장음표시 사용
431쪽
ἀπόλωλε. 9 1 τοιώτους τοίνυνὶ συνηγορῖντας αυτοῖς παζεσκευασμένοι, κομ τοσαύτην βλασφημίαν εἰδότες ουσαν καθ' αυτων τοῖς βουλομένοις τι λέγειν φαυ- . λον, ομως εις λόγον ηξίωσαν κατατην , η κακως τιν ετόλμησαν εἰπειν, οἶς αγαπητὸν ην μη πάσχουσι κακως αυτοῖς. t τοῦ τοίνυν τέτους ἀδίκους εἶναι κώρΘρασῶς, ὐδενες υμων εἰσὶν αιτιωτεροι. παρά γάρτων λεγόντων, ἔς χε επὶ μισθω τῆτο πράττονθας, I O. πυνθάνεσθε, ποῖόν τιν εκατον δῶ νομίζειν, ουκ αυτοι Θεωρῶτε. t κάτω πως ουκ ἄτοπον, τέτους μεν αυτὴς πονηροτάτους των πολιτων νομίζειν, τους δ υπὸ τέ- των επαινουμένους, χρηπίς ἡγεισΘ 3 κ γάρ τοι πάντα δἰ αυτων ποιοῦντο , M μονονουχὶ υπό κηρυ-IS. κος πωλουσι τα κοινά ri ςεφανοῦν, -ον λ αυτοῖς δεκη, η μη Γεφανῶν, κελεύουσι, κυριωτέρους αυτους των υμετέρων δογμάτων καθιτάντες. 1 ἐγω δ' υμῖν, ω ἄνδρες ἀθηνίοι, παραινω, μη ποιειν την των ἀναλίσκειν εΘελοντων φιλοτιμίαν επὶ τη των λεγόντων - O. πλεονεξία. εἰ δε μη, διδάξετε πάντας, τα μῆν ὐσυμων προταττόμενα ως ευτελέςατα διοικειν ' τους δ
432쪽
φησιν, εαυτω χαρισάμενος, *ιλω τε οντι, η προ- των παντων ηρακλεωτων. αποθανόντος δε του
433쪽
πράγματος μόνον λέγειν,' κ περὶ αὐτου του λέγοντος, ως ουκ εἰκός, αὐτῶ δα την δ ξαν πι-τεύειν. ει γαρ εθος κατατησετε, τοῖς δυναμένοις εἰ- πειν κω AEαν εχου τι μῆλον πιπεύειν, η τοῖς άδυ- . νατωτέροις, εψλ' ὐμῖν αυτοῖς εσεσΘε τό εθος τουτοκατεσκευακότες. δέομα0 ουν υμων , ειπερ τι κρο αλ-λο πωποτε πρῆγμα αυτὸ καθ' αυτο εδικάσατε, μηδε μεΘ' ἔτέρων την γνωμην γενόμενοι, μητε με τα των διωκόντων. μητε μετα των φευγόντων, α I o. λα το δίκαιοv σκεψάμενοι, ουτω κομ νυν διαγνων .
γει , τη τραπέζη τη του πατζος ἐχρητο, ωσπερ οἱ ἄλλοι εμποροι ξένος μἐν ων 'Αριπίνω τω δε- I s. κελῶ, - Aζχεβιαδη τω λαμπρῶ ανθρωπος δέ τις σωφρων. ουτος επειώ εκπλῶν ημελεν εἰς. τηνδε ιβύην, διαλογισάμενος πρὸς τον πατέρα τον ἐμον, ' εναντίον 'Λρχεβιαδου κο0 Φρασίου προσέταξε το ἀργύριον, ο κατέλιπεν ην δε τουτο, ἐκκαίδεκα μναῖ, 2 o. καμ τετταράκοντα δραχμώ, ως ἐγω υμῖν πάνυ ἀκριβως ἐπιδείξω ) Κηφισιάδη ἀποδουν , λέγων, ο τι κοινωνὸς αὐτου εἴη ὀ Κ ηφισιάδης ουτος, οικητωρ uἰν ων ἐν Σκύρω, ἐν δε τω παρόντι ἐφ' ετ ρα απο- δημων ἐμπορία. λῆξαι δ' αν αυτόν τω πατρὶ τω ἐμω, 2S.-συτησπι, τω ' Αρχεβιάδη κ τω Φρασία προσώταξεν, ἐπειδάν ηκοι εκ της ἀποδημίας. εἰωθασι δἰ πάντες οἱ τραπεζu , οταν τις ἀργύριον τιθεις ιδιω- της ἀπο νώτω προτάττη, πρωτον του Θήντος τουνο- μα
434쪽
συμβάσης τοιαύτης τω Λύκωνι τέτω, ωστε εχυς ἐκπλέοντα αυτὸν περὶ τὸν ἀργολικὰν κόλπον υπὸ λη-ςρίδων νεων, τα τε χήματα καταχΘην' εἰς 'Αργος, Io. και αυτον τοξευΘ ντα ἁποανειν, ερχεται επὶ την τραπεζαν Κάλλιππος ουτοσὶ εὐ-λς, ἐρωτων, Λύκωνα ηρακλεώτην ει γιγνωσκοιεν. ἀποκριναμένου δὲ Φορμίωνος τουτουὶ , ὁτι γιγνωσκοιεν αρα κέ ἐχρητο ὐήν
εφη ἡ Φορμίων. αλἀ πρὸς τί ἐρωτας , πρὸς τί; εφη. S. kγω σοι ιδ εκεῖνος μεν τετελευτηκεν ' ἐγω δὲ προ- ξενων τυγχάνω των ἡρακλεωτων. ἀξιω δη σε δεῖξέ μοι τἀ γράμματα, ἴν εἴδω, ει τι καταλέλοιπεν ἀργυ- ρiον. ἐξ ανάγκης γάρ μοι ἐσω ἀπαντων ηρακλεωτων ἐπιμελεισΘ . ἀκέσας δ' αυτῆ e Φορμίων, ω ανδρες ΣΟ. δικασαῆ, εδειξεν ευΘέως παραχρημα. δείξαντος δὲ αὐτοῦ το γραμματειον, ἀναγνους αυτὸς, κα- ἄλλος ἡδεὶς, κή ἰδων γεγραμμένον ἐν αὐτω ' Λυκαν ηρακλεωτης. χιλίας ἐξακοσίας τετταράκοντα Κηφισιαδη
ἀποδουναι δει, Ἀρχεβιαδης λαμπρεῖς δείξει τον Κη as.
μηνων έδενα λόγον ἐποιήσατο. ἐπιδημησαντος τοῦ Κηφισιάμετἀ ταυτα, κα- προσελειντος πρὸς την τράπεζαν, κέ ἀπ τουντος τἀ χρηματα, παζόν- τος δὲ,
435쪽
τον Κηφισιάδην δειξα , ος εἰη, ἐπειδὴ ελΘοι, ' παρόντων δὲ και αλων, ἐξαριθμησας αὐτω τἀς ἐκκαί- S. δεκα μνας κέ τετταράκοντα δραχμς, ἀπεδωκε Φορμίων ὐτοσί ως δὲ ἁληθη λέγω, τουτων α πάντων, ἡμῖν τὰς μαρτυρίας αναγνωσετ'.Mαρτυρία . Οτι μὲν ἀληΘη ἀπαντα εἶπον προς -ἀς , ῶ ανδρες δικαςέ, των μαρτυριων α κη-IO. κόατε. προσελθων δὲ συχνω χρόνω υτερον πρὸς τον πατέρα Κάλιππος ουτοσὶ ἐν άτει, ὐετο αυτον, εἰη δὴ ἐπιδ εδημηκως ειη ο Κηφισπαδης, οτω ἐπιγεγραμ- νον εχ αποδοῦναι το ἀργυριον το ὐπὰ του Λύκωνος τῶ ἡρακλεωτου καταλειφθεν. ἀποκοιναμένου δε τῶ πα-IS. τρος, ότι οἴοιτο μὲν, εἰ μέν τοι βουλοιτο εἰς Πειραιωκαταβην , την δερίβειαν εἴσοιτο Θωτοι, εφη, o, τι ἐςὶν, ω Πασίων, ὀ σε ἐρωτω - κ- μα τον Δία, κα3 τον Ἀπόλλω και την Δημητρα, ἡ ψεύσομαι πρὸς δμας, ω ἄνδρες λκας αλ' α του πατρὸς ηκουον,
ἀνθρωπον, και ἐν Σκυρω κατοικουντα , κα1 ουδενος ἁ-as. 5ον. συμβέβηκε δὲ τοιῖτόν τι. ἡ Λυκων τυγχανει ων και ἀπαις,. κληρονόμον ἡδενα οἰκοι καταλιπων, ὼς ἐγω πυνθάνομαι πρὸς δὲ τουτω, επιιδη εἰς Αζ-γος κατεχΘη τετρωμένος, τω προξiνω των ἡρακλεω-
των τω ἀργείω τὰ χρηματα δἐδωκεν, α κατηυη μετ'
436쪽
αὐτω εἴρητο, ἐγώ, εφη ἡ πατῆρ, ω Κάλιππε, χωρίζεσΘ- μεν σοι βάλομ ' κοὐ γαρ αν κ μο νοίμην, ει μη ' κτω μέντοι, οπως ων αυτος τε μὴ δόξω γει-I o. ρων ειν , κα1 ἐκ του πράγματος μηδεν ζημιωσομοφεἰπειν μὲν ουν μοι ταυτα προς τον 'Αρχεβιαδην, κα τον Ἀζιτονουν, κέ πρὸς αυτον δὲ τον Κηφισιάδην, ουδὶν λαφἐρει. ἐὰν μεντοι μὴ θέλωσι ταυτα πριειν εἰ- ποντος ἐμοῦ, αυτος ἡδη διαλεγου αὐτοῖς. αμελει, εφη Iς.άτος, ω Πασὸν, ἐαν βουλει συ, ἀναγκάσεις αυτὴς ταυτα ποιησα . α μὲν ουν διελέχΘη, ω ανδρες δικα-τή, ουτος μεν τω πατρὶ, ἐκεινος δὲ τω Ἀρχεβιάδηκο- τω Κηφισιάδη, τέτου δεηΘέντος, κοὐ τάτω χαριζό
λiγων, τρία ετη διαλιπων, ἐπειδὴ τοπρωτον διαλε- Oiντος τῶ πατρὸς τω Ἀρχεβιαδη, κοὐ τοῖς αλοπ as. ἐπιτηδείοις τοῖς Κηφισια , ουκ εφασαν.Καλίππω προσεχειν τον νουν, ουδὲν αὐτῶς λέγει. ἐπειδὴ δὲ φ ετο ἀδυνατως ἡδη ἔχοντα τον πατέρα, και μόγις ιις ατυ ἀναβοώνοντα, και τον ὀφΘα μον αὐτον προδιδόντα
437쪽
διδόντα, β λαγχάνει αὐτω δίκην ' ου μα δί' ουχ ῶσώ περ νυν ἀργυρίου, αλὰ βλάβης , ἐγκαλέσας βλάπτειν ἐαυτὸν αποδιδόντα Κηφισιαδη το ἀργυριον, Ο κατέλιπε Λύκων ο ἡρακλεωτης παρ' αυτῶ, ἀνευ αὐτου, s. ὀμολογησαντα μη αποδωσειν. λαχων δὲ, παρα μὲν του δια του ἀνείλετο το γραμματεῖον ' προυκαλέτατο δ' αυτὸν ἐπιτρέψαι Λυσξείδη, αὐτου πιν κή Ἱσοκράτους καῆ 'Aφαρέως ἐταίρω, γνωρίμω δὲ του πατρός. ἐπιτθέψαντος δὲ του πατρος, ον μεν χθρόνον εὐη o I o. πατηρ, ὀμως, καιπερ οἰκείως εχων τούτοις, ο Λυσι- Θήβης ουκ ἐτόλμα ουδὲν εἰς ἡμῆς ἐξαμαρτάνειν. κάτοι
ουτω τινὲς αναίσχυντοι εἰσι των οἰκείων των τουτουὶ . Στα
τε ετόλμησαν μαρτυρησμ, ως ο μὲν Καλιππος ὀρ- κον - πατρὶ δοίη ' ο δὲ πατὴρ ουκ ὐΘἐλοι ομόσμ πα-Is. ρα τω Λυ-είδη, κέ οῖον ταυ ὐμῆς πείσειν, ὼς α σβείδης, οἰκεῖος μὲν ων τω Καλλωπω, διαιτων δὲ την διαιταν, ἀπέσχετ' αν μη Εκ εύΘυς του πατρος καταδιαιτησα , δῖ αὐτου γε ἐαυτω μη ' θέλοντος δώκατου γενέσει του πατρός. ώς δὲ ε γὼ μεν ἀληΘη λέ- o. γω, κτοι δὲ φεύδοντ' , πρῶτον πιν αυτὸ ύμῖν τουτογενέμω τεκμηριον, ὁτι κατενώκει αν αὐτου ο Λυσι- Θείδης, κοὰ ότι εγὼ εξάλης αν εφευγον νυν, ἀλλ' ουκ ἀργυριου δίκην. πρὸς δὲ τουτω εγὼ ὐμῖν τους παρόντας ἐκα τε τω πατρὶ εν τῶς συνόδοις τως προς as . τουτον, οὐ παρα - Λυσλίδη ἐγίνοντο, μάρτυρας πασξομα .Mάρτυρες. Οτι μὲν ' ουν ου προκαλεσάμενος
Ης αρκον τον πατέρα τότε, νυνὶ εκείνου τετελευτηκο-
438쪽
των τεκμηρίων, κοψ ἐκ της μαε υρίας ταυτης αδιον ὐμῖν εἴδεν . ἔτι δὲ εγὼ ύπὲρ του πατρος ήΘελησα αὐ- τω πλιν δουναρ, ηνπερ ὁ νόμος κελευει, εάν τις Θνε- τι επικαλων. δικάζητ τω κληρονόμω, μη δοκεῖν μοι μητε ὁμολογησ- τον πατέρα τουτω ἀποδώσω τοἀργύριον. δ κατελιπε Λύκων, μήτε συσὐην αυ- τον τω πατρὶ ὐπὸ του Λύκωνος, και Φορμιων, ὁ διαλογισασΘαλ τε εναντίον Ἀρχεβιάδου τω Λύκωνι αυ- τος, και προσταχΘην- αὐτω, Κηφισιαδγl άποπνM 1 o. το ανγυριον ' ταν & Κηφισιάδην δετε- αὐτω τον Αρ χεβιάδην ' και στε Κάλιππος προσῆλει τοπρωτον πρὸς την τραπεζαν, λέγων, οτι τετελευτηκὼς εἰη ὁ Λυκων, καs αυτος ἀξιοίη τα γραμματα ἰδεῖν, εr τι καταλελοιπὼς εἰη ὀ ξενος ἀρπύριον, ὁ μην δειξαντος Ι s. ἔαυτου εὐεις αὐτω τὰ γράμματα, ἰδόντα αὐτον πω Κηφισιαδη γεγραμμενον ἀποδουν', σιωπι, οἴχεσΘαναπιόντα, ἡδὲν ουτε αμφισβητησαντα, ουτ' ἀπειπόνταυτον περὶ του ἀργυρίου ' τώτων ὐμῖν τάς τε μ πυρίας ἀμφοτερας, κοὐ τὸν νόμον αναγνώσετ . 2 Θ.Mαρτυρί . Nόμος. Φερε δὴ ύφῶν, ω ανδρες δικα ψ, ως οὐδ ἐχρητο Λύκων τω Καλίππω, επιδείξω ' οἴ-- γαρ τί μοι κέ τουτο ειν' προς τὴν αλαζονείαν τὴν τουτουι, του φάσκοντος αὐτω δωρεά, δο- Θην το άργύριον τουτο παρὰ του Λυκωνος ' εκεῖνος Σs . γαρ τετταράκοντα μνας εκδοσιν εκδους εἰς ΘράκηνMεγακλείδη τω ελευσινίω κοῆ Θρασύλω, τω αδελφῶαυτου, μεταδῆαν αὐτω μὴ ἐκεῖσε πλῶν, μηδὲ κινδυνεύειν, εγκαλεσας τι τω Mεγακλείδη περὶ των Deniost. Vol. II. . Rk hic ' τόκων,
439쪽
τόκων, ώς ἐξηπατημενος, διεφέρετο καή εδικάζετο βουλόμενος την εκδοσιν κομίσασθαι συχνῆς δὲ πάνυ πραγματείας περὶ τοσαύτα χαματα γενομένης, τον μὲν Κάλλιππον ὁ Λύκων ὐδαμοῦ πώποτε παρεκάλει
5. σε, τον δὲ Ἀρχεβιαδην κέ τους τοῦ Ἀρχεβιάδου φιλους κο- ό διαλάξας αὐτὰς Ἀρχεβιάδης η v. ως δὲαληθη λεγω, τώτων υ ν αυτὸν τον Mεγακλaίδην μαρτυρα παρεξομα .Mαρτυρία. ουτωσὶ μεν οἰκείως χρωμενος, ω 1 o. ανδρες δικαςέ, ὁ Λύκων τω Καλίππω, ωττε μητε παρακαλῶν αὐτὸν επὶ τὰ αυτοῦ πραγματα, μητs καταγεσθα ῶς τουτον μηδε πω που ' κα- αυτό γε τουτομόνον έ τετολμηκασιν οἱ οἰκεῖοι τουτου μαρτυ 'σαμ, δκατήγετο παρα τάτω εκῶνος, ευ εἰδότες, ο τι λαrs. βασάνου ἐκ των οἰκετων ό ἔλεγχ'ς ηδη εσοιτο, εἴ τι τοιοῦτο ψεύσαιντο. βάλομαι δ' ὐμῖν κέ τεκμήριόν τι εἰπεῖν τηλικλον, ῶ δηλον ὐμῖν ες , ως εγωγε ο μ, οτι παντα πρὸς ύμας εφευς . τω γαρ Λύκωνι, ω
ἀνδρες δικαςή, εἴπερ ηθαζετο μὲν κέ του ον, κήαοῦ. οἰκείως εἶχεν, ωσπερ ἔτός φησιν, ἐβάλετο δὲ δωρεανθῆναι αὐτω, εἴτι παΘοι , τὰ ἀργύριον, πότερον καλ-λιον ην αντικρυς παραὶ τω Καλλίππω καταλιπειν τὸ
440쪽
τοίνυν κέ τοδὶ σκέψασειέ ω ἀνδρες δικατή, οτι Κάλλιππος πιν ην πολίτης ἡμέτερος, κέ οὐκ αδύνατος έδέτερα ποιησα , ου τε κακως. κτε εὐ ' ὁ δὲ Κηφισια δης κέ μέτοικος. κέάδὲν δυνάμενος, ωστε μὴ προσήΘέσθαι ἄν παρὰ το δίκαον τω Κηφισιάδη μαλοντον πατέρα, η τουτω τα δίκομα ποιησαν. ἀλα, νῆαα, ἴσως αν εἴποι, ἐκερδανέ τι ἰδία ὀ πατηρ απο τοῦ ἀργυρίου. διὸ ἐκερω μῆλον προσετΘετο την γνωμην, η τέτω. Aτα πρωτον μὲν τον δυνησόμενον διπλάσιον i o. του λημματος κακὸν ποιησ- ἡδίκει; ἔπειτα ενταυ
μεν αισχροκερδῆς ην, εἰς δὲ τάς εἰσφορὰς κοὐ λειτουργίας κοὐ δωρεάς τη πόλει. ου , κοὐ των ξένων ἡδενα ἡλκει, Κάλιππον δέ , κοψ ἡτος, ως φησιν, ως χρη-- μὲν αὐτω οντι, κο- άδἐν ' αν φευσαμένω, ορκον r Gεδίδου, ως περὶ πονηρου δε. κοῆ ἀπαλείφοντος απὸ
των παρακαταΘηκων, νυνὶ διαλέγεται - κάκῶνος
ὀμόσαι Θέλων, ως ουτός φησιν, ουτ ἀποδιδους, ουκ εὐ-
τουτο φαυλότητος ηκει, ωστε του Καλίππου, δημότου ἄντος αὐτω , κή πολιτευομενου, κα- ουκ ἰδιωτου ὀντος,