Ē tou Ērodotou ... Istoria. Herodoti Halicarnassensis Historia. Ex editione Jacobi Gronovii; tomis novem. Coelatumque novem musis opus. hor. Adiectus est, ex eadem editione, liber De vita Homeri; vulgo sed falso, adscriptus Herodoto. Tom. 1. 9.

201쪽

UR ANI A. VIII. I 'I

ulius retro ostentii ethir receptuS, et eXer

tinis suus fame conficeretur: aggredienti vero et rebus gerendis operam danti omnia possent per Eumpam succedere, tum in uinibus, tum in nationibus vel caperentur, vel antea sese dederent: vin-esiam rem finimentariam habituros ex an nuis semper mactibus Graecorum. Nunc autem videri, Persam utpote victum navali proelio, non petitare in Europa: ideolae permitti oportere, ut fugiat, dum in tei ram suam fugiendo perveniret. de qua terra tunc certamen fieri Fbebat. Huic sententiae alionam Poloponnensium duces assensere.

Io 9. At Thensistocles, postquam animadvertit se non posse plerisque persuadere ut ad Hellespontum naviNarent,aisit Athenienses, *s praecipuc indignabantur hostem essuaere, animalilae erant

202쪽

r et URANIA. VIII.

ad naviundum in Hellespontiana, etiam per se ipsos, si cetcri recusassent: eosque ita est alloquutus, Et ipse multis jani lauiusmodi casibus intemui, et de multo pluribus audivi talia contigi sic, viros ad

necessitatem redactos etsi victos proeli- una instaurasse, et superiorem inertiana emendasse: itaque nos, quoniam hoc fi liacro potiti sumus, ut et nosipsos et

M Graci iam tueremur, repulsa tanta ho- num nube, non insequar nur viros

fugientes. Neque enim nos ista essec, mus, sed dii pariter et heroes, qui inu, derunt unum virum esse et Asiae regem et Europae, qui sit imprissimus atwae scelestus: qui sicra eodeni loco attre profana habens, utraque incendit, dein namque simulacra subvertit; qui et mare

cecidit flagellis, et compedes in illud dejecit. Sed bene nobiscum in praesen.

203쪽

TO M. VIII. N

205쪽

UR ANI A. VIII. D s

tempus agitur. Llcolae nunc quidem ut et nostri ipsorum ci nos nam ct mcsticoriam cum iN geramus, et ut spa- tium quis ad rescierulas aedes, facien- danulue sementem habeat, in Graecia maneamus, barbaro prorsus ciceto: Fum autem Ver appetet, tunc in Heb lespontum ci Ioniam naviπemus.' Haec dicebat T laemistocles, an iiDo sibi apud Poesana comparandi receptum, ut si iussu apud Athenienses accideret adversi sibi ,haberet quo se converteret; prout et contigit. I I O. Haec dicenti Titirmistocli sthenienses, quiana tamen ab eo dcxlp rentur, assensi sunt. nam Pria et antea sapiens esse visias, vere prudens ac bene consulens comperius sint, piraisus ei ad assentiendurn proinpti erant. Ille, tibi Athenienses ipsius sententiam probavere,

misit e vestigio viros cuna n avigio ad ex

ta o

ponendia regi mandata, jussos tacere, cisi

206쪽

1 6 URANIA. VIII.

in onine tori nium devenirent; Paorum csiana riaisus erat Sicinnus contubernalis.

Hi posteaquam ad Atticam pervenere, ceteris apud navigium remanentibus, Sivcinnus ad regem ascendit, atque ita euna alloquutus est, Tlacnaistocles Neoclis si sus, lax quidem Atheniensium, sed ' inter omnes socios vir optiinus ac sapi- cntissiimus, inissit me tibi denunciatum, tibi praestanis officii ergo se retinuisse Graecos, classem tuam inse*s volentes, pontehae is sunt in Hellesponto sob vere: enain nunc multa cum transen, sitate te illuc recipias.' Hac re nunciata; isti denuo abiere. I I I. At Graeci, posteaquam decreveriant neque persequi ulterius barba Frum classem, neque navigare in Helle pontiam ad Blvendum trajectuna,Andriam obsederiant, animo illana delendi. nam

.primi cx insulanis Ancis pecunias poF

209쪽

UR ANI A. VIII. I 9 9

censi Themisi octi denegaverant, eique alleganti Athenienses illuc ire duobus magnis nurninibus fretos, Suadela et Nocessitate, et ita sibi clancis initae esse pecunias, responderant ad haec, Athenas merito magnas esse atque seqices, et illis bonis bene vigere. quoniam Andrii ad maximam soli tenuitatona redasti essent et ipsorum insulam totidem tam nosa nu- inina nun*aana derelinquere, sed sempcrincolere, Inopiam et Inapossibilitatem: sibus diis potientes Andrios pecuniam non claturos; numluam cnim sua imbecillitate validiorem fore Atheniensiuimpotentiam. Haec illi Muna respondis.sent, nec pecuniam dedissent, obsideban

tur.

I I 2. Themistocles vero, neque enim

ab acquirendo cessabat, ad ceteras insulas

210쪽

ctoo UR ANI A. VIII.

minacia verba mittens, pecuniam bat, eisdem nunciis eisdetallae Verbis inens quibus ad Andrios fili rat usus: nisi pecu Diana clarent quain poscerentur, exercitiam se Graecoriam illuc adducturiun, et obsidendo deleturum. Haec dicendo, ingentem pecuniae vina coegit a Carystiis atque a Pariis: qui audito tum Andrum obs1dem, Mod cum Messis sensisset, tum Themistoclem maximo in honore inter duces esse, hoc metu pecuniam inisere. Aliarum autem insularitin aliqua pecuniam dederit necne, affirmare nelaeo: reor tamen alias quoque quasdam dedisse, non has solas. Quanquam Carystiis ne hac idem re contigit effugere cladem, ut

Pariis, Wil Thenaistocle pecunia delenito,

expeditionem devitariint. Ita Themistocles ex Andro exortus, clam ceteris duci-bin exegit pecunias ab insulanis.