Anthologia graeca, epigrammatum Palatina cum Planudea Palatinae libr. IVI Planudeae libr. VVII

발행: 1894년

분량: 467페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

381쪽

VI. Antn Pal. epigr. dedicat. 211 - 214. Fr Cor. Mel. 337

τοσσάκι δ' ἱμερόεντα διδαξάμενος χορον ανδρονευδόξου Νικας ἀγλαον αρμ' ἐπέβης.

Φημὶ Γελων', Ἐρωνα, Πολυζηλον, Θρασυβουλον,

παῖδας εινομένευς, τον τρίποδ' ἀνθέμεναια κατον λιτρων καὶ πεντήκοντα ταλάντων Λαρετίου χρυσου, τας δεκάτας δεκάταν

382쪽

βάρβαρα νικήσαντας ἔθνη πολλὴν δε παρασχεῖν συμμαχον Ἐλλησιν χεῖρ' ἐς ἐλευθερίην. r. 83

2 i5. ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ. Αχνάθημα το ητοι παρὰ ναυτων.

Tαυτ' ἀει δυσμενέων Μήδων ναυται Θιοδώρου δαλ' ἀνέθεν Λατοῖ μνάματα ναυμαχίας. r. 67216. ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ. Αυνάθημα τω ἁ παρὰ Σώσου καὶ Σωσοίς. Α

Σοσος καὶ Σωσῶ σοτερ, σοὶ τόνδ' ἀνέθηκαν λ Σωσος μεν σωθείς, Σωσὰ δ' τι Σοσος ἐσώθm

217. - ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ. Α

Xειμερίην νιφετοῖο κατηλυσιν νίκ' ἀλύξας Γάλλος ἐρημαίην λυθ' π σπιλάδα,

383쪽

υετον αρτι κόμης ἀπομύρξατο του δε κατ ἴχνος βουφάγος εἰς κοίλην ἀτραπον κτο λέων αυτὰρ ὁ πεπταμένη μέγα τυμπανον ὁ σχέθε χειρὶ ηραξεν, καναχη δ' αχεν αντρον παν. οὐδ' ἔτλη Κυβέλης ερον βρομον λονύμος θὴρ μεῖναι, ν Ἀληεν δ' - ἔθυνεν ρος, δείσας μιγυναικα θεης λάτριν, οὐτάδ' 'ορεία ἐνδυτὰ καὶ ξανθους ἐκρέμασε πλοκάμους. 10

Kειράμενος γονίμην τις απο φλέβα Μητρος αγυρτης Ἱδης ευδένδρου προνας βουνοβάτει '

384쪽

τ δε λέων ντησε πελώριος, Δ ἐπὶ θοίναν χάσμα φέρων χαλεπον πειναλέου φάρυγος. δείσας δ' μηστέω θηρος μύρον αἴθυξε, τυμπανον ἐξ ἱερας ἐπλατάγησε νάπης.

χω με ἐνέκλεισεν φονίαν γένυν, ἐκ δε τενόντων

385쪽

κεῖνος δ' εκπροφυγὰν ὀλοον μύρον εῖσατο μιηθηρα, τον δρχησμῖν αὐτομαθη Κυβελης. 83

Ἐκ ποτε τις φρικτοῖο θεὰς σεσοβημένος οi στρωῆομβητοὐς δονεων λυσσομανεῖς πλοκάμους, θηλυχίτων, ἀσκητος υσπειροισι κορύμβοις 181 Ἀβρω τε στρεπτον αμματι κεκρυφάλων, ἴθρις ἀνὴρ κοιλοπιν δρειάδα δύσατο πετραν, i αανος ἐλαστρηθεὶς γυιοπαγεῖ νιφάδι.

τον δε μέ Ἀρρίγητος ἐπείσθορε ταυροφύνος θήρ,

εἰς τον ον προμολων φωλεον σπεριος.

386쪽

τῶ δε λέων ντησε πελώριος, ως ἐπὶ θοίναν χάσμα φέρων χαλεπον πειναλέου φάρυγος. δεισας δ' μηστέω θηρος μύρον αἴθυξε, τυμπανον ἐξ ἱερας ἐπλατάγησε νάπης.

χω με ἐνέκλεισεν φονίαν γένυν, ἐκ δε τενόντων

387쪽

κεῖνος δ' εκπροφυγὰν ὀλοον μύρον εῖσατο μώρ

Ἐκ ποτέ τις φρικτοῖο θεὰς σεσοβημένος οiστρωρομβητοὐς δονέων λυσσομανεῖς πλοκάμους, θηλυχίτων, ἀσκητος υσπείροισι κορύμβοις 18 Ἀβρω τε στρεπτ2 αμματι κεκρυφάλων, ἴθρις ἀνὴρ κοιλωπι ὀρειάδα δύσατο πέτραν, i Zανος ἐλαστρηθεὶς γυιοπαγεῖ νιφάδι.

τον δε μέτ' ἀρρίγητος ἐπεισθορε ταυροφύνος θήρ,

εἰς τον ον προμολων φωλεον σπέριος.

388쪽

ἀθρήσας δ' εἰς φοτα καὶ υτρήτοισιν ἀυτμὰν μυκτῆρσιν βροτέας σαρκος ἐρυσσάμενος οἔστα μὲν βριαροῖσιν ἐπ ἴχνεσιν, ὁμμα Γ ἐλίξας βρυχατο σφεδανον βριμον ἐκ γενυων. ἀμφὶ δέ οἱ σμαράγει με ἐναυλιστήριον αντρον, ἄχει δ' υλάεις ἀγχινεφὴς σκύπελος. αυτὰρ ὁ θαμβήσας φθογγον βαρυν ἐκ μεν απαντα 15 ἐν στερνοις ἐάγη θυμον δρινόμενον 'ἀλλ' εμπας ἐρίμυκον ἀπο στομάτων ὀλολυγὰν 1 ῆκεν, ἐδινησεν δ' εὐστροφάλιγγα κύμαν χειρι δ' ἀνασχομενος μέγα τυμπανον ἐπλατάγησε, δινωτον Ῥείας πλον λυμπιάδος, 20τον ζωὰς ἐπαρωγόν ἀήθεα γαρ τοτ βυρσης

ταυρείου κενεον δουπον ἔδεισε λέων,15 ἐκ δ φυγhν ρουσεν. ἴδ' ς ἐδίδαξεν ανάγκα πάνσοφος ἐξευρεῖν ἔκλυσιν Ῥίδεω. 64

389쪽

Σάρδις Πεσσινόεντος π Φρυγος θελ' ἱκεσθαι, ἔκφρων μαινομενην δους ἀνεμοισι τρίχα, ἁγνις υτυς, Κυβέλης θαλαμηπόλος αγρια δ' υτουεψυχθη χαλεπῆς πνεύματα εχπορίης

ἔσπεριον στείχοντος αν κνεφας εἰς δε κάπαντες αντρον ἔδυ νευσας βαιον απωθεν δos.

του δε λέων ρουσε κατὰ στψον, ἀνδράσι δεῖμα 10 θαρσαλεοις, Γάλλω δ' ουδ' ὀνομαστον χος,3 τότ' ἄναυδος μεινε δεους - καί τινος αυρύδαίμονος ἐς στονόεν τυμπανον κε χέρας 0ου βαρυ μυκήσαντος ὁ θαρσαλεώτερος αλλων

τετραπύδων ἐλάφων ἔδραμεν ξύτερον,

390쪽

344 constantini Cepn Anth. cap. II Plan. VI).

W182 τον βαρὐν ου μείνας κοης ψόφον ἐκ δ' ἔφαθ' Ανήρ - Μῆτερ Σαγγαρίου χείλεσι πὰρ ποταμου, ἱρὴν σοὶ θαλάμην ζωάγρια καὶ λαλάγημα 15

τοει το θηρὶ φυγῆς αἴτιον ἀντίθεμαι.'

Xειμεριην διὰ νύκτα χαλαζήεντά τε συρμον καὶ νιφετον φεύγων καὶ κρυόεντα πάγον μουνολεων καὶ δὴ κεκακωμενος ἀθρύα γυῖαῆλθε φιλοκρήμνων αυλιν ἐς αἰγινόμων. , οἱ δ' - ἀμφ' αἰγον μεμελημενοι, ἀλλα περὶ σφεων, εῖατο σωτῆρα Ζῆν ἐπικεκλύμενοι. χεῖμα δὲ θὴρ μεινας, θὴρ νύκτιος, ἴτε τι ἀνδρονομε βοτον βλάψας, οἴχετ ἀπαυλοσυνος.

SEARCH

MENU NAVIGATION