Carmina, accedit Homeri et Hesiodi Certamen recensuit Aloisius Rzach

231쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ

το προτον, τέρπει δε βροτους ἐπ' ἀπείρονα γαῖαν, τημος Ζευς υοι τρίτω ηματι μηδ' ἀπολήγοι, μήτ' ἄρ' υπερβάλλων βοος ὁπλὴν μήτ' ἀπολείπων Ουτω κ' ὀψαρύτης πρωιηρύτη ἰσοφαρίζοι. 490 ἐν θυμο δ' ευ πάντα φυλάσσεο ' μηδέ σε λήθοιμητ ἔαρ γιγνόμενον πολῶν μηθ' ωριος ομβρος. πὰρ δ' ἴθι χάλκειον θοκον και ἐπαλέα λέσχην

232쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ

ωρη χειμερίη, ὁποτε κρυος ἀνερα ἔργων ἰσχάνει, ἔνθα κ' ἄοκνος ἀνὴρ μέγα οἶκον δφελλοι, 496 μή σε κακου χειμονος ἀμηχανίη καταμάρφησυν πενίη, λεπτη δὲ παχυν πόδα χειρὶ πιεζης.

πολλὰ δ' ἀεργος ἀνήρ, κενεὴν ἐπὶ ἐλπίδα μίμνων,

χρτων βιοτοιο, κακὰ προσελεξατο θυμω.

ἐλπὶς δ' Ουκ ἀγαθὴ κεχρημενον ἄνδρα κομίζει, 600ῆμενον ἐν λέσχη, τω μὴ βίος ἄρκιος ε'.

494 ε 485 ωρη χειμερίη ' cf. P 549 sq. . . χειμῶνος δυσθαλπεος, ῖς ράτε ἔργων l ἀνθρωπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονι 500 cf. ρ 347 αἰδῶς δ' οὐκ ἀγαθὴ κεχρημένω ἀνδρὶ παρεῖναι 494 Vergil. Georg. I 25s frigidus agricolaum si quando continet iniser 499 cf. Callim. Uymn. Dian. 80 τάδε προσελέξαο τημος' 494 sq. Eust. Hom. 1117, 56 ἔτι δε ὁ σφοδρδς χειμῶν ἀποπαυει ἔργων ἀνθρώπους, δηλοῖ καὶ Ἀσίοδος 498-501 Stob. III c. 30 s. 10 II 665 14 Η.) 'ΙΙσιόδου Ἐργωw πολλὰ - εἴU 498 si Georg. Pacbym. Decl. VIIIp. 137 B. ὁ γὰρ 'ἀργις' ἔλεγε - καὶ του ρήματος μέμνημαι - πολλὰ κακὰ προσελέξατο θυμῶ 494 χειμερίηJ pusilla trium litterarum vestigia o toto versu supersunt in Α οπότε - 501 εἴηJ om. El. gen. cod. B ἀνεραJ El. magni cod. V Vossianus , commendavit Hermann Op. VI 239; ηνερας Ω- Εt. gen. ἔργωνJ CIP El. gen. Eustathius, ἔργων In , ἔργων m. post. D, ἔργων ω eX om ) superscr. γρ. εἶργον F, ἔργων ε ex ει rest. In . post.) O, εἶργον GHENQ, ἐέργον es, ἐέργον L, Ηργον ex ἐέργων na. post. factum K; ειργων Me sius ad Lycophr. 543, ἀνέρ' ἀεργιν Io. Dan. Lennep ad collust. ΠΙ 9 p. 203ed. Schaeseri) 495 ἰσχάνειJ ἰσχάνη ex ει in M ἰσχάνη Spolan), ισχει Εt. gen. cod. Α hic unicua) Εt. mag. cod. V ἔνθα κ' ἔνθ' EL gen. cod. Α hic unicus) Εt. mag. cod. V δτέλλοι J Branch ea. 331, ὀφέλλει Ω Φ, superscripto η ni M) ὀφέλλη Spolin ed. 50 495 post hunc versum plene interpunxit Peppmuller Ph11. XLI 6 496 s. in textu in om. in imo

233쪽

ουκ αἰει θέρος εσσεῖται, ποιεῖσθε καλιάς.Mηνα δε Ληναιῖνα, κάκ' ηματα, βουδύρα πάντα, τοῖτον ἀλευασθαι, καὶ πηγάδας, αῖ τ ἐπὶ γαIαν 505 πνευσαντος Βορεαο δυσηλεγέες τελέθουσιν,ὁς τε διὰ Θρ5κης ἱπποτρύφου ευρει πύντωἐμπνευσας ωρινε ' μέμυκε δὲ γαῖα και υλη'

506 cf. μ 159 φθόγγον ὰλευασθαι ' 507 α 197 εὐρέι πόντω' 508 s 398 γαῖα καὶ ὐλη 504 sqq. Fragui. Orph. 16, 1-7 Ab. πολλαὶ δ' οὐρανόθεν καὶ ἐπαρτε ες ἐκ νεφελάων l τημος ἐπόρνυνται φηγοῖς καὶ δένδρεσιν ἄλλοις l osρεσέ τε σκοπέλοις τε καὶ Hνθρώποις ἐριθώμοις l πηγυλίδες καὶ ἔσονται θμειδέες αῖδε γὰρ ὁντως l τρύουσιν καὶ θηρας ἐν Ουρεσιν, ουδε τις ἀνδρῶν l προβλώσκειν μεγάρων δυναται κατὰ γυῖα δαμασθεὶς l ψύχει λευγαλέω, πάχνη δ' υπο γαῖα μέμυκε 507 sq. cf. Ver ii. Georg. I 334 niιnc ne lora ingenti verito, niιncta α piungunt fausti 0 508 TZeta. Ηοin. 468 μυκε δε γαῖα πελώρη

ἐν οἱς βόες ὰποδέρονται. ῆ κατὰ ἐνέργειαν παροξυτόνως τὰ τους βους ἐκδέροντα διὰ του μέρους τῶν βοῶν δηλαδη πάντα ζῶα ἐδηλωσεν Schol. Ηoin. Τownt. P 550 VI 233, 28 M.) καὶ Ἐσίοδος βουδόρα πάντα' φησίν 505 Εt.

Titini. v. πηγάδας ' κρυώδεις ημέρας' τουτον - γαῖαν' 506-508 El. gen. V. νηριτος ' Ῥσίοδος cs. ad 511) . . συμμέμυκε ὰντὶ του συμπέπωκε διὰ την πυκνότητα του κρυους ' λέγει γὰρ του βορέου πνεύσαντος μέμυκε - ῆλη

234쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ HM M 219 πολλὰς δε δρυς ἡψικύμους ἐλάτας τε παχείας οὐρεος ἐν βήσσηὶς πιλνα χθονι πουλυβοτείρ9 510 ἐμπίπτων, καὶ πῆσα βοα τοτε νήριτος υλη.

των καὶ λάχνη δερμα κατάσκιον ' αλλά νυ και των ψυχρος εων διάησι δασυστερνων περ ἐόντων. καί τε διὰ ρινοs βοος ἔρχεται, ουδέ μιν ἴσχει ' 515 καί τε δι' αιγα βησι τανύτριχα ' πώεα δ' ου τι, ουνεκ ἐπηεταναὶ τρίχες αυτον, ου διάησι

234, 32 Ἐσίοδος δέ φησιν αυτους δρχειο μήδεα ἐν Θεογονία. ἐτέρωθι δὲ

235쪽

ῖς ἀνεμου Βορέω ' τροχαλδν δὲ γεροντα τίθησιν. καὶ διὰ παρθενικῆς ἁπαλόχροος ου διάησιν, η τε δόμων εντοσθε φίλ/ὶ παρὰ μητερι μίμνει

ου πω εργα ἰδυῖα πολυχρυσου Ἀφροδίτης 'ευ τε λοεσσαμένη τέρενα χρέα καὶ λίπ' ἐλαίω 520χρισαμένη μυχίη καταλεξεται ενδοθε οἴκου ηματι χειμερίω, ὁτ ἀνύστεος δν πέδα τένδει 518 Ο 383 ῖς ἀνέμου ' 520 o 127 φίλη παρὰ μητρί 622 K 677

τῶ χειμῶνι τὰς πλεκτάνας αὐτOs κατεσθίει ' τουτ' ἔστιν ηματι - τέμνει

236쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ

ἔν τ' ἀπυρω οἴκω και ηθεσι λευγαλέοισιν. 525

ουδέ οἱ ηελιος δείκνυ νομον ὁρμηθηναι' ἀλλ' ἐπι κυανεων ἀνδρον δημύν τε πόλιν τε στρωφῆται, βράδιον δὲ Πανελληνεσσι φαείνει.

627 ζ 3 ἐς Φαιήκων ἀνδρῶν δημόν τε πόλιν τε γλαφυρησιν ἐνιζόμενοι θαλάμησι l πτήξαντες δαίνυνται ἐους πόδας, ημε σάρκας l ἀλλοτρίας Oppian. Om. III 176 s db τοῖά νύ που βένθεσσιν ἐν εὐρυπόροιο θαλάσσης l πουλύποδες σκολιοὶ παρὰ κώμασι μητίσαντο, l χείματος οῖ

μεσάτου κρυερὴν τρεέοντες ἐνιπὴν l κεέθονται πλαταμοσιν ἐὰς πλοκαμῖδας ἔδοντες cf. Pherecrati A r. Fr. 13, 4 0149 K. .. ῶσπερεὶ τους πουλύποδας Φενέκτωρ περιτρῶγειν αὐτῶν τους δακτύλους Diphil. Emp. Fr. 34 H 551 K. A. πουλύπους l ἔχων ἁπάσας ὁλομελεῖς τὰς πλεκτάνας. t B. οὐ περιβεβρωκῶς αυτόν ἐστι, φίλτατε Schol. Oppian. Hal. Π 244 p. 311, 45 Buss. οτι τὰς ἰδιας σάρκας ὁ πολύπους ἐσθίει τω χειμῶνι Ουτως, ιστορεῖ καὶ ὁ οσίοδος oτ' - τένδει' τουτέστιν ἐσθίει cf. Anecd. Par. IV 132, 8 ci.) Schol. Rav. Aristoph. Pae. 1009 H142 R.) τένδειν γὰρ τι ἐσθίειw οτ' - τένδει' Suid. 0b 176 B. EL ma . Gitii. ecd. OX. ΙΙ 437, 22 Cr. , ubi cori'. τένδει pro τένθει v. ἐλεδώνη

Hesych. τένδει' ἐσθίει δε λιχνεύει ΕusL Hom. 773, 40 απι δὲ του ἔδειντο τένδειν' παρ' Ἀσιόδφ . . Schol. Ven. Aristoph. Pac. 1009 p. 201b 19 D) καὶ παρ' 'Hσιόδω τινὲς ὁρθῶς δοκosσι γράφειν 'oτ' - τένθει' διὰ του θ'; cf. Staid. v. τένθαις Ub 1072 B. τένθειν γὰρ τι ἐσθίειw oτ' - τένθει διὰ του θ γραπτέον 52 4 si Plutaresa. Mor. p. 965 f VI 29, 20 B. ὁ δὲ πολύπους αυτον ἐσθίων κάθηται χειμῶνος ἔν τ' - λευγαλέοισιν 525 Schol. Hom. Tomni. Φ 281 VI 352, 10 M. λευγαλέω ' χαλεπω, ovδιυγρω, ῶς Ἀσίοδος b26 Herodian. περὶ παθῶν II 210, 2 L. EL gen. et mag. v. δείκνW ουτως ἀναγνώσεις οὐ γὰρ - νομόν' ἀπι του δείκνυσιν ἀποκοπ ὁσοι δὲ ἀνέγνωσαν δεικνύει' βουλόμενοι ἐκ του δεικνύω παραλαμβάνειν κατα συστολήν, ῆμαρτον ' ἀσύστατον γάρ ' ουτως Ἐρωδιανός 527 cf. Hesych. κυανέων Μαύρων, Αἰριόπων 528 Phrynich. Eclog. p. 101 L. V. βράδιον καὶ τοsτο Ἐσίοδος μὲν λέγει βράδιον - φαείνει' EL Titim. v. βραδέτεροW οω βράδιον λέγουσιν oτι μὴ Ἀσίοδος μόνος εἴρηκε βράδιον' συνεσταλμένως βράδιον - φαείνει' Thomas Mag. βραδύτερον p. 64, 7 R. Eustathius; τένθει, simod quidam scrIpserunt teste schol. Ven. Aristoph. Suid. v. τένθαις requirit Proclus p. 316, 7 G. ἔδει οὐν εἰπεῖν τένθει διὰ

παρ' Ἐλλησι Anecd. ecl. Baesam. φαείνειJ ex toto versu superest in Α, ex φανείη ut videtur, In corr. I

237쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ καὶ τύτε δὴ κεραοι και νήκεροι υληκοιται

λυγρ ον μυλιύωντες ἀνὰ δρία βησσήεντα 530

φευγουσιν ' και πῆσιν ἐνι φρεσὶ τουτο μέμηλεν, ὼς σκεπα μαιομενοι πυκινους κευθμ2νας ἔχωσι

και γλάφυ πετρῆεν' τότε δ 4 τρίποδι βροτοι ἰσοι,

531 T 213 τό μοι os τι μετὰ φρεσὶ ταυτα μέμηλεν ' 532 κ 283 πυκινους κευθμῶνας ἔχοντες 529 sqq. Vermi. fieorg. 1 330 fugere ideme et amortalia corda i per gen-tra humiliis strervit pavor 530 Maxim. 47 ἀνὰ δρυμὰ βησσήεντα ' 532 cf. Arat. 1126 σκέπαος χατέοντι ἐοικώς 533 sqq. cf. Aeschn. Αgam. 79 τό θ' υπέργηρων φυλλάδος δεδη l κατακαρφομένης τρίποδας μεν ὁδους l στείχει Nonn. I iou. VII 42 sq. γῆρας βραδυν ἄνδρα τιθησι, κάτω νευοντι καρήνω lκυφος ὼτε τρομερῆσι περισσοπόδεσσι πορείαις l γηροκόμω βαρυγουνος ἐρείδεται hθάδι βάκτρω Maxilium. Eleg. I 217 sq. nec caelum vectare licet, Sed prona senectus i terririn, Ῥιa enita est et reditura, videt i fugiω trapes, pr

καὶ Ησίοδος ἐν Ἱ*έραις βράδιον - φαείνει' Euat. Epist. 9 Opusc. p. 320, 54 sq. T.) κἀντευθεν ημῖν η περὶ σου φήμη ἀνίσχει βράδιον ' ῖ o παρ' Ησιόδω τοῖς Πανέλλησιν ῆλιος

238쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ

oυ τ ἐπὶ νωτα ἔπε, κάρη δ' εἰς ουδας ὁραται,

τω ἴκελοι φοιτοσιν, ἀλευύμενοι νίφα λευκην. 535 καὶ τότε εσσασθαι ερυμα χρούς, σε κελευω, χλαῖνάν τε μαλακὴν καὶ τερμιύεντα χιτῖνα ' στήμονι δ' ἐν παύρω πολλὴν κρόκα μηρύσασθαι

535 Λ 467 τω ἰκέλη ' 536 d 137 ἔρυμα χροός' cf. ad 316 537 τ 242 καὶ τερμιόεντα χιτῖνα Ησιόδω γλάφυ πετρηεν ταὐτbν δηλουσι Moschop. schol. in Batrachom. 165 p. 273, 10 L. καὶ κατὰ ἀποκοπὴν Αωρικὴν του τ γίνεται κέρα, ῶς καὶ τι καὶ γλάφυ πετρηεν' coreexi, κέρα τυπέση cod.) κατὰ τον Ησίοδον, ἀντὶ του γλαφυρον και κοῖλον καὶ βαθυ El. Τium. v. τρίπους καὶ ο γέρωW Ησίοδος τότε - ἶσοι 535 G1oerob. I 141, 12 Η. το γὰρ νιφάδα γίνεται κατὰ πά ς, ῆγουν κατὰ ἀποκοπὴν νίφα ' Aς παρὰ τω ποιητὴJ ἀλευάμενοι νίφα λευκήν' idem I 380, 9 Η. . .. ὁθεν το νιφάδα γινόμενον κατὰ συγκοπὴν νίφα ἀνεβίβασε τιντόνον, oIoν ἀλευόμενοι νίφα λευκήν' IOB,nn. MeX. τονικ. παραγγ. 12, 16 D. Merodian. περὶ παθῖν V 216. 23 L.) Ουδεμία εἰς α ληγουσα αἰτιατικὴ δξυνεται ἔνθεν η νιφάδα ἀποκοπεῖσα ἀνεβιβάσθη ἀλευόμενοι νίφα ἀνευώμενον νιφάδα cod.) λευκήν' Sophron. Exce t. ex Chiurae. II 402, 11 H. . . τι νίφα λευκήν Αnecd. Ox. I 174, 21 Cr. Herodian. V 298, 7 L.) πολλάκις δὲ ἐπὶ ταυτης της διφθόγγου Lm ἐνδεῖ τb σ ἀλευάμενοι νίφα λευκήν' El. mag. v. νέφα 606, 21 0. νίφα λευκον ἀλευάμενοι' El. gen. et ma g. V. ἀλίαστος ... ῖ παρὰ τb ὰλῶ ρ'μα' ἀφ' ου τb ὰλετατο νίφα πολλήν' Eust. Hom. 1542, 28 ουτω δὲ καὶ τι νιφα και σκέπα ' τὰ του 'Ησιόδου 537 Eust. Hom. 1864, 2 λέγει δὲ καὶ Ἀσίοδος τερμιόεντα χιτῶνα ' γεωργω πρέποντα idem i. c. 794, 16 . . ὁποιος καὶ ὁ παρ' Ἀσιόδω τερμιόεις χιτών 538 Εt. gen. schol.) Τitim. v. μηρυμα . . 'Hσίοδος στήμονι - μηρυσασθαι Εt.

Titim. V. μηθυω . . και μηρυσασθαι ἀντὶ του Ῥφάναι καὶ κλῶσαι. Ἀσίοδος

239쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ τὴν περιέσσασθαι, ῖνα τοι τρίχες ἀτρεμεωσι, μηδ' ὁρθαὶ φρίσσωσιν ἀειρόμεναι κατὰ σῖμα' 540 ἀμφὶ δε ποσσι πεδιλα βοος ἶφι κταμένοιο ἄρμενα δήσασθαι, πίλοις ἐντοσθε πυκάσσας.

πρωτογόνων δ' ἐρίφων, ὁπότ ὰν κρύος ωριον ἔλθηι δερματα συρράπτειν νευρω βούς, 5φρ' ἐπὶ νώτω υετου ἀμφιβάλη ἀλέην ' κεφαληφι δ' υπερθεν 545 πῖλον ἔχειν ἀσκητόν, ῖν ουατα μὴ καταδευs' υχρὴ γάρ τ' ηὰς πέλεται Βορεαο πεσύντος'ῆώιος o' ἐπὶ γαῖαν απ' ουρανου ἀστερύεντος

541 Γ 375 βobς ἶφι κταμένοιο ' 643 cf. d 102 ὰρνῶν πρωτογόνων 517 ξ 475 Βορέαο πεσόντος' 548 T 130 απ' Οὐρανos ἀστερόεντος 539 sq. cf. Oppian. Cyn. III 368 κατά τ' αυχένος ὀρθαὶ l φρίσσουσιν τρέχες Hom. 1080, 16 ως γὰρ σκέπην σκέπα ' καὶ κρόκην κρόκα' παρὰ Ἀσιόδω.

πῖλον'. πλην ὁσον ἐκεῖνος μὲν κοινότερον ἐπινενόηται , ῖνα ' δμβρος 'osατα μὴ καταδευν' idem i. c. 613, 44 .. τι κοινῶς λεγόμενον σκιάδιον. o περ Ησίοδος πῖλόν ' φησιν ὰσκητόν' idem i. c. 1399, 3 οὐδαμos γουν ὁ ποιν της ευ- ρηται osτε πέλου ἀσκητου μεμνημένος του καθ' 'Hσίοδον Osτε καυσίας. Cf. a. t 555 548 sq. Triclaas de meis. p. 270, 1 IV. εἰ δὲ καταληκτικόν, εἰ μ ν

240쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ

ἀὴρ πυροφορος τεταται μακάρων ἐπὶ εργοις 'δς τε ἀρυσσάμενος ποταμον απο αἰεναύντων, 550

υψοs υπερ γαίης ἀρθεὶς ἀνέμοιο θυέλλ

αλλοτε μέν θ'' υει ποτι εσπερον, ἄλλοτ ἄησι πυκνὰ Θρηρκίου Βορεω νέφεα κλονεοντος. τον φθάμενος εργον τελεσας οἶκόνδε νέεσθαι, μή ποτε σ' ουρανόθεν σκοτόεν νεφος ἀμφικαλυφd, 655

551 κ 54 ἀνέμοιο θυέλλη ' 553 ν 213 νέφεα κλονέοντε 554 B 290 οἶκόνδε νέεσθαι' 555 a 343 τοῖόν τοι ἐγῶ νέφος ἀμφικαλυψω '549 Maxi1n. 543 μερόπων ἐπὶ ἔργοις' 550 sqq. Lucret. VI 476 ν aeterea fluviis eae oamnibus et simul ipsa i s rgere de terra nebulas aestu vipse videnrare, i Οιae velut halitus hine ita 8ursurn ea rasa femoιtur 552 colorem indo duxit Theocrit. IV 43 χῶ Ζευς ἄλλοκα μὲν πέλει αἴθριος, αλλοκα δ' sει 553 Moll. Rhod. Arg. d 1484 Θρηικίου Βορέω cf. Ibyc. Fr. 1, 8 B. Θρηίκιος Βορέας Nemesian. Cyn. 273 Threicius Boreaa Silius I 587 Dλιπα-

εἰς δισυλλαβον πάλιν η σπονδεῖον η τροχαῖον διὰ το ἀδιάφορον ἔχειν τὴν ἐπὶ τέλους ac τb 4ωος - ἔργοις 552 cf. ad 516 556 cf. Εt. Tulin. v. δευω τb βρέχω ' παρ' Ἀσιόδω

Hesiodum Bosorum' scribi posse dixit Bergic Poet. Lyr. Gr.' II 180 κατάε ε αταJ καταθ' εῖματα C, κατὰ δὲ ε ατα. εἴ in η in Inut. D. καθ' εἱ-