장음표시 사용
513쪽
autem nun ti systenia, cui vetet e niuesinas rationes
vindicadant, in si 1 et 24 tractatur, docet sui hanc sari aginem congessit in mundi lateriam et
naturam, et ciun hoc loco fortasse olivet et grai, cui iis armamentum a musici re uias eat lienissim tini ac noea quidem quae de musica ni docentur ex in schola vel lisciplina petita sunt, sed cum sententus strales profite Dantur Aristoxonus eiusque sectatores volutifero omnia inter - 18), coniungi intur doctrinae clitae Eratosthionis vel Nicomaeni 19 23 ss. ibi uiatiiro talia mine a Pyuiugoreonini doctrina videntii non longe abesse quas Aristoteles stati ierat lena sentoriana qualuium', eas Pythagoi et Oui iureta numnonia dici ibant
Apud Aristotelem de caelo I 2 legimus tera aut gravitate deorsum moveri, ignem levitate ferri sursum aerent autem igni an esso insilem, amaam terrae, meteor. I 2. aliis idem locis disceriti qualitates calidi rigidi, sicci liquidi veluti de creat. II 2 et comparat elementoriam nati iram lio nurito ut aeri dicat liquid plus inesso quam calidi iti l . .
514쪽
in mundo hanc ob reni si 16 continet Aristotelis de
naturi elementoriam doctriniim mine hiod αἴτια elementorati illa dixeriint, nicterool. IV I) confusis puto otiis sententiis factum est, ut lino causa in nitemelnpnysica denaonsimilae ni enuntiri mirent iii in 26.
Sonos immobiles simili modo iitquo in iis et 2 ad iniindi Diem a Ptolemaeo revocato se apparet ex eius haran. III 8 uni in zoditici orbe dis
polaeon, ut ruis Dina partas dimidiae 180 et 360')respondeant duplici diapason systemati hauero forsitantini videaris menta ui etiam similius in Ptolomaei tiaran. III 16 et in titulo hiem Canoia inscriptum
tradit Halma'. at cum memmenon note in sonis immo Diliniis Ptolemaeus reserae nunquam potueru naran. II 4 et ), nae ita ut nunc legamus ab illii cognata et conscripta esse nego. f. Philologum LII p. 36. armonicae quidlam ariis exuum a Nicep nom iregora confictum osse scimus, nec maior fides nalbon laesi inscriptioni illi Cano Dicae lantem alitem et originem nutus systematis derivari posse et nagoreoriam recentiorum doctrina ostendi talia p. 19.
Theol. r. p. 47 do hepiade τους ὰπ τῶν δου ἐλαχίστων ἀρωμον . . . κύβους 2 - ' . . . συντιθεντες ποιοsσιτον λε, ἐν ψ μάλιστα συμβέβηκε του τῶν συμφωνιῶν ὀρθσθαι λόγους, δι' ῶν αρμονία τελειομαι γενεσις με γαρ-θσα ἐναντίων, γρο ξηρου, φυχρου θερμοὐ, ἐναντία δε οὐχ ὁμονοεῖ οὐδ' εἰς σύστασίν τινα συντρέχει δίχα αρμονίας.
Πτολεμαίου ποθεσεις καὶ πλανωμένων ρχαὶ καὶ Πρόκλσο διαδόχου ποτυπῶσεις si lumiama. Parisiis 1820. p. 61. cf. Philologum LII p. 35.
515쪽
l. 'Αρχντων μουσικον λύγων ἐστὶν ὁ η ἀριθμος
καί εἰσιν δροι το κοσμικου συστήματος ουτοι '
516쪽
517쪽
Neapolitana. 42-Il. 413πρεπύντων τε καὶ μὴ πρεπόντων ε μέλεσί τε καιρυθμοῖς συντείνουσα προς ηθῖν κατασκευήν. - 6 Πἐστι μέλος Αιαστηματικῆς φωνης κεκλασμένης χρῆσις ῆδονὴν παρέχουσα τοι ἀκουουσiν. - Ἀρμονικri ἐστιν ἐπιστήμη θεωρητικὴ της του ρμοσμένου φυσεως. - T ἐστι το προσλαμβανύμενος - υτ αρχύ- μενοι επιτείνειν τι πνευμα προσλαμβάνοντες τοναέρα μελωδουμεμ τους δε ἄλλους ἐκπέμποντες μuλλον λαμβάνοντες. 1 gQ . Λεκτέον καὶ περὶ ποδος τί ποτέ ἐστι καθύλου με νοητέον ποδα ω σημαινύμεθα τον ήυθμον καὶ γνώριμον ποιο0μενον αἰσθήσει. - 10. N.ρισμένοι δέ εἰσι των ποδον οι με λέγω τινί, οἱ δε ἀλογίακειμένρ μεταξω υ λύγων γνωρίμων, Ἀστε ιναι 1 φανερον ἐκ τούτων, τι ὁ που λύγος τίς ἐστιν ἐν
χρόνοις κείμενος η ἀλογία εν χρύνοις κειμένη εἰρημένον ἀφορισμον ἔχουσα. - ii. πων δε χρόνων
ηc κίνησιν καλε ιν εiζωθεν ὁ χριστόξενος την ὀρθότητα ii σώζουσαν, κεκλάσθαι . . . δι καὶ τ μέλος ἀποδιδόασι κλάσιν Φωνης. σπερ καὶ ἐπι των ε ξωθεν χν ξυλων η δένδρων, τὰ μεν ἰθυτενη ρθὰ διαμένοντα συνεχῆ πως θεωρεῖται, τὰ δε υπ'θνεμο η τινος ἄλλης βίας παθόντα κλασθεντα πίπτει, υτ καὶ φων ἐν συνεχρέα μὲν διαμενουσα ρθή τις εἶναι καὶ ἄκλαστος νομίζεται, λογισθεῖσα δε καὶ πεσουσα μελωδικη γίγνεται. 7. s. Cleonidia initium et hamonices primina definitionern apud Porpi rium .' p. 191. Marmiar ad Aristx. I94. s. Haec e Piir. 3027 sol. 31 edidit incenti. 244. lnii, secutus est Vestpna Fraginente. u. I rsitae M Ichysiani Ier
1861 p. 78, idem Metri de Griecten I in appendice p. 44.
518쪽
ἰσὶν οἱ μεν υρυθμοι, οἱ δὲ υθμοειδεῖς, οἱ δερρυθμοι. υρυθμοι με οἱ διαφυλάττοντες ἀκριβος
ὴν προς ἀλλήλοις υρυθμον τάξιν υθμοειδεῖς δε οἱ . μεν εἰρημένον ἀκρίβειαν μὴ σφύδρα ἔχοντες,
γαίνοντες δε μω ρυθμο τινος εἶδος ἄρρυθμοι δε , πάντη καὶ πάντως ἄγνωστον χοντες προ αλλήλοις υνθεσιν. - 12. Γνώριμος δε γίνεται που ἄρσειαὶ ἐστὶ γαρ ἐξ αρσεως καὶ θέσεως συγκείμενον υστημα. ἄρσις δε εστι σημεῖον τὸ λοιπον της ἰδίας σεως θέσις δε ἐστι σημείον υτως της ἰδίας αρσεως. io 13. Λύγοι δε εἰσι ρυθμικοί, καθ' οὐ συνί- ντανται οἱ υθμοὶ οἱ δυνάμενοι συνεχ' υθμοποιων πιδέξασθαι, τρεῖς ἴσος, διπλασίων, μιύλιος. Ἐν μεν/α τω ἴσω το δακτυλικbν γίνεται γένος, ἐν δὲ τωuπλασίω, ἰαμβικόν, ἐν δε- ημιολίω το παιωνικόν. 15 g 14. Αρχεται δε το δακτυλικδν ἀπο τετρασήμου γωγης, οξεται δε μεχρι ξκαιδεκα μου, στε γίνε- θαι τον μέγιστον πόδα του ἐλαχίστου τετραπλάσιον. στι δε τε καὶ ε δισήμω γίνεται δακτυλικος πους.: δε ἰαμβικο ν γένος αρχεται μεν ἀπο τρι μου εο γωγης, αὐξεται δε μεχρι κτωκαιδεκα μου, στε ίνεσθαι τι μέγιστον πόδα του ἐλαχίστου ξαπλάσιον. δε παιωνι κινυρχεται με απ πεντασήμου ἀγω-
519쪽
Neapolitana. 6 II-I6. 4lbγης, αυξεται δε μέχρι πεντεκαιεικοσασήμου, στε γίνεσθαι τον μέγιστον πίδα του ἐλαχίστου πενταπλάσιον.
gl5. ZIιαφέρουσι δε οἱ μείζονες πίδες τον ἐλαττόνων ἐν τ αυτ γένει γωγη ἔστι δε ἀγωγὴ ρυθμου του ἐν αὐτω λύγω ποδῖν κατὰ μέγεθος ιαφορά, οἷον ὁ τρίσημος ἰαμβικύς, ὁ σημεῖον συνέχων ἔν ἐν ἄρσει και διπλάσιον ἐν θέσει, καὶ ὁ ἐξάσημος ωμβικός,
σημεῖα δυο συνέχων ἐν ἄρσει καὶ διπλάσιον ἐν δ i hi Q νγαρ τριον χ διαίρεσις εἰς σημεῖον και διπλάσιον
1 γίνεται τῖν τε ζῆ ὁμοίως. υτο ουν οἱ πόδες, μεγέθει αλληλων διαφέροντες, γένει καὶ θ διαιρέσει τον ποδικον σημείων λαυτοί εἰσιν.
16. Πυρος ποιήτητες θερμύτης ξηρύτης ἰδίαμεν θεομύτης, κοινὴ δε προ τὴν γην ξηρύτης, προς
14. 15. ili agog quae hic dicuntur longe aliena au Rquae ait Aristoxenus apud Porphyrium p. 255 cs Amia. Iris p. 4 et Aristox sitrers tri v. uesipha p. 1223. Di γωγ est quod nos dicimus Tempo removenda putavit I it1,hal, hystondea Rhythmih Bresia 1867 p. II. go Haec propria esse corporiam docet Aristoteles de generiit et interiti l 2 p. commemorantur et in neologumenis arat ni net. s Ast et a Ptolemaeo in Tetraui ut sol.
520쪽
δε προ μεν το δωρ ψυχρότης, πρις δε το πυρξηρότης. - Τ Λείκνυνται δὲ δ ἀριθμον αἱ χροα τον τρόπον τουτον. ποτίθετε γαρ τόνος κδώδεκα τινα ἐλάχιστα μόρια διαιρούμενος, ων καστον δωδεκατημόριον τονου καλεῖται αναλόγως δε τω τόνω , καὶ τὰ λοιπὰ διαστήματα το μεν γὰρ μιτόνιον εἰς ἔξ δωδεκατημόρια, δε δίεσις, μεν τεταρτημύριος εἰς τρία, η δε τριτημόριος εἰς τεσσαρα, ολον δε- διατεσσάρων εις τριάκοντα. 18. Quae sequuntur . supra in Cleonidis isa io gog p. 192 19-I93, 2 ad i καὶ β. 19. Ἐστι δε η υρεσις των τόνων καὶ τον μιτονίων και τον διεσεων κατὰ τον Ἐρατοσθένην η τόνος