장음표시 사용
151쪽
CRITERIA DIJUDICANDI GENUINA A SUPPOSITITIIS. 133
Quitatem, falsis fidem, incertis autoritatem tribuendi. Est etiam ambitionis, experiri num tuo marte possis aliquid elucubrare quod velut germanum probati ac Veteris scriptoris a viris doctis legatur. Neque alienum ab honoris studio duxerim, si quis aliquid in litteras missurus velit latere instar Apellis, & vel nullum vel commentitium nomen foetui sitio praefigat; licet novi illos etiam qui nomen suum libris quos Composuere, inscribunt , argui quod hoc gloriae desiderio faciant: Idque ut verum esse in plerisque non abnuo , ita puto saepissime necessarii ossicii esse hoc facere, & falsa appellatione autoris venditare librum illudendi aliis
aliosve decipiendi causa , aut veris sua surripere autoribus, vel etiam suas hallucinationes sub nomine alieno publicare, nec ab aequitate permitti arbitror, nec a legibus, quae ideo a nonyma etiam scripta multa tamquam intoleranda ac famosa condemnant.
IV. Criteria sive regulae quibus genuina a spuriis scriptis distinguuntur, aliae certae sunt &non infici a ndae, aliae probabiles, aliae saltim dubia nituntur conjectura : quae enim ex improbabili aut prorsus injusta vel mera inani suspicione proveniunt, ακωσίαν potius Vel iniquitatem aut levitatem produnt hominis, justis auctoribus sua tribuere detrectantis, quam ad solidas sanae critices rationes referri possunt. Criteria certa sunt, quae ab e Xplorata temporum ratione Vel rebus ipsis manitestis, aut historica fide & testibus idoneis petuntur, quibus eadem scripta Vel negari uni, cujus aetas, conditio, genius, stylus-q.ue probe per sip ectus e si nobis, cuivis intelligenti & te quo judici evidenter patet , Vel ad alterum rectius referri Constat. Probabilia argumenta dixeris, quae sumuntur a styli non cuivi&statim, haec enim rebus manifestis criteriisque certis merito adscribitur, sed attentioribus Sc acta toribus vix Criticis observata) diversitate, &diversa sin eodem praesiertim argumento) tractandi ratione, ubi plura& varia ejusdem auctoris scripta habemus: aut quae ab ingenio & sententiis scriptorum invicem pugnantibus , quae a diversorum Codicum plurium, testiumve fide, & quae a silentio scriptorum generali duci s lent ex quibus ipsis, si plures notas contingat, pluruque doc Umenta in unum collineare, parum abest, quin ex probabilibus certa & CXtra controver- iam polita nasci incipiant. Dabram conjecturam denique sapiunt, quae proferuntur eX silentio, negatione, vel hallucinatione scriptorum quorundam aut libra.
152쪽
riorum , ab fide unius vel alterius Codicis , nec melioris, nec antiquioris, ab una alteraque phrasi, apud aequales scriptores non observata nobiS.
Quae denique ab improbabili sussicione proficiscuntur, ex prae-
concepta opinjone sectae, factionis, & ἱλογνωμοσυνης ambitiosis, vel falsa interpretatione proveniunt omnia, non modo nullis solidis aut probabilibus nixa fundamentis , sed inani specie vix perstringente imperitos contra rerum & probatorum scriptorum testimonia, atque contra multorum auctoritatem laeculorum, tantum quia censentibus ita placet,ut lucubrationes testatissimas genuinis eripiant auctoribus, atque scriptoribus nobili stimis tribuant longe alienissima. Haec singula per plures species diducere & illustrare exemplis etiam Graecorum Scriptorum, fuerit, ut sane minus dissicile, ita prolixum & ab institu to meo alienum, partim etiam explicatum jam a multis viris doctis, qui vel de arte Critica tradiderunt , vel criteria discernendorum a germanis supposititorum scriptorum exposuere: quorum elenchum brevem hoc loco dare, atque ad ea quae de hoc argumento disputata passim in hac ipsa Bibliotheca fiunt, remittere Lectorem sussicere existimo. sebim Amori in novo systemate artis Criticae, Norimberg. I723. q. Acta Erud. Germanice edita LXXXIX. T. 8. p. 3l7. sq.
Rob. coem in censura scriptorum quae sub nominibus sanctorum & veterum Auctorum a Pontificiis citari solent. Lond. l6Iq. I 62 I. q. Hel inst. i 64 i. I 683. 8. Masurisin Vedisserim la Crine in Vindiciis veterum scriptorum contra Joannem Harduinum. Roterd. I OS. I a. & in dissae contra Nourriuiri pro Lactantii lib. de mortibus persecutorum. Dones Da us de usu Patrum lib. I. c. 3. & q. Idem
153쪽
Idem libris tribus de Pseud epigraphis Apostolicis, Hardevici I 6sῖ. 8.& descriptis, quae sub Dionysii Apreopagitae dc Ignatii nominibus
circumferuntur. Generi I 666. 4n Albertus a Felde ο μακαρίτης Epist. ad D. Κochium de dialogo S. Justini cum Tryphone. Si es ici 17oo. 8. & in Demonstratione. o. Dcobi Feuertini di T. regulis generalibus, quibus scripta supposititiae ct interpolata dignoscuntur, certitudinem & universalitatem vim dicans, adversus V. C. Polyc. Lyserum Alidorfit 17a6. Dan. IDissim in pro lego menis ad Aristarchum saCrum. Chris horis Augusus t eum amrus in parergis Criticis dissi de arte Cr,tica& speciatim thera peVtica Ie n. ITI a. 8. ichardus mi Letrvori part.. i. praelectione Theologica XXXVIL pag. 3a8. sq. Lond. 166 i. ol Andreas Gerardis III perius de ratione studii Theologici Lib. IV. c. '.
Ω Chrsian Gottileb Loch in dissi qua Justini Dialogum cum Trypho
ne supposititium esse contendit C. a. Nilon. ITOO. 8.P. de Laubrus OI S. I. trai te des abus de la Critique en mattere de Religion Paris i 7IO. I a. a. Vol. Mem. de TrCV. AO. III r. p. I 3 II. Polycarpus I si rus in Vindiciis generalibus scriptorum,. qui Vulgo sup posititii contra Jo.. Clericum virum, celeberr.. habentur mite b. a II p. Α- Honorati a S. Maria, Carmel itae , reflexions fur les, regi es & sur lyusa ge de la Critique, to uchani r Histo ire de rEglise , les Ouvrages des Peres les actes des anciens Martyrsiales vies des Sat nis&C. PariS, ITI J. IPIT. I 723'. q. tribuS Volum. Memo de Tre v. A. III 3. p. A. IPI 8. p. 8ῖ. IOUrnal litterarre T. z. p.. 69.
154쪽
sCRIPTORES DE ARTE CRITICA. Lib. V L. c. I a.
Andreuis Rivem in Critico sacro T. a. opp. p. IO68. R.& lib. de Patrum audioritate c. XII. sq. T. a. p. IO6ῖ. 4q. Matthaeus Soravenem apologia pro SS, Patribus contra Dallarum p. Abrahmm Sculte, in Aphorisimis de fructuosa Patrum lectione, quos Medullae Patrum praemisit. Qi Utis Senensis libro IV. Bibl. sanctae sub extrem. Frid Shanb inius filius in XVIII. Canonibus Criticis, introduct. ad Hi- storiam Eccles. N. T. T. I. OPP.P. ψ87- sq.FGL Tilemannus diff. philologica de historicorum deletau, witeu.LMurentiru UiLvisentius Hisipanus lib. 3. de formando studio Theologico, libro tertio, Hyperii iusistens vestigiis, Anim is sis.
G rh. B. Axistarchi sive Grammatiees Latinae libro primo, oc libro de PhilosbphlR C p λΙ- . D. mowerim in polymathia cap. I 6. sq. Hamb. Ι6IO. q. Lips. I 66s. 8. T. X. thesauri Antiquitati. Graecar. Gronoviani. V In libro primo hujus Bibliothecae quam plurima scripta sup-e risita anti uissimis, & Homero VStustioribus scriptoribus tributa nota.η memini Atque ut illa tantum quae hodie etiamnum exstant, me- ' eo destinent quae dixi de Chirone, cui adscriptum Carmen d T ;hu . cmod est Marcelli Sidetae: De historia Trojana cujusanterpres fati Cornelius Nepos, atque auctor falso venditatus fuit Dares ille de quo Homerus Iliad. Vζx ' 'Hν δε τις εν Τρωες Δαρης ἀφνειος, αμυμων
7 non de ephemeride iλιακων, relata ad Dion Cretensem, ex quot in Homerus profecerit. Praecipue vero de Poemandro & Ashlepios riotis auae feruntur sub Hermetis nomine: Et de Curam libus,
rarari aragdi , cujus meum, tam apud pieudo Aristotelem in
secretis secretorum ad Alexandrum, eX Arabico Veriis Latme p. ΙΣ. b. tihi Hermostenis nomen bis excusium male pro Hermetis. Pabulae illi amnis inscriptio Graeca, quam non procul a Memphi incisiam faxo refert Athanasius iarcherus prodromi Copti p. t 7 . & 27s. ουρα μνω, ουζα-
155쪽
VARIA SCRlPTA GRAECA SUPPOSITITIA
κμ ἐυlυχνς. Videri etiam possunt quae dicta sint a me de scriptis editis sub Hre omni nomine & M iampodis ac Mufei , Orphei in primis, tum Sibliorum, & Zoroastris, in quibus larga seges hypobolimaeorum &dubiae fidei scriptorum, vetustissimis suppostorum nominibus. Quoniam autem ab illo tempore in manus meas incidit schedion ValentiniHermanni Thryllitii Jου μαχαρβου , editum Witebergae I719. 4. in quo GEMISTIPLETHONIS Compendium Zoroastreorum &Platonicorum dogmatUmGrarce exhibere se profitetur, lubet illud praesenti loco cum lectore communicare, addita ad priorem partem Latina versione. Videtur illud quidem est e particula librorum Gemisti z εἰ νομοθετiας, in cujus operis argumento apud Allatium de Georgiis p. 7 9. T. X. hujus Bibl. & Lambecium Vll. p. 172. primo loco refertur, η βιβλο- ηδε i. Θιολογίαν μεν τ UZωροας)ν Τε - ΙΠλάτωνα.
capita scire debet. I. Primum illud de Diis , quod sunt, atque unus quidem eorundem Rex maximus Jupiter, & quantum licet cogitatione assequi optimus , qui universis hisce praeest de Divinitate praestat. Ipse existens semper & omnino ingenitus, aliorum autem omnium pa-S ter
156쪽
ter & opifex veterrimus. a.)Hujus filius antiquissimus sime matre, Deus alter NeptunuS, cui secundae partes in gubernatione universi commista sunt a Patre, coeli etiam hujus generatio atque creatio. 3. Hic Diis caeteris ut iubpraefectis utitur, fratribus supra coelestibus ; genitis sine matre omnibus: Olympiisque oc Tartarei S , qUOS EX Junone Dea & eductos e materia progeneravit. Tum intra coelum , astrorum coelestium genUs, de naturae nostrae vicinos terr Ostres daemones. Idem Soli , filio seniori, praefecturam coeli hujus, dc mortalium sub eo generati O-nem Commi sit, Jc hanc quidem
una cum Saturno, praeside Tartare ortam Titanumque . Hoc igitur primo ita, utque hunc ma Xime in modum e X posituro, mente tenere oportet. II,
Deinde sciendum 4. ) quod rerum
nostraram curam gerunt Dii, vel ipsim et per se manUS admo-Ventes, Vel per inferiorum ministerium universi autem secundiam Jovis legem omnia dirigentes. s.) Plin C quod nullius mali neque nobiS neque alii cuiquam, bonorum autem soli ii
157쪽
quod fato inconvertibili dc indeclinabili, dependente a Iove, secundum id quod fieri potest optimum, omnia factu i evenire. Et haec quidem de Diis. III.
De Unipers autem 7. primum nosse iuvat, quod aeternum est, cum secundis S tertiis Diis ex Jo-Ve prognatis, nec initium habuit
unquam, nec habebit finem, dc quod ex multis omnibus in unum quoddam coaptatum est. 8. Deinde quod Opifex quae potuere fieri optima, Ut pote optimus maxime, fecit, nullamque Omnino intermisit praestantiam operi addere. 9. Praeterea quod immotum & eadem forma constans semper illud conservabitur. Plaec etiamde Universo. IV. δε ἁυ ημων αυlων , πρωον μενως θεοῖς η ψυχη ημων ουσα συγγε'νης , αθάνατός τε μένει γ κωνω
mum quidem quod animus noster, Cognatus Diis, tempus omne in coelo immortalis & aeternus manet. II.) Deiade quod ADtis in corpus hoc mortale Vario tempore demittitur, ut cum illo Communicet, ad harmoniam tuendam universi, ct mortalia cum Divinis communicantia in nobis S in specie nostra, unive S a surri
158쪽
, o GEMISTI PLETHONIS EPITOME Lib. VI. c. rr.
sum atque ita ipsum sibimeteonnectant. I a. a Porro quod co-gruenter nostrae cum Diis cognationi, debitus vitae nostrae scopus ac finis siit honestum sive Virtus. Ante omnia autem, quoufelicitas nostra in immortali parte hominis consistat, quam etiam naturae humanse n obit illima m Dii autores notiri esse jusserunt.
Haec capita in universum duodecim, de Diis , de hoc Universo atque de natura nostra & sosse oportet & de iis este per sv asu m , si quis ita ut par est sapere, & Vere sapienter se gerere desideret , Non proprio duci ingenio, sed ab animo regi qui cculum hoc de Solis 6c Saturni & singularum aliarum verum moderatrices menteS moVet de agitat, quae a Sole generationis & Vitae earum recto re unaqUaeque accipientes sucundum, naturam si iam, agUnt, atque hoc habent, . ut non, nisistio generi misceantur. Itaque brutae animantes a divinis illis mentibus agitatae in aliis rebus non. ad O curiose agunt,. neque enim a propria mente tantum sapiunt, neque ab externis divinis mentibus ad illa moveri fas e st: At circa generationem multo rectius se gerunt quam multi ho
159쪽
DOGMATUM ZOROASTRIS ET PLATONIS.
ἡ φυσιν μεν , π εριεργότερον δε
rmines. Hi enim quod propria mente & opinione ducuntur, eaque utuntur peccatis & erroribus obnoxia, irequenter cum in aliis tum in hac ipsa re peccant , non quidem naturam secuti ducem, sed dum curiosius aut plane jam contra naturam utuntur Opinione, unde multo turpius est quod ab illis committitur. Brutae autem animantes nulta ita peccant. Nam quod quaedam etiam aliis mi scere se speciebus natae sunt, hoc ita fieri putandum est, ut misceantur aliis non
ejusdem quidem speciei, similis tamen & propinquae
υας βων πο .Lν μαλιις α άπο λας Si igitur minus vehemens esses libido in hominibus, aliam hac super re legem constitui o portuisset. Jam Diis cum constaret homineS, Utpote Opinione prona in peccatum utentes, in multis aliis frequenter prolabi Ossicioque excidere, etiam circa ipsam Uenerem, nOrr tantum curiosius in ea versiando, sed, in contrariam partem quoq; , dum nonnulli abstinent ab illai prorsi S, atque Omnino nefas illam esse opinantur: alii habent quidem pro licita, pulchrius tamen putant ac divi ius si quis ab ea abstineat :
160쪽
Aliis morosioribus videtur molestum alere uxorem & liberos, alii dum gravantur eX ponere liberos, malunt nulloS generare quam genitos abjicere : Itaque necesse fuit ut Dii de vita liberorum praeciperent hominibu S, atque ipsi a decente opere & Custodia, qua generi communi hominum Jc huic universo ab illis providetur, non cessarent. Haec igitur cum hominibus propter opinionem iptrum peccatis &erroribus obnoxiam eVentura scirent, ut etiam hodie in quibusdam eveniunt: Itaque ne pluribus a Venere abstinentibus impediretur Jovis providentia, qua mortalium & immortalium in genere humano CUrat Communionem , vehementissimam hanc cupiditatem hominibus indiderunt , nec facile superandam, nisi in quibus validissima libidinem constringens sententia illi oponitur. Noverant autem Dii, opinionem quod prorsus abstinendum a Venere fit, tam validam non adeo multis Venturam in mentem,
sed multos quibus illa incideret, infirmius illa affectum iri, ut alibidine validiore sollicitante imbecillem quae se illi opponeret
opinionem non difficulter contingeret si perari. Τοῖς
Quae sequuntur, hiulca & minus emendata , siue Veisione a me telicta fiant. Id autem agri Pletho, ut quibus poenis turpiores libidines, es ulteria & incestus per teras humanas coerceantur, vel coerceri suo jugicio debeant, oitendat.