장음표시 사용
161쪽
πατηρ ε ἐσμεv, καλοσα τούτοις παραπλησια, προυβαλε το πρὸς μαρτυρία εις αναίρεσιν του τριαδικἀ των πο ςά-
-υντα τη μία της Θεότητος πηγην, ταύταις τοίνυν ποτων ἰερων γραφω ἐραviσαμενος ἐχρητο κατα των εὐσεβως πη ἁγία τψιαδα προσκυνούντων - οὐ καὶ τους 'Αρείου
162쪽
ούτω τουτον ἀπο των πατρικων ἐξεργασάμενος, ε γἀ ολοι πάντες κατα τὴν δεσποτικην ευ v, η ἡ Ἀν κα ε ἐνὸe
αὐτων κατασκευασα το αυτόν. πλειονων μέντοι δει, τους πιεικως σχυρογνωμονας.
ΘΕΟΦ. Ουτω δὴ ποιησω μαλις - των ναγκαι τάτων προς το προκείμενον ἀρτίως σκέμμα Βασίλειος οἶν μεγας το τεσσαρακοςὸ τεταρτον διασαφων Δαβιτικω ψαλμον, κάφος φησὶ του οντος δυνατου, οητη αυτο καὶ Θεωρητη Θεοτης Γρηγόριος ὁ ὁ Θεολογος, εις αναληψιν που Θείου προτρεπόμενος βαπτίσματος, ως Φησιν -- ραδειχθεισα Θεοτης επὶ του ορους τοι μαθηταῖς μικρουςερροτέρα καὶ ψιως. καὶ αυδ ις προς Κληὸόνιον γράΦων. μεν, φησιν, ως ο εμὸς λόγος, τοιουτος δε οῖος Φ τοψ μαθηταῖς η παρεδείχθη, περνικωσης το σαρκίον της Θεοτητος. ακαριος δεώ μεας, ως ενὸν την πνευματικην Θεωρία ἐκκαλύπτων, κα περ του της ἀποκαλύψεως λα- ανω Φωτός, μει- , Φησι, πας λογισμος διὰ Φαντασίας αισθητων τινων εἰσου τα εν τη καθήα, τότε αὐγάζει αμ ν τ 'ακα ιο φω της Θεότητος, τα πάντη εὐκαιρησκἀπο παντων καὶ ἀσχημάτιςο εκ τουτων γeνητ', ειπερ λαμπσότης κε, κατὰ θησιν πάντων , των νοημάτωsπηαΦαινετα τω καθ ας νοι Μητροφάνης δε ὁ λεῖος, προς μελος συvτι Θεις τους λογους, - κατ οὐσίαν ἀθεωρησος λογος, ἀνθρωπος ΦΘης, τον ἀν ωπον ἀνακαλύμενος προς μετουσίαν της σης Θεοτητος Γρηνοριος ὁ ο υσσης τήτων πνευματο- ων ν ωπων, ου την φύσιν φησιν,ἀλὰ τηο Θεατικη δύναμιν του πνεύματος, η της Θεοτητος προσηγορια α ςησι εἰ τι ἀρ λεγετα περ αὐτη των περ αὐτη τί ποσημαίνει. αὐτ δε η Θεία φυσις, αμςός τε καὶ νεκφωνητος μενει, περβαίνουσα πασαν τηρο
163쪽
ε λόγος τερος, τούτω καλη Φύσις διάφορος. 4ύκου μομεν ἐςιν η ουσία, η ούπω λόγος μηνυτης ξευρέθη. τέρα. σων περ αὐτην νομάτων η σημασία, ε ενεργείας τινος ἡ ξίας νομα μενων. το με οὐν ἐν ταῖς ἐνεργείαις μηδε ιμίαν εἴνα iαφορὰν των προσώπων ε της των νομάτων κοινωνίας εὐρισκομεν. της, καταντη φύσιν παρα αγης, οὐδεμίαν καταλαμάνομεν ἐναργη την πόδειξιν, καθως
164쪽
ταυτης νόειξι η προσηγορία φέρει της Θεότητος κατα τὸν
λεγε τοίνυν πως μία μή οὐ μία τὰ αὐτου Θεου Θεότης.
165쪽
μεν ειπόντα, καν το αδ ροισμα πάντων των τοιουτων συμ-
166쪽
πασαν, δημιουργου την δυναμιν αναγκαίως παρρησι κατατο μέγα Βασιλειον ἁ εχεις καλως ἐσκευασμένον--τον της εὐσεβείας τουτον γνωμονα; ΘΕOT. Καλις κου τελεωτατα, ως γε μοι Φαδε- ταυ λείπετα δε σοι δια του τοιάτου ον αρλααμ εκεῖνον απελέγξω κω ον της εκείνου κακοδοξίας μαθητην κήδοχον κίνδυνον. ΘΕΟΦ. Βαρλααμ ουτος καὶ ο μετ κεῖνον αλας εκε Πιος μιν καὶ τῆ ευσεβεία γεvεσθα κινδυνευσας ου ον 'Ἀρειον
ρήσεις συμφορησαντες κατα - ομοδόξως αμφότερα ρονούντων, προβαλοντα κακως συ ὁ προσαγαγών τοις κειωτων λογους τω της εὐσεβείας γνωμονι ος τῶ αὐτου Θεοτροτα Φησιν, ες μεν ως, 'Av ες ζώς, Ῥιαν, κελους αυ- σοὐς δείξεις πολυθεὶς ὀντως οντας, ώς τιςη καλακτιςον του Θεῖ Θεοτητα Φασκοντας κακως την με αὐτου οὐσίαν μόvη ακτιςον εἴνα διδασκοντας Θεοτητα την δὲ θεατι- κην δύναμίν τε καὶ ἐνέργεια τῖ παντα πρι Τενεσεως ει δό- τος καὶ την αυτ αξίαν, καὶ τη εξουσία κα τη προνοιανεις κτισμα κατασπωντας. ούτω γαρ καὶ ὀ Θεος αὐτοις πημεν τιςος, πη δ ακτιςος παρξει καὶ ς τἀναντιωτατα διηρημένος ουδἐ γα τολύιον στο πνευμα τ αγιον ἔχουσιν ὐπολογίζεσθα . τουτων γαρ κατεξο α αςο ἐπωλ ω πατρι ει αὐθις λεγοιεν, διαφορο εινα τῆ σία την ἐνέργειαν εις μία ταυτας συναλείφοντες, παλ κατα τον αυτον γνωνον της εὐσεβείας ειπι καὶ πως η με νοητη, δὲ ἀπερινοητος α γέγραπτ', αὐτου Θεοτης, ὁρατη τε τοις αρίοις ἀπορρητως εὐδυταυ πνεύματος καλπασι παν-
167쪽
168쪽
169쪽
μονον ὁ τι πρὸς νατροπην του κοινωνητο εἴ- καὶ με γε- κτον τοῖς κτίσμασι, σι την Θειαν. καὶ Φυσιν - ουσιαν οπερ διὰ πασης τῆς Θεοπνευε ου κηρυττετα γραφος, αλ οπι