galliae, Jonimes Bollandus in Praeludiis suis ad Acta Sanaetorum totius Eccletiae, Philippus Labbeus in Dissertatione historica De Scriptoribus Ecclesiasticis, verbo Usuardus Monam
chus tomo a. pag. 49o. ubi cum caeteris deceptus
est in assignanda Usuardi Epocha, designans eum vixisse ac floruisse Carolo jam Augψο paulo post
annum 3 oo. Joannes Mabillon in praeiatione ad secundam partem seu tomum saeculi 4. Sancto rum ordinis Divi Benedicti, qui primus aetatem Usuardo temporibus Caroli Magni Imperatoris attigit, ac post eum Natalis Alexander in sel oes Historiae Ecclesiasticae capitibus, saeculo I x.
parte t. cap. 3. articulo II. pag. 238.
CARO Lus CALvus Ludovici Pii ex Judithasilius, ab anno 8 o. Rex Francorum, coronatus Romae Imperator exeunte anno S 73. multa scripsit statuta seu Capitularia, quae collem kgu
300쪽
tur romo 2. Capitularium Regum Francorum pag. I. editionis quam procuravit Stephanus Ba- luetius, de ine antea ediderat Jacobus Sirmondus Parisiis in 8'. anno i 613. cum Notis, apud Se ibastianum Cramoist. Obiit Carolus Calvus anno 3 7. die 6. Octobris, de quo.Scriptores omnes Historiae Francicae ac Germanicae, δύ ex recentioribus Natalis Alexander supra citatus saeculo I x. parte I. cap. 7. art. 3. pag. 76s. & seqq. ubi multa de ejus gestis. Nic ETAs PAPHEAso, qui cognominatur Da--, Rhetor profundus dc eloquens, scripsit circa annum 88 o. vcI ultra, cum omni fide ac dili gentia Vitam Ignatii Patriarcha Constantianopositani, qui obiit anno Christi 878. aetatis die 23. Octobris, quam graece & latine habent Concilia editionis ultimae tom. 8. pag. Ii8o. ω
seqq. Item scripsit O auones elegantissimM in singulos quosque Apostolos; in Marci Evangelistam, in Nativitatem sanctae Mariae , in Exaltationem stacta Crucis, in sanctum Gregorium Theologum .dc alias in quibus insignis oratio panegyrica Ohistarisa simia 'acinthi Amastrensis Agar ris.
omnia suggessit egregius Eminentissimi Cardinalis Mazarini Codex manu scriptus, vixque alias habens Orationes, quam Nicetae Paphlagonis. Inserta tamen iis stactae Barbarae laudatio est, quam Franciscus Com fis nomine sancti Joannis Damasceni repraesentat, fateturque videli phis re ferre Nicetamquam Joannem Damascenum' Inest etiam Historia sanisti Bacchi junioris, elus tempo- is Hieroselymis Martyris , a Turcis seu Arabibus Mahumetanis, cujus ipsius Auctor Brtasse Nicetas sit. Haec omnia Franciscus Combefis Or.