Anthologia graeca, epigrammatum Palatina cum Planudea Palatinae libr. IVI Planudeae libr. VVII

11쪽

VIII

De Apograpnis cod. alatini.

Ex apograpnis alatini rentius asseriantur

assero L. fluxit editio Reificiana, alteriam B. ex ap.

Bunomano aeso Gotti Scnneidero descriptum servatur

numerauites igitur sunt loci, quinus A suam iungendi vocavula rationem tenuit; 'ae scripturae omnes nec in adnotatione nec nio afferendae sunt unius paginae inristianis epp. exempla

quot fuerint loci in quattuor lioris mutandi correctori, si modo nis priori Dus iuris eandem metana impenderit atque opp. anat noua alicis et eroticis). At intactas reliquit omnes nas scripturas , nisi quod I 93, 2 προ accontudonavit, κατεπωνυμίην κατ' ἐπ ἄν. mutavit. II 409 ἀλλ' ὁνfeeit ox ὰλλον. seripsit I 119, 2 ἐνιδεσμοῖσ, I 121, 11 ἀντι- λόγχησ; ceteroquin praepositionem suo accentu instruxit atqus eum I 116, 2 alterum reo auo scriptum in re itemoue 10 45 μετα μετὰ mutavit. Haec exposui duauus causis, ut et levaretur adnotatio additamentis inutilidus et unum saltem hic quoque afferretur argumentum, unde Micnaelis exemplar atque sylloge Cepnatanain et Cnristianis epp. et Curistodori descriptione et epp. Cygicenis et, quod mirum sortasse vide ditur, prooemiis quarti liuri caruisse appareret.

12쪽

De apographo Lipsiensi es, Biseriano. IX

etieena epp. insunt praeter posterioriim iurorum selecta epp., de mastus hic non dicendum A. . IV1, 2 4 Remque amatoria et anathiematica epp. a la- nudo Inissa cs eroticomam indicem p. XXXI). In ap.

ILipsiensi exstant Meleagri et nilippi prooemia f. 63-64, A. P. IV 4 Ἀγαθίου σχολαστικου f. 29 , amatoriari 29 - 4i , anathematica L 42 -56' etiama 122 s. 82 ). Amatoriis praecedunt dii tituli, prior: ἀρχὴ το ἐρωτικον ἐπιγραμμάτων f. 29', alier intermisso ep. IV 4) ἐπιγράμματα ἐρωτικὰ διαφύ9ων ποιητον,

sequuntur: του αυτουωγαθίου φεύγετε νέοι παῖδα Κυθήρης τοξοβύλον Ἐρωτα του αννο υ Νέοις ἀνάπτων ἐξανάπτει τοῖς λύγοις cf. d. p. 80 5- Τ), unde Isaacum materum scriptorem nutus apograpni apparet Agatniae perperrum Vindicasse quod Cepnatas eroticomam prooemium composuit; Ultimum eroti- coriam in p. L. est Diophanis p. V 308 anatnematicis adnumeratur V 309.

Senneideri ap. B. amatoria et dedicatoria in prima parte exni Dei p. 63 s et p. 91-129); illis praemissum est Agautiae p. IV 4. Cepnatae prooemium

νέοις ἀνάκτων κτλ. omne auctoris caret. Ultimum eroticomam p. V 30 esse, non primum anauaemati-

comam multo ante Voltersium vidi Bolanter: nam in ap. Bun illud p. non V 308 ut in p. eroti- comam agmen claudis. In ea apogriapni parte, quae Appendix ad sintnologias Epigrammata inscrinitur, reperiuntur Meleagri et nilippi moenita cum Uavassoris interpretatione latina ac paucis Bunera notis p. R 74); qui uus notis postea p. 91 sq. alterae Monetae sit uiciuntur, quas de a Monnoy per litteras

13쪽

X De Monetae a Buneri notis in ap. Buneriano.

ad Aemiliae miserat. In Briincrianum Palatini indicen ulule duo postrensi qui in tabula Palatina desiderantur articuli laς Ἀλκίφρονος ήτορος ἐπιστολαί τινες, ιζ. 'Αριστοτέλους βίος ' accesserant, nepostna lateat, sumpta sunt illa capita duo ex indice

ap. Bun. p. 2), qui argumenta Palatini niixta cum argumentis apograpni . propriis proferi cf. p. B. p. 20 sqq. p. i5 sqq.).

no vol citantur

iura de Monetae ac Buneri adnotationinus ac studioriana commercio proferenda erant ad A. P. t. XII. Hic unum specimen, seu de Meleagre prooemu versu agitur, reticere nolui, ut quanto Moneta Bunera superior fuerit perspectum naueres. Ad IV 1, 45 adnotat Bun. ,,Hos versus Ic lege ἐνδε Ποσείδιππόν τε καὶ δολον, ἄγρι' ἀροτρης Σικελίδος τὰνεμοι ανθεα φυόμενα. Quis enim est Sicelides poeta quid sunt αγρι ἄρουρης Vere autem ni florea anemona sunt quae inde nomen accepit quod nun piam se aperit nisi vento spirante, teste Plinio . Natur. l. 21, 23. At silvestrem ideo vocavit Meleager, quod duo sint illius genera, primum silvestre, alterum in culiis nascens ut docet Plinius uidem ex Dioscoridol. II 207. Quae vel o ρουρης Σικελίδος ni fit mentio ostendit, ni fallor, osidippum e medylum Siculos fuisse quod nacienus ignorauatur l . Locum nunc sic reddo inter naec imoque Posidippum edylumque silvestris terrae Siculae ventis flores pullulantes. ouae respondet p. 2 de a Monnoyer

Posidippum cum silvestriuus quibusdam storious comparat auoriam nomina in Corona sua exni DoDat Meleager, quae niciniquis metri legi uus impeditus exprimere non potuit, quRratione et nomen floris quem assignavi Platoni non expressu). Versus alter Asclepiadem Samium spectat, a patris Sicelidae nomine et ipsum Siceliden dictum, de quo neocritus Tual,-siorum V. 40, uta videndus acnoliastes Huic Sicelidae anemone triduitur. CL Susem. II 524 n. 30.

14쪽

D cod Mareiano 481 de lanudoas editionibus. XI

schol manu M. usuri 2 scripta, quae exstant in Florentina Diutioin Bermensis. In Marcian O481 Planudes scripsit Antnologiae suae prooemium f. 2 in margine superiore: ἰστέον ως εν τοῖς ἔχουσι κεφάλαια τμήμασι κατ' ἀλφάβη - τον ταυτα ἐκτέθειται ῆμων προς τουτο φιλο- πονησάντων χύδην Ἀαρ ησαν καὶ ραδία ἐντευθεν τω ζητουν τι η τούτων ευρεσις. In marg. inferiore redeunt ver Da ἰστέον - φιλοπονησάντων, qui uti adiunguntur naec: χέδην γαρ ν καὶ ἀναμὶξ απαντα ἐν τ αντιγράφω κἀντεοθε ο ραδία τω ζητοOντι Ἀκάστου των κεφαλαίων ευρεσις ην, νυνδε αδία τη τάξει των στοιχείων ἐφεπομενω Voculamo post κἀντευθεν et voces νυν δε ραδία primo onuseria). Quattuor lium priores epp. demonstrittiva et Xnortatoria I epp. irrisoria et convivalia II epp. sepulcralia III, epp. descriptiva IV non una syllogeiunctos praeuet , sed in mias partes discerptos: amplioren syllogen, maae praecedit, continent sol. 2 58y

15쪽

XII D Maro. 81 o Aldinas principis appendice.

43 11-58 12 , breviorem tribus posterioralnas libris V - VII subiunctan sive appendicem alterollanudia

autographon Eln os I-IV , - VII, Ι-IVh, e sitiones vero librosq-IVμφη, - VII exhibent et miidena, ut epigrammata duplicis sylloges secumlum eadem argumentoriim capita digerantur. In priores Planudeae libros I IV '' nulla ex se prioribus Anthologiae Ρal. libris epp. recepta sunt nisi unum ex erol. V 160 et

anatheniatica 18 cf. d. p. 225 . Marciani l. V continet Christodori descriptionem s. 58 -61 8) l. V selecta dodieatoria f. 61 10-68 17) l. VII denique amatoria

f. 68 19-26' de tribus his libris cf. p. XVI. XXII sqq.et d. p. 36, 7 80, 24 sq. - ldinae principi

'Eπιδιόρθωσις addita est ultimi quatentionis paginas tres et totum fere tanteritionem NNycomplens, cuius appendies additamenta inendationesque ex Marisiano maximam partem petita cum in textum Aldinae alte , ius transierint, accidit ut nae editio ), ceteromain

In bibl. oldoibor gens est Aldinae alterius exemplar, pio olim Syloiugii post Tuteri erat inscripta nabet naeci, collatus est cum MS. Palatino a Frederico Sylo largio, qui plurima epigraniana in auctoribus restituit, quonam nomina x licto VS ipse adscripsit, plura etiam ex eodem MS. supplevi tum quidus alioua vecta tum etiam integri versus deerant. Praeniissa sunt vecta Gmitem y manu scripta , I De iste Remmnauit lavore collatus est cummas exemplari quod os in Bioliotneca Palatina ampla ex iuraria Sylvulmi, et inunita

naue corTecta, ex eodem Euro Paginae etiam in eisdem memorania nodi1ae, marginem reseruntur ad istum codicem.

Veroa ,ampla T libraria, cinducta sunt, pro quibus recentior manus supra scripsit sena Detque scripturam ' adscriptam nonnunquam manu sc Sylburgii). it. d. osch. III 5 II.

16쪽

De epigrammatum syllogis niinoribus XIII

nullius momenti, a Marinano propius iam aliae

praeisssa est Eupnemianae, ex exoticis p. 40 n. 4b), ex anatnemineis VI 331 n. 48 exhinet. Inter Euphemanae epp. 79 sunt m et septem anathematica

VI 330, , , , 5 331 9 n. 9 n. 4, 16, 9, 50 51,

17쪽

XIV De Laertu Diogenis es Suidae codicibus.lomae Comparino scriptum est Sylloge Paris 352 S)ex proficis at praebet unum V 77 s. 182 ). scollectionum E 2 8 origine atque compositione

posteriora volumina quaedam addenda erinit: f. tamen

Diog. - Vindobonensis apud Bergicium. Scripturas codd. Diog.' Denigne usini Dieis, presessor Berosinensis, committere voluit, Diog. ipse contuli. Suid. s. S.)ε η D V sunt Suid codd. Parisinus 2625, Par 2622, Vossianus . Leidensis, Oxoniensis 289,Bruxellensis S. ipse contula sed cum post priorem

editionis partem consectani demum codicem nactussim meam Leidensi collationem ad rotica posteriora et omnia anatia ematica in adnotatione, verum ad A. Ρ.

34 sit nonnulla rotica in Addendis reperies unde

apparet, cur discrepantias collationis Gronovianae et Gaissordianae initio ed nonnunqDam memori1Verim, qua postea neglege Dantur).

18쪽

Restat ut pauca asseram di A. . I, II, V VI. E, Onristianis epp. scripta sunt 30 AM,

122 I); f. praeterea ad p. I 116. - Auctorum nomini uus Onristiana epp. instriacta non sunt nisi undecim seca A κλαυδιανοο 19, Λείλου 33, Ἀγαθίου 34 - 36, Μενάνδρου 101 duo uti add. non1 auctori J:

Masi spieit. III p. 96 non optironio Damisceno tri-Duitur, sed Σενέκα ἰατροσοφιστο inscrtuitur. Immerito autem videtur Anthologiae testimonium post-hanere uecnelera nam verna α ιν ἀμειβύμενος

τήνδ' ἀνέθηκε βίβλον naud facile dici poterant nisia ipso auctore ora martyriuus donati, certe nona auctoris amico, et Sopnronio ipsi cognomen ἰατροσοφιστο fuisse constat: s. Addi ad I 0. Offendit p. 108 ἀδέσποτον titulus in ceteris anonymis Christianorum non ovitas, nec exstaret illic nisi lemmatistae opera illatus etenim pro δάμ ad scriptum in δέσποτον εἰς τον ἀδάμ mutat L. ILemmata prima capitii et ultima epp. 1 - 10,11 7 423 adposuit , media A ει scripsito pro

εἰς τον - τὴν - το - του nulla usquam compendiiam Diguitate: nam p. 34 verna. ἐν Πλάτsi aD A scriptanini dudii relinmiunt, quin εἰς τον αυτον ἀρχάγγ. lemma fiterit, non Q την αυτὴν εἰκόνα at p. 112 error videtur iuraru Α εὼ υ ναο pro D τω αὐτωνα scri uentis . Lemmata aura scripta intacta rotiquit , iturami A lemmista inprim ea quae non in

19쪽

Ad Christodori descriptionem.

margine exteriore, sed interiore et in textu exstant ma ratione I et L. mutaverint, iterarint, apertiora reddere conati sint, ex adnotatione videre licet Anto

ep. εἰς τὴν ἀνάστασιν 111 excidisse versu εἰς τὴν

σταυρωσιν tam ex lemmatis perversitate uuam ex

comparatis epp. 44-56 et 111 1 14 elucer arbitror . Lemmati ad Patricii episcopi pi Oemium adscripto ep.119 verva perversa. ἀπολογία ευφημ. addidit in ras Rutule tamen udociae ἀπολογίαν liurario non ignotam fuisse suspiceris es Litul v. ind. lect Reg. 1893 p. 39). Descriptionis Claristo lori titulus est in autograpno: ἐν τωδε τω πέμπτω τμήματι περιέχεται ἐκφρασις ριστοδώρου ποιητο θηβαίου κοπίτο τωναγαλμάτων των εἰς το δημύσιον γυμνάσιον ἐπικαλουμενον του ζευξιππου ); cui lan editiones admin ἔτι δε καὶ τα ἐπιγράμματα των ἐν- ἱπποδρύμωΚωνσταντινουπόλεως νιόχων. Etenim autogriipni l. V nil continet nisi descriptionem ci . etiam andin. II 101 de cod Laur. 31, 28); editiones addunt epp. in aurigas, Paae ipse lanu les, ut convenit, in l. IV recepit priorem partem post epp. εἰς ἀγωνιστον εἰκύνα praemisso titulo: εἰς τὰς ἐν τω ἱπποδρύμω

CL Codiri de Orig. Ρ. p. 14 Bὶ τι καλου μενον Ζευξιππον, p. 36 ὁ δε Ζευξιππος, λουτρόν, p. 38 ἐν τω Ζευξίππω λουτρω, non. narrat Chronogr. p. 188 Bὶ ὁ Ζευξιππος τι λουτρον Σεβηρος καλεῖται, Cnion discn. 494:τι δημόσιον λουτρον τι λεγόμενον ευ ξιππον et paulo post τ αυτ δημόσιον λουτρον Ζευξιππον, Cedren Hist comP. 442- Ζευξιππον λουτρόν, 647 τι λοετριν το Σεβήροvτι λεγόμενον ευξιππος Cedreni de statua omerica Verula non pendere a Unristodori vers. 311 350 apertum est: cf.Langemus. n. 36, 12).

20쪽

Αd Christodori descriptionem.

XVII κωνσταντινουπόλεως στήλας των ἀθλητων ἐπιγράμματα, . 43 - 45 aueram partem post epp. εἰς εἰκύνας βασιλέων . 46 cf. et p. 57). - lanudes descriptionem non petivit ex alatino, in quo desuntvs in mymonam 61-64), in Daretem 222 224), excidi versus ex descriptione Herodistea 380).

Statuariam risine cum uoiquo concinant Palatinus autograpnon ab utroque diffferoni editions seo 1od Oenonam 215 post Paridem 219 inducunt et Milonem pugilem 228 Dareti 222 si nullo

praemittunt Versus in Liampum 251 primo omissi in al oxstant post descriptionem Isocrateam; aemerrorem correxit Mipse ita ut senes Troiania moetes, Lampus, Clythas eodem resine atque apud Homerum T 46 memorentur miainmaam praesta Di fort.Liampum inio su Diungere: εἱστήκει Κλυτίος μεν Λάμπος δ' ἀχνυμένω, itemmae versus 388-392 ante 382 collocandi videntur). - Lemmatum formam Palatinam:

εἰς γαλμα s. εἰς- αγαλμα, cf. ad 1, 13, 17, 23, 136)του δεῖνα in reviorem k τον δεῖνα redegi Planudes; idem additamenta onusit, talia explicandi causa nomini Dus nonnulla adposuit; A, phia a dedi Ii velut: Ουἐήτορος του φιλοσόφου . φιλοσόφου του μεγάλουήητορος του τραγικου, της λυρικῆς, του λυρικου του πυγμάχου του ἀθλητου του μάντεως, του κομικο Sic, του ἱστορικου του τοι ου του ἱερεως); adscripsit

μάγον Ἀπουλήιον 303). Lemnia descriptionis excepto prim εἰς Βηίφοβον omisit omnia Florentina

princeps ceterae edd. cum autographo congruunt, nisi