Strabonos Geographikon bibloi 17. Strabonis Rerum geographicarum libri 17. Accedunt huic editioni, ad Casaubonianam 3. expressae, notae integrae G. Xylandri, Is. Casauboni, F. Morellii, Jac. Palmerii, selectae vero ex scriptis P. Merulae, J. Meursii,

발행: 1707년

분량: 761페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

61쪽

qiros nomina in quulein non appellat, As esna ne hodie quilaena coim tuu ne sis uni. versis nomen sit tinp sit utra J sed vitae de gendae riuione eos describit , i interiis

eos sedibus vagati dicens , & splet, closequarum mulsores, laille vescentes, inopesque vocans. Alias 'tu ue Oceano ter

omnibus finitati ejus Oceanu in esse ad. unctum Trens 1 extrens autem fines miculo eam ciuiuiunt. Et in arenorum

fabricatione , in ora clypei Achillis rotundi Oceanus cito, inponitiar. Ad ean. lena solertiani pertinet . quod affluxus B& refluxus Oceani non ignoravit , T O. ano refluentis appellationem lsiniens,

I tri. quod enim non ter sed bis aestin maris quotidie acti si , in eo aut aberravit a vearo narratio, avi in scriptura mendum est certe aestum maris voluit significare poeta. Quin At id, quod Oceanum Io leniter fluentem appellat , apii xuna aestus marini ex ptiarit, leniter accedentem, &non Omnino impetuosura. . Posusonius

vi semit abesse posse Idriis. . E, HU .π π.ιia J Tettium est artua eritum, quo idem probat. De Hesiodo iisem aliquas iure fiaciat 1 Nam eius sent liae in descriptione Scuti int-

duin. Ideni alibi repertit esse vel α ι' vel Ioit,..: idque ex pol bii sentetitia. Nam Sara. ni fra hoe eodem libro sumnia derieritare laetan poetae explicat. Idran. ι o. Leniter Rumitenr. J ίκα iasii me, Ila Miam stati,su Meipis Illud. e. 412. atque AMem

62쪽

ροιο.

vehementiorem affuxum augescent:s reatis eo etiam innuisse Honstrum putat, quod scopulos me in oravit modo occultatos. innodo detectos , & quod fluvia nomine Oceanum assecit. quorum prius reclum est , posterius ruhil ha i tationis. Nam neque inclemento maris ac Lia ita accedit,

ut citi sui fluminis ea accessio sit similis: &re cessio adhue etiam nragis ei Sisinitis est Oatetis expositio quippiani halist probabi lius. Nam & toti Oceano vocabula prosun. de ac retro fluentis , aliive fluvii attrιbuit Homerus: & partem quandani oceani fluvium, fluminiuiue fluxum appellat, non de toto, sed parte Oceani linauens, his verbis: vis, vi Ociani primum est egressa fu/nta Αιpta maris vasa ιιι idas devenit mundas: significans non totum Oceanum , decursum fluminis in Oceano, qui dessu.xus pars est Oceani. Hune Crates aure. fus,na quandam paludem ac sinum esse, qui ab h3la rno tropico usque ad polum meraclionalem pertineat: hanc sane egres sus aliquis, adlaue possit esse in Oceano: ut autem e toto egressus aliquis adhue sit in toto, fieri nullo pacto potest. Homerus autem dicit, - ff. u eleve suo

iii d mare non est nisi oceanus. Nam si aliter interpreteris, hoc conscietur , ut Oceano egressu Oceanum dicatiir intrasse Sed hae prolixioris sunt disputationis. Caeterum teream, quae habitatur, essi in sulam, primo omnium sensu & e e rientia docemur. Ubicun8ue enim unis quam concessum fuit hominibus ad fi nes usilii e terrae progressi , mare inveni. ur, quod oceanum nominamus. M ubi sensu hoe deprehenitere non licuit, ratio idem demonstrat. Iratus enim Crim

tale, quod est apud Indos, &Occiduum, quod est iuxta Hispanos & Maurusios,

Nam quius seopulos istos in nudati , modo omistis eripi ait poeta . Posilonius de maris aetassu MMeessu iis interptri ianui Atque hoe Straboni prohatur. Altim loeus'. ubi Oceanas a poeta vocatur sv ius, ut aλ. e.

plana est. vide Eustathium ad finem GJ. a. Don. 3. Oeta δὲ ἡ . ....HM, ,hoc Ut probaret poetam Ceographiae praticipem suisse . dmuit hahenus . ita G, eo tetram describi quali magnani aluauam iii sulain . quae ab omni parte Ceeano si cit trasusa. Nunc docet , rem ita se halbete r N porum, otium ita sentit . tectὸ semite. Id primum motat i He

ta probabilia. Porro hare stille veterum .se terea uam ineos inrus senientiam, satis . tredo , vel pueri sciunt. Noli desuete tamen , qui E contrario amares si optiui laeum in suo sinu continera puta rant. Mijὰ Ptolemaeus . .. M Oeeani vehementerini probat L . . . a που 44. 3 sie legendum eum veri. th non . -υ. In iisdem legittar παιa M., pro πρas RA. & inor , - .πati δὲ H. pro .... δή. I . s. a λενοι διιπι--al ratio probabilis siti radi nulla necessaraa demonstrat. Cuin enim extrema terrarum undit rue sere nota sint , id est , aqua tinti terram nonam sit, praeter illitii exiguum intervallunt, cautat navigari hacteirus non potitit, vero Per uari

simule

63쪽

pars csim Meraclionalis, tum septentriona tos lateris. Relictuum . quod ideo naviga, tuni nondum est, quia nulli invicem M. Garremuit , chii e eoru ratus partibus pro

filii ea erire invecti navibus nissent, non est mulium e *1od intelligitiit si quis u.

tranaque inter se conserat intervalla eo miri locoriam , ad quae nobis pervenire licet. Aloire consentaneum non est pelagus Atlanticum esse bilitate , & cpa sit leo angustis Sitimatiir isthinis , qui Obstent ne circii initi navibus posIit: eon. fluere in sese, & esse eontinivini , multo est et bilius. Nain qui micum vigarestiistra aggressi funt, ii non iucunt, se, ne in alteram partem penetrarent , in pessitos BDise obiectu alic jus tetiae continentis,

sed navigabili haud secius inara se ob pe.

nuriam rerum&asuvilinem retro aversos. J ina mai Ceeano accidunt assuetus atque refluxus , iis Me sententia nostra inlius cono ruit. Ubique en ina nurulus nilitatio. nun , incrementi decrementique id cinest . avi non multum varians r quasi na . tu isto ab uno nrari, unaque causa γ secto. Neque fidem meretur Hippar. chiri, eo hane impugnans senteni lam, cuia neque ubique eadena Oceano acci. nt, neque ut laoe detur Inde esciatiit Atlanticum nrare in se refluere atque in

orbem redire: prisis testimonio Seleuci Babylonii confinnat. Nos vero majo- Crem partem 'iustionis de Oceano &ar su ad politioni unca que Athenodoriani repeirnus. qua de his abundE disputave mini. In praesentia id imodo dicimus, sententiam nostram melius congruere & ad acciderutum smilitudinem tuendana &quod coelestia melliis contineri possintextia lationibus marinis, si humor copiosior

simile est tali sita id quod nondum est explora. ri: ira , cingi & iplum octa . philosephus ut hoe

A. sie libro vii. de niari Gerananim loquens. ait

noties legis apud strabonem , oceanum intellige rne enim limur silet post Eratosthenenat quem &Ci rem sequitiit in somnis i liret Mela . N pleraque omnes Atlanticum mare , non Oceanum , sed rius

gata lectio ne Gracta quidem sis. Idris.

. T. t e. π or Aliud argumentum , ad astruendam os es .a ἔν- ω, .. M. Si vana essenere atra , ellani aestiri ratio esset dixeria ae v ia. ω- qiii eadem est ubilae: itaque idem est quoque ma

qui abunde satis firmit at mentis evicerunt id itae te. Posidonium de Oceano ac ratἡ ωipsisse citam ex libro sequenti discimus. Idmn.

lo . inquit, super lane Uutibias iusputare 1 tantum dieam , euod & .u ...cii, , de qua dictum M o. id suadet: & hoe amplius . . . --- - έχεια. Nam ciam alantur sdera n aris Atialitici exhalationi as , probabilior est eorum sententia , qui ni illis

Isthmis ejus tenoteam fianti putant e quia ite plus

erit aquae. & plu exhalationum ex asuis ommur ad altivia sidera. Memineris lector , Stra Deira ex suae αἱρήσι,4 principias disi tale. sistius evini fuit , non Arademicus Strabo. Stouorum auteni dosn aera , tetanum a M. aestio. N ahis sexcenus , Ali corpora B a cis .

64쪽

in vocem hane ex

EO GRAPHI

A circumfunditur. Dii vero sciat extre. rna & in ossiem terrae circumdata no uit Homerus atque perspiciae indicat, ita mare quoque internum. Id , si x acolumnis sumas initium , intinent Afri ca, AEgyptus & Phoenκer deinde ima , quae Cypriam citrumdat , tum Solymi , cycli, Cares 1 postea litus quod est inter Myealen & Troadem . insulaeque ante id sitae , licuum omnium mentionem se eiti sciat & eotiam, quae sant circa Ρt pontidem & Euxinum , usque ad o)l ela lena, & qua Jalon ex sitionem se .cit. Cinnaeticiam etiam Bosporiani no .vit, ac Cimmerios ipsos, non nomen nata A eorum , qui iplius aetate aut paulon antῆ a Bosporo inciassiones in omnes ad Ioniam usive regiones fecerunt. Incli nationem quoque regionis quam incoalebant Ciminetii, per ambages fgnificat, caliginosam scilicet etam ita scribit Hos in nutilaeque tegunt e neque θωτ.didus unquam

IIIustrat radias irim lumine Tisan,

Isinini 'lioque notat . mentionem ficiens Mysoriani , quae est gens Thraei. ca Istriam accolens. oram quoque -- itiniam , quae subsequitur , Thraciam

coelestia , aquariam edilialationiluis. Nihil imul causae erat Oir XIlaiulet, vit em litus , de huius lo- ei obsit iratate quoeteriat i minils etiam causae enit, viri diceret ex pleris*κ disputatiliabus stralacinis posse intelligi ei, ni fuisse peripateticum i quo nihil potuit diei , docto viro alienum magis a vethme.

Ae miror equulem cum non semel profiteatur Sta bo se auspieiis Zenotiis militare, tamen id Xulania dis persu tete eurri nequivisse. Iam uod ius pilis rationes attinet: Gemplo stea. miae est pre maiimus. Sumit stra 3 quasi cet tum 1 Ali ii leta aquarum exhalationibus t & emia nimiriam intam iis aptus Mouos , majus familiae utius hie alumnus. Vide Gemonem . Laetuum , Porphvraiam . alios. Qiu petipatu, Auinanitis philolisphuni. itane opinionem irriae item .

Misis. Meminit de alibi. Idem.

I. com/ .A .a .. χαταὶ Lege mira vera. -πιιδά. Transit ad novum arguitienciam, quta demon. strat petitiam Homeri remini Cmri raphiearuua ιMate, inquit, interanam, noti inintra quam extra num, no it poeta. quod ex eo iurelli te est, quialgentes , quibus id mare praetericiat , plerasque Onanes

meti aetatem, intra alictoritate Lia ographorum consitinat Strabo. Idon. aa ἀ- αῖ- , . ----α ... t Sac loquitiat, eum lase tum libro tertio, quia de tempore. quo vixerit Homerari , non constat inter auctores. II Nam tu fu,s mulisa iaciam . Herodotus 1 1e ipso lassistitae vatiat: qui quum lib. ai. e. 3. sci ibat vixisse Homenvra & Helimsum antiu ante aetatena suam tin etitis , non amplius r tamen in l)bto vir Homeri vita se scriptum reliquu. Ao' a. o. a c

65쪽

nimirium adpeneum usque num rat, Paem Anas norminans & Athon, & Axium &ante haec fias insulas. Sequitur oraciaeciae maritima usque ad Thesprivos ,

quam Nnior lana mirati e Irat. Erate.

ma ethim Italia cognita habet Tenis. satra nominan & siculos. Ite 3M HL spaniae snti & eotiina felicitatena, ut

recens docuimus. Q9hil mirem curae. thura intervalla apparent in medio , id venia clignum est : esim is etiam. . qui de. sentaniam sbi terram ex professo G init, multa minuta pretermittat. Igno. scaenidum qu te est quod iis quae hustorice & ad docendum accommodate narrat, fibulosa limiam attexit. neque citipandum hoc. Non enim verum est nouod Eratos henes dicti . nullum poetam cocendo omnes delectando gratia ira captare. Contrarium enim prudentissimico D, qtu de poetica aliquia locuti sint, pronunciaverunt , quippe eam esse pra- matri quandam philosophiam. Sed alio loco plura contra Emosthenem Sissere

mus, ubi & riat sita de pesta nobis sermoetit. Nunc hae didi ille sitis at, ut doce. remus Homeriam Geographiae esse prin. cipem. Illustres sint etiani qui eum secuti sunt. viri magni nominis & philoso. phiae senti diates oriun diud post Ho.

Ineriam pri imos Eratosthenes a t Risse Anaximandriam I Thaletis iustipitium , at pie civem , & Hecataeuiri Milesium: cquorum ille pri inus Geographicam etsi clerit tabulani. hie scriptum reliquerit . cujus ipsum esse auctorem ex exteris ejus scriptis probetur. Iam ut multi diaeriint,

66쪽

STRABONIS GEO GRAPHI

A ad has res multiplici opus esset reriam e gnhione. Pra clare etiam Hipparchiis in iis , qtar adversias Eratosthenem scripsit, docet, csina Geographica historia omnem tam fluenuunt . quam ditaplinis decii tum de at, eam ranio abs re Observatione re turn eoelestum , & defectu una solis ae taetra parati nullo OHO posse. Verbi gi via, Alexandrea, quae in AEgv-pto et ad Septentrione ine an ad Alistriam, imagis Babulone inclinet. N ad 'irantum

spactum deprehcius non potest sne

consuleratione rationis clinaeuum. Siariis

siter , qua versiis Geretem aut Oeeidenatem magis nain sve snt sua, exacte sciris ire eonaparationibus Solis & lainae B eclipticis nequit. Auaue ibidem in hane dissetit sententiam : QuJcunque' locorum proprietates aggrediuntur explica.re , proprie eo aeconi odist expositio non coelestum reriani , Geometricariam delinationum, magnitius num. & inter vallo tum ac inclinationitin, calorum , sei. goruin denique constitutionis ac natii rae adris r quaiado & domum ae liscaturiis grectitur: id erat. Centastiam absciae retrem euam

Tes observationibus Ptolemaei sicile ita liuellinu.

t. ia eat .HιJ Post allatas Hipparchi ratione . nune alias incipit Petre. Selisus liuius petitiai est rcilira igitur Hipparchus hoe ait, s quod viaeliret i m

67쪽

dens architectus : nedum totum terra,rum Olbetra animo concipiens vir. nam multo magis huie ea convenium. Nam

in exiguis spatiis non magnam parit ἄ- versitatem versu septentrioneira aut Me. ridiem inclinatio. In universo terrae habitabilit circulo , versus septentrionem sunt usque ad extrema s thiae vel Cel. i ae : versiis meruliena inclinant usque ad ultimos A thiopas: in f, perinultuna est discriminis : itemque plurimum inletestapuit Iruthsne habitetur, an aptus Hispa. nos: quo riura alteros maximE Orientales, maximἡ cel lentales alteros , 3 ac quod rara modo hos illorum antipodas esse scimus. Q hujus sunt genetis omnia, Besim solis astroruti que reliquorum con . versionem. nee non motum versus Gn-trii in principii loco habeant suspicere nos ad coelum iubent, & ad ea quae in

coelo unicuique nostrii in apparent di in quibus sane n agna ad inodum pro diveris state habitationum conspiciuntur distra rnina. Qu is ergo di flere litias locorium recth & s. Teienter docere atque expli. care possit, horiana omnium ne parumper quidem habita ratione etenini si insit. tutum hoc, utpote civilius, non seri ho

μαλλιν. sapius tam eii lem se .et. v. . I n. 3. Ac qiici satirinouo nos illoriam antipodas .l Iiae verba quin au comparationem Iacioram atque Halpanorum

Ceorsiam vergat: τ. κατω autem in corpore tot indo

ni his alitui sit quam te ut in sequitur ex cinni patre habitari tetram posset quippe erum erit deus, qui ubieunque tetrarum sita siurint, deorsim eos vergere, ouae est terunt gravium natiata: Deorsum autem , est om .. mare non dubito, quin amtipodas e me posse, ficile esset admissurus si talis: quamquatri essent nec ne , nusquam ali eo assumistur. I n. s. καὶ τώ πελ τι ά: . ια, λωθ. 7. δὐ aia. J hoe est . quant Iim Is rapere potes . qui in Reip. administratione versatur. πα- aa in eleganti metaphora . antismo cons qui di percipere eued . oceatis: similiaris D. Pau-

P. S. M T. ἄ-

68쪽

τοῦ α ρέχοιτο. φύ γ' fini. e tu elis ν κατα- Α ad has res miltiplici opus esse rerum cognitione. Ρααlare etiam Hipparchus in iis , quae adve in Eratosthenena scripsit,

docet, cum Geographica historia omnem, tam allire una , quθna insciplinis cedi tum deceat, eam ranien ab*ue obsὸrva. tione reriura coelestium & defectuum Solis ae Lunae parari nullo im o posse.

Vesti mula, Alexandrea, quae in sigv-

pto eI ad Septentriones he an ad Austrum magis Babrione inclinet, &ad 'irantum spactum leprehemii non potest sine

e nis deratione rationis climitia in . Simisiter , quae versus Oridi tena aut occiden tem magis iniri sis snt lita. exacte scirisne comparationilnas Solis & Lunae

B Glis scis nequit. Atque ibidem in hane iusti it sententiam . icunque' loco

rum proprietates aggrediuntur explica re , proprie eis acco nam dant exposito nena coelestium retiam . Geometricatum delinationum, magnitudinum. & inter valloriam ac inclinationum, calorum, fit porum , demique constitutionis ac natu rae aeris i quandia & domum ae scaturus ortiliniri Id erat. Ceographiam absque remani quam.

pluminariam o vitiosae parari nou post e. Hipparcni tri- in una rationibus utitia tr i mi de suas ipse proreta. Iurim.

ad hune lorem . oua doces Pt leniriri lib. r. . v. p. semando , di se l. Ait autem dili miti Obstiva

traulque mox proponit exemplum : Nam quod de latitudine regionurn d)gnosἡenda per Obscrevationem elimatum adbitur , petitiam ad prius membrum rq iuod de longitudine, ad posteraus lariis.

diei seu tinctis licita. Quianis i iiiit in locis n)aior rati vel diei vel necti, suelit tune peracta . u locialitelliguntur esse orietui propiores. Exempla pete εrliitio lib. seeundo . eap. tra. & Ptolemaci . Istem

g. α-ri. . ι J Post allatas Hipparetu rationet. mane alias incipit asserte. nsus lauius peti di est rcum igitiat Hipparchvs hoe ait, s quini viaelicet om

divit tum omnes ita seiatiunt , ut iis triani rapa aram mox. Leget Dim autena . απανσιι δε λι: quam levem mendana iacin animia vertens interpres peceat naviter. Exivina at eniim etiam , quae sequuntur . ex, ippatetici afferti r quod non puto. Lem. s. απι γ/- πιν ι σχή - Τ ita edidimus. quia Iane di si1bctionen, secutus est anterpres. Legendum

σήμανα, desidet, iuut i sonasse nou niale. Sensus est, eos, qui locorum δή-- destillaeie, sive χαιά - νι ς. 7, instituunt, euga saltem se uel τα - - α - τι avia. attingere , dum sciam, sigmain , magus ritisinem . distantiam ab aliis locis , ac pararum intra se ratais declarant. Paullo post ait, scripsere δι-

μδε- & Π . . . nec adhibuere . quae erant avi σωσ- ias . και σοῦ μαλ iis, addenda, reliquis. H. sis ἱκώων . Aliter Ptolemaira sentite videriit .

Duiliaco by Cooste

69쪽

L. I B E R.

dens a te huectus : nedum totum terra re in Orbem animo concipiens vir. nam nulto magps hiate ea conveniunt. Nan

in exiguis spacus non magnam parit di

versitatem versus Septentrionem aut Me.

ridiem inclinatio. In universo terrae ha bitabili, cireulo , ve siri septentrionem sunt ustae ad extrema scythiae vel Celati eae r vesius meruistin inclinant iis re ad ultimos Atthiopas: in hoe perinultum est filatiminis: hemque plurimum interest apud Indosne habitetur, an apud Hispa.

nos: quonam alteros maxinah Orientales, maxime Occidentales alteros. 3 ac laoctinanuvio hos illorum antipodas esse scinuis. Qμα huius sunt generis omnia, Bctim solis astrorumque teli piorum con versonem , nee non motum versis centrum prancipii loco habeant, suspicere nos ad coelum iubent & ad ea quae in coelo unicuique nostri ini apparent e in uitiis sinὸ magna adnuia iam pro diver itate habitationum conspiriuntur ili siti mina. Quis ergo differentias locoriam recth & sufficienter docere atque expli. te possit, horiani omnium ne parii per quidem habita ratione λ etenim si insti tutiam hoc, utpote civilius, non seri ho

rum omnium exactam in&gationem , certe tantan convenit adhibere . quantam civilia homo potest cons 1i. porro qui animum suum iam eo ut te cotulit, is nequaquam ab universae terrae desesptione se abstinebit. Riclicua luna enim videtur , qui ausus si coele .sia attingere, linire in docendo uti, eum

nis a se invicem situ dissiti Iudi Hai panicatae: nee propne Antipodes vocari possunt, qui si ait in eadem D: -

recte philosophantium opinio: qiia1ra ranieli evertere conatias est Epicurus. N mum semitus Lucretius. lib. I. v. I xl. ς ρεσ5- autem εἰη δ M a . . nisi an medium solet Lucietius optimu Latinitatis auctor cete. taceisto: de N. D. Oram purus munὰi undique medium lociιm cap pins nissetis aqualum. p. a Lucrrilo, nisus. Porro hoe reserendum censeo ad id , quod dixerat ni 15 de antipol aliut. Hae namque unica ratio est, ua evineat est. Antipolus. Cum enim o ivine gla emrsuri vergat: v. tariis autem in ecirpore tor Lindonihil aliud sit ouani renuum: sequitur ex cinniparae habitari terram pollet quippe venam erit Aelix. qui ubicunque terrarum siti suerint, deorsum eos vergete, oua est rerum gravium natiira: Deorsum autem . est m. --. Quare iisti dubito, quin aliistipotis esse posse, Leile esset admissurus si labor

70쪽

χι Λ. quaiatio ut 'utia malus es , ab eo, quod imiaraus est. potest απιαμι-ὼαι. quoil de caelis N tota diei non potest. viri Ptolem. lib. I. cap. Quod trais . in sit mitium mundi. I M.

a. .s.siasti l qualis si terrae figura. An πλα ια , an ero. a. sinualis . au τι acti.ι δ ι, qualia denique silura. Qua de te Aristotelem ι De elo lib. it. e. et Di. & Ptolemi lio I. rap. zm 6αιι ι,g, ι . υῆ. quae semimia, auctorem habitu primum Parmeniisdem. Non. 3. μίς επω tia μή,η τοῦ συμπανα.ι l l 'truni sit --eM Maa,M , vi H t an eatra axem quidem, sed aequaliter tanten ab utrocliu polo disti iri: an in axe sita ad alte luna ivlum niaxis accessita: an denique taeque in axe sit. nee ah utroque polorum aqualiter dis alis. De quibus lege Aristotel diri dicto loco : di I tole a Meuna lib. i. cap. Quod Τerra sit μισου τοῦ atiari st& Plinium lib. t t. rap. xxi I. Atque hoc quoque in-vetuunt esse Parmenictis legimus um.

Α nihil curare , tota terra eu Ius pari ea est quam hornines incolunt , quanta qualis ue si , qudve loco unive si sita 1 uἡ pie unica tantsina sui mite , nobis obtigit. an pluminis locis ea inhabitetur " ea snt : Harsumque, id ouod homines non incolunt, cuale ac quantiam si ,& quamobrem 4esertiam. Proinde apparet, geographicum hoc genus cum sudii. lnium reriam tractatione & Geometrica exercitatione compostrem esse , tere

stria coelestibus ita a jungens atque si

vi nissima inter se essent , neque tanto iussarent intervallo, A tora quantum ιmis ἀδει G mpus Agedum sute tot rerum cognitioni hi. B storiani tertiarem aliciamus, ut animalium , plantariam & aliorum, quae terramative, sive iit ilia , sive inutilia nas ian. tur 1 ita enim evidenti iri sole puto dixi Magno autem uiui fore hane his oriana quicunque eam sbi paraverat , id iam ex antiquitatis memoria triuet , tum ratione constat. Etenim poetae prudentissimos laetoum pronunciant eos. qui multis peregrinationilnas usi sunt & vatia loca pervagatit pro magno quippe ducunt

Et Nestor gloriatur de eo , quialeum Lapithis consueverit, veneritque ad eosti inpia . teliare protia, postem irrus Itemque Menelain,

di addit naturam regionis:

ubi distitie. ipse. J cauate si hos sequi ut auctores .

SEARCH

MENU NAVIGATION