장음표시 사용
71쪽
60 HERODOTIων λέοντα, υτ προς σπέρης του χελώ- έν υ πο λολω ηπείρω, αλλ' ἐν τῆ μεταξυ τουτων ων ποταμῶν
127. H δἐ ἐς την θέρμη Ἀπίκετο ὁ Σερξης, δρυσε
τοπεδευόμενος την παρα θάλασσαν χώρην τοσηνδε
ἀρξάμενος ἀπὸ θέρμης πολιος καὶ της Μυγδονίης μέχρι
-δίεώ τε ποταμου και λιάκμονος, ο ουρίζουσι τ την Βοττιαuδα- κά Μακεδονίδα, ἐς ἀπιο δεθροντο δωρ συμμίσγοντες ἐστρατοπεδευοντο μεν δη ἐν τούτοισι τάω χωρίοισι οι βάρβαροι, τωὐδἐ καταλεχθέντων τουτων ποταμῶν ἐκ Κρηστωναιης ὐέων Ἐχείδωρος μουνος ου ἀντέχρησε τῆ στρατιῆ πινγενος ἀή ἐπε-
128. ἔρξης δἐ ορέων ἐκ της έρμης Ουρεα α ωσσαλικῶ τον' 'Oλυμπον και η 'Oσσαν, μεγάθε υπερ- μηκε ἐόντα, δια μέσο τε αυτῶν αυλῶνα στεινων πυνθανόμενος εἶναι δι λήδει ὁ Πηνειος, ἀκούων τε εἶναι ταυτ 34M ἐς θεσσαλιην φέρουσαν, ἐπεθυμησε πλώσας θεησασθαι την ἐκ λην του Πηνειου, τι την ἄνω ὁδονεμελλε ἐλῶν δια Μακεδόνων των κατύπερθε οικημένωνες Πεδραιβους παρὰ Γοννον πόλιν ταύτη γὰρ ἀσταλέστατον πυνθάνετο εἰναι. δἐ ἐπεθυμησε, και ἐποίε ταυτα ἐσβὰς ἐς Σιδωνίην νέα, ἐς τηνπερ ἐσέβαινε αιε οκως τι ἐθέλοι τοιουτο ποιησαι, νέδεξε νηῖον και τοῖσι αλλοισι ἀνάγεσθαι, καταλιπών αυτου ον πε- ων στρατόν με δἐ ἀπίκετο και ἐθεησατο Ξέρξης τροει - του Πηνειου ἔν θώωματι μεγάλω νέσχετο, καλέσας ὁ τους κατηγεμόνας της ὁδου εἰ ρπο ει ον --ταμον ἐστι παρατρέψαντα τψχ ἐς θάλασσαν ἐξαγαγεiν
72쪽
.πωρείας αλλήλοισι, τά δε προς βορέω ἀνεμου 'Oλυμπος, τα δἐ προς σπέρην Πίνθος, τὰ ὁλπρος μεσαμβρίην τε
73쪽
ατρεκέως ε ον Βασιλευ ποταμω τουτω - εστ αλληέξηλυσις ἐς θάλασσαν κατηκουσα, αλλ' ηδ αυτη ' ου- ρεσι τα περιεστεφάνωται πασα Οεσσαλίη Σέρξεα δελετεται ιπειν προς ταυτα Σοφοι ἄνδρες εἰσι Οεσσα-λol. α- ρα προ πολλῶ ἐφυλάξαντο γνωσιμαχέοντες και τἀλλα και τι χώρην αρα ευον θυαίρετόν του και ταχυάλωτον τον τα ποταμον πρηνα αν ην μουνον
ἐπεῖναί σφεων ἐπὶ την χώρην, χώματι ἐκ του αυλῶνος εκβιβάσαντα καὶ παρατρέφαντα δι ν νυν ρέειψεέθ ρων, ὼ- Θεσσαλιην πῶσα α των ουρέων πόβρυχα γενέσθαι. αυτ ει εχοντα λεγου ες τους λευε παῖδας, τι πρῶτοι Ἐλλήμων ἐόντες εσσαλοι εδοσαν μυ- του βασιλεῖ, δοκέων ὁ Σέρξης απο παντός σφεας τουε εος ἐπαπέλλεσθαι φιλίην εἰπα δἐ ταυτα και θ - σάμενος απέπλεε ἐς την Θέρμην.
131. Ἀμεν ει περ Πιερίην διέτριβε πέρας συχνάς.
το α δ ουρος το Μακεδονικον ἔκειρε της στρατιης τριτημορὶς, ἴνα ταφy διεξίη απασα η στραΤι ἐς Περραιβους. O δἐ δη κηρυκες ο ἀποπεμφθέντες ἐς την πιλάδα ἐπιθης αιτησιν ἀπικέατο, ι με κεινοι, οἱ δἐφέροντες την τε κανωδωρ.
Βοιωτοι-- θεσπιέων τε και Πλαταιέων. ἐπι---
74쪽
τ- αιτέοντας ἐς τὸ βάραθρον, οι δ' ἐς φρέαρ σβαλόντες ἐκέλευον την τε καὶ ωδωρ ἐκ τουτων φέρειν παραβασιλέα τουσων μεν εἴνεκα - πεμψ ορξης τους δε ἔτησοντας τι δἐ τοῖσι Ἀθηναίοισι αυτ ποιησασι τους κηροκας συνηνεικε ἀνεθέλητον γενέσθαι, - ἔχω
εἶπαι, πλην τι σφέων η χώρη καὶ η πόλις ἐλώθη.
ἀλλα τουτο - δια ταυτην η αιτιην δοκέω τενέσθαι. 34. οῖσι δε, Λακεδαιμονίοισι μηνις κατέσκη
παλθυβίου του ' αμέμνονος κηρυκος ἐν γὰρ Σπάρτη ἔστι αλθωμου ἱρὸν εἰσὶ δἐ καναπότονοι Ταλθυβίου
ταλθυβιάδαι καλεόμενοι, τοῖσι α κηρυκηῖαι αἱ ἐκ Σπάρτης πῶσαι γέρας δέδονται μετὰ δε αυτ Toῖσι Σπαρτιητyσι καλλιεροσα θυομένοισι - ἐδυνατο - τουτο δ' ἐπὶ χρόνον συχνον η σφι ἀχθομένων δ καὶ συμφορὴ χρεωμένων σκεδαιμονιων, λίης, πολλάκις συλλεγομενης καὶ κηρυγα τοιο νει ποιευμένων, εἴ τις βούλοιτο Λακεδαιμονίων προ ης Σπάρτης ἀποθνησκειν, Σαερθ' et o 'Aνηριστο καὶ Βουλις- ικόλεω, ἄνδρες αρτιηται, φύσει τε τετονότες ευ καὶ χρημασι ἀνηκοντες ἐς τὰ πρωτα, ἐθελονταὶ πέδυσαν ποιν δείσειν προ των Θαρείου κηρυκων των ἐν Σπάρτη ἀπολομένων. -τω Σπαρτιηται τουτους, ἀποθανευμένους ἐς Μηδους απέπεμφαν 135. Ainmeta τόλμα τουτων ων ανδρων Θ μα- τος μιη, καὶ τάδε προς τουτοισι τὰ επεα πορειόμενοι
75쪽
λασσίων ωνθρώπων των ἐγ-t 'Amy ος σφεας ξείνια
προθέμενος ἱστια ξε ἱζω δἐ εἴρετο λέγων τάδε Ἀνδρες Αακεδαιμόνιοι, τι - φεύγετε βασιλέῖ φίλοι γενέ
πειρησαιο, - ων δόρασι συμβουλεύοις ημῖν περ αυτης μάχεσθαι, ἀλλα και πελέκεσι ταυτα ἐν δάρνεα ἀμείφαντο. 36. Ἐνθευτε δνώς ανέβησαν ἐς Σουσα, και βασιλέ' ἐς φιν λθον, πρωσα μἐν των δορυφόρων κελευόντων και νάγκην σφι προσφερόντων προσκυνέειν βασιλέα προσπίπτοντας - φασαν θεόμενοι προς
αυτῶν ἔπι κεφαλην ποιησειν ταυτα ουδαμά. - r σφι ἐν νόμω εἶναι ανθρωπον προσκυνέειν ΟυT καταταυτα κειν. ὁ ἀπεμαχέσαντο τουτο, δεύτερα λέγουσι τάδε και λόγου τοιουδ εχόμενα ζ βασιλευμων, πεμψαν νέας Λακεδαιμόνιοι ἀντι τῶν ἐν Σπάρτη ἀπολομένων κηρυκων, ποινην κώνων τέσοντας 'λθουσι δἐ αυεοῖσι ταυτα ἐρξης υπὸ μεγαλοφροσύνης ου ἔφη ὁμοιος σεσθαι Λακεδαιμονίοισι κείνους μν
76쪽
notas arεσι στερον θένετο του βασιλέος στόλου.
138. Ἐπάνειμι δε ἐπὶ τον πρότερον Θον η ἐστρατηλασί η βασιλέος ουνομα ἐν υ ώς π Ἀθη-
νας ἐλαυνει, κατίετο ει ἐς πῶσαν την Ἐλλάδα πυνθα-
77쪽
66 HERODOTI οδω τι, Πέρση ειχὴν θάρσος ως Θειν πεισόμενοι χαριπρος του βαρβάρου ο δε ου δόντες ε δεφωτι μεγάλωκατέστασαν, τε υτ νεῶν ἐουσέων ἐν τη Ἐλλάδι αριθμόν ἀξιομάχων δέκεσθαι τον ἐπιόντα, υτ βουλομέ-νων ων πολλων ὁ τάπιεσθαι του πολέμου, μηδιζοντων δἐ προθυμως.
ξασθαι ἐπίφθονον μεν προς των πλεόνων ἀνθρώπων,ομως δε, τῆ μοι αἰνεται εἶναι ἀληθἐς ου ἐπιπη- σω εἰ Ἀθηναῖοι καταρρωδησαντες τον ἐπtόντα κίνδυνον ἐξέλιπον την σφετέρην η καὶ μνεκλιπόντες ἀλλα μείναντες εδοσαν σφέας -ους προ καπὰ την θάλασσανς υδαμοὶ - πειρῶντο ἀντι μενοι βασιλέZ ει τοιν κατωτην θάλασσαν μηδεις ντιουτο Σερο, κατά γε ανetην πειρον τοιάδε ἐγένετο ει καὶ πολλοὶ τειχέων κι νε ησαν ἐληλαμένοι δια του μυου ΠεῖοποννησίοισI, προδοθέντες αν Λακεδαιμόνιοι - των συμμάχων Ουκεκόντων, αλλ ω τ' ἀναγκαίης, κατὰ πόλις λισκομένωνυπό του ναυτικου στρατου του βαρβάρου ἐμουνώθησαν,
μουνωθέντες δ αν καὶ ἀποδεξάμενοι εργα μεγάλα δῶ-
θανον τενναίως η ταυτα αν επαθον, η προ του ὁρέωντες, καἰ τους ἄλλους Ἐλληνας μηδίζοντας μoram ἄν ἐχρησαντο προς έρξεα καὶ Ουτ αν τι ἀμφότερα
78쪽
LIB. VII CAP. 13 - 14l. 7ἐλευθερ , et et etyἘλληνικὸν παν το λοιπον, σον μηθηδισε, αυτοὶ πιο ησαν οἱ εππείραντες και βασιλέα
μειά γε θεους ἄνωσάμενοι οὐδέ σφεας χρηστηρια φοβερῶ ελθόντα ε Λελφῶν και ἐς δεῖμα βαλόντα ἔπεισε ἐκλιπεῖν την Ἐλλάδα, αλλα καταμείναπιες ανίσχοντο τον επιόντα επὶ την χώρην δέξασθαι. 140. Πεμφαντες ταρ οἱ Ἀθηναῖοι ες Λελφους θεοπρόποvς χρηστηριάζεσθαι ησαν εroψω καί σφι ποιη- σασι περὶ το ιρὸν τα νομιζόμενα, ς ες ο μεταρονεσελθόντες ἔζοντο, χρα η Πυθίη υ υνομα ν Ἀριστο
νίκη, τα&'H μέλεοι, τι κάθησθε; λιπών φευγ' ἔσχατα γαιης δώματα και πολιος τροχοειδέος ἄκρα κάρηνα. ουτ γαρ η κεφαλη μένε εμπεδον, οἴτε το σῶμα, ο υτε πόδες νέατο ουτ ων χέρες, ουτε τι μέοσης λειπεται, ἀλλ' ἄζηλα πέλει κατὰ γαρ μιν ἐρειπε τυρ τε και οξυς Ἀρης, Συρ ηγενες ἄρμα διώκων. πολλὰ δὲ ὰλλ' ἀπολεῖ πυργώματα, κοὐ το σὸν οἰοπι πολλους δ' ἀθανάτων νηους μαλερμπυρι δώσει, οἴ που νυν ἱδρῶτι εουμενοι στήκασι, δειματ παλλόμενοι, κατὰ δ' ἀκροτάτοις ὀρόφομνια. μέλαν κέχυται, προῖδὸν κακότητος ἀνάγκας. ἀλλ' ἴτον ἀξ ἀδύτοιο, κακοῖς ν ἐπικιδνατε θυμόν. M . αυτ ακουσαντες οἱ των Ἀθηναίων νεοπρο
σφEας αυτους - του κακου του κεχρησμένου θιων ὁ
79쪽
68 HERODOTI Jπιμεν ε του ἀδυτου, αλλ' -ογήδε μενέομεν εστῶν καὶ τελευτησωμεν ταυτα δἐ θουσι ἡ πρόμαντις χρα δευτερα τάδε
ου δυναται Παλλὰς Αι Dλυμπιον ἐξιλάσασθαι,
λισσομένη πολλοῖον λόγοις και μητεδι πυκνῆ. σοὶ δε τό αυτις πος ερέω, ἀδάμαντι πελάσσας 'εων ἄλλων γαρ ἁλισκομένων οσα Κέκροπος ουρος εντις ἔχει κευθμών τε Κιθαιρῶνος ζαθεοιο, τεῖχος ριτογενεῖ ξύλινον διδοῖ ευρυοπα Ζευς μουνον ἀπόρθητον τελέθειν, τ σε τέκνω ὀνησει. μηδε συθ ιπποσύνην τε μένειν και πεζὸν ἰόντα πολλὸν αὐηπειρου στρατὸν ησυχος, αλλ' υποχωρεῖν
νῶτον επιστρέψας ετ τοι κοτὲ κἀντιο εσση.
θεέη Σαλαμις, ἀπολεῖς δε συ τέκνα γυναικῶν,
η που σκιδναμένης Θημήτερος η συνιούσης. 142 6υτά σφι, ηπιωτερα αλτων προτέρων καὶ ἡ καὶ δόκεε εἶναι, συπραψάμενοι παλλασσοντο ς
τὰς Αθαὶμας ως δε ἀπελθόντε οι θεοπρόποι ἀπηπελ- λον ε τον δημον, γνῶμαι καὶ ἄλλαι ποuαὶ μνοντο διζημένων το μαντυον, καὶ ἴδε συνεπιηκυῖαι μάλιore. των πρεσβυτέρων λεγον μετεξέτεροι δοκέειν σφι τον θεον την ἀκρόπολιν χρησαι περιέσεσθαι η γαρ υκρόπολις, πάλαι των 'Amy/έων πω πέφρακτο οἱ μενδη καr τον φραγμον συνεβάλλονeto et ro o ξύλινον τεῖχος εἶναι, ι α ελεγον τῶ νέας σημαίνειν τον θεον, καὶ ταυτας παραρΤέεσθαι εκέλευον τα ἄλλα απέν- τας τους, δη τὰς νέας λθοπιας εἶναι τὸ ξυλινον τεῖχος σφαλλε τὰ δυο τὰ τελευτῶ ρηθέντα α πω Πυθίης,
αθεόη Σαλαμὶς ἀπολεῖς δε si τέκνα γυναικῶν, η που σκιδναμένης Λημήτερος η συνιούσης. κατὰ ταυτα τά πεα συνεχέοντο αἱ νωμαι των φαμί-
80쪽
OB. VII CAP. 141 - 144. 69νων τὰς νέας, ξυλινον τεῖχος εἶναι οι ταρ χρησμολόγοι απιχὶ ταυτα ἐλάμβανον, ς αμφὶ Σαλαμῖνα δεῖ
σφέας ἔσσωθηναι ναυμαχιην παρασκευασμένους.
43. - δε των τις Ἀθηναιων ἀνηρ ες πρώτονς νεωστι παριών τω οἴνηια μεν ην εμιστοκλέης, παῖς δε εοκλέος ἐκαλέετο. υτος νηρ - φη παν ὀρθῶς τους χρησμολόγους συμβάλλεσθαι, πω τοιάδε, εἰ ες 'Aθηναίους εἶχε τ επος ειρημένων ἐόνzως, -- ουτωμιν δοκέειν ηπίως χρησθῶμαι, ἄλλα ώδε σχετλίη Σαλαμὶς ἀντι τοὶ θείη Σαλαμὶς εἰπερ τε μελλον οἱ Οικητορες δμφ αφῆ τελε-ησειν αλλὰ γάρ ες - πολεμους τω θεω ειρησθαι, χρηστηριον συλλαμβάνοντι κατὰ τ ορθόν Ἀλλ' - ες Αθηναίους παρασκευό- ζεσθαι ν απιοὐς ς ναυμαχησοντας συνεβοέλευε, ς τούτου εόντος του ξυλίνου τείχεος ταύτην θεμισroκλέος ἀποφαινομένου ' θηναιοι ταὐτά σφι γνωσαν αἱρετώτερα ἀναι μαλλον η τά των χρησμολόγων, Πουκ εων ναυμαχίη ἀρτέεσθαι, ο δε σύμπαν εἰνα ουδἐ χεῖρας ἀνταείρεσθαι, αλλά ἐκλιπόντας χώρην την ἁττικην ἄλ-- τινά οι ζειν. 144. Ἐτέρη τε εμιστοκλέ γνώμη ἔμπροσθε ταώτης ἐς καιρὸν ρωτευσε, τε θηναιοισι γενομένων χρημάτων μεγάλων εν ἡ κοινω, τώ κ των μετάλλων σφι προσηλθε των απὸ Λαυρείου, γελλον λάξεσθαι ὀρχηδόν εκαστος δέκα δραχμός, τότε θεμιστοκλέης ἀνέγνωσευθηναίους της διαιρέσιος αὐetη παουσαμένους νέας τούτων ων χρημάτων ποιησασθαι διηκοσίας ἐς ον πόλεμον, τον προς- ινητας λέγων. υτος ὁ ο πόλεμος συστὰς ε σε τότε τηρ Ἐλλάδα, μανάσας θαλασσιους γενέσθαι Ἀθηναίους α δ ἐς το μεν ποιη-