장음표시 사용
171쪽
164 Πράξεις των ἀποπόλων. ἐγκαλούμενον περὶ θ rημάτων του νόμου αυτων, μηδεν δε ἄξιον Θανάτου η δεσμων
172쪽
ρευς αναν ας μετα των πρεσβυτέρων, ητορος τερτύλλου τινος , οινι ρες ενεφάνισαν 2. τω ηγεμόνι κατά του παύλου. κληθεν- τος δε ἀυτου, ηρξατο κατηγορῶν ο τέρτυλ-5.λος, λέγων πολλης ειρηνης τυγχάνοντες ο α σου, κρου κατορθωμάτων γινομένων τωεΘνει του διά της σης προνοίας, πάντοτε πανταχου αποδεχόμεθα, κράτιςs
173쪽
μη επὶ πλειόν σε ἐγκόπτω, παρακαλωακουσέ σε ημων συντόμως τύ σν ἐπιεικεία. ευρόντες γαρ τον ανδρα τουτον λοιμον, κα 5. .
tit ei iam Monachientis at . I=e Lectionarias seu Praxa pol totis v. P. Psevilo - Tlieoptivi actus et Pseudo- Oeclinienius hic procliis silent ii interi r tatio uo. Chrys. l. l. 57 a. a. b. singula lio mi in interpri tatur atque ita quidem . ut nulla suspicio videatur locum habere. tanti iani haec ab ipi o sintillata. Repetit etiam 575. o. 574. Oollo, Laec a non nullis Iublata eIfe. partini, citi l cresse lγant. Iudaeos nec ita in pririlent s. nec ita aiulacca esso politi R., tu i plum Lusiana accusar ni: partitn. Ploci ver s. 8. παe oti, sine ullo dubio ad Paul- Iuni reIerenda Ili ni, iit etiam Clux s. 574. l . ae.
Cestit. Clitri vero ita oratio a Paulo ad Ioviani, et i urnis a Lylia ad Pauliun flecta e tur . e. . Mi an eclia errant, ut Iemero interposita, Exclirilebant.
Varietates, ut arbitror . pliues eIsent tritius Ioei. si alii titile illatus ellat. Notabilo quoque est, quo clxnei l. et i S. laic clissenti lint. Ille liabet, ilic o initistit. Aliqui optuati sunt. liaec illata essu v l ex Q. 1Ο. vel OK 25, 27. illa loci irinita sunt dissimile Duili Cooste
174쪽
σαντος αυτω του ηγεμόνος λέγειν ' εκ πολ- λων ετων οντα σε κριτην τω ἔθνει τόυτω
175쪽
ς υτε εν τω μζω ευρόν με πρός τινα λαλεγόμενον, ἡ ἐπισυπασιν ποιωντα ὀχλου,
176쪽
I7. Θρωπους λαπαντός. δ' ετων Ω πλειόνων.
παρεγενομην ελεημοσύνας ποιησων εις το18. εΘνος μου κω προσφοράς. ' ἐν ρις ευρόν με ηγνισμενον εν τω ἱερω, ου μετα οχλου,
ουδε μετα Θορύβου, τινες ἀπο της ἀσίας
. υτοι on ittit. Meorurn nullus omnino omittit.
7. παρεγενόμηνJ reiicitur pol l ιγνει μοv. E. Vulti ios. 37S. Tainen etiam sic transponit 4I5. a. Hunc tomim prgo variariam lectionum venatores
177쪽
ἔχειν τε ανεσιν, κει μηδένα κωλυειν των
178쪽
25. ςεως. διαλεγομένου δὲ αυτροῦ περὶ λ καα,- 1σύνης - κρατείας - τοῖ κρίματος του μέλλοντος εσεσΘ , εμφοβος γενόμενος ο φῆλιξ απεκρSη' το νυν ἔχον πορέυρυ' καιρος σὸ μεταλαβων μετακαλέσομαμ σε. 26. αμα ' κει ἐλπίζων, οτι χρηματα δοθήσε-
τ ον' λο κω πυκνότερον αυτον μεταπεμπόμενος, ωμίλει αυτω.
ἐλπίζωνJ Sic, eI mox προσδοκοῦν. Chrss. IX, 37s. d. bis. Corninoctiores Criticos, qua in Patres grae cos . non inveni. Quidlibet millibat peranuunt i
179쪽
'Aeχη. J διετίας δε πληρωθείσης, ελαβε 27. N. διαδοχον ὀ φηλιξ πόρκιον φητον ' θέλων τε
180쪽
δε εν ἀυτοῖς ἡμέρας πλείους η σἔκα, καταβὰς εις καισάρειαν, τῆ επαύριον καθίσας επὶ του βήματος εκελευσε τον παυλον 7. ἀχθῆναs. παραγενομένου δε αυτου ι περιέςησαν οι ἀπο ἱεροσολύμων καταβεβηκό
τες ἰουδαῖοι, πολλά κ βαρέα αιτια ματα
Origeneni, cuius tamen in Acilis CoiNINenta inter eideriint. Ex tractiliona vetula iunx i l. ut alia plura historica, genealogica et goo ra Phica acceperat. Cossiem non nulli graeci iiiC ilite polati sunt ex vulgata latina . Vix tamen iit convenire vide. tur in me uni t S. multo vero rititius in I. Ad ii