Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum libri quindecim

31쪽

p. 3 o. IN LIB. IX CAP. IX. 3

ω δὲ τὸ κραμβην β μεν εστήουλόφυλλος, ἡ δὲ α γμα. Ima lusa notis patentheseos, netiue in Theophrasteis codici--hus leguntur, neque sunt Theophrasti sed ea putavitis auctor inserenda, ne falleremur in voce 'ἀφαν - , quae in apud Atticos brasseam simiaicam apud alu s raphanum. Itaque sci ibendum λέγει, - λέγω. Supple etiarn

νις καὶ Ῥάφωρος, aliique Grammatici a viris doctis ad Minwinium laudati. Ex Athenaeo vero mi rigentius Theo phrastus, apud quem l. c. pro vulgato - λειοφύλλου , .ctor est, peregrina semina assumere naturana loci in qu.mae sunt anslata, anno d summum quarto. Moc vocat s uno veri. - φια σιν. hec phrastum me ibro sepimis momistoriariina, cap. I. ad . VIII cap. VIII. QCΛ-

In rcANDRI vers. a. nemo facile dubitaveris , recte emendatum a nobis esseἈνάβησαAd vers. 3 cum Vulgo sic legeretue,

haec adnotav CASAUBONUM: , Si fas dueeres deprava- istae lectvinis vestigia flo iis re , diceret a Iegendum, nariυμ, σελέν οι ἐεισομένην πεταλοισου. Videtur enim selinuissiam ara ain describere, quam dicebat nurito Atheis naeus δια την υλότητι ἐμφερῆ επα τω σελένιν. Sed alion nos vocat scriptura edita clibrorum, qui habent 2-ν πτης. Puto verius θαμνῖτις caeter emendare non m possum; nunc quidem certe, cum antariis curis aegern Larco briis alio avocatur Tyrius olor hic interpretis sonis nium est, aliud niuil. - Ipsum θαμνῖτις, nobis obtulis

nis A sed in mendosa scriptura,ύριος nil mutat. Quo , a Gallico interprete propositum est δ' οὐλη-μωδης ω an rei naturae conveniat, videant rei horbariae periti.

32쪽

Boii Oia alii αλμυώῆσιν-M CASAUB. - Corrupte 2μυρῆσιν ed Vei, ias quod pro--υμσι acceperat Dalecana. pius vinens halmynia Amassi Sed αυχμηρῆσιν habet inia A. pro quo non satis emendate αυχμυρῆσιν expressum in ed. Cas. At quonam referatur istud vocabulum, haud satis adparet An oportebat ἀυχμηρῆ συνομο- βατραχέη Sed praestat, Non liquet profiteri. Initio eiusdem versiis, ibi ἡ και ἐπιφοιν. dahant Loen. QBas cum insto, litiportunum versui in tacite inisu Oubonus. Veis . . βατραχέη τε Κύμη τε κακόχροος. Prior dimi estis colore quem Kιτροχεον Graeci dicunt de quo si mar tamus acintrate in Gomanentari nostro De Coloribus:

poetas passim. M CASAURONUS. - Particulam erante iaμη nec ferebat versiis, ob primam in is productam, agnorabat vetus noster codex Verba ista , Κύμη κἀκό-- cum sequentibus leguntur etiam in Epitonia. y ref 6. πέδιλα παλίμβολα sunt calceamenta verer s. Dua. M CASAUB. - Immo : sane alta intev olari non mutatorii, ut cum interprete Dalecampio Paccepit Span- .liena ad Aristoph. Plut 66a. AEUHNNENIUS, id sentiret timis Platon pag. 2o4 Vers . λαχαιροισιν ἐν μου- σιν , Valet μουσιν i. e. λιγυσιν εν ἀχανοις. Μέ ποτε δὲ ε ωκανδρος μάνυν κέκλ την κράμβηνιεμουσαν. Genus loquendi Grammaticis frequens qu isties dubitanter aliauid pronuntiant. an ita Athenaeus is hoc loco Gnasse, inclint, meander braseam vocavitv μάντιν. id est Minam, quia sacra habetur is Malebam aiecta, particula, ς ιερὰν ουσαν. vla autem proinis bat ille testimoniis Hipponactis Ananii, lecticlis, Epia is charmi QEupolidis qui homines induxerunt per braseaestam iurantes, H, τὸν κράμβην, aut illi supplican-

ILIPPONAcris iambi scazontes quum corriiptissimi te bgerentur in eclitis, monuis idem CASAUBONUS: In ve

.liis Hipponactis scribe,

33쪽

P. 37o. IN LIB. ix CAP. IX as

n Sed dictio postrema non potest merula carere reliqua ex a mssii certa Mia r saerificio inrebas Pando a Tharsin nravim so enchytum. Inrans se desinit testimonii ni in verbis θύεσκε Πανδώρη, Resuqua ita, ut amisaubono prolata sunt, emendata exhibet m A. 'εγχυτον, placentae

vel iis genus quod, alias4πiχυτο : IV. 64s. c. d. Pandor fuit una e sex filiabus Erectatae regis Atheniensum, quae cum sorore Protogeneia pro petieria se devovit iugulandam hostibus praebuit. Viderividam in Παμμνω. Quare re - φαρμἀκου habent dii; id est, amae mma ara , mu an ρα se devoverat Scilicet' ἀρομακὸς, ροτονοι , in diserte Ammonius confirmat, ne Dister. Omib. p. 34a. sive φαρμακος' anteperincute, ut sci ibitur apud Hewch. h. v. & sui voce mitis itas oro di iratur Astienis at alias κα3αρμα. scilicet i Tharm nrans D us evranda civitatis caussa , mortis de ovur

de quo usu vocabuli omnes veteres Grammatici monu Iunt, quomina cum ipsorum, tum alumini auctorum

sumo a colle ' MEMMIus Attii r. Lection lib. IV ca in Graecia Feriata fit. Θαργάλ- Cui usui vocabula --αM Vel φαρμακος consentaneum erat ut . APμακον in n.utro genere diceretur Mρμὸς, id est expiatio, seu d-- ρω - . Quo quidem sensu positurii nomen es in actum'. φι ἀκον Reter hunc locum, nus Mimn lilii reperire mihi contigit, nisi apirii Taetam, Chil. . Cap. 23. cuius haec fiant verba, meur in Lact. Au. F. 23. citara, Wκαι--ν κώ--μακον πόλεως τisci a- Etiam Nam versire, iambi sunt scarontes in quorum priore scriptimii a nobis distant. 44 σὲ π c., deis di codex A. pitonia item H initio habet , sed reliqua

open sium scripturae, ut aliis locis infinitis. CAs-Bω-

34쪽

NUS. -- Auctori nomen omisit Breviator codex A. e cro vulgatuin tenet. EMPODLIM , nonnisi ex hoc uno utique Athenaei loco notum, in Graecoriam Historicorum numero recenset ossIus, Demist Graec. lib. III. p. 36a. nec immerito monet misiauboni emendationem nimium quantuin a scripturae vestigiis abire. Possis adiicere, Pol aonii 'fστοριας quiddim saepius a Nostro citari, 'Υπομνήμα-- vero numP an , nec apud Athenaeum, nec apud alium auctorem. Nobis in mentem venerat Ἱππόβοτος cuius

Philosenhorarinae in a Diogene Laertio pasiati laudantur. Et Hippodotuin inclem latertius in ipsius etiam Zenonis viasa testem adhibet, Uti as sta ubi de eiusdem iuramemo Per amarim loqueartuae, VII. 32. nullum citat auctorem, si ais habens generali verim uti αδε, sicunt.

ἔς τι ἀντιφάρμακον. Cur aντι ἄροακοσχicat, non φαρμακον , haud lidparet nisi fortasse simpliciter inte,

Iexit remedium adverse Misitatem ex Pan contractam Cale terrum, quum continuo fiat iacit, 'Ἐφιππος γουν ἐν Γηρ. .

σιν, id est Ephippau iarim, est 'funus ora e ais exspectasses in poetae huius verbis aliquod indicium e roant sim etiar brassicam. urperis esuri meae mentum quodiam dari fossiam. At nullum huius rei vestiguini comparet, quod in variorum inor in num . Urbs in Ampllidromi rara sacris quae quinto die a nativitate iniantis elatarit, hantur cornedere 'ulgo solebant, brasse nominaturi A loci acinotavit tasAUBONUM: Quae hic pro minit m recitantiar er Geryone in libri secundi Excerptis tribue-s bantur Eubulo Sed Ge onem EFurPs saepius lainlatum invenias. Dei.ho autem reor Aximus lilaro superioram cap. x V. α -- Viae ad VIII. 368 fis ad II 63. c. i. Vers. . Cum superiori loco II 6 s. c. perperam in ed. dVen. ias. εν οἶς ιν ἁ ταHl retiar, monuit ibi AH SAUBONUs: έν οἶς φιζεται rere meliores libri omnes,m non όνοιιιιζεται; etsi constat Graecorum 'A-δρόμια Ro- ωmanorum Non,inalibus fuisse assinia Proprie P δρόμια mclles est lustricus quo die nomina imponi solita ex Sue-ntonii Nerone clariim. In Picεται, .aod in edd.

35쪽

p. m. IN LIB. IX. CAP. X. a d tenebant, recte 'ae superiori loco consentiunt Inari

AAriphaias mi in testimonia, Iae sequuntur, de fiant Epitoniae. In ANTIPHANIS vers. I. Voculam , cum me in ed. en &aac nec in inistis certe non in nostro

36쪽

n s. A. compareret, incite in sua essit adiecit Calaulam aerius quam lubens ego tenui, uncis tamen i luiam, utpote ex coniectura illectam, cum Marii qui Deius loco ponere potuerit poeta Pronomen τοῖς vero, quod inans. A. inter voces γυναι- σκοροδα intersertiam est, re- ελευρι- sic icripta erant, Iasi avi, aut securulum e sum periinerent, turn in voce Tαριχ' indicat atur novi versus initium. In ed. Cas. secundus versiis finitia n v ρισα ταριχος. Tum Vero 4 Animadv. aut idem As A BONUM: n in ecloga Antiphanis nescio quis sim ἁ μα- ω ταάλσ3vIM τάριχος. Sed mestus Isin, πέμματ' ἔλου- ωΘ-οin Suspem item alia nonnulla. in Quam scriptu- Tam e nimiis enotatam se reperisse vir doctus ait, ear deni in codice eo quem ms. Par B insignire consuevim , hossi reperiri testatin Villctrian. At inin Q ipturam πράγματ unice truetur vetus noster e x A. 4

ctissime quidetis, ire facile sibi persuadebit suisquis is

tam hanc eclogam attente inlegerit, intinea proximant Diphili, ubi iciem arsus, abulum occurrit, contrulerit. Tum veri manifestum muti videbatur, vocem ελμοι- in duas eta sirimendam, sinit 34,4 ου ut fisu πράγμα

liercula aut homo mollis & gelicatillus. Denique pari r rione vere . Mim, vino inepte sciri antur, καταπεπλησμορου δὲ θρυμματὶς, ea in hunc, Huni fueriint se

ρψει. Sic planc perspicua omnia. Ab hae tam certa, quam simplici, emendandae huius eclogae mitione prorsus abera an UPIUS, Emend. an Suid rari. III. p. m. 464. cum corrigem intem rurimae ea, mam vulg'rem captum siperare ait, vellet, intaia reliquit Miae prave scripta erant, probam scriptiiram eorriapiti atri de voco πραγ--τἀ vel πέμματα in fine vers a. securus, vivum &quartum verssur sic scribendos censuit r'Eλευθερέου ταροχος, ἡ δ' ἡδύσμασπQuem si audis, scin ιλαθερέου τάριχος est Donrentum miam homini Agnum suta vi a Gentieman ea erue sic ἀ-

37쪽

P. 3 o. IN LIB. IX CAP. X. y

e centarum genere, sod auearidum etiam e est pia ventrem aurre reum habra. ..hat a Mamma ea istin his belIDiffusi a Vers. s. τε αραγμένη. De hoc vecto es VII. 324. a. ahi ristata. Eodem vers Diod ait 4 π ά δ id cur in Moηνάδες mutatum oupius voluerit, non videm idem enim Vatin utrilinque Vere 6. . RO, ut alibi, sic hic dedit ins A nona ut erat e limitu Urranus em inis recte curatus erat a CASAUBONO. . Cum sci iber istiar inmait rem 2αὐμ'αυτοῖς πισιν- secimus ἔτνος. θ' ἀμ' αὐτοῖς πιο νον perspicite isere. ει - endo sum Θαυμ' cum ed Ven. Ias tenet ins A. DIPHIL. vers. I. cum se legeretur, 'Hκει φέρομεν αυτ μετὰ πάντἀ a visa, adnotavit CASAUBONUS B ΟΦ και φέρωμεν λ in , non 'Hκει φέρομει . Caeteram auxilium fla ni librorum. v ---ilium hactenus nobis praestiterunt optimae nostrae mini . . quod pri αυτ μετk peropeomine αὐτόματοι dederint unde in intonitu errat nulla mutath l1ter, petianare primum versum, sc stribendo 'uκει φερόμεν' ἀυτόματα δεα Versis. Pro vulgato σαρκιδια,hrotorem notarus fomanaan σαρκέα omnino inesiderabat ineuica ratio. Tenius versu ita abrupte ubique critatur, ut nos edidimus quo pacto supplendam coniectaverimus lacunam, sub contextu ancicavimus. In fine quam, iam is contextu ponere vocem ausi simus, rae praeterinus nobis visa erat nec tamen absque dubitationis nota eam adiecimus. Eodemvres . mireris qua fiducia Vocem πέμματα tacite in contexria posuerit Casait, 'us; -- μοὶ γερ ι τα na editione Ven. AEas non modo Vetrus noster odis A. t

net, sed & alii recentiores Parisienses codices, ut ex Vim labriani ad hunc locum Nota intelligo. . De iue initio eiusdem versus in vecti Wαὶ τοῖς vix dubitari posse existimavi quin lateat lini alicuius nomen quae si vera coniectura, quisquis recordatus fuerit quam saepe iam Mitteranira cum cum , a librariis nostris e inutatiis viderimus, adsentietur nobis, perquam esse probabile, βλιτοι hic scriptum oportuisse quod est vile ci

sphium oleris genus.

πνοις Ἀφροδιτης γνας quo titulo fabulam ediderat

38쪽

n&micophron poeta aruiquiis, finiat Araros Aristophanias, filius Πανὸς γονάς. In Stobae mamnibus notare inenarumni Dii οὐ γονας Polyzeli initus dramatis meminit aliquotis locis Iulius Pollux Alius si isto est Polyzelus historis

εἶναι e. Vide THEOPHRASTI Hist Plant. H. 4. p. 37. ed. Heins Pro εὐχυλώτων, *aod h. l. pag. R. e. in ed. Cas erat, revocavi meliorem scripturali per o breve, quam recte dabant ed Ven. Bas. De vocabulo σευ notabis, e communi Hellenisino illud esse, Cai Aiaticis pro peregrino habitrum, quippe qui τελλον, frequentius vero etiam τευτλών. in plurali maxinie numero τευτλ- usurpabant. De quo sicani ad XI. O3. a. Vide interim XIV. 6a I. e. moerid. p. 36a. asoniani Mag. ag. 843. cum utriusque Interpretibus denique Elysiol. e. pag. 7II. l. 4 - δε σευτλὶς ἔτερον, φησὶ, του τευτλου ἐστι. Hoc apud Theophrastum, hodie quidem, nusquam legi monuit B DAEUS ad Theophr pag. 778. a. Quare videndum ne fortasse eeσὶ, aiunt, non φησὶ, scripserit auctor noster: quae verba frequentissime a librariis permutari solent. Διφιλος --φδιοποιὸς sic h. l. non modo nis A. sed Du. - - ἐπιτιμῶ τιiu, ως κακῶς λέγοντι καὶ τοι οὐ λῶ, in ed. Cas legeretur, monuit CASAUBONUS in Animadversionibus: Volui editum ea. λουντι. Testificor ta- , men fides mes caussa, lin, in quibusdam optimis etiam is nimiis, ut sui prius editum, καὶ τ τευτλα που τὸ μπνας καλων. - Ε του ταινα quidem est utique vetus libroriani scriptura, quam cum editionibus Ven. Bas etiam codex noster A. in alio quidem sic, του του- νας - nis. D. tenent sed vix ubitari potest, esse illud vocis monstrum ex Gυτλiδα natum. Tum vero et-aan καλῶ tenet uterque vetus codex quod hactenus defendi forte potuisset, ut statueremus isse haec ipsa poetae verba ab Athenaeo adposua m καὶ τα τἀτλα τευτλώπιδας καλων. M. Quae verba si ad senarii lem redigi potuissent, oininativum καλῶ non eram mutaturiis nunc

39쪽

p. 37r. IN LIB. IX CAP. XII. 31

situ, no obsecutus, καλου νυ scripsi. In lligo i men, vel sic poetae tribui soriasse posse, si partem e

.hus antimais. QCASAUBONUS. - Sic sane istocliten i ster vetus codex. Iidem inlices, paulo post, recte καὶ

-MENI testimoniunx pretieterinisi Breviator smul 'que reliqua omnia quae toto hoc capite lesumuri In vere I. Corrupte iωσας παρ τα τ' scribitur in cod. A. ut in ed. m. Bas quod perspecte Casaubonus in ωσ ασπαρτα τά τ' mutavit. Pers. 3. αυχμηρην σκόλυμον. sic libri omnes foeminini Mneris faciunt nomen *όλυμος, Φa alii utuntur pro mascusino, ut Theophr. VI. Aristot Probi Mα. Iv. num a6. Ad Veris 4 quum sic scriptus legeretur, άφιν τ' ἐμπεδὰν καὶ καυλίδα τ' ἀγροιωτιν, monuit AsAUBONUS: Soibe,

. Caueatis in allis vocatur 'αυκος ἄγριος, teste Dioscoriae de Eadem sententia olim Gesne i ta In Vulgata scriptura nil mutant veteres membranae sed mencsolam ari vehat luxatum memini. Nisi ignotum alioqui nomen es- - η καυλὰς, staret iucua Pie verius inserta ante καὶia timihi. Sed probabile omnino est, quod Casaxibono pla propositum, dubitare hactent sicet, quoniam ni Muam alibi, quod sciam, vocabulum .μπέιγο occurrit. ράφυν lubens accepturiis errani, si opus esset recte quidem sic his scriptiini vidimus pas. 369. b. Sed Qραφὶς , peristi, apud Hesychium exponilur ἀγριόν τι ἄχανον λαμ- ψανωδες similiterque Oeπὶς λαμψά, in Issu, utilem dis- ωα, Diod in acute scribitur vox, quae luc penacule.. cANDRI primum O secundum versum ita scribo D'E δι καὶ μαρα καυλος βαδυς , ' ἔτι ριγι

. m est cum so erat serie si causis prosiniau, O radices

40쪽

habebant edd. cum inmtis mesus omnino ιν δ' ἔπι, scis ut initio versus, sciriptum oportebat. Denique ῖζαι, circumflexo accentu, dedit nas A. e . a. sτρέου, quod vulgo hic legeiariar, nec versus seir.ctat, nec Gra corum usus. πετραέο haud dubie oportuit quod a iectivum nomen refereur ad substantivum μαράθου, ut in

telligatur nimium sylvestre laod Plinius i. c. braehiasi ait 4rassim e naseaque in easidis, sed faxo sis. Dein sp molam utique est, quod Voluis Calausoniis, D' ἀυπιάεις, quod valet idem ac αὐχμηρὸς apud Numenium sciliceta v vel in aridis terni resemus non siquasi is, ut acceperat ipse. Sed nescio an eadem sententiara. αυχμεινεν El. γινόμενος)4ω - αυχ κηρὸν, nempe γην, posuerit Nicander quamvis sibi uti lus nusquam, Quod sciam , vocabulum illud αὐχμεs reperianir Pro συν δ' ἀυτὴς .malles συν δ' αὐτοῖς, si ferret versus nunc αυτὸς ι ἡ ἀυπικεέην γινομενος intellexi quasi esset: αὐτόματος , sponte mando solo crescens. Postremo es, cum In edit. In sto legeretur,

' ηδ οπερ ερνιθος καλέεται γάλα:metri ratio necessario postulabat, ut CASAUBONO parer anus moneritici 1 Scril, κλώεται : non καλέεται. αΜνιημονεύει του 'πιφυλινον κα ὶ Θεόφραστος. Vide Bo-vAhumad Theophr. p. 1317. med in mam. i. 1 I9. b. Φαινέας. Sic h. l. nis. A. ut sere 3nstanter alisti, non Φανέας. Paullo post vero, ubi in eodem codice ἀνια scribitur sciit in editis, librarii incuria id admissum videriar Caeteriini & haec scriptiira passim cum apud m

quae de Phania ves Phaetii adnotavit doctus Anima l-vetior, consulto praetermisimus, in Indice Auctorum olim adponenda I n praediximus, MANIAE Peripatetici plerarique omnia, quae sunt in hos listros relata, aut tu te