Petri Francii Oratio in funere augustissimae ac potentissimae magnae Britanniae, Franciae, & Hiberniae reginae, Mariae, &c. &c. &c. habita Amstelaedami in templo belgico veteri, 15. Martii, ipso exequiarum die

2쪽

Augustissimo & invictissimo

PRINCIPI,

ILHELMO,

Magnae Britanniae, FranciaC,& Hiberniae

Foederati Belgii

Terra ac Mari

Non sine summo sensu doloris,

Eaque qua convenit Pietate ac reverentia,

D. D. D.

Sacratissimae Rus Majestati

4쪽

PRECATIUNCULA.

necessitate, hunc, rebus d iniso sacris orationibus desinatum, consceni locum, qui justam moras ta aequum, qui magis αὐ- necessarium, quam ut, ins a uulgulum oratione, ta ab hominibus ad

Deum immor Hem o mersa, ab eo dicen F

num faciam, d quo ips/ Gentiles, ρο ἀteri Dei sacris alieni, sumendum esse primcipium patuerunt Z Le itaque, omniporens ac sem Ierne Deus, sine quo nihiI auspicato aggredi possumus, prono ac submisso animo

non minus, quam cor re, oro ac supplico; ut meam hanc orationem, non sacram quidem, sed nec impiam tamen aut profanam, nec ab hujus sinctimonia loci magnopere rocedentem, bono ac senigno vultu resinere ne

5쪽

virtutes, non tam Oim merita, quam Tua beneficia , narro atque commemoro, eam Tumihi consantiam, eam modestiam largimris, quam ρο loci hujuτ re rentia posulat,ta materiae d me dignitas flagitat. Persum de me Spiritu Tuo, tacoelestis illius ignis sit inrisia, quo Tuos olim Apopolos, d inos

Agos Tuae voluntatis interpretes , animasi,' tinguam meam continge , pectus meum axem de , atque ita mentem AZ ira , rictionem Iempera , ut nihil, nisi grave , ac serium,ta huic loco conveniens, ore meo proferatur; ut eo quo par est ardore , hujus exequias Principis celebrare , hujus Cirtutes expono

re , se ad promissum finem , s non cum

laude G gloria , sne dedecore certe ρο enm minis , opus inchoatum perducere, re injumno mihi labore defungi possim.

6쪽

ORATIO

FUNEBRIS

Oc ergo, hoc unum restabat cai lamitaei e nostris, ct Per tot an

nos continuis Reipublicae huius aerumnis, ut in hoc retiam statu,; servente etiamnum ac flagrante bello, hujus belli praesidium, huius mali sol tium, optima non minus, quam maxima, Regi narum, MARIA, rebus humanis eximereturi Iacet, jacet exanimis prudentissima illa ac sapientissima Regni Britannici, hujusque Reipubl. Gubernatrix, & in medio vitae cursu, in altis simo honoris fastigio, in summo fortunae splendore, clarissimum sidus illud extinctium est. Credite, Auditores, si non famae, quae raro in malis nos fallit, si non auribus, quae tristes

7쪽

ψ PETRI FRANCII

ceperunt oculis certe vestris: ante octilos luctum habetis. Iam parantur exequiae: jam CD sertur Regina, &quicquid in ea corporeum fuit,

caducum, mortale, terrenum, terrae ac sepulturae mandatur; & triste quoddam istius simulacrum doloris hoc ipso vobis die repradsentamus. Advenit enim , advenit, & illuxit terrarum orbi, funestus ille ac feralis, & bonis omnibus luctuosus dies, quo nobile illud domicilium animae, virtutum omnium habitaculum, quo su vis illa, amabilisque Regina, amor gentis Britanni C , amor nostra . oculis nostris in aeternum subducitur, & in Majorum suorum tumulo collocatur. Condit Regales exuvias, & pompam subsequitur funebrem, universum cum Rege Londinum. Quin omnes Britanniae urbes perrumpit, nec intra unius Regni limites consistit, dolor. min ipsum transcendit mare, Sconjunctae foedere Belgicae oppida pera agatur. Ferali campanae sono, fletu, gemitu, planctu, omnia perstrepunt, . Sc sui quisque moeroris exhibet argumenta. Quae non carmina Conscribuntur λ Quot conciones in templis, quot orationes in Academiis, quam diversis ubique sermonibus, audiuntur λ Communis omnium

luctus, & publici passim doloris, Fran vera,

8쪽

o RATIO FUNEBRIS &c. ue

Trajecim, Lugdunum, haec inquamma civitas, hic ipse testis est locus. Prudenter equidem ac sapienter , ut Academiarum istartim, ita & hujus Illustris Gymnasi illustrissi.

mi Curatores, hujus urbis amplissimi Consules, in sua itidem urbe, nobilissimo terrae orbis emporio, nobilissimae ac potentissimae Brit niarum Reginae orationem habendam sun hrem censuerunt; & ad aetiam istum selei

nem tanto majore se uentia hominum, eoque quo par est honore, condecorandum, hunc ipsiam S diem Amomoe M loriam. Et sane

quis dies illustrior, quis magis appositus Scommodatus, quam hic ipse, luctili publico,& justis Reginae sunebribus, ab ipso Concilio

Regio elestiis ac constitutus ῆ Quis locus magis idoneus, quam hoc sanctissimum & religiosissimum, quam hoc capacissimum civitatis delubrum p Ubi laudari dignius potuit tam sancta, tam religiosa, Deoque per omnem vitam devo in Princeps, quam in hoc ipso, Deo ac divino cultui conta rato, loco p Ubi convenientius meruit praedicari, quam in templo, quae in sanctistimo pectore, & castissimis animi pen tralibus , gratissimam Ddo aedem, Sc pulcherrimum ipse templum erexitp Quid congruens

9쪽

6 PETRI FRANCII

denique magis, & rationi consentiens, quam hoc ipso suggestu, unde sacrae ad populum conciones haberi, unde oracula Dei & placita promulgari solent, ejus Principis laudes audiri,

quae concionibus sacris tam libenter, tam se quenter intersuit, quae ad divina illa mandata ac monita, ad sacram istam normam & lam , Vitam suam omnem composuit 3 Atque utinam, ut tempus & locum, non minus item idoneam ad dicendum personam circumspicere putuissent amplissimi Patres , qui cum istam mihi dcnaandarunt provinciam, Vereor ne nimium mihi imposuerint oneris, & graviorem humeris meis molem jubear sustinere. Etenim grave a que arduum, & humanis paene viribus majus, tam eximiam atque praestantem, tam omnibus numeris absolutam, tot ornatam virtutibus Principem, hoc est, ipsam laudare virtutem. Sed obtemperandum & annitendum; neque enim

hoc debitum Rectoribus nostris obsequium, Reginae ossicium, denegandum. Quod si di sonis illustribus, ac bene meritis de Republica civibus, s suis olim parentibus, & aliquo sat minis vinculo ac necessitate conjunctis, hon rem hunc ultimum praestitit, eorumque virtutes ac dotes in exemplum sibi proposuit, victoris ille

10쪽

ORATIO FUNEBRIS. &c. '

ille gentium populus; quem isto honore machaiabimus, quem jure potiore laudabimus, quam

optimam, nec uno nobis nomine commenda

bilem, Principem 3 quae enim persona illustrior, Regia ρ quis melius de nobis promeruit, quam haec ipsa λ quis majore nos unquam a more fovit atque dilexit, quam communis illa omnium mater, & publica quaedam parens λquis plures in exemplum virtutes suppeditavit, quam ea ipsa, quae vivum quoddam virtutum omnium exemplar sitit Θ Quamobrem, cum nec benigniorem illa quisquam laudiS materiam, nec justiorem lugendi caussam reliquerit, adeste quaeso, Auditores, S tam . bene semper ac praeclare meritae de nobis Reginae ultimum ita lud & unicum, quod poscit a nobis, ossicium exhibete. Video vestra omnium ora, i ideo vulatus & oculos, & depichim in iis dolorem, via deo pullatas ac lugubres Vestes, video atratum suggestum, & illius imaginem temporis videor intueri, quo clari stimum ac fortistimum virum, Michaelem Adrianum Ruterum, limen belli, terrorem oceani, oratione vobis simili commendavi, & magni Herois exequias verbis meis

funebribus sum prosecutus. Et si justus iste tum fuit ac legitimus dolor, si funestus Reipuis B i blicae