Athēna: syngramma periodikon tēs en Athēnais Epistēmonikēs Hetaireias

963쪽

ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΑΙ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ 383Τόμ. Δ ria. 237 ποιεῖται μὲ Ρεὶα το ὲ τι , Λεξικντου συ-χio 'ερομἐΜου, ἀλλ' ἐπαγε et Constat autem suisse vocem Ionicam ὀκωχη, iamie,voκωχη quod plerumque scribitur-Μακωχη- συΜοκωχη apud Hippocratem legitur-Pluribus de hac voce egit Vaticen ad Ammon. p. 23-sormat ille χω ἐκέχω ὁκωλα. quidni κώχω ὀκωχέω. ut alia insidia Verum omnia quae disputata sunt, probant quidem voces ilias extitisse, et suisselonicas enimvero non omnia Ionica et Hippocrate sunt Homerica tum non una eademque sui pronuntiatio mollior autem ad meum sensum uvοχωκετε Iliod et rationem habet et auctoritatem nam legitur idem in Veneto, Sch. B. Sch. br. Suida et Eustath. tum in rat a. b. A. Townt. OSc. I. n.

964쪽

384 K. I. AEONTΟΥptores Ionicos et veteres Atticos reperriuntur. Recentior forma est dol, voχἡ κατοχε, μετοχε, παροχε, συvoxi, ut apud Erotianum Uvoκωχn συvoo, vetus sorma eum nova componitur et sic saepius apud alios Quemadmodum igitur Μοχωκε nihil est, sic συυεχωκα quintue manifesto est barbarum et Scholiast qui scribitσυΜοχωκότε ἀπὸ του συvέχεσθαi et componii voxi, sine controversia veram lectionem habebat ob oculos voκωχετε, et Erotianus υΜοκωχ non potuit cum Homerico συηοχωκότ comparare, Sed συvoκωχετε dederat. Invaluerat autem semel error apud sequiores Graeculos ortus et vera Scriptura

ubique interpolari coepta est, quam et analogia duce et Hesychii certo testitnonio tandem aliquando Homero reddarnus a Uρε καὶ Μερρο ι, 9n Γραμματ σεχ. 23 ἐκδ. ') Παρα

966쪽

σελ. 28 et Nam neque Aristarchi πψχατο a verbo quodam iπotyω derivari sunt neque opinain ἐπώχατο analogia destitutamquam pro persecto verbi ἐπέχω venditatam Curtio Veri, ii 240 bilem non movisse ni ror ab omni parte satis sacere luce clarius est. Quod verbuin requiratur docent M 5 sq. dioiδ' ἔvτοσθε ὀχηες ἐχου ἐπημοigdi s 453 θύρη δ εχ μουvo ἐπι-

Activi vocalem in medium inde transferri produnt aliquot exeII pia certissima 49J-ἔω,ταi ex nalogia activi ἀ Jέωκα factum; εορται cs. ερτο εκρέμυα τοies 'cla qui etiarm ηερτo habet) Ad horum similitudinem etiam iὀχατ fingere licet cuius syllabana ab initiali proximam poeta ut vocabuluin inhabile ni tro aptaret produxit. 6χαet proclivi errore i ἐπώχατο . --

967쪽

ΦΙΛΟΛΟ ΚΑΙ Π APATHPHYRII 38 χάet abire potuisse cones isti quicumque in libris haud raro litterulis perperam aut demptis aut additis peccatum esse