Herodiani scripta tria emendatiora

121쪽

isse nomen ripiluinis in circuiuslexiani, monosyllabunt in ω cisci iussiexivi unicunt, huiusque genitivum ex analogia, quae proxirna inveniri posset, vel illim S llatioru In propriorun , ut Δημοφων, et monos 'llaborum participiorum, ut v ὀρῶν, actum esse Θωυτος. dein duobus aliis locis

122쪽

dant etiam suisse putandunt qui genili 0 0ωνος subsimaxei inthominaui uiri ἄν qui tumen ipsi quam machinam invenerint ac expediendi im genitivi accentuni constanter traditum nescimus. IIuius Serili illitu estigia erilii Suid te Zonaras,

123쪽

μ v, Memmium Animonium ad Aristot de inter'. p. l03. Manil caeterum particula 'Aλλαμή, ex iis vocabulis est, qualia volares saepe commemorant, nobis neglecta sunt, quae qu3mquam appositione duoruit vel etiam plum una orta tamen pIo uno sunt, sive una pars sola non dicitur sive consueta mimili lime dicuntur atque in certam et unani si sicalioneine uilescunt inritani illam vel una parte quiescente. In libiivixiiii cissensionem saepe misse essentne parauieta an syntheta in paragoga in iliematica facile est coniicere et docemur exeniplis. Fuit eum de ἀλλαμ v. O. Alex. 40, 21

125쪽

sed articuli diani naturam suam servant nec in pronomen transeunt.' Suit . Ναχῶ n, dux κύρi6v Hoc accentu sunt lasagra emptura nomina url iuni ut o si vel 'Mερ.

126쪽

ab Ibyco prosectum fuisse veri sinasse litabiimus neque astrammaticis inductum esse, tui in muXlii Osii 38ibus to-bus syllabae pocopen acile statuebaiit, non unius litterae et minime vocalis adiectioneni. v. Choer. 78. b. n.

prvinibile est quaestium sitisse a grainimmo et ulura cur uiuessis iiiiiiiii uimini a nominaum ἐελῖ v, qui μταβολη sinasse

Ἀνους ui seniiiiiiiiiiii iratississet, a renisativus per apocopensiletus esse ἐέλδω. an intelligenditia ἐελιῶ λ ἐελδ ut χ u. Hero alii Sentinitia non certa lite ac rena FidetuI accuratiussi eum lixisse putemus: ,et praeterea hoc idem ελδωρne utilinvsideia,neumini est. Celmini ' a s oxylano iniim aereum posse putaverint, iam quod huius insoni sub ἰχῶρ opinor propter duas causas nolebant, primuin φila raristinia praei A neutra haec μέμππωας quae accidit in is et intilibus. Deinde quia canon erat, cuius in Do accentu accusauri χῶ explicando ratio habebatur,

pros II. B, 262. - tiinaen haerebant ortasse cuin eo μος ediendunt esset ut et dis scriberent iniit apes,oles Mia deleta.

128쪽

λυς. Sed non ausus sunt illi ut telete, tu id ex dem Fatis quilius lain recinere utetur. Inspice e g. Iaab v Pa-

0g. p. 344. 33, 4 ἐρημος hic ab initio et diutule et in Honterim Κ, 20 ερημος. neni cod. προπαροξυνό-

Disitiroci Corale

129쪽

της, nisi sorte ex loco ali illo Otupletiori Remptorris nilne

lito i sciam incomto in illonii insceptationes venit, ἐν-x o ρα paulo assim es radices mse quam numdet nonstrari potest. Caesemina ut lac χαριεντότης neglemi, qui is inter Chr)sippea insolenter siet refert Plutarchus v. I.ob. Plirvn. 350J, Sit ollinino in his in της exeuntimus, digulas suas intra erios suae conlinuit nec curavit si ii litem et plebeculam Sic nio sub λῖροτης dictumis si liun hinc a tenuinati ον-- ος ei et sed apud Galeamni et scitot B ad I 374 est μελανοzης, iii . . *ελέτης, apud Aristotelena ποῖό ς. - πλότης iam Platonicum

130쪽

s Tibendum esse, ilia iura obeckii sententia est alli. 187, sed Dorioim Ἐλέ, disti. legula ui eniti intelligo hoc modo: In sunt ii longiani , a consulimite in ulti ina Sllaba, sed nulla ulla a consonante incipientia, excepi