Operum Iohannis Maioris Ioachimi pars secunda

11쪽

PARENTALLA.F-xiri mnifesto numine adacti

D of Ir mam tenebris foedatam , eg fur de Papatus I n tam tranquilis,'i A clara in luce Acastis. E rgo nunc etiam per magnas didita gentes D ulciapermulcent animos sititia verbi. δέ et mentita aris veneramur Numina nostrisse elligi mepatrum, aut muto iste iaculagestuM atris Eleusinae restu, celebramm hiantes P rosti uti ad Cererem sine lege, sine ordine christia 'V eranam de veroserua musis fus sim quae nobis digressu sancta Dpremo ' 'I nstituit, mortis uae monumenta reliquiti V ana superstitis quae mundum impleuerat omen d ordibus errorum varise, compressa reseo. I ustifica superante fide, quae munera Christi D Onata in verbo ipruria vendicat ultrλE t nunc per terros Omnes, per vltima munisi R egna sinus verbi fertur rumoresectindo, . LE t latebras, cae ' Pquescelus omne retexis V i superata Oias, sceleratai dicta refellitis rises afflatu fundo concussi ab imo Θ μβην regni duo sola ingentia fulcra, N mpe Sacrum 3- ,δε des , in caelibe vita. S ed mihi tu vires iterit,er tua numina Christe S u sice, cantanti tua Nerba, tuos ministros I ilium ora verbo Lutherum, eg fulmine simul. E ι parisi Umbris sed marti sin a,

12쪽

In te iunge nomentes, a r*nus er idem

K it/tuam in dem vertat, 'vidi salutemt nipost obitum, tantorum ex fata mirorum υνυumr terris voluisti, or lucelotiri 'berea, nee adhuc inuis occumbere more Is u mitte inuictas mentes, . numme firma, tam ni Laeum instatione bonent, eo diarim si, cor magna mole satirianti omlos Verbi. caeleste laceris F ue ob cunutum tenebris, e sorde Papatus' Orribili uper aspectu mortalibus astaris,M ixtumsigmentis macham,h-- resertur res humanas miMeraris, regni rumam

ii, custos verbi, praeses sacrorum cum e implenda ferebara Vatis Huma, ras abdita dicta, ioccasum tandem, suprema fata in rid repurea verbum caeleste luti V oce Luthere tuis, docta , Melantionsi arte,

13쪽

PARENTALIA.

muta qui futui secernis is quibus aurum. E t faedam abstergit labem, vim resoluit.

N am nee I salachiae Tatispraesagia totum

O minese referunt ad nati tempora Christ6I n quibus ipse ultrὸ veluti conmuit in igne , D octrinae infectam mussam, puramg re uis E xcocta vitio,HPharisa sorde remota: S ed bis mige anni cum mundi in sorte suprem D ebenturfato Membae, ut censet Elias T empora dioeremerans triplici distincta tenore et I flud vus fatale Dei, quo sacra repurget, A dfines etiamsupremospertinet auia Et qVia Malachias vites pro more, mori F GDrum Aquitur, quiquarunt aera sub imis T errarum lutebris, e eurit subter caria montis V fcera, eaedentes argenti, aris metasia: N On vero absimile est, postrema adsecuti Hiem

R espexisse animo, tar casu sensi se futuros

c um redeat magnu in ante diem tir magnus Esira S aera Dei reparans fido eomitatus Edissa. N ams Dei imperis excitus ore Sarepta, νωιὸ Mansfeldu iacet nitidis generosa metastis, 'E ditus aerias venit Lutherus in auras, C Onfiatoris agens instar, qui cruda metalla I gnibus elisos coquit, labem eluit omnem Praetereὰad Rheni ripas qua Bretta patescit,

14쪽

PARENTALI

E ruta terra uit, quales nune terra ministrata ensis glebas queis consueuhe lebetes F ormare, er catinos, o iles ue effingere testasA Gesiti iniectam massem quibus igne resoluanti E Qὸ per hunc Vatem, conflatorem ue Lutherum, E t fragili in testa, terra quae facta nigranti est, D Odirmae vitium excoxit, labem remouit C Ouerelamgenitor, caelestia vern repurgior. N am quid erant aliud faedi documenta Papatus, uiam massa argento conflata, auro pusi a I Eita, quam rudis aeris adhuc pinguedo fatigat Sulphurea, cor mltum terrenae sordis in rete M os remanebat a Me fluuio mersare suillusii , C redentumpueros, Ur Christo offerre precando : .L itera δε trinae, . vatum monumentasacrorum

V sis referuata in tenebris sine honore manebant, I n fructa tamen, puerit ante ora Parentum V ore recensebant fidei monumenta, precumsu uam formam instituit Christus, ii iii teneri,

E ι aeri cantus diuisis usibus apti S eruati a populo solenni in luce manebant. E ccesed is massae,crudum , er mutile ρRMA E t cuprei nummi, cultus, in inania sacra L ibaritas Mystae , coQufam corpore eodem D Octrinae fuerant, ceu quondam stra agnois, A t s leues stipula, inpageae miscentur manu.

15쪽

PARENTALIAE

D icta repertoris quondam de nomine Cadmi P hamici terris quando gi constabat in igne, E is ij mmctiperierunt tabe veneni F oria in aquis mota, quae torto turbine surgens A nguis ab exemplo, aut torti ophonis in auras. S oramenta anima praecludit faucibus imis. II ine veterum vates hydrae spiramis auo P hujustis Cadmi scios finx)re peremtos. H te aderat coderit orichiacum, candida terga A et uti mulans, flavum quod deinde colorem

P raffert aurimJerie, Eois si tuenter, c ut nomen ferit Messeniris incola terra, Quod tamen aes Cypria est, cui cadmissessa colorem

T Muit, His auro restondet concolor aura. Quis er Oromac ,θlendensue in fronte oriter I ntermixtus erat, nee non Galena nitentistu rutilusquama, Pietas quae nempὸ timorem

S unliciter simul resset, perfusa fuco ea.

Quin etiam virgenti tremuti sub imagiaee viui M ercurius stirans aderat lethaci Nenenum A dfefugua trasens auris ei a metae E t quas m nos opes magna ditisne tenelai rS M Hlut ille fugax quanda tentatus in igne ea. iE τὸ iterum rupinis deseris es iube venera Iu assi repurgari flammis, iteru refingi Sordibus exeretis, cindenis pura relinquii:

16쪽

PARENTALIA.

, Tum crudum fluit aes rivis, ais omne per ignem E xcoquitur vitium, ais exhalat inutile Diphur. . E is me regenti, qua γr stercora dicunt, S Gemuntur,qm media fornace nitescis A rgenti mulsa, or tandem calor igneus issio mem adimiit Alem, e partes dissoluit istimes. His ρ si iis, ars haec exempla secutin, t M a rhiae Vatis completa oracula torim' A uguror, algavisi remo in fine peracta si uentus habuisse uos: Esu i e canebari, O badias vater, missos fremote Sareptata Fore, qui cultus, s data sacra repurgent: i misi non Hesperia exirema de gente profectos I A ccipim ines 3 ident sub implicefensiui, V Me metallifera missos reor ad iugamsinust Sisu, Vt enturos agminis larit E i mani iae quidem Mancta in Ecclesia Christi. Exitus ostendit quanto seruore, γάμι ue A rtibin extulerist verbi monumentas usi , i S ordibus ὸ tantis Papae, tantisi tenebris, L utheruspraestansanimi, doctus Melanthen,

E t pietate pares, e mayiae inmine mentis.

igitur Wrbis aequa re di feriis in B Virtu

17쪽

PARENTALIAE

istutes , virin , Er dona insignia mentis ' ιiste valet lingua tantiim, qui fingere laudes P ro meritis horum possit, qui talia nobis P e re partaJuo, qui tot monumenta dederunt. N amfundiisscriptis potuerunt fundere suta S unctius, ac multo Nera ratione magis, quam P dithia quae Phoebi tripodas,. numina sensit. H isaera ire patrias verthe voLmma Noces V ipvulum Nera sub redigis; ie tenerent.. o Pietas, caelo quae digne fucia rependis D a sanctis illarum obris, da pace potiri. N Os cineri, qui solus homos post funera restat, S Oluimus inferias, non sacrae assergine θmphae,N On G, eris libo, cantatae ex ore sacrantis, S ed lacrymis quae θοntὸ oculis liquuntur amicis,

P emrAus scatent gratis, quae angi e CEristus C οηθest sanctas affluini lustrauit ab aura,

H uisquam, lac mis mentem testamur amicam, D Onas, Nirtutes Nisum grato ore naendas

S ulpicimus, . quos immensis corpore habebant T hesauros fragili, veluti Δο vitrea HOC Oblica sub θ iugestantia pignora massa, se ae tandem in cineres resoluta, er clausa sepulcro N e fortὸ intereant, ipsa haesemantur in rbe, D umredeat satus illa Deo, manes sepultos E xcibis tumulis, informi puluere camis

18쪽

PARENTALIA.

c aelestes adbibens vires ne fractast e vitrum nuctum quodam de more metalli I ns, muris opifex dat munus habere Neroni. T - ,πὸ hos ci- luce nova, membris nouatuF ulgere conemus, seu istere mensis M onera gestantes amara ibi ex fore corollas, E lsuperum Regi pangentes carmine laudes, V er ubi perpetuum est, misis ad chor e , E ι cisharae reboant caeli per lucida templa,

Tum me carminibus non uincet Thracius orpleus. iI nterea omnos, min urna perpetuum Nero piamus cineri ipsorum, e noua garidia vitae, G audia non unquam mixtos habitura dolores. A tWs qui sanctas animas de ratis honore, 'S i iuuat has iterum aeterna iam in luce videre, E t d extras dextris coniungere, verba , verbis A nte Dei xultus dis O rm faedere amores: C edite ne Nerbo, nec quae documcinta dederunt S ancta Nisi, Nestris ἀποnite mentibus Nuruam,

S i vel mutandae sedes, flumina Nilist uerenda, aut rapidus Cretae potodus Oaxes. fg uis vitam in studiis colat, er sua curet. F ata regent cursus, nee caro vestra feret rin inma leuis, tanti , abolefiet gratia fuditios quibus eloquium ear, es fandi gratia laudens C Oisc it linguae, vestras hie promite vires: E is equidem meritu G- τω complexu a pre

19쪽

PARENTALIAE

E tfetas verum neret, foedus , feriret

D ulcis amicitiae: quam Nellem hune aethere in adta 'N unesuperare parum, in docta cingente corona P rinctum stud' tenerae dare iura iuuent E i dictis formare animos hoc turbine rerum:

F ata obstant, placidus , viri sopor alligat artus. I lis quidem ad superos quorum pia sacra ferebat

S uecesiit mente, e . tuus per docta fereturo ru virum. Salve aeternum diuine Melothmo vinibus esZ idem suus, er Nox omnibus Tra est. T e exti meliora manent, te pramia magna P ro magno ingenio, magnisi laboribus actis E xpectant ero: ter ego tua funera maestus F leui, ter reos decoraui carmine manes,

S i pietas haee grata tibi, debere fatemur ἡ P tura, sedusicist tibi respondere vicissim, tiV on vis est nostrae, superant merita, ais labores. V irtuti ne prius mirer, fuse ne laborum es ingens fama studiorum, ingentior auten I molita Nirtute antis, quae celDyr ibat I ngenio, quamuis inuictus in artibus esses. Salue iterum',ais item,divine Ur magne Melanthoni, AE ternu si His diuine er m e Melanthon.

20쪽

IN ASCENSIONEM CHRASTI E TERRIS IN

S e confessio erat,standis iuga Pallade faeta B ethanue, . dictis maerentia pei unu firmat. Continita ex oculis sublatm corpore m auro M ortales coetus medio sermone reliquis,N ubis ab exemplo, quam gens Iudae ecut sac um quondam AEgsti Iugeret crudelia regna, Quae cam seposuit noctu, tum castra quierunt C omposita, . cita Sole nouo se rursus in auris T ollaret, ecce acies omnes se tosiere campis, A ccingi , Uae, ais iterum migrare necesse ea. E rgo etiam dum se aestas iam tollit ad auras D ux olim I acidum, nubes praeuia christus,

S ignat adesse Hem Ocy quo denis migrent, E ιτ ijs lustrent distinum gentibus orbem, V usta rent V fidem, popidi qua Odera adirent.

Is is in tune signis rutilas Iubuectus in auras I ngredituri pose, er caput inter nutila condit V ictor otians, sancta comitum adplaudente corona uinos secum excitas consorti reddidit curae M ortu in augurium victae, vitae futurae. S ednulli comites insint lumine prensi,