장음표시 사용
51쪽
CITANTUR A SVIDA, NON NOMINATORUM. Is
52쪽
53쪽
V. Post Suidam dicere juvat de Lexico etymologico utilissimo, quod antiquius fortasse a) quam Suidas , certe non minus antiqvum,itidem ut ille ab Eustathio b) allegatur, & jam quartum lucem C vidit
ab Sylburgius non multo post Photii Patriarchae tempora vixisse auctorem etymologici credidit,sedChoerbosco etiam junior est, quem constat postsi meouem Metaphrastem, hoc est non ante saeculum decimum scripsisse.b Eustathius in Iliad. 8. p.rO3. edit. Basil. Tοδε μεγα εrυμολογικὸν συγκροτουν εἰς την δασῶαν της αώχύσης , λέγω παραχθην την ἁλίαρτον , άπὸ.άλιέων κώ MVN - ira Iliad. λ.p-S.76ῖ. καθ ομοιότητα τῆ νγανών , πηγανον , Ουυ εν τέ μ γ λ
54쪽
vidit Graece, sub titulo ETΥMOLOGICI MAGNI. In primis edi
tionibus Venetis tantummodo inscribitur 'Gυμολογικον μέγα κῶ αλ- φάβρον , πάνυ ω ελιμον. At Sylburgius titulum fecit : Vυμολογι- κον μεγα, η νη μεγάλη γραμμα&κη. Nec enim etymologiae soluntainquit, in illo traduntur, sed & analogiae praecepta, & quam plurimae Grammaticae observationes aliae, immo & historiae ac fabulae passim insperguntur. In Henrici Stephani Codice MSto, maximam cum hoc opere habente affinitatem, cujus tamen copiam fieri sibi frustra Syl-hurgius expetiit , inscriptionem praeferebat 'Uυμολογικον Τὼ μεγάλου α αἶκου, & mox in operis principio , Ἐρχη Της μαεγάλης γραμμούι-κης. Quod posterius iacit, ut nolim subscribere conjecturae praeclari Viri Goldasti, c) qui testatus se in MSS. reperisse hunc titulum : 'Uυμολογικον Τὼ μεγάλου γραμμαδικου , suspicatur auctorem Elymologici magni fuisse Grammaticum quendam nomine Megalum, Vel Megalem. Quanquam alioqui non magis a Graecorum usu abhorret illud nomen quam a Latinorum nomen Magni, d) vel a Germanorum consuetudine nomen Gros*,Grotiique. Nam Megali Siculi mentio obviaapud Etymologum&Svidam inμεγαλεῖον μ0οι&Megales Phryx aqvoSabini edocti augurandi artem,Solino aliisque celebratur: &Megas Procopii Sophistae discipulus,de quo ipse in Epistola i3. II. &yo. meminit: &Megas chirurgus apud Celsum: ut alios in ptae senti praeteream. Tamen non magis auctorem magni Etymologici constat nominatum fuisseMegalum quam Nisam, licet Politianum e) secuti viri docti f) eum audacter
ετυμολογικω κλος. In Odyssi A. p. as. ἐτυμολογίαν δε 'τοιουτου μακο- ος κοινολεκτλ- , ἐν τω μεγάλωῖςιν ευρειν ετυμολογικω in Odys r. n. pag.9 3. ἰςέον ἔτι εν ταν μεγαλω ἐτυμολογικω ευρητM κατά τινα γλωσσαν παλε ο μά- ται πλεονασfώ του η , ομοίως τω ηγανον , πηγανον. In Iliad. B. p. 23O. Toδὲ ἁλύσιον εν μεν τοῖς παλοέοῖς των ἀτιγράφων διἁ δις Θογγου Φέρετή, ως ἀπο τουάλέω , ἁλέσω, κα- τον Ε τυμολογον. In lli ad λ. pag. 8 3 s. φασὶν ρι ρτυμολόγοι ἔτι χόρτοι οι τροχαλοὶ , ἐπῶ ἀπο χόρτου κατεσκευάζοντο. . Goldastus Epistola ad Iungermannum, inter Gudianas a ClarisL. Burmanno vulgataa P g. m. d) De Magnis dixi ad Eim apium, & infra libro VI. ubi de Magno latrosophista.eb Angelus Politianus cap. r. Misceli. Nicas in commentario quem per ordiaem lyii 'rarum Hsposuit, Grace uti quid. m, siae in huncferme intellectvmphibram interpretaratur et philyra planta librum papyro similem habens , eX quo etiam funes complicant. φίλυροι φυτον ἔχον φλοιον 8λω παπύρω ομοιον , εξ ἡ τους ςεφάνους
) .ic Vollius pater libro dei v. artibus popularibus p. te, Fili ur Isaacus vossius P. 22. ad
55쪽
Politiano imposuit istud ut crederet , non potuit sibi a risu temperar cum observavit volumini illi MSto Etymologici praefixum labarum cruci forme cum verbis decantatissimis cνΤωJcii viκα , de quibus priora duo, c.J9Τω, deleta, tertium solum , velut scriptoris nomen visu tria
Politiano . νίκα, relictum fuit. Sunt etiam qui Etymologici magni auctorem esse rati sunt Suidam , h) sed etiam haec sententia parum est Verisimilis , cum Suidae etymologicum plane diversum a magno illo &adhuc ineditum Sylburgius & alii viri docti evolverint, ut Volum. IX.
pag. isso. notare me memini: & auctorem Elymologici magni a S vida diserte videtur distinguere Eustathius utrumque laudans ad ilia d. λ. p.768. Illos similiter certissime fugit ratio , qui vel Marcum Musurum, i) vel Zachariam Cassiergum Cretensem li) pro auctore etymologici Venditarunt, cum illorum tantum in editione prima Veneta operis hujus aliquae fuerint partes, ipsi met autem Eustathio , a quo Etymolo. gicum illud citatur , juniores sint aliquot saeculis. Marcus qui dein Musurus Graecam praefationem praemisit, in qua queritur dissicile fuisse opus hoc emendatum exhibere , propter defectum emendatorum exemplarium. Fl δε διόρθωσις εργωδης ὐπη s χαλεπη διηνεγκὼν κατ'
ad Melam, Ezech. Spanhensus de usu numism p. 3s s. edit. Ana' Hoenigius p. ra. Bibliothecae; Thomas Galeus praef. ad Palaephatum, Bailletus jugem. des Savans T. 3. p.62s. Vinc. Placcmsομακαρίτης theatro anonymorum p. 317. seq.g A gidius Menagius c. 76. anti Baillei. hoc narrat ex ore Emerici Rigotii,qui illud ab Isaaco Vossio accepit. Video hoc etiam probari auctori Diarii Veneti Giornalede' letterati d' Italia ) T. XX. p. et 8. Idem Bigotius testatus est insignem M Stum Codicem Elymologici evolvisse se Florentiae in Bibliotheca lacobinorum ad S. Mariscum, & Nicae vestigium incassum in illo quaesivisse. Niciam Grammaticum semel iterumque citat Eustathius ad Homer. sed is nitiit ad scriptorem Elymologici. Ni
cas ne Graecum quidem nomen Rigotio videtur. b) Memoires de Trevoux A. I714. p. 333 3. S lburge ignoroit te nom de P Auteur dugros liυre des etUmologies Grecques, ta apparemment c' es Suiris , doni Mr. Gronovius a
i Andreas Scholius praefat.ad proverbia Graecorum Rev. D. Adamus Rechenberg notis ad Athenagoram de resurrectione p. s edit. Lipsiensi . λς. Ihomasiuεἰ καρίτους di T. de plagio g. 663.
56쪽
xi λἀ τωτό ῖν ἀκατω οιδιποδ παροπλησίου δεόμενα. Corrigendi laborem praecipue in se suscepit Calli ergus, unde in calce libri traditur opus emendatum πόνωκμ δεξιοτέι Ζαχαργου Καλλιεργου τὼ Κρητός. Quis quis vero fuit Auctor,certe Christianus, ut ex quamplurimis libri locis clarissime apparet, & jam a Maussa co l) est annotatum, verissime de se assirmavit prae litterarum amore nihil se studii & laboris intermisisse, ut opus praeclarum & utile elucubraret , licet pressus egestate & variis
jactatus vitae molestiis ac calamitatibus. Ita enim ille in Voce ητοι. pag 4i . edit. Sylburg. δίκαον ηγημ- πολλων άνδιλεγόντων πάντας πα-ρ κρουσάμενος τη παροδόσει μονη επεθου , κοψ μη σιακενης γροψειν αχρέα c εςι , καμ μάλι- πολλῶς η, ἀνεικάςοις συμφορῶς κομ τητων αναγκέων πιε ἔμεν' σπάνει. άλλά τω των λόγων ἀνθελκομενος ερωδι ολως τοῖς ο*Θαλμοῖς υπνον δεδωκα , ωςε ἀυτὸς ωφελη 'Θῆν' τά μεγιτα, κώ τοῖς μετ εμε καταλιπῶν μνημης ἀφιον. San Etymologicon magnum studiosis Graecae linguae Syllogen praeclaram exhibet observationum omnis generis Grammaticarum , etymolo gicarum, mythologicarum & lexi carum ex variis Grammaticis, eἰymologicis & Lexicis congestarum, & praeterea viginti quinq; vel triginta circiter populoru glossas. Illic enim legas m ) voces sed paucas q vasdam
es tum, Alexandrinorum, Apolloniatarum, Ambraciotarum,inabum, Arcaduntas, Bithynorum, Boeotorum, chiorum, Cnidiorum, Corinthiorum , Cretensium, Cypriorum, Cyrenaeorum, Ephesiorum, Eretriensium, Goroniorum, Hermionensium, Jonum, Laconum, Dciorum, Udorum, Macedonum, Megarensium, Messiorum, Meseniorum, Nicaensium, Oropiorum,Pamphilorum, Pergaeorum, Phruum, Pon
ticorum,Rheginorum, Rhodiorum,Samiorum, Siculorum, Syraculanorum, Tarentιno.
rum, Thesaurum, Thracum, Troezeniorum o Italorum s Romanoνum , Indorum, Pessarum, Phoenicum sive Poenorum, Sstrorums rearum an etymologia vocum
tradenda non tam sitam exponit sententiam,quam quae apud Grammati cos vel alios scriptores passim reperit, enarrat : nec mirum si non semper rem tangit acu, sed Thoma Galal ero judice n) etymologus est per amiphrasimplerumque' dictas. Nam quis nescit omnibus in linguis quantum hac in parte sibi omni aetate indulserunt ingenia, quam multa plaude. tyma in Platone ipso& Varrone notant et uditi, quam facile falsa species pro vera notatione alludit & abblanditur etiam acutissimis & peri
l) Maussacus diff.Critica ad Harpocrationem p. 38'. edit. Leidens. - Conser Maussa cum p. 3si. seq. & Indicem in Sylburgii edit. in Alex. yposion.&c. n) Tho. Gatakerus p. 4rs. Adversar. mis li. Vide etiam Lamberti Bos diss de etymo- iugia Graeca.
57쪽
tissimis 3 Atque licet in aliq vibus certum datur cernere, & ad liqvidum rem perducere linguarum & historiae subsidio, in longe plurimis tamen cum S. Augustino i sentias ut somniorum interpretationem ita verborum originem pro cujusque ingenio praedicari, solenneque originum scriptoribus, quod Homerus de Ulysse, ' ευδεα πολλαὶ λύγειν ετυμοισιν
VI. Editisnes E mologici magni.
Prima, Venetiis A. i499. majore forma folii , typis luculentis cum praefatione Graeca Marci Musuri , ex recensione Zachariae Piergi Cretensis, ut docet haec nota in calce operis adscripta : τὸ μύγα ετυμο
epigrammata , alterum Ioannis Gregoropuli, Cretensis & alterum. . ejusdem Musuri, qui Graecas tunc litteras ' Venetiis publice docebat frequenti semper ac gravi auditorio , & Cretensis etiam ipse hanc editionem totam Cretensibus deberi celebrat his verbis:
dreae, cujus filiam Aldus duxerat, filio qui nonnulla castigavit, alia ipse curavit inseri, p) asterisco tamen apposito a veteris scriptoris verbis semper distinxit. Hae additiones in Commetiniana etiam & no-
t Cap. v. Dialecti C. O De hoc Notara conser Martinum Crustum in Turco Gr.ecia p. s s. 'H Stephanus p ira de infidis Graecae linguae Magistris. P Turrianus in praef. In magno Boc Eumologico multa desiderari cum an madversissem, fotict/on bui ta ras exquisiιίssimis Augendiam csrista,ur qui liber antεa Uviderν poter- , certe erat impersectus , is deinceps in stria sumi, Me nostro b ab lutesm-i tacisi.ntibus utilissimussi uturus csc.
58쪽
i, ETYMOLOGICA GRAECA DEPERDITA tib. V. ev o. vissima Veneta recusae leguntur. Sed asterisci in hac novissima maloq praetermissi.
Tertia , Commetiniana , Trideriri S gurgiti '' Veteraviensis accuratissimo studio diligentii mimoque labore recensita, illustrataque notis & indicibus, & Academia: Heidelbergensis Doctoribus consecrata. Heidelberg. IJ9 . fol. uarta ex recensione Panagiotae Sinopensis , qui castigatis-nes Sylburgii ex ejus notis plerasque r) in contextum recepit, caeterum asteriscos quibus additamenta Turri sani distinguebantur & Syl- burgianos indices praetermisit, Venetiis e typographia Ant. Barioli, apud Nicolaum Sarum. 17io. fol. Non dubium igitur quin adhuc longe optima Etymologici q vae exstat editio sit Sylburgiana , digna etiam ob raritatem, q Vae inGraecae lingvae studiosorum usus recudatur.
VII. Et mologiea Graeca deperdita.
Apollodori Atheniensis περὶ ετυμολογιων memorat Athenaeus lib. 2.& lib. is . pag. 48 , Demetrii Ixionis ετυμολογήμενα idem Athenaeus pag. 3 o. & 74. Caeterlama
fallitur Maus lacus qui in disssi Critica p. 3 84. putat Ixionis & Dolionis pro quo nomine Orionem legere suadet) libros de etymologiis memorari ab Etymologo in έμψίων, nam ex Choerobosco tantummodo scriptor ille notat vocem gμφίων similiter formatam ut ιξιων & δολίων. Orion Alexandrinus περὶ ετυμολογίας. SVid. Oras Thebanus Elymologus citatur in Elymologico magno v. ἀβαρνίδα adde eundem in Qγυπl
Pa repit Panopolitae ετυμολογιων ἀπόλαν memorat Suidas. Denique aliud Etymologicum το αλλο ετυμολογιών sine nomine auctoris laudat Etymologici magni scriptor in πηλευς , σίκιννις, ὐπηνη, φασιανός.
Anastam Sinaitae Etymologicum MS. memoratur in Philippi Labbei Bibl. nova MSS. p. I ο s. Videndum tamen an sit diversum ab brevi
q Non levi de causa asterisci servati a Sylburgio, sint enim pbraque ilia additiones indirna Etymologo, ut notatur in Actis Erud. A. I7i3. p. 438. ac licet essent vel dignissimae, tamen mali moris est lucubrationes recentium scriptorum priscis ita pes miscere ut ab illis distingui nequeant. Rich. Simon nouvelle Bibl. cho iste T. I. chap. I 1 p. 20. se
59쪽
apospasmatio Anastasii περὶ συμολογίαι quod ex Codice Augusta. nae Bibl. κε pαλα --descripserat Hoeschelius,Sylburgius vero edidit Graece ad calcem Elymologici magni p. 8a7. 828. Ioannis Damascent. Vide quae notavi Volum. VIII, p. 8 I9. Orum Milesium in Elymologico inedito laudat Fulvius Ursinus ad Festum in Cibus, testaturque illud seMStum habuisse. Videtur ex eodem esse quod ex Oro Milesio affertur in Lexico Graeco in edito apud Clariis Montiauconum pag.sor. Bibl. Cois linianae. Photio tributum Etymologicum, sine nomine auctoris exstat in Codice Gudiano,Bibl. Principali Guelpherbytanae nuper illato ut dixi VO-lum. IX. pag. 3 66. Ex illo copiosa excerpta debemus C. V. Ioanni Christophoro Biel, quae leguntur in Actis Eruditor. T. VI. supplementi p. ass-aso. Ejus editionem olim molitum fuisse U. C. Mar-qvardum Gudium colligas ex Nilli. Goesii ad eum Epistola quae inter Gudianas legitur p. sa. Hoc lexicon jam olim laudavit Franciscus Turrianus in Apologia pro Epistolis Pontificum lib. s. c. I I.& 11. Et fortasse auctor magni Etymologici, Photium aliquoties
Simeonis Grammatici Etymologicum ordine Alphabetico, foliis centum septuaginta & uno MS. in Bibl. Caesarea, teste Nesselio parte IV. p. 7 . Codice Philosoph. CXXXI. Suida Etymologicum M S. in Bibl. Palatina olim hodie in Vaticana & Lugduni Batavorum inter libros IcVossit. Vide si placet quae dixi Volum. IX. pag. 6so. Saepius allegatur a Meursio in glossario
Etymologicum in editum Bibl. Trajectinae laudat Clariis Eschenbachius in notis ad Orpheum p. 166. & vir eruditiss. Hadrianus Relandus in parte secunda dissertationum Misceli. p. a II. 188. I s. aa'. 2 so. Simile Trajectino esse Photianum,de quo supra memini, notatur in Actis eruditorum Tom. VI. supplementi p. aso. In Bibl. Caesarea MSS. κατὰ αλφάβητον συμολογία δι-ορ v. 'μρχητου ά. ἀγαθον ἀπο του ἄγαν Θεριν ημας επ άυτω. Opusculum paucis constans foliis.
Recentiorum scripta ad Graecas vocum origines eruendas facientia.
A geli Canissi Alphabetum Graecum, in Grammatica edita Paris. Is s 6. Lond. I 6Oo. 1613. Iοις. g. & Th. Crenio curante Amstelod.
60쪽
Matthia Martinii Cadmus Graeco Phoenix, sive Etymologicum vocum Graecarum, maxime earum quae in LXX. Interpretibus & Novo Test. Occurrunt. Brem .i62s. 8. & ad calcem lex ici Martinii Philologici quod post editionem Brem. l. Isa; fol. & alteram locupletiorem Francos. Is si . fol. recusium Trajecti ig98. fol. cum Isidorigi ossario per Graevium & Almeloventum illustrato. Francisci Gregorii Etymologicum parvum ex Etymologico magno , Eustathio, Martinio &c. excerptum, digestum, explicatum. Lond.
Lamberti Bos erudita dissertatio de Elymologia Graeca, subjecta ejus exercitationibus Philologicis in Nov.Test.editis, Frane cheraei 7s . 8.AEgidius Menagius Origines linguae Graecae promisit in Observationibus Gallice editis ad Matherbam,poetamGallum p. 3 62. 389.&in amoenitatibus juris p. ai. seq. ubi etiam specimen illius operis exhibet, nec non in notis ad Laertium p. 43 .s p.basy. b. Idem p. I49 Platonis in Gaulo sunt fere omnia pseudetyma, pace tante viri liceat dixisse , sed deis his alibi. Magnum quoque in etymologiis Graecis eruendis studium posuerat Franciscus Guietus, Latina universa repetens ex Graecis monosyllabis, de quo Antonius Periander in Guieti vita. Sed nec Menagii nec Guieti lucubrationes perductae sunt ad umbilicum, certe hactenus in lucem protractae non sunt. Multa interim licebit cum fructu repetere ex iis qui Latinae Linguae origines non indiligenti studio excusserunt, in Graecia certe quaerendas: ut ex Iul. Caesare Maligero de causis latinae linguae Iosepho Scalygero ad Varronem& Festum, Matthia Martinii Lexico cujus jam feci mentionem Philologico, Christiani Becmanni originibus linguae Latinae quintum recusis Francos i 6 2. 8. D. Fungeri Leo vardiensis etymologico trilingvi, Lugd.l67 o. q. Nic. du Mortiere tymologiis sacris Graeco latinis de quibus Acta Erud. A. I7o3. p. 4 I. maxime ex Gerh. Jub. Vosii etymologico, praeclaris & verioribus plerumque Ic Vossit observationibus in novissima editione locupletato,inter Vossit opera Arnit. i 6 9 i. sol.