장음표시 사용
441쪽
421 Epiphanii Panarium elegantissimis characteribus M Stum se esse nactum scribit Caspar Barthius notis ad Claudianum Poetam pag. 243. editionis Hanov. I 6 I a. 8. quam juvenis admodum edidit. Codicem M S. in Bibl. publica Ienensi , laudat N. Ernestus Tentre lius in Dialogis menstruis Germanice editis A. I 69 a. pag. 833.
IV. Scripta genuina qua exsta ut
I. Ancoratus, Tom. a. pag. I. αγκυρωτος veluti ancora qVae dam fidei , ἀγκυρας δικλ τὸν - τῆς ζωῆς κ σωτηργοις ἐρενυωντα νουν ἄγουσα , Expositio fidei Catholicae abersus octoginta haereses breviter assertscriptaque ad Tarsinum, Matidium, Numerium, aliosq; Presbyteros& Monachos Suedris Pamphiliae degentes, & ad Palladium ac Severinum Magistratus anno Diocletiani XC. Valentis decimo , Gratiani sexto ut diserte traditur Tom. 2. pag. i. &123. hoc est A. C. 373. Hic liber ab Epiphanio dictatus & ab Anatolio quodam qVi pag. ias.
nomen suum non dissimulat, calamo exceptus, memoratusque So-Zomeno VIII. is . Graece & Latine cum versione¬is Itali erbachii, &quibusdam Joh. Chrysostomi Homitiis prodiit Augustae Vinde l. Is 48. 8. Photius Ancorati meminit, vocatque summam Πανα- ροων , Cod. 123. quae descriptio rectius convenit άνακεφαλιωώσει, de qua inferius num 3. Ex capite ia..& I6. Ancorati excerpta sunt quae M Sta memorat Lambecius III. pag. I 6 I. I 64.2. IΠαναργον arcula strue canistrum plenum remediis adversus venena haeresium LXXX. ἀυτὴ τἀτο Πανάροιον πι' ἡν κιβωτιον ιαπικον η Θηροοδηκτικον , οπέρ εςι βιβλίων τριων Δώρέσεις ογδοηκοντα ναι τινές έσι Θηροων ειτ' ουν ερπετων αινίγματα f. Mγματα. sic Epiphanius ipse titulum operis sui explicans in anace phalato si &in Epistola ad Acacium & Paulum presbyteros & Archimandritas in regi O- ne Carchedonensis & Beroeae Coeles Syriae , a quibus ad confutandos haereticos invitatus est Anno Diocletiani XCIi. Valentiniani & Ualentis Godecimo Gratiani octavo , ' hoc est A. C. 3 7 s. per Epistolam quam pertulit Marcellus quidam, & quae cum Epiphanii re-
Anno Gratiani nono Valentis decimo tertio, Valentiniani junioris primo scribere sica itineres LXVI. 2 O. T. I. p. 63 8.
442쪽
422 Lἱb. R eap. it. EPIPHANII sponsione panario totum prius Volumen in edit.Petav. implenti praemittitur. Πανάργα vocant Anastasius Sinaita, Photius Cod. 124. Suidas : Arethas in Apocalyps 3.&6. Παναρίων βίβλον. Mich. Glycas Epist. ad Nilum Monachum apud Allat. pag. a'. de purgatori O. Epiphanii Codices & Oecumenius in Epist. Iudae pag. 3ψ6. Laudant praeterea hoc adversus haereses opus plerique veteres, ut Hieronymus & qui is,ν βίβλον vocat Theodorus Studita lib. I. Epist. 4o. Ex Epiphanio librum suum de haeresibus excerpsit Io. Damascenus. Igitur & in Codice M S. Vindobonensi apud Lambecium VIII. pag. 4a6. Damasceni liber inscribitur τῆ μακα&ου Σπιφανίου
ητοι δογμάτων. Secutus & Epiphanium Philastrius est licet non laudat de nomine , uti nec Theodoretus de quo vide si placet Garneriurru, in uetario operum Theodoreti p. 241'. 489. 491. Augustinus Vero non videtur Panarium Epiphanii legisse neque ανακεφαλαίω ν quam habemus sed tertium aliquod de haeresibus opus in sex brevestributum libellos, ut narrat in praef. &haeresis7. ut adeo de haeresibus illis octoginta in pluribus scriptis suis disseruerit , nisi ἀνακε-ςαλαύω Nν in sex libellos olim tributam fuisse dicamus, uti Panarium ipsum dividitur in libros tres, & libri singuli iterum in tomos, primus in tres , caeteri duo in binos, ut septem libri prodeant. Auditorem alloquitur Epiphanius haerest LXIV. s. οπως γνωης ω ψιλοκα- λε ἀκροατά, perinde ut in libro de mensuris ac ponderibus c. a. ἐπι--σω τῖτο ω ἀκροατα. Sic auctor redargutionis schismatis Anglicani ab Hodio editus pag. 3 o. απηροι δε - σν πάλιν ἡ ἀκροατης. Quanquam vero Epiphanius neque in describendis haeresibus g) semper satis accuratus est, ut qui levibus auditiunculis quandoque fidem h) habuit atque adversarios gravat nam raro sententiis vel consecutionibus de quibus fortassis nunquam cogitarant , neque in
h B. D. Claristianus Kortholtus notis ad Justinum Martyrem p. 4r. Dallaeus M usu
443쪽
confutandis erroribus semper atque felix est nec solidis urbique argumentis militat, i) tamen propter quam plurima notata egregie,& multa ex fide dignis hausta monumentis &antiquioribus scriptor,bus testimonia atque observationes, merito a viris doctissimis k habitus est quidam Antiquitatis Ecclesiasticae thesaurus , dignus utique in quo exponendo eruditus aliquis & judicio pollens vir etiam postPetavium diligentem operam studiumque collocet. De incomta & Ω- Iebrosa oratione multum Petavius & Dallaeus l) conqueritur , &jam Photius notavit των ψημάτων κω της ο--ξεως τὸ ἰαιωμα in illo minus probari. Et tamen Hieronymus c. II . Catalogi & ex eo Suidas scripserunt Epiphanii volumina ab eruditis propter res , a simplicioribus propter verba , lectitari. In Chronologia fere semper insistere eum vestigiis Eusebii, monet Petavius in notis p. I g. non raro tamen turbare & hallucinari, idem non uno in loco observat. Ad haeresin LI. conferenda AEgidii Bucherii dissi depaschali Iudaeorum Cyclo. Locum Haeres. LXXVIII. pag. Io 3 ρ. aliter legi in MS. Vindonensi notavit Lambecius III, pag. 96.3. Ἀνακεφαλαίω9ς , Panarii Epitome ad eosdem presbyteros Acacium & Paulum T. a. pag. I 26. Videndum diversus ne sit λόγος
σαυτομφ των ό σεων qVi MS. fuit apud CIariis. Galeum, teste Ca-Veo. Ancoratum& Anace phalatosin hanc Graece L Latine recudi curavit Iosephus Maria Thomasius , Congregationis Clericor. Regular. antea presbyter, hodie R. E. Cardinalis Rom. Iri 2. s. tΟ-mo tertio collectionis qua Institutiones Theologicas antiqvorur Patrum in gratiam studiosorum sacrarum literarum complexus est.
Graeca Epiphanii hic in Romana editione multis locis emendatiora
leguntur. 4 Πευ μέτρων ςαθμαν liber de ponderibus o mensiuru, T. 2 .
pag. Is 8. quem Epiphanii esse genuinum foetum haud dubito, licet levia & inepta multa in eo deprehendere sibi visus est Latinus Latinius
Tom. 2. Epist. pag. 144. Partem posteriorem a cap. 2 i. Graece&Latine vulgavit Stephanus is Mone in Variis sacris Tom. I. pag. 4 O. sub
444쪽
a 4 Lib. V. cap. II. subjuncta pag. 49 o. antiqua versione latina ante inedita. Ad locum cap. i. hujus libri quo notas Biblicas exponit Epiphanius, conject ras meas aliquando proposui B. D. Mayero , qui eas probari sibi testatus est in Historia versionis Germanicae Bibliorum D. Lutheri p.
illustrat verba Anastasii Sinaitae lib. XII. anagogicarum contemplationum in Hexae meron , pag. 26. quem intelligere se negat eruditus interpres. De operibus illis viginti duobus quae cap. a I. seq. aDEo condita scribit Epiphanius, quaeque respondere vult totidem librii Veteris Test. literisque Alphabeti, confer Lambecium lib. III.
s Epistolam ad Rhannem Hierosolymitanum male CPolitanum habet Posse vita.) Episcopum, cui arrogantiam & Origenis defensionem exprobrat, latine tantum ex Hieronymi qui illius in Epist. i o i . ad Pammach. meminit, versione , TOm. 2. Epiphan. pag. 3Ia. &inter Hieronymi Opera Epist. 6 o. Tom. 2. Pro extrema parte hujus Epistolae laudata in libris Carolinis IV. 2j. &Synodo Paris. p. 3 3 p. de imaginibus cap. 7. & a Tubingensibus ad Patriarcham Ieremiam qua usus imaginum in Ecclesia improbatur, confer quae disserunt Natalis Alex. Sec. IV. cap. s. arti c. 23. Elias dii Pin T. a. Bib Ecclesp. 297. ac praecipue JO. Dallaeus de imaginibus lib. II. cap. q. 6 Epistola brevis ad Hieronymum , qua ejus & Theophili Alex. Zelum adversus Origenem probat. Haec latine legitur inter Epistolas Hieronymi 73. Tom. a. & Theophili libris sive Epistolis potius) Paschalibus praefigitur in Haeresiologia Heroldi p. 613. &in Bibliothecis Patrum : at a Petavio omissa est. Apud eundem Hieronymum extat & Epistola s66) Theophili Alex. ad Epiphanium. ru, π λβων de gemmis in veste Aaronis. Praeter rem optimus Caveus librum de lapidibus inter in edita Epiphanii refert. Nec minus falluntur qui librum hunc Epiphanio abjudicant. Prodiit cum versione Ioia Hi nis Tarentini atque in Petavit edit. T. a. pag. et et s. tum in Matthiae Hilleri pereruditi viri libro de duodecim gemmis in pectorali summi Pontificis, Tubing. 1698. 4. & in syntagmatis ejus Hermeneuticis i7ii. 4. qui observationes suas &Salmasti ex Plinianis ejuia xercitat t. ad Solinum addidit. Et p. ii O.
445쪽
Dioclem , Iubam Mauritaniae Regem , Xenocratem Ephesium , , Sudinem , Metrodorum Scepsium , Satyrum , Ajacem Plistonicem , Demostratum, Zeno them in , Sotacum, Callistratum , ID meniam Olympicum , Archelaum qui in Cappadocia regnavit, Horum, Democritum, Zoroastrem, Zachariam Babylonium & alterum Xenocratem. Conferendus etiam Ed. Beriali ardus notis ad Josephum pag. 18oseq. & Jo. Braunius lib. 2. de vestitu Sacerdotum, Hebr. cap. 8. seq. In omnibus his editionibus omissa est Epiphanii Epistola ad Diodorum Tarsensem, cui librum consecravit, quae latine exstat apud Facundum lib. IV. c. 3. T. a. Opp. Sirmondi p. s 17. Hieronymus Episto8 de vestitu sacerdotum ad Fabiolam T. 3. p. 4 a. Sinciat qaod 9 sanctus Papa Epiphanius egregium super hoc de gemmis duodecim quid unaquaeque valeat & quomodo virtutibus singulae comparentur) volumen edidit, quod si legere volueris , plenissimam scientiam conssequeris. Arethas ad Apocalyps. IV. de lapide sardio : λέγω ψ
dus Gestnerus in collectione scriptorum qui de rebus fossilibus egerunt, Tiguri is 66.8. atque ex alio Codice M S. cum Francisci Turrianiversione Petavius T. 2. p et M. Illa ipsa Epito me sub Epiphanii nomine tota legitur in Anastasii Sinaitae quaestionibus, quaestione XL.
8 oia ' quam plurimae ut quas Hieronymus Apolog. . in Rufinum p . Is s. ait se Epiphanio ad lagillationem Rufiini dicta it e,& una brevis in laudem S. Hilarionis Eremitae , de qVa idem Hieronymus in prologo vitae Hilarionis uanquam S. Epiphanius Suisminae C prisei copus qui cum Hilarione plurimum persatus est , laudem ejus brevi Epθloles, seripserit , quae vulgo legitur , tamen aliud es locis communibus laudare de uu flum , aliud defuncti proprias narrare Pirtutes. Libri sti Pars Tertia. Hhia 9 in
' Praeter Epistolam panario praemi Tam ad Pauliam & Acacium, extat etiam Epiphanii Epistola quam in Arabiam misit adversus Antidico Marianitas haereti LXXVIII. e. seqq. & haec e si quam respicit LXXIX. i. Sic Haeresi XLII m. seqq. inseruit librum suum corruptionibus Marcionis in Luca L Apostolo oppositum, quem Sixtus Senensis perperam existimavit ab auctore inscriptum sui me pavimentum, cum Epiphanius T. l. p 3lo. tantum dicat ex pluribus suis adversus Marcionem Observationibus εδάφιόν τι συντάξεως se collegisse.
446쪽
p) In Canticum Cantisorum. Cassiodorus cap. V. divinar. le t. Post Origenem cae Victorinum Epiphanius Antistes Cyprius totum librum Graeco fermone uno volumine bub brevitate complexus est. Hunc nos, ut alios , in utinam lingvam per amicum nostrum virum diserissimum Epiphanium fecimus Domino juυante transferri. IO) Αογ' εις πι Πρευμα τι άγιον. Andreas Caesar. in Apocalypc I. pagI. Videtur enim diversum utique notare sermone ab iis quae ex Ancorato Epiphanti Haeresi 74. contra Pneum atomachos disseruntur , quoniam quae Andreas ex illo λόγω de hymno Seraphico affert, ibi non invenio. ii) Κατὰ των εικόνων σύγγραμμα , Scriptum adversius imetines, quod memorat sed tanquam Epiphanio suppositum rejicit Theodorus Studites in antirrhetico secundo Tom. s. Opp. Sirm Ondi pag. Ι3O. licet dubitare possis, num singulare scriptum Epiphanii ibi innuat Theodorus, & non locum quo imagines improbat in panario, haere- si LXXIX. disputans adversus Collyridianos, quem Epiphanio insertum & adulterinum esse contendit Io. Damascenus Orat. 1. de imaginibus &Jeremias Patriarcha ad Tubingenses pag. a 46. confutatus a Tubingensibus pag. Vel locum alterum a Patribus quarti Concilii CPol. allatum ex Epistola ad Theodosium p. qui exstat in septima Synodo sive Nicaena secunda Aet. s. sectione V.&quem itidem suppositum esse clamarunt Nicaeni Tom. Binii pag. 6is. 6 Fq. quos refellit Dalladius de imaginibus pag. aia. sq. Eodem Synodi septimae loco λόγοι οι κ p των εικόνων & βίβλοι Fpiphanio suppositae
συγκάμματα appellant , & paucissima eorum exemplaria exstare testantur, cum caetera Epiphanii scripta per universum orbem terrarum celebratissima sint εις πα-ν - ῖικουμένον αμβεβόm . Multa certe scripsisse Epiphanium & in extrema senectute etiam varia cu- disse opera testis in Catalogo cap. O . Hieronymus.
VI. Dubia , vel qua juniori cuidam Epiphanio
iet ) Πεῖ ταν προ*ητων πως ἐκοιμ Θη- - πῖ κεινταs T. 2. pag. ab De Prophetis eorumque obitu spepultura liber plenus incertis
447쪽
in Joanne Baptista. Ediderat cum versione Albanus Torinus Basil. IF 29. 4. apud Cratandrum, cum Hieronymo&Sophronio & Gennadio de scriptoribus Eccles. Hinc cum commentario Dach. hnerus Schleusing. I 6it. q. vir indignus qui ob unam notatam alteram vehallucinatiunculam tam putido & acerbo Petavit fastu praef. ad T. 2. Epiphanii exciperetur. Petavius e MSS. Regiis emendavit&capita quaedam in ligniter discrepantia Graece adjecit ex Codice Augusta. no , plurimum enim in hoc scripto invicem abeunt libri manu exarati, ut de Vindobonensibus notavit Lambecius III. pag. l97. seq.
V. pag. 28O. Non dubitant viri docti esse Epiphanio suppositum, aci pleraque similia leguntur in Pseudo Dorotheo, quem nuper Graece & Latine recudi feci Hamb. iri . 8. & in Chronico Paschaliquod Alexandrinum vulgo vocant. Confer Pape brochium TomMaji pag. ψ9. Huetium Demonstrat. Evangel. proposit. IV. ubi de Prophetis disputat , &Cangium ad Chronicon Paschale pag. O4. Fos. Cotelerium ad Constituit. ApostotaV. 6. ubi ex MS. Regio edidit breve scholion Epiphanii de LXXII. Prophetis s decem Prophetiss.i3 *ν ὀλογ' , δεξελΘων Κι της εκάςου φύσεως των Θηργω - ντων πετεινων , Phy siologus de natura ferarum &volucrum, Tom. a. pag. I 8'. cum notis & Versione D. Consali Ponte de Leon Hispalensis, qui ediderat Rom. IJ 87. q. recusium Alatu Uerp.
Is 88. 8. cum sermone in festum Palmarum: Et minore forma Rom.16oi. Habuit eundem libellum M S. Gemerus , sed ampliorem , capitibus 39. distinctum, cum in vulgatis tantum sint capita as. Vide ejus praef. ad librum Epiphanii de gemmis. Allegat etiam in opere de animalibus passim, ut de qVadruped. pag. 23 Rhinocepha
lus cervicem habet equinam , cum universo corpore , flammas ore eructat quibus
homines pereant. Physiologus autitor obscurus. Confatus ipse tribus VSS.
usus uno Sirleti , altero Francisci Turriani & tertio Panormitano testatur se undecim capita omisissse ob insanabiles depravationes. Videtur auctor hujus libri antiquior esse Epiphanio, nam allegatur ab Origine Homil. 17. in Genes XLIX. &Rufino de benedici. Patriarch. In decreto Gelasiano de libris Apocryphis g. 6s'. memoratur liber Physiologus qui ab haereticis conscriptus est N B. Ambrosii nomine praemnatus, Apocrypbus. Forte auctor decreti vidit veterem libri illius versionem latinam Ambrosii nomine praenotatam .
448쪽
versione & scholiis D. Consali Pontii qui cum Physiologo ediderat e Codice BibL Antonii Caramae. Rom. II 87. q. Antvv. II 88. 8. Incipit χ ρε σφόoα
Θύγατερ Σ ων. 3β. εiς τ Θεόσωμον ταφην , In divini corporis siepulturam, de Josephum ab Arimathaea & Donum au inferna descentum T. 2. p. 2sse cum versione Manislai Phaenicii, ex editione
quae viderat lucem Samoscit is O . q. auspiciis Simonis Simonidis, Regni Poloniae Cancellarii, cum notulis Dominici Neapolitani , Ord. Minorvino. Recitatur haec homilia magno sabbato in Ecclesiis Graecorum, Ruilarum qu . γ. εἰς Εα αμ- ώ-ἁνά- ιν, in sanctam CHRISTI
d. εἰς τἐά α νάληψιν ζ Κυρνου ημων 'Ιη σου De assumtione D. N. JE' CHristi. T. 2. p. 28 S. cum Versione Theodori Pellam , qui vulgaverat inter homilias XVII. Theologorum, Ingo ista i. Is 79. 8.ε. ἐγκαμον εἰς τἱά αγίων Θεοτόκον. De laudibus S Maria Deiparae. T. a. p. 29 I, cum Versione Ioannis Pici Canonici B Mariae Paris. ex edit. Paris 1 1 F s. 8. ad calcem Epistolarum S.Ignatii. Haec homilia GraecEoccurrit etiam M SQ in Bibl. Bodlejana Cod. Baro cc. CLXXIV. Latine legitur in Bibliothecis Patrum Paris i 17s .is 89. &apud Surium 8. Dec. Incipit:ως ἐκλαμπάσας μο μαρυγάς, ε - βαιιων , de festo Palmarum, fragmentum. Incipit :ο Gar αγγελων α σιγητως ἀνυμνά μ'. T. 2. ph. zzsiis etfςεως , κὰ της αγίας , de side , S. Trinitate , cs mysteriis numerorum ternarii , senarii ssieptenarii. T. 2. p. 3 Qq. . In Sanctam CHRISTI resurrectionem T. 2. p. 3Io. Latine
tantum, ex versione Gerardi Vosi Tungrensis, qui edidit Rom. 1181. I a. Incipit: Nμης mortuorum Mus eoiapit. Has
449쪽
- 429 Has homilias viri docti ad juniorem quendam Epiphanium Cyprium referendas esse existimant, licet Combefisius in Bibliotheca Concio natoria contendit quasdam illarum, ut tertiam in S. resurrectionem, antiqui illius Constantiensis aetati non male congruer . s) Fragmentum breve Epiphanii ές Iωάννου , ex Catena Magariniana ad Exod. XVI. ao. Graece vulgavit idem Combeiitius Auctar. novi T. Tom. I. pag. OO. 6) Apophthegmata septendecim Graece & Latine edita a Cotelerio inter Apophthegmata Patrum pag. 26 queo.I74 Miraculum S. Eucharistia e Codice Bibl. Palatinae versum a Petro de Monte Episcopo Bressensi sive Brixiensi , & sub Epiphanii nostri nomine latine editum Rom. Is 23. Caeterum Theophilus Ralynaudus S. I. qui recudi curavit A. 16 o cum copiosis suis animadversionibus in 'diff. de apparitionibus in Eucharistiae sacramento, recusa A. 166s. Tom. 6. Opp. pag. 382. & longe junioris esse Epiphanii ostendit pag. 389. seq. inter alia etiam ex eo quod Paulus secundus refertur mulctasse corpus suum flagellis: quae imbonitas, inquit, ante
avum Petri Damiani , qui saeculo undecimo claruit , in nullis Anachoretarum vel Monachorum asperrima quaeque consectantium gessis notata a me est.
I 8 Expositio in Nahum Prophetam Graece M S. in Bibl. Regis Christianiis. teste Labbeo pag. 79. Bibl. novae MSS.I9 In P almos quaedam , & -ἰ λαρωως Φαλμων MS. habuit Theophilus Galeus teste Caveo.ao) π άγιων 'Aποςόλων εκαςος ἰκήρυφε , de n. Apogο-lis ubi quisque eorum praedicavit, mortuus & sepultus est, uti Varia exstant sub nominibus Dorothei, Hippolyti . Sophronii, Athanasii, ita etiam sub Epiphanii nomine fertur in Codice Regis Galliarum 29s I. pag. 233 unde profert nonnulla Cotelerius ad Constituit. Apostol. VII. 46. vocans indiculum coiάδοτον PseudoEpiphanti de Apostolis.
450쪽
ai) Liber de ortu disino, Hebediesu catalogo librorum Chaldaeorum n. 42.
Epiphanii librum de Hebraicis nominibus allegat Scotus Erigena libro V. de divisione Naturae pag. 22s. VII. Post Epiphanium de aliis , qui Haereticorum historiam tradiderunt, disserere non erit ab instituto meo alienum. Ac de S. IRENAEI quidem libris V. adversus Haereses , quorum latina versio tantummodo cum ' paucis Graecis fragmentis superest, nec non de scriptis perditis Iustini Martyris , Hippolyti Portuensis , Origenis& Didymi Alex. adversus haereses jam dixi supra c. I. Volum. V. Ex illis vero qui exstant & Haereticorum plurium notitiam Graece paullo fusius tradiderunt, antiquissimus post Epiphanium dicendus venit THEODORETUS a) sive-, h. e. a Dctrina tus, illo enim nomine eum appellavit mater , quod post sterile tredecim annorum coniugium precibus eum a DEo impetrasset Deoque iterum consecrasset, ut ipse narrat in Historia religiosa c. 13. Hic piis & opulentis parentibus natus Antiochiae circa A. C. ῖ93. Ga nerio placet 3 86.) post primae institutionis exordia , ab octa vo aetatis anno vitam deinceps in monasterio Euprepti non procul Antiochia duxit usq; ad Episcopatum , Lector licet ordinatus, a Porphyrio & Diaconus presbyterque ab Alexandro Episcopis Antiochenis,&sacrarum literarum doctrina imbutus a Theodoro Mops veste no ac Iohanne Chrysostomo. Episcopus Cyri quod opidum est Syriae in provincia Augusto Euphratesia sive Κυροςῶν Ἐκκλησίας ut Niceph. XIV. y3.) ordinatus est invitus a Theodoto Epist. Antiocheno circa A. C. 423. ut cum Baronio sibi persuadet Tille montius, licet Garnerius malit annum 42 o. Episcopatum impigre pacat equo gessit, ab avaritia alienus, & ornandae dioecesi suae intentus. Hanc
quaa ab De Theodoreti vita videndus post Victorinum Strigelium & Annalium scriptores
Sirmondus in prolegona. &Tom. a. Opp. pag. 638 seq Jo. Garnerius in auctario operum Theodoreti , & Tillemontius memoriar. Ecclesiast. Tomo XV.Consulenda etiam Acta Synodorum Ephesinpe , Chalcedonensis & quintae
Chrysostomum prae caeteris fuit sectatus eumque in exemplum sibi etiam in scriptis &dictione proposuit, ut notat Nicephorus XIV. sq.