Deipnosophistarum libri quindecim;

101쪽

quippe quem clam O ira impensus amaret:

tinguenta attulerat, amphoras Chii duas , bis totidem Thasi, bellaria, redimicula, hoedum, coronas, O coquum, O tibicinam. Interea cum Peregrinus amator Syriacus saperdam unam mi isset Obariter nivem evalde praemetuens ne quis id rescisceret, in primis erit Diphilum, ne comicis

traducta lassis olim supplicium daret; deseiri iussit falsamentum protinus

ad eos ut egere se profiterentur fatis , nivem vero clanculum in merum coniici. Tum ptiertim visit cyathos decem fere

in poculum infusos afferre Diphilo. Qui cum cupidissime siccasset poculum, percussus tanto frigoris miraculo:

102쪽

s ATHENAE DEIPNOSOPH. C. s.

si Ita me, inquit, Pallas amet O quicqui est Deum,n Gnathaena, gelidus admodunn es putetis tibi. αAt illam, Quidni namque in eum nos sedulon Prologos tuarum fabularum immittimus. Exseructus altis edero ibicibus cubabat forte cum Gnatham in lectulo. Illa tibi persensit mediis in comae xibus male complanari tergi extuberantiam a Miser, nde haec , inquit, accepi si vulnera pta Respondit ille mirum tiam comperassio , parvum ludentem saltu se cum aequalibus, prolapsum in ignem resupinat co ore.

Gnathaena arridens e n Tam protervus cum Dres ,

n ecastor I apula si non amerito refud exitheam sorte coenatum vexat

103쪽

Gnathaena Matri cum suae seponeret Dexithea ferme quicquhi erat obsonii , ibi tum Gnathaenaa n Ecastor, si id sic sem antea,

ii matri tuae, inquit, condix sem , non tibi. αAet.rte iam provectior quum Gnathaena esset , O manifeste iam feretro proxima in forum eam aiunt solitam egressi, O boni inspexisse, quae eque quanti ventret quodque. Ibi tum conspicata forte flantem lanium quemdam venustum admodum, ac valde iuvenem: Heus tu, Per Deos, adolescens , inquit , formoseu dic, νω; DTnc pecEt itivenis: nΚυ p., inquit tribus obolis rex At quis tibi concedet, reponit illa , miser, ut ii mediis in Atherus mensura utaris carita pi

104쪽

Stratoclis oedos gratis dedit familiaribus O patinas valde salsas , bene conditas ostris eas videri. Hoc voluit , ut magna usque in crasimmsuis eos premeret, O ad alterum mane compotationem educerent; tinde ingentes dimbolas ab illis exigere posset. Igitur Gnathaena ad suorum amatorum quemdam , quem vidit aegre conferentem symbolas en Stratoclis, inquit , pos oedos tempestates excitat. αEphebum conspidat Gnathaena macilentiam admodum, O nigrum , O supra modum ut aiunt tenuem, oleo nitentem, O eo squalidum , adhaec breviorem aequalibus,n Asson in re per iocum compestivit cui cum rufice adolescentulus insolentiusque

respondisset, latuita illa

105쪽

sitam, quae eam comitabatur , dixit: n Meritum hoc erat, o filia , per Divas IcePonticum aiunt ado scentulam cum Gnathaena cubantem, rogasilham cum iam illucesceret, elanes ut A semel Praeberet. Cui illa respondisse fretur: D Nunc tu a me, miser, itanes Posulas, D cum educendi ad pasium porcos tempus est 'ud . Porro de Gnathaenio, mepte huius, haecce referte Athenis cum versaretur hospes strua quidam senex admodum, nonaginta fere ancorum , ψidit ille Saturnalibus Gnathaenium exeuntem cum Gnathaena ex aede quadam Veneri dicata.

Qui cum illitis formam animadvertisset elegantiamque , a

106쪽

quaesivit qua mercede polliceretur veram unius noctis Gnathaena, in purpuram hastas coniectis oculis , drachmas mille pret umdixit. Tum ille, certissimo percussus ictu Vn Papae , DPr cvtin, aret, Ue me habes militarem ob adparatum rimat quinque acceptis mirus pacem fac mecum,n f sterne initis Actum c. Illa haud absurdum Hi visum atrapam recipit intus, aitque et D Da nobis quod volueris , pater Dialis quippe novi persuasumque habest,n te noctu duplum liolae meae daturum. MAthenis faber quidam aerarius habilis admodum , quum artem fere iam de set Gnathaenium, nec meretriciam amplius esset facere , Andronici amore delictata

107쪽

his istis; cum ille tunc peregre esset prosectus, posequam ei natus fuerat puellasso

respuentem quodvis pretiunt Gnathaemum obsecrans , O ac ius Uans, tandem ingente auri impensa nactus est. At rudior quum esset moribusque illiberalibus , in coriaria virdam oscina cum nonnicus assidens , de Gnathaenio narrare coepit, diceras , nullo alio modo cum ea se congressum,

sed quinquis deinceps eam inequitasse. Posthaec ne cognita Antonicus

corintho nuper redierat, acerbe eam ituperietras,

inter pocula dixit Gnathaen Ous quamlibet orantem numquam impetrasse

108쪽

istud ab ilia schemata quo alii obtinde fruiti sint furciferi. Tum ei se respondisse Gnathaenium ferunt ei Atreolaeram equidem mammas ut compleeseretus si homo miseri ad octisque fuligine tinctus.' Quare magna accepta aura vi sustintii, ncallide id excogitans, ut extremam maxime, O minimam corporis partem homnus complecterer. αTtim aliquando, narrant, tam Gnathaenhim nollet Andronictim inter pocula

osculari, quod superioribus semper di bus fecerat succensens quippe quod tim ipsi nil dedisset:

ii Nunc annon vides , dixisse ictum, Gnathaena , i quam superbe sua meemn agat sit 're Et indignata mulier: D Misera, inquit, filiab

109쪽

M ampli scillam osculare, quoniam sic cupii ciAt illa: ii Mater , inquit , quo pacto hunc scisse , di, qui nihil ommodi adferens his qui sub tecta sunt, D commune Argos gratis vult habere puc Gnathaenium aliquando nundinaris in celebritatela Piraeeum descendit ad peregrinum quempiam

mercatorem amatorem, teritiiter mula emis.

tres omnino asellos fecum habens, tres ancillas ctim una rurice thene. Deinde his in viae anguseia quadam occurrit malus aliquis luctator, horum tinus ut sedulo dant operam ut in certaminibus vincantur,muinus. Qui cum non posset praeterire facili, sed in angusto haereret, ait Vix mus , miserrime Duaso, ii cum o us ut cedant mihi

110쪽

1, ipsis cum asellis talisque. Tum Gnathaenium Vn O miser, it nos quaeso scere, si nec enim umquam antehac a te hoe factum est. eas. Deinde haec recenset idem Machon: Laidem aiunt Corinthiam aliquando, cum id se Euripidem in horto quodam tabestas habentem blumque adpensum: , Responde mihi , dixisse , O poetarin quid pectaris cum in tragoedia scriberes , , Abi in malam rem, turpia perpetrans V -- Cuius audaciam metriam Euripides ait D Tu nempe ipsa videris essem turpia perpetrans. c. At illa ridens respondit: dii Quid vero turpe es , nisi ei, qui id se ctrat, ita Ddeatur pi