장음표시 사용
171쪽
αλλον δὸ νύμφον ἐς δόμους κτῆσαι λαβών,
172쪽
δόρ- ό δ' επιών νιν βίοτος ευδαίμων μένει. i555 υργους δ' υρέσκον, μνώεως, ἐα κρατἐ,, εχθει δ' ἀνασσε Σπαρτιάτιδος χθονος, φερνας kχων δάμαρτος, ἡ σε μυρίοις πόνοις διδουσα δεύρ ἀεὶ διήνυσεν. τα προς πόλιν δε τῶδ' εγὼ θήσω καλῶς, i660 ος νιν φονεύσαι μοτέρ' εζονάγκασα.
A Aoξία μαντόδε, σῶν θεσπισμάτων οὐ φευδόμαντις ἐσθ' - , ά ά ετ τυμος. καίτοι μ εςήει δεῖμα, μη τινος κλύων ὐασεόρων δόξαιμε σῆν κλύειν tare. 1665 ἀλά ευ τελειται, κείσομαι δἐ σάω λόγοις.
a675 κἀγώ τοιουτος ' σπένδομαε δε συμφοραῖς, Mενώαε, και σοις, Λοξία. θεσπίσμασιν.
173쪽
174쪽
176쪽
Ετεοκλῆς, παραλαβων την των Θηβων βασιλεων, αποστερεῖ τού μέρους τον αδελφον ωυτου Πολυνε&ην ' φυγὰς δ' εκε νος εις ' ρος παραγενόμενος, ἔγημε την θυγατέρα του βασιλέως 'Aδράστου. κατελθεῖν δὲ εἰς την πατρίδα φιλοτιμού- νενος , και πεἱσας τον πενθερὰν ι συνήθροισεν αξιόχρεων στρατὸν κατὰ του αδελφού, καὶ εις Θήβας ελήλυθενJ. ἡ δεμ χρ αυτοὐ 'μκάστη λεισεν αυτὀν υπόσπονδον ελθεῖν εἰς rην πόλιν, καὶ διαλεχθῆναι πρότερον τω αδελφtii περὶ τῆς rῆς ' δεινοπροςωπήσαντος δε υπὸ τῆς τυραννωος τοὐ 'Eτεοκλέους, ἡ μεν 'δεκάστη τα τέκνα εἰς φιλίαν συναγαγεῖν οὐκ ἐδύνατο ' Πολυνείκης δε, ως προς πόλεμον λοιπὸν παραταξάμενος, ἀνεχώρησε τῆς πόλεως. ἔχρησε δε ὀ Tειρεσίας, νικήσειν τοῖς εκ τῆς πόλεως, εῶν ὁ παῖς Κρέοντος μνοικεῖς σφάγιον Ἀρει γέν αι. ὀ μεν ουν Κρέων ἡρνῆσατο ἐπιδομναι τῆ πόλει τον πῶμ' ὁ δε νεανlσκος ἐμυλετο, καὶ τοὐπατρὸς αυτοὐ φυγὴν μετἀ χρημάτων διδόντος, εαυτὰν ἀπ σφαξε. Θηβαῖοι δἐ τοῖς πεμόνας των ' γεων ἐσφαξαν. αεοκλῆς δε και Πολυνεlκης μονη αχήσαντες ἀνεῖλον ἀλλή-
177쪽
λους. ἡ μεν μήτηρ αυτῶν εὐροοῦσα νεκροῖς τους υἱοῖς, κατέσφαζεν εαυτὴν ὀ δε ταύτης ἀδελφὀς Κρέων παρέλαβετην δυναστείαν ' οἱ δε ' γεῖοι ἡττηθέντες τῆ μάχν, ἀνεχώρησαν. Κρέων δε δυαερῶς φέρων, τοῖς μεν υ τῆ Καδμεία των πολεμίων πεσόντας υκ εδωκεν εις τας ἐν , IIὐλυ-
είκην δἐ ἀκήδευτον ἔρριφεν , Οἰδίπουν δε φυγάδα τῆς πατρίδος ἀπέπεμψεν, ἐφ ἄν μεν ου φυλάξας τον ανθρώπινον νόμον, εφ ῶν δὲ νην οργὴν λογοποιήσας, ουδε παρῶ την δυς- τυχίαν εLῆσας.
1ρπασθε Bης Εὐρώπης υπὀ πώς, γενομενου ταυρου, καὶ μετανομισθείσης απὰ Φοινίκης διὰ θαλάττης εἰς Κρήτην, ὀμεν πατὴρ αυτῆς Ἀγήνωρ επεμφε τον υἱῖν Κάδμον επὶ ζήτησιν τῆς κόρης, εἰπών, εἰ μ ἡ ταύνον ευρών αζοι, μῆν ἀναυτόν επανελθεῖν οἴκαδε. Κάδμος δε Ουκ ε χων, o τι δράσειε, μόνην εγνω τῆς ἀπορως λύσιν καταφυγειν εἰς Ἀπόλλω κἀκ τούτου γνῶναι, τι δει ποιεῖν. καὶ ἔς χρα μεν οὐδἐν αὐτῶ περὶ τῆς Eυρώπης, λέγει δε ώς εξελθόντα εκεῖθεν, ἀκολουθήσαντα βοῖ, Οἶ ἄν αὐτη γε πον, κάκεῖ κτίζειν πόλιν. ὁ δε πεισθεὶς τῶ χρησμῶ την μεν προς την πατρίδα επά --δὴ εἴασε, βουν δε κατὰ τύχην εὐρών ηγεμόνα τῆς ὀδού ἐποιήσατο. ελθούσης M. αυrῆς εν ιν νοῦν εστήκασι τόπω αἱ Θῆβαι, κἀκεῖ παραχρῆμα πεσούσης, εγνω τε Ουτος τυν χρη
178쪽
σμὸν τελεςφόρον, και πόλιν επτάπυλον κτιζει τἀς Θήβας Ομωνύμους των ἐκατονταπύλων - ροπτιων Θηβῶν, χρησάμενος ἐπιστήμονι τῆς οικοδομῆς και επάτη υμφωνι τυῖ μουσικῶ 'τολον γάρ φασὶν ἀνακρουόμενον μέλος θέλγειν τε τῶ μέλει τοῖς λίθους, καὶ ἄλλεπαλλήλως αυτῶν τιθiμενων ἀποδεῖξαιτα τεθη ' πύλας ει ἔχειν την πόλιν επτὰ, επειδὴ καὶ οἱ τῆς
ἐίρας τόνοι επτά εἰσι. και το μεν μυθῶδες τοιούτον ' πό-
πλασται ει διά τo ἄκρως ἡρμόσθαι τὰ τεθχι προςάλληλα. ἡ με αρμονία μουσικῆς ἔδιον. δμος οὐν γήμας τῆς Ἀφροδίτης και Ἀρεως παῖδα ' μονίαν εγέννησε Πολύδωρον ' ὁ δε Aάβδακον ' ὁ δἐ Aάs-.ουτος ἀφικόμενος ποτὲ εἰς Nλιν και τον του Πέλοπος υἱῖν
μύσιππον ἰδών, oς ἐν εξ ἄλλης αὐτῶ γυναικος και οὐκ ἐκ τῆς θυγατρῖς Οἰνομάου Ἱπποδαμειας, και δοῖς τούτου κατάκρας τῶ ἔρωτι, -πάσας εἰς Θήβας ἡνεγκε. και συνῆν αὐτῶ τῶ ερωτικὰ, πρῶτος εν ἀνθρώποις την ἀρρενοφθορίανευρών, καθώς δὴ και ὀ πιυς εν θεοῖς τον Γανυμήδ. -πάσαρ. ὁ δἐ Πέλοψ μαθὼν τούτο κατηράσατο Aα , μηδέποτεμεν παιδα τεκεῖν, εἰ δ' ἄρα καὶ συμβαλ, sn' αὐτού τολον ἀναιρεθrσεσθαι. διὰ ταύτα πολὐν ῆδη χρόνον ὀ Aάιους ἄπαις ών παραγένεται εἰς Πυθίαν καὶ παέδων αιτεῖ γονήν. καὶακούει τοιόνδε χρησμόν - δε Aαβδακl , παlδων, γίνος ολβιον αιτεῖς;
τέξεις μἐν φίλον υἱὸν, ἀτὰρ τόδε σοι μόρος ἔσται, παιαρ ἰού χεψεσσι λιπεῖν φάος ' λ γάρ ἔνευσεπιυς Κρονίδης, Πέλοπος στυγερώῖς ἀραῖσι πιθήσας, οὐ φίλον ἡρπασας υἱόw ὁ δ' ηυξατό σοι τάδε πάντα.ῶντινῶν θεσπισμάτων τῆ τῆς γυναικος 'Iυκάστης επιθυμω
179쪽
ωαικι Οἰδίποδα σπείρει. καὶ μετῶ - τεχθῆναι Λύαν, ἀνα- πεμπάσας τους χρησμοῖς και φόβον λαβων, διατορήσας τοῖς πόδας αυroὐ και χρυσολ κρίκους διαπερονησάμενος elπτει διά των οικείων βουκόλων εις τo δρος roν Κιθαιρωνα, ikυπὀ θηρίων εντα ἴθα ἀναιρεθησόμενον. ετυχε δε κατ εκεῖνο και οὐ καὶ τοῖς Πολύβου νομέας, βασιλέο/ς Κορίνθου, βόσκειν εκεῖ' οῖ καὶ το βρψος εὐρόντες καὶ ἀνελόμενοι φέρουσι προς την Πολύβου γυναῖκα Μερόπην. ην γὰρ ἀπαιδέα δυς- τυχούσα' καί πως πείθει τον ἄνδρα Πόλυβον αυ- τούτοτεκεῖν. ἀνδρωθεὶς ει ὁ παῖς καί τινι των εκεῖ συνελθων εἰρεριν, οἷα δu γένεται, ές Οὐκ εἴη Πολύβου παῖς, ὀνειδος εσχε παρ' αὐτοδ ῖθεν ἀναστὰς ἀφικνεῖται προς τον 'Ἀπόλλω πευσόμενος περὶ τούτου. καὶ , ῶς εσται φονεῖς τοὐ πατρος, μανθάνει, καὶ ώς τῆ τεκουσν συνέσοιτο, ταυτὶ μόνα ' τίνες δε εαν αὐτω οι γονεῖς, σαφως οὐ μανθάνει. επανιων Mἐκεῖθεν ὐπῆντησε Aαλ, ἀφικνουμένου καὶ αὐτω πρὸς 'Aπόλλω, ἐφ' iis περὶ τού ἐκτεθέντος παιδος γνωναι, εἰ τέθνηκε. καὶ ἡ Φοὐ Aαχυ θερώπων αὐτω κελeύει μικρῆν υποχωρησαι πω βασιλεῖ. Οἰδίπους δἐ ὐπερovis κρατούμενος καὶ τΟὐ- μηδόν
την, οὐκ εἰδως ώς πατροκτόνος γέγονεν, ενῖς μόνον των συνεπομένων Λαῖω διαφυγυντος, ἔς δἀὶ καὶ τον φονον ὐστερον διεσάφησεν, ως φησι Σοφοκλης εν Οἰδίποδι τυράννω. τότε οεν Οἰδίπους τοῖς τοὐ Λαχυ Ἀπους λαβων καὶ πάντα τἀαorOP, καταλαμβάνει την Κόρινθον, καὶ διδοῖς ταύtα πάντα Πολύβω τροςός ἐκεῖθεν αναχωρεῖ, τον περὶ τῆς πατροκτον lας καὶ της rsi μητρὶ συνελεύσεως χρησμὸν δεδιώς' ὐετο γὰρ πατέρας αυτοὐ τω οντι Πόλυβον καὶ την εκείνου γυναῖκα
εἶναι. καὶ ἀφικνεῖται προς Θήβας, αῖ δὴ καὶ ὐπὸ τῆς μιγγῖς εχειμάζοντο τότε, χρησμούς τε ραφωδούσης , καὶ ὁντινα βου-
180쪽
λοιτο των πολιTων ἀρπαζούσης και διαφθειρούσης, διῶ τυ μησυνιέναι σφῶς των υu' αυτης λεγομενων χρησμων. ἐπήγαγε δε ταύτην ὁ Ἀρης Θηβα&ις, αμυνόμενος αὐτοῖς διὰ τον τοδπαιδὸς δράκοντος φόνον, υν ὁ Κάδμος ἀνεῖλε και τους ὀδόντας αὐτος ἔσπειρεν, ἐξ ῶν ἀνεφάνησαν οι γαντες. ἐν δε τερας ἡ Σφὶγξ, πρόςωπον μἐν ἔχουσα παρθένου, στῆθος δε και
χεῖρας και πόδας και υνυχας λέοντος, οὐραίαν δε δράκοντος, πτερὰ, δε ορνιθος, δι ων ἴπτατο. ἔτυχε δε τουτο εἰπουσα και τοιξοῦτό τι τοῖς Θηβαχις τότε αἴνιγμα, ως ' Ἀσκληπιάδης ἀναγραφει Ἀστι δίπουν επὶ γης καὶ τετράπον, ου μω φωνή, και τρίπον' ἀλλάσσει δε φυὴν μόνον, οσσ' ἐπι γαῖανερπετὰ κινειται ἀνά π αιθέρα και καTῶ πόνον. ἀλλ' ὁπόταν πλεόνεσσιν ἐρειδόμενον ποσι βαένη, ἔνθα μένος γυίοισιν ἀφαυρότερον πέλει αὐτοῖ 'ουπερ αγνοουμένου εκήρυξε Κρέων ὀ αδελφὰς Ἀκάστης τῆς LGσιλίσσης, ως, Oςτις εὐροι τὰ αἴνιγμα, τούrω συνάφειν τὴν αδελφήν. Οἰδίπους δε, ως ἔφημεν, διάγων εκεῖ τότε, ἀκούσας τἀ κηρύγματα λύει τε τὀ αῖνιγμα τῆς Σφιγγος, και τῆν μητέρα οὐκ εἰδως εἰς γυναῖκα λαμβάνει. ἐλυσε λ ουτως, ως
ἴθι καὶ οὐκ ἐθέλουσα, κακόπτερε Μοῖσα θανόντων, φωνῆς ἡμετέρης, σὸν τέλος ἀμπλακέης. . ἄνθρωπον κατέλεξας, ἴς, ἡνίκα γαῖαν ἐφέρπει, o. πρῶτον ἔφυ τετράπους νήπιος εκ λαγόνων '
γηραλέος ει πέλων τρίτατον πόδα βάκτρον ἐρείδει, αὐχένα φορτίζων, γήραῖ καμπτόμενος. Ἀκούσασα δἐ τὴν λύσιν ἡ Σφὶγξ ἐαυτὴν αναιρεῖ παραχρῆμ ρέφασα τοὐ ἀέρος. Οἰδίπους δε συνών τῆ μητρὶ καὶ παidας ἰξ αυτῆς φύσας τέσσαρας, ἄρρενας μἐν Ἀτεοκλέα καὶ Πολν-