Anthologia graeca, epigrammatum Palatina cum Planudea Palatinae libr. IVI Planudeae libr. VVII

131쪽

τις πλοκάμους Μελίτης εὐώδεας πυροενταὁμματα καὶ δειρης φέγγος ἀποπλάσεται; που πλάσται που δ' εἰσὶ λιθοξόοι ἔπρεπε τηδε μορφη νηον ἔχειν ως μακάρων ξοάνω. Mao

Μήνη χρυσοκερως δέρκη τάδε καὶ περιλαμπεῖς ἀστέρες, ους κόλποις Ωκεανος δέχεται, ῶς με μονον προλιποsσα μυρύπνοος χε Ἀριστη; i Ἀκταίην δ' εὐρεῖν τὴν μάγον οὐ δύναμαι. αλλ' ἔμπης αυτὴν ζητήσομεν, ην ἔπι πέμψω Κύπριδος ἰχνευτὰς ἀργυρέους σκύλακας. 74

i Ἀγχιάλου ηγμῖνος ἐπίσκοπε, σοὶ τάδε πέμπω ψαιστία καὶ λιτης δορα θυηπολίης.

132쪽

88 Constantini Cephalas Antii caput I.

αἴριον γονίου γαρ ἐπὶ πλατεκομα περήσω, σπεύδων μετερης κόλπον ἐς Εἰδοθεης. Osριος ἀλλ' ἐπίλαμψον ἐμω καὶ ἔρωτι καὶ στω, δεσπότι καὶ θαλάμων, Κυπρι, καὶ ιόνων.

Μῆλλον των σοβαρον τὰς δουλιδας ἐκλεγύμεσθα, οἱ μὴ τοῖς σπαταλοῖς κλέμμασι τερπύμενοι. ταῖς με χρως ἀποδωδε μύρου, σοβαρύν τε φρύαγμα 1 κά μεχρι κινδύνου σπομένη σύνοδος. ταῖς δὲ χάρις καὶ χρως ἴδιος καὶ λέκτρον τοῖμον, δώροις ἐκ σπατάλης ου σελαγιζόμενον. μιμοsμαι Πύρρον τον χιλλεος, ο προεκρινεν

Ερμιόνης ἀλύχου τὴν λάτριν Ἀνδρομάχην. p. 48

133쪽

οὐκέτι παιδομανής, δε πριν ποτε, νυν δε καλουμαι θηλυμανής, καὶ νυν δίσκος ἐμοὶ κρόταλον. ἀντὶ δέ μοι παίδων ἀδύλου χροος ρεσε γύψου ΡΛ χρώματα καὶ φύκους ανθος ἐπεισόδιον. βοσκησε δελφινας ὁ δενδροκύμης Ἐρύμανθος, καὶ πολὰν ποντο κομα θοὰς ἐλάφους. M 4y

Osτε με παρθενικῆς τερπει γάμος ἴτε γεραιῆς τὴν με ἐποικτείρω, τὴν δε καταιδέομαι.

εἴη μη ὁμα μη ἀσταφις ή δε πεπειρος ἐς Κύπριδος θαλάμους Δρια δροσύνη. M 75

Oὐκ ἔλεγον, Προδίκη, γηράσκομεν οὐ προεφώνουν, ηξουσιν ταχεως αι διαλυσίφιλοι;

134쪽

90 Constaintini Cephalae Antii caput I.

νυν ἐυτίδες καὶ θρὶξ πολιὴ καὶ σῖμα ρακοδες και στύμα τὰς προτερας οὐκέH ἔχον χάριτας. μή τίς σοι, μετεωρε, προσερχεται, ὴ κολακευων λίσσεται; ς δε τάφον νυν σε πὰρερχόμεθα. 74

Σοί με λάτριν γλυκυδωρος Ἐρως παρέδωκε, Βοοπι, ταυρον ποζεύξας εἰς πόθον αυτόμολον,

αυτοθελη, πάνδουλον, κούσιον αυτοκελευστον,

1 αἰτήσοντα πικρὴν μήποτ' ἐλευθερίην, ἄχρι φίλης πολιης καὶ γηραος ὁμμα βάλοι δε μήποτ' ἐφ' μετεραι ἐλπίσι βασκανίη. M o

15 Oυτως πνώσαις, ωνώπιον, ως με ποιεῖς κοιμασθαι φυχροῖς τοῖσδε παρὰ προθύροις. Osτως πνώσαις, ἀδικωτάτη, Δ τον ἐραστὴν κοιμίζεις ἐλεο δ' ουδ φύναρ ντίασας.

135쪽

V. Antilol. Palat epigr. amatoria 20-24. 91

γείτονες οἰκτείρουσι συ δ' οὐδ' ὁναρ ὴ πολιὴ δε αυτει Ἀναμνήσει ταsτά σε πάντα κόμη. W74η

νυχή μοι προλέγει φεύγειν πύθον Βλιοδώρας, δάκρυα καὶ ζηλους τους πρὶν ἐπισταμένη. φησὶ μέν ἀλλὰ φυγεῖν οs μοι σθένος η γὰρ αναιδὴς αυτ καὶ προλέγει καὶ προλέγουσα φιλεῖ M 2'

οσσάκι Κυδίλλης ποκολπιος, εἴτε κα ἡμαρ, εἴ ἀποτολμήσας λυθον ἐσπέριος, οἶδ' ὁτι παρ κρημνον τέμνω πόρον, οἶδ' ὁτι ριπτω πάντα κύβον κεφαλῆς αἰεν περθεν ἐμῆς 1 ἀλλὰ τι μοι πλέον ἐστίν ἄγει θρασύς, ὁ οταν ελκη Ρ, πάντοτ Ἐρως, ἀρχὴν οὐδ' ὁνα οἶδε φόβου. 72'

136쪽

Eἴτε σε κυανέησιν ἀποστίλβουσαν ἐθείραις, εἴτε πάλιν ξανθαῖς εἶδον, ἄνασσα κύμαις, ἴση ἐπ' ἀμφοτέρων λάμπει χάρις. ἡ ρά γε ταυταις θρι5 συνοικησε καὶ πολιησιν Ἐρως. Μ 75r

Που σοι κεῖνα, Μέλισσα, τὰ χρυσε καὶ περίοπτα 10 'ης πολυθρυλήτου κάλλεα φαντασιης;

που δ' ὀφρυες καὶ γαυρα φρονήματα καὶ μεγα αυχὴν καὶ σοβαρον ταρσῖν χρυσοφορος σπαrάλη; νυν πενιχρὴ ψαφαρή τε κύμη παρὰ ποσσί τε τρύχη 5ταεια τὰ των σπαταλον τέρματα παλλακίδων Μ 5 15 27. ΤΟΥ ΑΥΤΟΤ' ΑΕἰς μειράκιον.

Νυν μοι χαῖρε λέγεις, τε σου το πρόσωπον ἀπῆλθεν κεῖνο το της λυγοου, βάσκανε, λειότερον νυν μοι προσπαίζεις, τε τὰς τρίχας φάνικάς σου,

, τὰς ἐπὶ τοῖς σοβαροῖς αυχέσι πλαζομένας

137쪽

μηκέτι μοι μετέωρε, προσέρχεο μηδὲ συνάντα ' αντι ἐύδου γὰρ γ τὴν βάτον οὐ δέχομαι. Μ 75

Aδυ- βινεῖν ἐστι τίς οὐ λέγει ἀλλ' ὁταν αἰτη χαλκον πικρύτερον γίνεται ἐλλεβορου.

Πάντα καλως, τό γε μην, χρυσῆν τι τὴν Ἀφροδίτην, i ἔξοχα καὶ πάντων εἶπεν αιονίδης.ὴν μεν γὰρ το χάραγμα Φῖς φίλος, υτ θυρωρ0ς ἐν ποσίν ουτ κύων ἐν προθυροι δέδεται. h. Ἀτέρως ἔλbnς, καὶ ὁ Κέρβερος ω πλεονέκται, ἄπληστοι, πενίην ς ἀδικεῖ ανομοι. M 75ys 30. ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ. Απτι πάσας τὰ υλας η μνη σπάζεται καὶ χωρὶς χρο- σο εταίρα οὐχ ἁλίσκεται. L

Xρυσεος ἡ γενεὴ καὶ χάλκεος ἀργυρέη τε

138쪽

s constantini Cepnatae Anin caput I.

καὶ χρυσοει τίει καὶ χάλκεον ιδ ἐφίλησεν καὶ τους ἀργυρέους ο ποτ' ἀποστρέφεται. Νέστωρ ρ ΠαφίI δοκέω δ τι καὶ Θανάρ -ς οὐ χρυσος χρυσους δ' ἡλθε φέρων κατόν. Ap. 10

mιεῖς πάντα, Μέλισσα, φιλανθέος ἔργα μελισσης. οἶδα καὶ ἐς κραδίην τουτο, γυναι, τίθεμαι.s3 καὶ μέλι μὲν στάζεις - χείλεσιν δὐ φιλευσα , ὴν δ' αἰτης κέντρω τυμμα φέρεις αδικον.

V ευς τὴν Λανάην χρυσου, κἀγB δε σε χρυσοs.

139쪽

Πυγὰς αὐτος ἔκρινα τρι- Ποντο γὰρ αὐταί, δείξασαι γυμνὴν ἀστεροπὴν μελεων. ε και ' ὐμεν τροχαλοῖς σφραγιζομεν γελασίνοις λευκη ἀπο γλουτον νθεε ευαφίη.της δε διαιρομένης φοινισσετο χιονέη 5 πορφυρέοιο ἐύδου μαλλον ἐρυθροτερη. δὲ γαληνιόωσα χαράσσετο κυματι κωφῶ, i. αὐτομάτη τρυφερῶ χρωτὶ σαλευομένη. εἰ ταέτας ὁ κριτης ὁ θεον ἐθεησατο πυγάς, Ουκέ αν οὐδ' ἐσιδεῖν'θελε τὰς προτέρας. p. 13 a 4

140쪽

Constantini Cephalaeonin caput I.

Ἐρισαν ἀλλήλαις Ῥοδόπη, Μελίτη, Ῥοδόκλεια,

τῖν τρισσον τις ἔχει κρείσσονα μηριύνην, καί με κριτὴν Ποντο καὶ ς θεαὶ αἱ περίβλεπτοι ἔστησαν γυμναί, νέκταρ ι λειβόμεναι. καὶ Ῥοδώπης με ἔλαμπε μέσος μηρον πολύτιμος, οἷα ροδδεν πολι σχιζύμενος ζεφυρω . . . της δε Ῥοδοκλείης άλω ἴσος, γρομετωπος, o, καὶ ἐν νη πρωτογλυφε ξοανον. τον δ' περοιδαίνοντα κατέσκεπε πεπταμεν χεὶρ οὐχ ολον υρώταν, ἀλλ' ὐσον δυνατο. 10ὰλλα σαφῖς α πεπονθε Πάρις διὰ τὴν κρίσιν εἰδώς, τὰς τρεῖς ἀθανάτας εὐθυ συνεστεφάνουν. m 74