장음표시 사용
441쪽
καὶ τὰν ευχάλκωτον ἐυγναμπτόν τε κρεάγραν καὶ κνηστιν καὶ τὰν ἐτνοδόνον τορύναν. Aαβροσυνα, συ δε ταsτα κακου κακὰ δωρητῆρος δεξαμένα νευσαι μή ποκα σωφροσυναν.
υτρον τοι ταυτην τε κρεαγρίδα καὶ βαθυκαμπη λεῖδα συον καὶ τὰν ἐτνοδόνον τορύναν πτερίναν ριπῖδα ταναίχαλκόν τε λεβητα συν πελέκει καὶ τὰ λαιμοτύμον σφαγίδα 66
ήωμου ἀμφ' ὀβελοῖσιν ἀρυστρίδα τόν τε μαγηα
σπογγον πο στιβαρα κεκλιμενον κοπίδι τουτον δικάρανον λοτρίβα, συν δε θυείανυπετρον καὶ τὰν κρειοδύκον σκαφιδα,
442쪽
ουψοπύνος Σπίνθη Ἐρμη τάδε σύμβολα τέχνας
θήκατο, δουλοσύνας χθος ἀπωσάμενος. 67r
Εὐγάθης Λαπιθανος ἐσοπτρίδα καὶ φιλέθειρον σινδόνα καὶ πετάσου φάρσος ποξύριον καὶ ψήκτραν δονακῖτιν πεπτυσε καὶ λιποκώπους φασγανίδας καὶ τους συλύνυχας στύνυχας, ἔπτυσε δε ψαλίδας, ξυρὰ καὶ θρόνον εἰς δ' Ἐπικούρου, κουρεῖον προλιπών, λατο κηπολύγος, ι ἔ- λύρας κουεν πως ὁνος δελετο Γ ἄν που λιμώσσων, εἰ μὴ στέρξε παλινδρομίαν.
443쪽
VI. nin Pal. epigr. dedicat. 306-310. Fr Cor. Mel. 397308. ΑΣΚΛΗΠΙΑΔΟΥ. A. PlNικήσας οὐ παῖδας, ἐπεὶ καλὰ γράμμα ἔγραψεν, Κύνναρος ὀγδώκοντ' ἀστραγάλους ἔλαβεν κὰμ χάριν Μουσαις, τον κωμικον δε χάρητα πρεσβύτην θορυβω λὶκ' ενι παιδαρίων. 67y
φημύν τοι σφαῖραν ἐυκρύταλον τε Φιλοκλῆς Ἐρμείη ταυτην πυξινεην πλατάγην ἀστραγάλας θ αἷς πόλλ' ἐπεμήνατο, καὶ τον λικτον ρύμβον κουροσυνης παίγνι ἀνεκρέμασεν. 67y
μαθιην τεῖτο διδους με Σῖμος ὁ Μίκκου ταῖς Μουσαις αἱ δε Γλαυκος κως, ἔδοσαν
δείκνυε 2 sqq. alteriam tantum disticn. scr. in ultimis p. 200 lineis duabus iunctum cum praecedenti p., omisso signo initiali et nomine auctoris prius p. disticn suDiecit in m. inferiore , si et signum init add. et litteris ersuum ordinem indicavit, sed nomen auctoris ipse loque,raetermisit a. p. l. est ep. in l. V n. 136 c. 23 ὰπ παιζόν-
444쪽
Constantini Cepn Anis cap. II Plan. d.
ἀντ λιγου μέγα δορον ἐγω δ' ἀνὰ τήνδε εχ ηνως κεῖμαι του Σαμίου διπλύον, ὁ τραγικος παιδαρίων Βιόνυσος ἐπήκοος οἱ δε λέγουσιν ἱερος ὁ πλόκαμος', τοὐμον νειαρ ἐμοί.
' Ἀγοράνακτός με λέγε, ξένε, κωμικον ὁντως ἀγκεῖσθαι νίκης μάρτυρα του Ῥοδίου Πάμφιλον, ωκ ἐν ἔρωτι δεδαγμένον, μισυ δ' δπτη ἰσχάδι καὶ λυχνοις Ἱσιδος εἰδόμενον.
υνία δή τοι παῖδες ἐνί, τράγε, φοινικόεντα θέντες και λασίω φιμὰ περὶ στύματι Ἀπια παιδευουσι θεου περὶ ναον εθλα, ὁφρ' αὐτους ἐφορη νήπια τερπομένους. 83
445쪽
κούρα Πάλλαντος, πολυώνυμε, πότνια Νίκα, πρόφρων Καρνείων μερύεντα χοροναίεν ἐποπτεύοις πολέας 3 ἐν ἀθύρμασι μυσαν - ἀμφιτίθει Βακχυλίδ στεφάνους.
Πηνελύπη, τύδε σοὶ φαρος καὶ χλαῖναν δυσσευς ηνεγκεν δολιχὴν ἐξανύσας ἀτραπύν. 62
315. ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ. ΑΓον τραγύπουν με Πανα, φίλον Βρομίοιο καὶ Γλνώρκάδος, ἀντ ὰλκας ἔγραφεν Ωφελίων. 62
Aερύπης δάκρυον διερῆς καὶ λειψανα δειπνων δύσνομα καὶ Ποινὴν ἔγραφεν Ωφελίων. 62
446쪽
Πραξιτελης ἔπλασεν ανάην καὶ φάρεα Νυμφον λύγδινα καὶ πέτρης Πὰν ἐμ Πεντελικης. M 62
5 Kυπριδι κουροτρύφω δάμαλιν ἐεξαντες ἔφηβοι χαίροντες νύμφας ἐκ θαλάμων γομεν. 62
Aωομέναις π δασὶν ἐν ευρυχορ πατρος οἴκω παρθένον ἐκ χειρον γαγύμην Κύπριδος. 62
Mσκανίη μέγα χαῖρε καλὴ καὶ χρύσεα Βάκχου ὁργια καὶ μυσται πρόκριτοι μίεω. 62
447쪽
VI. Anis. Pal. pio dedicatoria. 317-322
32 Θέει σοὶ τέδε γράμμα γενεθλιακαῖσιν ν ραις, Καῖσαρ, Νειλαίη Μουσα Λεωνίδεω ' καλλιύπης γαρ ἄκαπνον ἀεὶ λ ος εἰς δε νεωτα, ἐν θελχὶς θυσε τουδε περισσότερα. II 65y322. ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ. ΑTηνδ Λεωνίδεω θαλερὴν πάλι δέρκεο Μοοσαν, δίστιχον εὐθίκτου παιγνιον ευεπίης.1 ἔσται δ' ἐν μονίοις Μάρκω περικαλλες θυρμα τοῖτο, καὶ ἐν δείπνοις καὶ παρὰ μουσοπύλοις. 65
448쪽
Οἰδιπύδης κάσις ή, τεκεων, καὶ μητέρι ποσσις γίνετο, καὶ παλάμης ὴν τυφλος ἐκ σφετερης.
Πεμματα τις λιπόωντα, τις υρε τω πτολιπύρθω
βύτρυς, τίς δε ἐύδων θηκεν μοὶ κάλυκας; Νύμφαις ταλα φέροι τις ἀναιμάκτους δε θυηλὰς οὐ δεχομαι βωμοις ὁ θρασύμητις υρης Μ 65
10 υλλος απ σταλίκων, ὁ δ ἀπ ερος οὐδ απ πύντου, πολι, σοὶ πεμπε δορα γενεθλίδια. ἀλλ' ἐμέθεν δέξαι μουσον στίχον, στις ἐς αἰεὶ iiίμνει κώ φιλίης σῆμα καὶ εὐμαθίης. AEM
449쪽
VI. Anin Pal. pio dedicatoria 323-328. 403326 ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ. A. Pl
Λύκτιον οδύκην καὶ καμπυλον, Ἀρτεμι, τύξον Νίκις ὁ Λυσιμάχου παῖς ἀνέθηκε Λίβυς. ἰους γὰρ πλήθοντας ἀεὶ λαγύνεσσι φαρέτρης δορκάσι καὶ βαλιαι ἐξεκένωσ' λάφοις. 65y
Eὶς προς να φήφοισιν ἰσάζεται, ου δύο δοιοῖς. οὐ γὰρ ἔτι στεργω τὴν δολιχογραφίην. 66
328. ΟΥ ΑΥΤΟΥ. A PIMTὴν τριτάτην χαρίτων παρ' ἐμε πάλι λάμβανε βύβλον, i Καῖσαρ, σηρίθμου συμβολον υεπίης, Νεῖλος πως καὶ τήνδε δι' Ἐλλάδος ἰθυνουσαντη χθονι ρ πεμψε δῖρον ἀοιδύτατον. 65r
450쪽
404 Constantini Cepn in cap. II Plan. n. 329. ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ. Α ΡΙ
υλλος με κρυσταλλον, ὁ δ αργυρον, οἱ δε τοπάζους πέμψουσιν, πλουτου δορα γενεθλίδια. ἀλλ' ἴδ' Ἀγριππείνη δυο δίστιχα μουνον ἰσώσας 'ρκουμαι δώροις δ φθονος ου δαμάσει. 45x
Θνητων με τέχναις ἀπορουμενος, εἰς δ το θεῖον ἐλπίδα πασαν ἔχων, προλιπων ευπαιδας Ἀθήνας ΡΛο ἰάθην ἐλθών, 'Aσκληπιε, προς το σο αλσος, H ελκος ἔχων κεφαλῆς ἐνιαυσιον, ἐν τρισὶ μησίν a 4331. ΑΙΤΟΥΛΙΚΟΥ ΑΕἰς παῖδα κτεινόμενον π δράκοντος Ε Σ
Παῖδα πατὴρ Ἀλκων λο σφιγχθέντα δράκοντι i ἀθρήσας δειλοὶ τύξον καμψε χερι
1sqq. l. V n. 6 c. 12 8 niani Cnuio p. adpictus est, non praecedenti cui debebas, cum p. 31 liti. notatiun sit; error numeraristi inde ortus, Io duo epp. 323 et 324 in unum conduxeriini; cf. ad p. 402, 1 sqq. I cf. ad p. 402,4 2-5 num.