Anthologia Graeca cum versione Latina Hugonis Grotii. Edita ab Hyeronimo de Bosch 1

422쪽

LIBER SECUNDU s. 397

Inrertum si quis pluet hoc, at certius illivir Non decet hanc thalamum quaerere, sed tumulum. XIlI. I N C E R. T I. I procul hinc, aliamque, blenesilaion, excute quercum et Arida cum riigis non mihi poma placent. IIos amo, quos mecum video florescere fructus, Albentem corvum non volo conspicere. XIV. INCERTI. Omnis anus locuples, hoc te, Placiane, moneti , Est dives tunaulus, praetereaque nihil.XU. N I C I A R. Tingenti nimium cuneti petiere capctii. Glabrior est ovo, qui prius hirtus erat. Sie opera tinctoris agit miser otia tonsor, Cui coma nec nigrans ulla nec alba cadit.

Grammatici tantiam si sni memor Heliodori, Nostra soloecismum lingua repente facit.

423쪽

Ποιητῶν λωβαι, παισὶ σκότος αρχομένοισι, Ξερατ εὐφάνω λαθροδακναι κόριες.

ΠΑΛΛΑΔΑ Ου δύναμαι γαμετῆς καὶ γραμματικῆς ἀνέχωθαι,

Γραμματικῆς απ. , καὶ γαμετης μαχιμ . Ἀμιοτέροιν τα παθη, Θανατος και μοιρα τετυκται. ην ἄν γραμματικὴν καὶ μόλου ἐξέφυγον.

424쪽

II. EIUSDEM, in Gramnaticum intractabilem. Grammaticis qui sit sanum raptu, lata qui biis artis Ruspicium faciant lis gravis, ira, furor pIII. PHILIPPI. stygia Monii de gente, libronam Telcia ines, Verna es, Zenodocique meus. Callimaclii legio qui vobis arma ministrat, Quae sed in hunc ipsum vertitis arma dueem. Copula qtios vexat tenuis, queis res Oravis hit, frit,

Digna lire cura, canes nutrieritne Cyclops. Este diu misera: tum quos sit rodere tutum

Q naerite, nil in nos vestra venena valent. IV. ANTIPHANI S. Qui sentes teritis vermes, qui stripta vetusta Suffoditis, plebes anxia Grammatici, Vatum probra, facit dum vos Erinna superbos, Callimachi dociles semper hiare canes; Musarum scabies, pueris chaos atque tenebrae: O culices, qui clam rossius, he Procul. V. PΛLLADAE. Vix tolerare queo, gemina sub peste laborans: Conjuge pugnaci, paupere Grammatica. Hinc mala quae pavor, mors fiant mera. triste sepulcrum rGraminatica tandem me tamen expedit.

425쪽

FLORILEGII GRAECI

426쪽

LIBER SECUNDUS.

Non & ab Amironiaclia potui ciscedere; nam Iex II Oe Italae geniti, chartaque scripta Vetat.

ut ponit Athenae s. Utilgus Aristarchi pavidum, velut hinnulus, ite Finibus e Graecis ad vada alia maris: Anglili bombices, que is sunt monosyllaba corci Gati, coel, quae Rudii gutture dura crepanti Sint satis liaec vobis, morosi , dicta; sed Hyes Et virgo Babylon floreat Herodici.

Grammaticiis tardo, se fama est vectus asello Excidit, atque ejus pectore Grammaticia Ex illo, qu eciamque aliis cictaverat ante, Nesciit, & vulgi pars rudis ipse fuit. Diversam soriem sensit Glyco. cum laret expers Communis linguae . non modo Grammaticae, ectus & interdum Libycis delapsus asellis Evasit subito, cernite, Grammaticus.

427쪽

FLORILEGII GRAECI

Ποῦ γαρ ἐμοὶ ζ τῶν τινας ἔδραμεν ἔλιος οἰ -ς;

428쪽

Et illai debilarant poni sulgentia renita,

Araque perpetuo tuns honore calens. Nam fora plena tui, plenae fiant aequoris undae Et portus, altrix opitiina Grammatica.X. I N C E R. T LUos quibus in eoeria nugae, de carmine lites, Et tot Aristarchi inarva reperia placent.

Non joca, non illud saltem, bibe; Nestora tantum Ut pueri semper dicissi & Priamum: Non rogo, me glossis praedam facite atriue rapinam,

Iram Diva reser, non ea coena mea est. XI. IN CERTI. Grammaticus barba vincit Zenona Menander: Creditus huic abs te narias, amice, tuus.

Nunc illum instituit noetu quoque, copula quid sit, Conaugat, & casus schemataque apta lacu.

XII. PHILIPPI, THESSALONICE NSIS.Ite, quibus circum coelestia lumen oberrat, Atque ab Aristarcho vos veprilineolae: Nam quid scire mea, quot sol persecerit orbes, Qua patria Proteus, quo patre Pygmalion. Quod teretes saeiat versus, volo. Callimachastros Excruciet quicquid nox tabet hil oriae. XIII. INERRTI. o Cynegire miser vivens & mortuus aeque et Vulnera nunc ferrum, nunc tibi lingua facit. Eee a

429쪽

FLORILEGII GRAECI

430쪽

In bello cecidit quondam tira dextera pumans: Sed nunc Gnimanticiis te pede diminuit. XIV. INCERTI. Ergo sors etiam bona vel mala versat asestos, Sunt & quadrupedum quae genus astra regant. Iste Alabarchiae fuerat sagmarius, at nune Paret, Saturni sidere, Grammatico. Restat, aselle, senis quod sors jubet: omnia curiant Grammatici, dicunt, quoque, non comede

Fons irae mulier: sed habet duo tempora laeta: Cum venit in thalamum, cumque abit in tumulum.

I. LUCILI. II.

Ferre nequit sonitum laurus crepitantis in igne Aulus, & adstricta melina veste fugit. Dixeris, en veniunt, s. projicit ipse supinum, Conspectoque suo pallidus ense tremit. Nullus amicus vilest Caeso vel Martim illi, Pacatos tantuin nominat ille suos.