Xenophontis Hellēnika

131쪽

στήσαντες μας εἰς ὀλιγαρχίαν - εἰς χθραν τω δημω ἀφικόμενοι πολλη δυνάμει ς μῖν σύμμαχοι παρέδοσαν ἡμας

τω πληο ει Gστε το μὲν se Ἀκείνοις ἐναι ἀπολώλατε, i δημος ουτοσὶ μας - ω σε. καὶ μὴν τε μεν, Ἀνδρες Ἀθη- ναιοι βουλοισθ' αὐτο ν αρχὴν ην πρύτερον κεκτησθε ἀναλαβεῖν πάντες δεπιστά upθα τουτο δὲ πῖ μὰλλον εἰκος γεινέσθαι εἰ αυτοὶ τοις π κείνων ἀδικουμενοι βοηθοῖτε; τι δε

πολλον ἄρχουσι, μη φοβη τε ἀλλα πολυ μῶλλον διὰ τ-- θαρρεῖτε, ἐν μούμενοι τι καὶ μεῖς τε πλείστων πετε, τότε πλείστους ἐχ os ἐκέκτη νθε. ἀλλ' ἐως ich. οὐκ hos Λακεδαιμόνιοι προέστη ναν, τότε ἔ muri οἷα περὶ μου ἐγρia γνωσκον καὶ - γε, ν φανεροὶ γενώμμα ἡμεδες τε καὶ

et μεις συναμιδο τε ἐναντία τοῖς Λακεδαιμονίοις, ὁ στε, ἀναφανήσονται πολλοὶ οἱ μισουντες αυτους. ως δε λη λεγομ/ν εὰν ἀναλογίσθσθε, αυτίκα γνώσεσθε. τίς γαρ s ii καταλείπεται αυτοις υμενής ου Ἀργεῖοι μὲν ἀεί ποτε δυσ-i ιμενεῖς αυτοῖς πάρχουσιν 'Πλειοί γε μὴν νει ἐστερημένοι καὶ χῶρας πολλης και πύλεων ἐχθροὶ, ποῖ προσγεγένηνται.

Κορινθίους δὲ καὶ Αρκάδας καὶ Ἀχαιους τί φομεν, οῖ ἐνη πρω μῆς πολέμ μ δε λιπαρούμενοι ἐχείνων πώτων καὶ πόνων καὶ κινδυνων - τον δαπανημάτα μετεῖχον, ἐπεὶ ἔπραξαν δ ἐβούλοντο οἱ Λακεδαιμώνιοι,

πομπις η ἀρχης - -ων χρομάτων μεταδιδώκασιν τοῖς ἀλλὰ τοὐς μὲν Πλωτας ὁρμοστὰς ἀξιοῖσι καθιστάναι,

του δὲ συμμάχω ἐλευθέρων ὁντων, ἐπεὶ ηυτυχησαν, δεσπόται i ἀναπεφήνασιν ἀλλὰ mi σι- ους μον ἀπεστησαν φανεροί

132쪽

m. V.

πύλει ο γε μὴν της Ἀσίας βασιλεs καὶ τὰ μέγιστ' αὐτοῖς συρφαλώμενος εἰς τυ - ocim σαι νυν τί διάφορον πάσχει α μεθ' ἡ μω --τολέμΦεν αὐτούς - ῶν οὐκ εἰκώς, i μιλιεῖς προμητε των -- φανερῶς ἀδικουμένων, - ωας πολ ηδ μεγίστους των πώ - γενέσθαι; τε in γὰρ ηρχετε, - κατὰ θάλατταν μύνον φω ἡγεῖσθε - δὲ ημῖν καὶ Πελοποννησίων καὶ ω, σθεν ρχετε

καὶ αὐτου ασιλέως του μεγίσrην δυναμιν χοντος γεμύνες αν γενοισθε. καίτοι μεν πολλο αξιοι και ἐκεAροις συμμαχοι, ῶς μεῖς πίστασθε νυν δε γε εἰκος τω παντὶ 99o3μενεστερως υμῖν συμμαχεΩ ημῆς τύτε Λακεδαιμονιοις' ὐθε γὰρ περ

νησιωτ Συρακοσίων οὐδ' υπὲρ ἀλλοτρίων, σπερ τύτε, ἀλλ' ὐπερ μον αυτον ἀδικουμενων βοηθέισομεν. καὶ τουτο 15

μεντοι χρὴ εἰδέναι, τι ὴ Λακεδuιμονίων πλεονεμ ποH, εὐκαταλυτωτέρα ἐστὶ ἡ . - μετέρας γενομένης αρχῆς ἡμεῖς γὰρ χοντες απιτιαἰ- Οὐκ ἐχόντων - μοι δὲ δείροι ἔντες πολλαπλασίων ὁντων καὶ οὐδὲν χεῖρον δεομένων πλεον σωσι ταμ λέγομεν μεῖς - γε μέντοι ἐπί- minori, o ἄνδρες Ἀθηναῖοι, μι νομίζομεν ἐπὶ πολ μείζω ἀγαθὰ παρακαλεῖν μὰς τη μετέρα πήλει ob μετερα

Uisa ταυτ ειπὰν ἐπαυσατο των ' Mi=ηναίων πέμ- 16 πολλοι μὲν συνηγύρευον, πάντες δ' ἐψηφίσαντο βον θεῖναυτοι Θρασύβουλος δὲ ἀποκρι i/άμενος το ψήφισμα και τοὐτο ἐνεθείκνυτο, τι ἀτειχίστου του IIειραιῖς οντος μως παρακινδυνευσοιεν χάριτα αυτοῖς ἀποδουναι μείζονα η λαβον.

133쪽

17 δε γε εἱλ υμον μαχουμεθα ἐκείνοις, αν ίωσιν ἐφ' μὰς οἱ μεν η ηβαιοι ἀπελθύντες παρεσκευάζοντο ς ἀμυνουμενοι, οἱ δ' Ἀθηναῖοι ς βοηθήσοντες. καὶ μην οἱ Λακεδαιμύνιοιουκέτι μελλον, ἀλλα μυσανιας - ὁ βασιλεὐ ἐπορεύετο τὴν οι πίοι τύ οἴκοθεν ἔχων στράτευμα - το ἐκ Πελωτοννήσου, πλὴν Κορίνθιοι οὐκ κολουθουν αὐτοῖς. ὁ δὲ Λύσανδρος, ἄγω τ - Φωκέων καὶ υρχομενου καὶ τῶν κατ' ἐκεῖνα χωρίων στράτευμα, ἔφθη τον --,ίαν ἐν Ῥis πιιάρ in γενύμενος. μων δὲ οὐκέτι συχίαν εχων νεμενετ ὰπ Λακεδαίμονος τράτευμα, ἀλλὰ σὰ οἷς εἶχεν ροι προς

το τεῖχος των λιαρτίων καὶ το μὲν ποῖτον ἔπειθεν αὐτους ἀφίσrctoi 'tes καὶ αυτονόμους γίγνεσθαι ' πεὶ δὲ των Θηβαίων τινὲς ντες επιτ τείχει θιεκώλυον, προσεβαλε προ τυ τειχος.

is ἀκουσαντες δε ταυτα οἱ Θηβαῖοι , δρύμ ἐβοήlto υν ο τε ὁπλῖται και οἱ ἱππεῖς. πότερα μεν ουν, εἴτε λαθύντες τον Λύσανδρον πεσον αυτ εἴτε καὶ αἰσθόμενος προσιόντας ος κρατήσων πιέμενεν , δηλον τουτο - σαφές, ὁτι

παρὰ si τεῖχος ὴ μάχη ἐγένετο καὶ τροπαῖον στηριε πρhς τὰς πύλας τῖν Duρτιον ἐπεὶ δὲ ἀποθανόντος Λυσάνδρου ἔφευγον οἱ ἄλλοι πρω - ρος, ἐδίωκον ἐρρωμένως οἰ 20 Θηβαῖοι. ος ἄνω ηδ ησαν διώκοντες καὶ δυσχωρία τε

καὶ στενοπορδει πελάμβανεν αὐτους, ποστρέψαντες οἱ ὁπλῖταιῆκύντιζόν τε καὶ βαλλον δε δε ἔπεσον αὐτο δύο η τρεῖς

οἱ πρῖτο καὶ ἐπὶ otia λοιπους πεκυλίνθου πέτρους εἰς

21 η ιακύσιοι ταυτη μὲν ου τὴ μέρα οἱ Θηβαῖοι θυμουν, νομίζοντες υκ λάττω κακὰ πεπονθεναι η πεποιηκέναι si

134쪽

-103

-Μιέας καὶ τοὐς ἄλλους ἄπαντας οἰ-δε κάστους, ἐκ τούτου μεῖζον ἐφρύνοπιν ἐπὶ τ γεγε mos ἐπεὶ δ' ὁ Παυσανίας ἀνεφαίνετο ἔχων - ακεδα μονος στράτευρια, πάλιν ἐν μεγάλ' κινδύνω γοωτο εἶναι, καὶ πολλην φασαν

σιω- καὶ πιαινόνντα ἐν τω στρατευματι ἴναι αὐτοκῶ δε τη στεραία τε Ἀθηναῖοι ἐλθύντες συμπαρετάξαντο 22ο τε IΠαυσανι xς οὐ προσηγεν οὐδε ἐμάχετο, ἐκ τουτου τομὲν Θηβαίων πολ μεῖζον φρύνημα γίγνετο ὁ δὲ Ιαυσανίας συγκαλέσας πολεμάρχους καὶ πεντηκοντηρας ἐβουλευε το πότερον μάχην συνάπτοι et υπόσπονδον τόν τε Λύσανδρον ἀναιροῖτο καὶ τοὐς μι- αυτου πεσόντας λογιζομενος ὁ Παυσανίας 23 καὶ οἱ ἄλλοι ι εν τελει Λακεδαιμονὴν ος Λύσανδρος τετελε-Ῥως εἰ καὶ το μετ' -- στράμευμα Θημένον ἀπο-- χωρή- ,- -ιοι-- τάπασιν οὐκ ἀνωλοώθουν αὐτοῖς, οἱ παρύντες οὐ προθύμως στρατεύοιντο ἐλο ζοντο δὲ καὶ λαι- ω τὸ, is ἀντίπαλον πολύ, ὁ δὲ ἀτονολίγον αὐδὲ μέγιστον, μι οἱ νεκροὶ ωὐτῶ τείχει ἔκειντο,

ῶστε Dδε κρείττοσιν υσι διὰ τους α et των πύργων ράδιον εἴη ἀνελέσοαι διὰ Ουν πάντα ταοτα ἐδοξεν αυτοῖς τους νεκρους ὐποσπόνδους ἀναιοεῖσθαι οἱ μέντοι Θηβαῖοι εἶπαν τι υκ 24αν ποδοῖεν του νεκρούς, εἰ μὴ φ' τε ἀπιέναι ἐκ της χώρας. οἱ δὲ ἄσμενοί τε ταυτα νουσαν καὶ ἀνελύμενοι τοὐς νεκροῖς ἀπησαν ἐκ τηί Βοιωτίας τούτων πραχθέντων οἱ

- ακεδπιμήνιοι - μως προ- Οἱ δὲ Θηβαῖοι μάλα ἡ βριστιοι , εἰ καὶ μικρόν τις τον χωρίων - ἐπιμον, παί--τες ἐδίωκον εἰς τὰς ὁδούς - - Οὐτως ἡ στρατιὰ

135쪽

ἀνηκε, καὶ προς τουτοις οὐ παρόντος ἐν τῆ δίκρ θάνατος αυτου κατεγνώσθη καὶ φυγεν εἰς Τεγέαν καὶ τελευτησε μέντοι ἐκε νύσω. κατὰ μεν οἶν τὴν Ἐλλάδα ταυτ ἐπράχθη.

i. υ δε Ἀγησίλαος ἐπεὶ ἀφίκετο αμα μετοπώρω εἰς τὴν το Φαρναβάζου Φρυγίαν, την μὲν χώραν ἔκαε καὶ ἐπύρθει, πύλεις δε τὰς μὲν βία τὰς ' κουσας προσελάμβανε λέγοντος- a οριδάει - εἰ ἔλθοι προς τὴν Παφλαγονίαν συναμφ rimis ii φλαγόνων βασιλέα καὶ εἰς λύγους ἄξοι κῶ νύμμαχον ποιήσοι, προθύμως ἐπορευε το πάλαι τούτου ἐπι- μον του φιστάναι τι μνος δε- βασιλέως. Ἐπι δὲ φίκετο πρὶν Παφλαγονί- ῆλθεν πιτυς κάὶ συμμαχίαν ἐποιήσατο κά γὰο καλουμενος π me σιλέως tacta εβεμVκει πείσαντος δε του Σπιθριδάτου κατέλιπε τω

Aγησιλάωπιτυς χιλίωiς ὲν ἱππέας, δισχιλίους δὲ πελταστάς. χάριν τούτων id δες Ἀγησίλαος τω Σπιθρ θάτsi Εἰπε μοι, εφη, ω Σπιθοιδάτα, οὐκ se δοίης μυ τὴν θυγατέρα Πολύγε, φη, μῆλλον η ἐκεῖνος si λάβενι φυγάδος ανδρb βασι-λλων πολλης πιὰ χώρας καὶ δυνάμεως. τότε μὲν Ουν ταυται μονον ἐρρήθη περὶ του γάμου. ἐπεὶ δε πιτυς μελλεν ἀπιδεται, ὴλθε πρhς τὰν γυησίλιχον ἀσπασώμενος istam λύγου λυπι μίλαος παρύντων - τριάκοντα, μεταστη νάμενος τον, Σπι χει sv Aέξον μοι, ἔφη, ω πιτυ, ποίου τινος γένους ἐστὶν ὁ Σπιθριδάτης ὁ δ' ειπεν et Περ- οὐδενος δε--

136쪽

IV. i.

ὴμῖν γεγένησαι, συμβουλευοιμ' ἄν σοι τὴν παῖδα ἄγεσθαι γυναῖκα καλλίστην μὲν ουσαν, ου τί ἀνδN ῆθιον πατ eευγενεστάτου, δυναμιν δ' ἔχοντος τοσαυτην, ς υπh Φαρναβάζου ἀδικηθεὶς υτ τιμωρεῖται αὐτον στε φυγάd πάσης της χώρας, Δ ὁρῆς, πεποίηκεν. εὐ- μέντοι, φη, τι ωσπερ ἐκεῖνον ἐχ ον οντα δυναται τιμωρεῖσθαι, sτω καὶ φίλον ανδρα ευεργετεῖν - δυναι- νομιζε δὲ τούτων πρα

φην πώποτε τοσοῖτοι ἱππεῖς καὶ πελτασταὶ καὶ ὁπλοῦται πρου- πεμψαν σοι τὴν σὴν γυναῖκα εις τον ον οἰκον προπέμενε αν iam καὶ ὁ τυς επηρετο οκουντα o φη, o 'Aγωνιλ α, υταυτα καὶ Σπιθριδάτλ λέγεις , α του θεους, ἔφη o Mγο- σίλαος, κεῖνος μεν ἐμέ γε οὐκ ἐκέλευσε τα0r λέγειν εγῶ μέντοι, καίπερ περχαίρων, ταν ἐχθρον τιμωρομαι, πολιμαλλον μοι - ῆδεσθαι, ταν τι τοῖς φίλοις ἀγαθον ἐξευρίσκω. In is, ἔφη, οὐ πυνθάνη εἰ καὶ ἐκείνω βουλομέν-ii

τα- ἐστί; καὶ ὁ Ἀγησίλαος 'A ἐφη, ἡμεῖ Hριππίδα, καὶ διδάσκετε αὐτον βουλη Piu ἄπερ ἡμεῖς - μὸν δὲ ἀνα- αστάντες ἐδίδα - ἐπι δὲ διέτριβον Βούλει, - ni, o πινυ, καὶ μεῖς rem καλέσωμεν -- Πολύ γ' - οἶμαι ἄλλον

137쪽

IV. I.

τούτου vi ἐκάλει ὁ Ἀγησίλαος τυ Σπιθροδά τημ ι καὶ τοὐς ἄλλα, o ' Ἀμίλιγε τὰ θέντα τί ἄν τις μακρολογοίη τέλος

i Ἐμοὶ μὲν τοίνυν εφη, δοκεῖ, ὁ Ἀγησίλαος σε μεν, Δ Σπιθριδάτα, τυχη ἀγαθὴ διδόναι πιτυλ την θυγατερα, σὲ δὲ

πεζὴ ἀγαγεῖν. λλὰ ναὶ μὰ σί εφη b Urυς κατὰ θάλατ- 1 ταν φ ὐαν πέμποιτο, εἰ- βούλοιο ἐκ τούτου δεξιὰς οντες καὶ λαβύντες ἐπὶ τουτοις πέπεμπον τον πιτυν. Καὶ εἰ, ς ὁ ἈγησΩαος, πεὶ γνω αὐτον σπευδοντα, τριήρη πιθρώσας λὶ Καλλίαν Λακεδαιμόνιον κελεύσας ἀπογαγεῖν τὴν rui , τὐτ0ς ἐπὶ Αασκυλείου ἀπισωρευετο, ενθα

κιὰ τὰ βασίλεια ἐν Φαιη μγ, καὶ κομαι περὶ τὰ πολλαὶ

πιαὶ μεγάλαι καὶ ἄφθονα δε-σαι τὰ ἐπιτήδεια, καὶ μαι αἰ καὶ ἐν περιειργμένοις παραδείσως, αἱ Ma ἀνα- 16 πεπταμένοις τόποις πάγκαλαι παρερρει δὲ καὶ ποτα ποι οδαπον ἰχθύων πλήρης ἡ δὲ καὶ τὰ πτηνὰ ἄφθονα

τοῖς ρνιθεθσαι δυνα ii Mmις ενταυθα μεν δὴ διεχείμαζε, καὶ αὐτή, εν καὶ συν προνομαῖς τὰ πιτήδεια τη στρατια λαμβά-l νων. ctταφρονητtκῖς ε ποτε καὶ ἀφυλακτως δια το μηθεν πρύτερον ἐσφάλθαι λαμβανύντων των στρατιωτον τὰ ἐπιτηδεια.

ἐπέτυχεν αυτοις ὁ Φαρνάβαζος κατὰ το πεδίον ἐσπαρμένοις, μπια μεν ἔχων δύο δρεπανηφύρα, ἱππέα δὲ Δ τετρα- 25 κυσίους διὰ γὰρ τι φοβεῖσθαι μή, εἴ που πιατασταίη, κυκλωθεὶς πολιορκοῖτο, ἄλλοτε ἄλλο τῆς χώρας ἐπῆει, σπερ ἰ cu . DV Ω - COI et , BCF Μ,

138쪽

Iv. I. 107

νομάδες, καὶ μάλα ἀφανίων τὰ στρατοπεδεύσεις οἱ δ' ἡ Ἐλαν- ῶς εἶδον αυτb προσελαύνοντα, συνέδραμον δες ἐπτακοσίους ὁ ἐζ οὐκ ἐμέλλοπεν, ἀλλὰ προστησάμενος τὰ

α νειν εἰς αὐτ ς ἐκέλευσεν. 4, δὲ τὰ ματα ἐμβαλόντα bδιεσκέδασε, μιμον, - οἱ ἱππεῖς κατέβαλον - εἰς ἐκ

- θρώπους, οἱ δ' ἄλλοι κατεφυγον προς ηγησίλαον ἐγγὐ γὰρ τυχε συν τοῖς ὁπλίταις ων A, δε τούτου τρίτη qu τετάρτη ήμερα αἰσθάνεται ὁ Σπιθριδάτης τον Φορνάβαζον ἐν Καμὶ κώμνὶ μεγάλ/ὶ στρατοπε θευέμενον απεχοντα στάδια δε εξήκοντε καὶ κατον, καὶ ωὐ λέγε προ τον Iotππίδαν καὶ δ ριππίδας επι μῖν λαμπρύν τι ἐργάσασθαι 21 αἰτεῖ τον Ἀγησίλαον πυτας τε εἰς δισχιλίους καὶ πελταστας Kλλους - γύλοπις καὶ ἱππεας τους τε Σπιθριδάτου καὶ τους

Παφλαγμα καὶ - Κλληνον ἐγ--πις πείσειεν. ἐπεὶ δὲ 22ὐπέσιετ αμῆ θέετο καὶ ἄμα δείλη καλλιερησάμενος - έλυσε τὴν θυσίαι. 4 δὲ τούτου δειανήσαντιτ παρήγγειλε στωρεῖναι πρόσθεν - στρατοπέδου. σκύτους γενομένου δ' οἱ μίσεις κάστων λθ - ὁπως δὲ μή, εἰ ἀποτρέ- 23ποιτο, καταγελῶεν αὐτο οἱ αλλοι τριάκοντα, ἐπορεύετο νεω

139쪽

108 IV. I. τοὐς Iαφλαγύi cita να δὴ πολλὰ ἀπαγάγοι τὰ αἰχμάλωτα τοῖgy27 λαφυροπώλαις. Ἐκεῖνοι μεντοι ταυτα παθύντες ου si νεγκαν, ἀλλ' os ἀδικηθεντες κα ἀτιμασθεντες νυκτος συσκευασάμενοιωχοντο ἀπι-τες εἰς Σάρδεις προς 1ριtαον, πιστευσαντες, τι

es κιχὶ ὁ Ηριαῖος πιστὰς βασιλέως ἐπολέμαμεν αὐτφ. γη- σιλ- ιὰν τῆς ἀπολείψεως - Σπιθριώτου καὶ του Μεγαβάτου , - - Παφλαγόνων οὐδὲν ἐγένετο βαρώτερ -

ἐτύγχανεν, παλαι- ξενος ων καὶ 'Aγησιλάω mo ἐκεῖνοντο χρόνον ξενώθη. -υτος ουν iπε ob τον Ἀγησίλαον Ut οιτο συναγαγεῖν αυτ αν εἰς λύγους περὶ φιλίας Φαρνά- 30 αζον δ' ηκουσεν αὐτos, σπονδὰς λαβδεν καὶ ηεξιὰν παρην γων τον Φαμναβαζον εις συγκείμενον χωρίον ενθα

Ἀγχiσίλαος καὶ οἱ περὶ αυτον τριάκοντα χαμαὶ ἐν πύα τινὶ κατακείμενοι ἀνέμενον ὁ δὲ Φαρνάβαζος κεν ἔχων στολην πολλου χρυσου ἀξίαν. ποτιθειαων δε αὐτῶ τον θεραπύν

χαίρειν προσεῖπα ν, ἔπειτα si δεξιὰν προτείναντος το Φαρναβάζου ἀντιπρουτεινε καὶ ὁ Ἀγησίλαος μετὰ δὲ τ-- ρξατο 3 λόγου ὁ Φαρνάβαζος καὶ γὰρ πρεσβύτερος Τὸ Ἀγησίλαε

140쪽

IV. r.

ναυτικον τι ἡμέτερον χρήματα παρέχων ἰσχυρον ἐποίουν, ἐν αὐτδρ ὰ -- απου μαχήμενος μεθ' -- εἰς τὴν θάλοατα, σιατεδίωκον τοὐς πολεμίους καὶ διπλο Tισσαφέρνους οὐδὲν πώποτέ μου λπι ποιήσαντος οἴτ' εἰπόν

τος προ υμα ἔχοι καπιθγορησαι τοι το δὲ γενύμενος saνυν ουτω διάκειμαι φ' μῖν Δ ουδὲ δεῖπνον ἔχω ἐν τηἐμαυτου χώρα, εἰ μη τι ν ἀν μεῖς λίππε συλλέξομαι, ωσπερ τὰ θηρία. α δε μοι ὁ πατηρ καὶ οἰκηματα καλὰ καὶ παραδείσους και δε δρων και ληρίων μεστους κατέλιπεν, ἐφ' οἷς ηυφραινύμην, ταυτα πάντα ὁρ τι μὲν κατακεκομμενα τὰ κατακεκαυμένα. εἰ ὁ ἐγ μὰ γιγνώσκω μήτε τὰ σια

μήτε τὰ δίκαια, ἡμεῖς δὴ διδάξατέ με πως ταυτ' ἐστὶν ἀνδρον ἐπισταμένων - τας ἀποδιδόναι δ μὸν ταμ εἶπεν. ιδ τριλι-τα πάντες μει οπύνθησαν -- καὶ σιωπησοι, . δὲ ἡ γαμίλαος χ - ποτὲ εἶπεν Ἀλλ' οἶμαι ub Φαρνάβαζε, εἰδένω τι καὶ ἐν ταῖς Ἐλληνικαῖς πύλεσι ξένοι ἀλληλοις γίγνονται λυθρωποι - , δέ, αἱ πόλεις πολέμιαι γένωνται, - ταῖς πατρίσι καὶ τοῖς ἐξενωμένοις

πολεμοοσι καί, αν ουτω τυχωσιν. εστιν τε καὶ ἀπέκτειναν ἀλληλους καὶ μεῖς ουν νυν βασιλει τω μετέρω πολεμουντες πάντα ναγκάσμεθα τὰ κείνου πολεμ α νομίζε - σοί γε μέντοι φίλοι γενεσθαι περὶ παντος α ποιησαίμεi α και εἰ μὲν 36

ἀλλάξασθαί σε ἔδει ἀντὶ δεσποτου βασιλέως μὰ δεσποτας, οὐκ αν ἔγωγέ σοι συνεμέλευον νυν δὲ ἔξεστί σοι μεθ'ῆμον γενομέν μηδένα προσκυνο τα μηδὲ δεσπύτην ἔχοντα is καρπουμενον τὰ σαυτos καίτοι ἐλεύθερον εἶναι θ μὲν οἶμαι -- ξιπιν ωπι - πάντων et μάτων οὐδὲ μέντοι ετ τύ σε κευέομ- πέ- μέν, ἐλεύθερον δ' εἶναι , ἀλλ'