장음표시 사용
71쪽
XXXU. Πη τον fiJ Θελω, εδε Φιλης παλαλης faJ XXXVI. Et faJ sua quum antiquae committit f J scripta Corins, Carminaque aequaevis non putat esse suis. fue J
IJ J Sim. Rur. Propertius lib. II. Heg. II. V. 3I' J Contendit, componit, comparat. Vox theatri& arenae. Suraonius de illustr. Grammat. Verrius Flaccus Libertinus dorandi genere maxime i8claruit, nam ue ad exercitanda discentium ingenia aequales inter se eummittere silebat. Martialis lib. VII. epigr. 23. Hinc commissionum nomen apud Sueton. lib. II. cap. 89. item in Calig. cap. 33. Galbina.
sJ Ursinas hune versum exhibet pag. 38 :
Carmiuaqua Erinnes non putat sua suis. Legit Maliger: Carmina aequaesis, id est. non m istimat ea esse earmina, quae aequales suae iaciunt.
Η- est Maligeri correctio, qua nihil certius. Ca mina quα quimis; legitur in nostris duobus, Bo ctiano, utroque Regio, uno Coibertino, neque aliterra. suis. invenerant Beroaldui ac Volscus; eadem Prae fert Vaticanus Limisjo ἱnspectus; ti duo Palatini
GιMardo, qui tamen resingit Carmina Sirenum, ne icilieet nihil dicat. In Gloningano inque altero Ces hertino, est Carminague θrxes ; quod ego, quid sit, nunquam divinaverim. Nos eontenti simus nos in Catone, qui quod iniquiorem habuerit Tae. U.Llium, visum omnibus poeticae artis laudibus florentissimum, est cur indignemur, non. cur miremur. Non Scaliter hune Ioeum corrupit, ut Mallius autumat, νrion etiam Beraaiatis, ut Scaliger, sed vero Antonii Volsi putidum caput, quem dum nimis cupide sequi. tur Beroaldus, factum et , ut posteriores crediderint a Ithris esse id, quod somnium erat pusilli homuncionis, nulla re nisi sola temeritate nobilis; etiam maximum virum Lilium Gretorium Θraldum hic error transve sum egit, dial. 4. Histor. Poet. ubi Propertium re spexisse putat ad Helecaten. Erinnin P ma, cujus veris sua Homerieis perquam similes sint visi. Nunquam hare in mentem veni siem homini longa doctissimo, fi l leviter inspexisset veterea Propertii libros. Broa , bufa
72쪽
XXXV. R. Pedegum volo, sua amica perpulchra repletus. XXXVII. Tu pandere doctus
- - Opbronaque implicitum fioJ tenuisque arcana Corinnae. fit J
J Callimacbum intelligit, de quo multa seripsimus in thyn O .ii, testimonio etiam Stratims. Duo autem suerunt Callimachi, alter Batti filius & MesaKnae, Cyrenaeus grammaticus. discipulus Herm ratis, uxorem habuit Euphrasi Syracusani filiam. Huius sororis filius junior, Callimachus alter fuit, qui versus de insulis seripsit. poemata omni gener: carminis. DomitiuI. Notissimum, CatAmathum diei. Eius ego auctoris, prae ceteris omnibus graecis amissi , o ra desiderare soleo. Certus ex paucis si existarent, nos plura discituros, quae nune aeternum nescire cogitur omnis poste ritar. Barthius.
. sῖJ Sophoclis Grammatici, adoptione Lyci Rheginihistorici, filius, inter septem poetas, qui Pleiades dicebantur a numero stellarum Philadelpho Ptolomaeo, vid. supra M us Fragmenta num. VIIa pag. 32.
lari possumus, de planum eum legi, 3e digna transtatione latinum. Barabiar. ioJ Non possumus de hoe judicare. Nemo tamen aliorum auctorum tale quid de hoc Mimographo scri .psit, quod sciam. Sane si molestae obscuritati, fuisset, non tantopere eum dilexisset Plato, ut etiam ad mortem aeger sub pulvillo habuisset, ut non unus auctor tradit. Vide Io. Meursum ad dictum auctorem Pag. 99. Pene est, ut mendosum dicam hune Papirii l cum, de de Mimis non vulgare aliquod Epitheton cor ruptum esse. Nem. ii J A earminum quadam subtilitate, unde Sc mu scam dirisam dictam aiunt, quod serie allusit Papinius. Suidas: Καειννα λυει ea See. v. num. XV.ὶ Pulcherrimam serma mulierem, icone teste, tradit suisse Pausanias tu. n. XII. Mem. Theoph actus Simo arta num. Is . confinxit epist Iam Atalantae ad Corinnam, in qua forma egregia Augiae adolescentis describitur. Lauda:ur etiam Corinna ab Antipviro Tris A in Sappbus Fragmentis num. CXXXVIII. a tamento A anaer. ibid. num. CLXX. Se ab Eustatbis ibid. num. CLXXX.
73쪽
lii Hobaestio in Enchiridio pag. 36, is. Era τοι - Ἀδ' Ἀρτεμιι δ κόρου, νυν ἐπIM α εν, ἰωνικω, εφθημι Ἀρη τα Φεάγοισα τον Ἀλφεόν. τοιαυτα, τις n Tελεπιλλα ἐχρηπαὶο. Αδυ τε- μιι κ. .. A. Alibi quoque idem Heph - p g. 13, Sic duos o siculos habemus Ephthemimeres: nam is in hune versum p tulit. Opinor autem, pro - pedes duplices ad simplices redigendi sunt, & ho, unus σιμιι scribendum 'ΑρεΘωσα, ' eamque fabulam reci- Scholiastes, nisi fallor, etiam recte distinxiti nam sitat Pausanias 'Hλια, Lais lib. II. sleg. lib. I. cap. 7. Pedes simplices sumas, perbene scripsit ad hune ipsum p. 3;o, cum quo loco conserendus est altu, lib. II. locum ς τὸ ἰωνικὸν ἔφθημιραρὸς τρίῖς ἔνι ωόδαι Eliac. eap. 'La. p. 3IO. ubi fabula μdamatae ab Al Q συλλαβὴν ' nota illud συλλαcή nam se dikiso, phaeo Dialae recensetur, ' e quo qui Volet petat. -- versiculos tibi notare potes una: non syllaba, sed *L M. labae, ut jam monuimus, sunt in conjuncto Se gemino inihil apertius; ne dubites igitur; quanquam nulla noQuidi an hoc est cave credas: nam minima certe superest dubitandi ratio, si cum hi: junga, in eo sex pedes simplices sunt cum duabus syllabis, pag. 13. ubi ipse Hephinsim versiculum primum ad non tres pedes simplices cum una syllaba; vid. Hι- ducit pro anapistico monometro hypercatalccto, quia phaestionem pag 33. Apage, apage ineptias: qui haec Ionicus Ephthemimeres eius indolis est, ut anapaestire ita eonstituerunt primi, invitis Musis nati fuerunt die etiam mensurari ponit; sciunt periti talia in his esse AEgyptiaco; dicam tribus Verbis, quod omnes proba- plura, de quibus nos sorte alias. Pal. . hunt statim: male coniuncta sunt, quae accurate deis
baisient separari; tu scribe iterum disjuractim : al Hunc ob amorem Diana vocata fuit 'Aλαμώ- pud
74쪽
II. misella Argiva aream δὲ ον Vocat.
Cantio Apollini peculiaris Philesias, ut Celesilla profert.
ὶ Eadem quae de varia significatione vocis υνο, Athenaeus profert, reperiuntur apud Eusta hiam ad IA . u. pag. 1283, 4. lVid. num. XVIII. in Significatio, quam huic voci Telesilla tribuit, retinetur ab AE Bais de Nat. Animal. II. as. pag. 38. Poculi genus quoddam hae voce indicatur apud Asbenaeum XI. p. so3. C. de apud Scholi Zem Arisophanis ad Nubes v. 38o. ge ad Vesp. v. 6II. Alios signiscatus de elatant Scrilia Arati pag. 38. TMmas Mari ri Ero. 1ianus Se Ebmologicon M. in Notandum autem est. Omnes Aaetores Iaudatos δΠγ, non δώ, Ie
ςὶ -διαaeus lib. XIV. pag. 6 I9. B. 6ὶ 'Απο - φιλει τὶν ἄλιο, a Veneratione Solis. Daticiam. Phil ias Apollini sacra se appellata est ab intercalari versu, qui proprius ei asmati, gφὸλ ηλιε. Ca ab onus. Cantus
75쪽
σιλλα εποιησατο εν ῆσματι μνίμην.
76쪽
IU. Pythaei quidem nomen ab Argivis acceperunt. Ad eos enim primos eTomnibus Graecis venisse Pythaeum Apollinis filium, Telesila memoriae prodidit.
In summo monte eminet Coryphaeae Dianae templum; cujus in eantico quo dam suo Telesilla mentionem fecit. VI. Ista testimonio Amycla & Meliboea in tame remanserunt; & ab iisdem Zethus etiam & Amphion sagittis confixi occubuerunt. VII. Supra theatrum Veneris est sanum ; in cujus fronte e pavimento columna surgit, cui insistit Telesilla, quae cantica fecit. Ad pedes ejus carminum volumina jacent; ipsa galeam aspicit, quam capiti jam impositura manu tenet. Fuit Telesilla haec & aliis de causis inter sceminas illustris, & honorem praecipuum ex poetica meruit. Quo tempore Argivi majore, quam dicendo explicari possit, clade a Cleomene Anaxandridae filio Lacedaemoniorum rege afflicti sunt, aliis in praelio caesis, ii qui supplices in Argi lucum confugerant, partim ad pacis conditiones evocati, nihilo minus violati sunt; partim vero, ubi se dolo circumventos senserunt, se ipsos & lucum simul cremarunt. Quare Cleomenes eonsumta Λrgivorum militari aetate & robore, ad Argos oppugnandum cons stim Laeedaemoniorum copias duxit. Ibi relestia ad murorum praesidia servitiisscsJ , μω νωι in Bibliotheca lib. III. eap. s. θ. Me non apud Po aram num. XIV. S sarr. 6. ubi de Niobes liberis illi sermo est. vid. Sanbua Fragmenta num. CCXXXVIII. f82 Malim εών ν scit. ἀσυ ἀτων Libris ea minum abjectio, strina corripuit, patriae latura auxi- 69 Patisanias lib. II in Corinthiacis cap ao. lium. Xuba. Pag. 336 sq. ρὰ Hoe posuit Dianis , quum vitiose essets 2 Pro hoe apud Midam est Τελεσίλλα par - ' . . Niti autem se assirmat Laconicis P sariae Metonsa. Exstat autem ista historia apud uerodotum iptiua cap. 4. vide etiam seritum l. c. Suauet. Lib. VI. cap. 78 sqq. Plutarebam inum. VIII.
77쪽
si Rom/H Iλ. ubi senes & vixdum pube. Melius παρεγιγνοέο, quum advenissent Lacedam res jubentur servare minata T ae. Glu. Rii. 1 Videtur eomposite legendum ἔπιγIννω . vel t33 sim aliter Me oramum istet oriri sue ... simplici proponendum adverbium πλησιον, ἐυυς, rum δε-m s sim asseeatas fiam. Nam ex Hirarito vel simile. x Iessen. cap. 4. & 8. ut L cap. a 8. Camo. lib. VI. patet, quod intellexerit oraculum hoe de ali- rarias legit -b Indo. SViset. quo belli stratagemate. Alaba.
78쪽
tiis, & iis omnibus, qui per aetatem arma serre non possent, amandatis, e domibus & templis armis, quae reliqua sortuna belli fecerat, refixis, omnes quae int gra aetate erant, taminas obarmavit, & ibi eas collocavit, qua ad oppidum La gedaemonios accessuros exploratum habebat. Neque vero illae hoste appropin. quante bellico elamore exterritae sunt: quin sortiter & praesenti anima pugnantes, hostium impressionem sustinuerunt. At Lacedaemonii quum cogitare coepissent, si taminas violassent, invidiosam fore eam victoriam; sin victi essent, se tu pissime discessuros, omnem ab illis belli iram abstinuerunt. Atque hoc quidem facinus multo ante Delphici oraculi vox praedixit, quam Herodotus vel aliis vel isdem plane exposuit versibus:
Namque animosa viros quum vincti H ina, cs omnem Auferet Argoyuae pubi Mavortis honorem,
Tune Argiva phalanx sevis lacerabitur armis. vm. Inter res , mulleribus publico praeclare gestas, nullum illustrius' extat sa- cinus certamine, quod Argivae pro patria adversus Cleomenem Telesill, poetriae hortatu obiverunt. Hanc ferunt nobili Ortam familia, cum esset corpore morbis obnoxio, Deos de paranda bona valetudine consuluisse ; oraculoque monitam, ut Musas coleret, Deae obtemperasse, studicinique in carmina & harmoniam collocasse, & cum morbo liberatam esse, tum ob poeticam in admiratione mulieribus suisse. Cum Cleome est Spartae rex multis Argivorum occisis sa. bula est,.quod quidam numerum eorum perhibent Iaa cI cio in cetLxxvii. ad ipsam urbem duceret, impetus ti divinitus quaedam injecta audacia mulieres, quae aetate integra essent, exeitavit at propulsandos a patria hostes. Proinde
Ut mensarorum mat quis quandoque visoriam,
80쪽
molestia duce arma capiunt, propugnacula occupant, muros corona cingunt, non sine admiratione hostium. At Cleomenem quidem repulerunt, multos suorum desiderantem, alterum autem regem Demaratum cui Socrates ait θqui in urbem pervenerat, & Pamphyliacum occupaverat, vi exturbarunt. Hoc modo urbe servata, mulieres quae in pugna ceciderant, in via Argiva sepultae sunt 1 civibus ; superstitibus autem praemium virtutis dedicatio Martis conaeessa est. Pugnatum alii septimo die, alii ipso in novilunio tradunt mensis, qui nune quartus, olim Hermatus, id est, Mercurialis, apud Argivos dicitur. Eo die etiam hodie Hybristica fid est contumeliosa9 sacra agunt, mulieres virilibus tunicis & laenis, viros muliebribus vittis ac velis vestientes. Virorum penuriam ut exsarcirent, mulieres non ut Herodotus narrat,) servis, sed viei-norum optimis in civitatem receptis conjunxerunt; quos illae Videbantur contemnere, & ignominia afficere in concubitu. Itaque legem posuerunt, quae nuptas barbam jubebat habere, quando cum viris concumberent. IX. Non illa quae contra Spartanos armata processit Celisita, propter quam Mars
inter mulierum Deos numeratur Argis.
Tyrtaei numeri Spartanos, Argivos Telesilia modi, Lesbios Alcaei cantus
Telesta poetria. Huic statua posita est, ad crius pedes libri jacea : galea
vero capiti ejus imposita est. Etenim cum Lacedaemonii, intersectis iis. qui in templum Argorum confugerant, ad urbem capiendam irent. lodia mulieres, quae per aetatem arma ferre poterant, armavit, , se hostibus obviam processit. Quod conspicati Lacedaemonii retro esserunt, turpe ducentes cum mulieribus pugnare, quas & vincere nulla sit gloria, & a quibus vinci, magnum
trias eontra Cleomenem Spartanorum Regem arma 6ὶ Sui 3 in Τελεσιλλἀ Tom. III. p. 4 α edavit, eumque magno praelio fudit. vide Pistarcham Ttisteri. nam. VIII. ὶ de Suidam s num. XI.ὶ P--- tandem historiam paulo prolixiua narrat Pau. H. Iaaias inum. VII. ὶ Κυμαι.