장음표시 사용
191쪽
182 ECIODUS.ώς απλῶς εἰπεῖν, ἄποτα πάμπαν ἐστίν stra' ,σίοδος )ηγνόει τοὐτο πεποίηκε γαρ τον της μαντείας προεδρον ἀετον εν τη διηγησε τη περὶ την πολιορκίαν την
Νίνου πίνοντα0. De celeberretnia obsidione u is sermo esse Videtur. Quae Lirum ad a. 606 a Chr. n. referatur, ab Hesiodi nostri aetate remota est.
Phot Bibl. p. 35 38 Bois T κνισαν αγυιὰς παρὰ Dσιόδω τοίς θεοῖς θύειν λέγει. esiodiu cum
Aristophane commutasse videtur anctor. s. v. 1233: κνισῶν τ' αγυιάς. q. 1320 κνισῶμεν αγυιάς.MMeltacli. p. 384 sq.
Hic versus ab Aristobulo philosopho Iudaeo profectus videtur. Cf. 4 m. fragmenta falsa. p. 75 coli. Valchenaer diss de Aristobulo Iudae p. 116 sqq. Hermanu autem Versum diversae operum ac terrum recensionis esse iudicat.
192쪽
has Hesperidas Aeglem, Arethusam et Hesper Sam Noctis filias, ultra Oceanum mala aurea habuisse dicit. in Theog. 21 sq. ,Nomina ista Servius ipsa addere ex alio fonto poterat . Moetu ad h. 215. Recte.
Tπερβασίαι δ' ἀλεγειναί Eustath ad Il. p. 1318 6 Rom. 1437 Bas. O περβαίνειν καὶ αυτολυπερβασία, ης καὶ παρ' υσιόδωχρῆσίς ἐστιν ἐν τω υπερβασίαι δ' ἀλεγειναί . Spectari videtur Opp. 828 υπερβασίας ἀλεείνων, in cf. Goetii. FRAGMENTA FALSA.
Fragmenta falsa collegit areitscheiro p. 386 - 394editionis suae. Quibus nunc addenda: 1. r. 23 Marchses1 - 114 Goeul e Steph. v. ἰσών πόλις Θεσσαλίας ἀπο Λῖσωνος του γάσονος πατρος - το νομα I Hesperiasam Fori Hesperethusa m. f. Apollonii Rhod fragmentum a Schol ad leni Alex. Vol. IV p. 100 l. allatum: παο Ἐσπερίδων Ἐσπεοίδε νυμφαι τινες νόμιοι
193쪽
Kαὶ η πρότερον δε ρτεμίτα λεγομένη μία των Ἐχινάδων νησων ηπειρος γέγονε συγχουνται δε καὶ αἱ λοιπαί, ἁ πρά δοτός II, 10 φησι Legebatur 'Ησίοδος corr. einehe. 4. Frivian. 12 Marciach. Schol ad Apoll. Rhod. I, 47.
Ad Scut. v. 1 sqq. spectat. 5. Fragm. 1s Marolincti. - 18 Goetu Plin. N. R. XXI, 17 g 108: Asphodeliis manditur et semine tost Et hialtio Pr Reci Pus, Voluptate, ut utetiar esiodo Theophr. de hist plant VII cap. 11 SL 13, 3 Wimmer)J. dopp. 41 pertinet CL archach. p. 447. 6. Fragm. 228 Marchaeli eram. necd. Oxon. I p. 55: σημείωται παρ' Ἱέσιόδω et ευθυνεον Αὐενόεον η πλεονασμά του , η μεταβολὴ του νυ τλ. Leg. θυνεον, 1od invenitur Scut 156 210. 257. 286. 7. Fragm. 246 arvitacii. - 23s oeul. Esem M. Syla. V. πλειότερος fp. 75, 22 πλεῖος ουν καὶ πλειοτερος. ἡμάρτηται δε ὁμολογοvuενως το ,πολυ χερειότερον Opp. 27; leg χειρότ. παρὰ σιρδω καὶ εἰ ὀλως ἀφειλεν εἰπεῖν, χειρονέστερον ἀφειλεν. ἴσως ουν o σίοδος παρὰ το χειρος τουτο ποίησεν, ἁ από του πλεῖος τὸ πλειότερος. Tί ονυσίοδος ἴσως παρὰ τὰ χειρος ed. vis . Cf. hav. cl. P.
368 8. Hunc locum perperam intellinerunt o docti. - tymolom, me iudice, men ea laaec Sicut πλειότερος si πλεῖος)poetae nonnulli inter quos Callimachus V paullo suprἔψ usurpa
runt, sic Hesiodus χειρότερος a. χειρος derivatam excogitavit. 8. Fragm. 253 archsch. Ivid. v. κομιδῆ Π, I p. 326oυτω λεχόμεναι, αἱ φυλάττουσαι τὰ λεγόμενα ρουσε μηλα' δὲ Ἐρυθεια καὶ σπερέθουσα βοῶπις, ως φησιν Ἀπολ- λωνιος ὁ Ῥόδιος.
194쪽
Berissi. , ibi hodie legitur ἡ ἀνάσωσις. ρόδοτος λέγεται δεκα η φιξις η δίοδος vulgo Ἀσίοδος) Πολυβιος κτλ.s. Fragm. 254 Marchach. Nic. Ther. V. - 12, ibi cs. Schol. carminibus errore ad Hesiodum relatis
σαι, φησὶν ἐν τῆ Κορινθία συγγραφῆ, εἰ δη υ λου γε η συγγραφή, κτλ. i. V, 19, 10 2): υμηλον
το Κορίνθιον. Αuien VII p. 277 D U την ιτανομαχιαν ποιήσας, εἴ Mμηλός ἐστιν ο Κορίνθιος Ἀρκτῖνος κτλ. CL Laur Lyd. de Inens. IV, 48. yMn. aD. 183. Eudoc. p. 294. gola ad lacoplar. 174. adines opp. 1 p. 23 Galai. 25, 14 ed. γδ. Schol ad init. l. XIII, 4: υμηλός τις ποιητης ἱστορικός. Clem Alex. Stroni I p. 144 333 B Sytb. 398 Potin Σιμωνίδης μεν ουν κατα Ἀρχίλοχον φερεται, Καλλῖνος δε πρεσβύτερος ου μακρω, Ευμηλος δεο Κορίνθιος πρεσβυτερος ων ἐπιβεβληκέναι Ἀρχία τω Συρακουσας κτίσαντι a. 734 a Clir. n.J.
195쪽
Κορινθιακοῖς λέγει ιυμηλος coli. Mis. II, 1, 1 v. supra): υμηλος φησὶν ἐν τη Κορινθία συγγραφύ-
Versus octo ex hoc carmine depromptos eoavii
Eumeli carine de retriis Corinthiomani postea in Orationem solutam translatum esse constat Pausaniam autem aliosῬae scriptores non armute ipso, sed epitometantiani avi oratione pedestri conscripta usos esse Wilisci ostendit. De hac epitome capienda sunt Verba,
Clementis lex Suom. VI p. 267 629 A Sytb. 752 oti. N δε σιόδου μετηλλαξαν εις πεζον λόγον κα ως ἰδια ἐξήνεγκαν υμηλός τε και λουσίλαος οἱ ἱστο
IX, 5, 8 4) υ δε τὰ πη τὰ ἐς υρώπην ποιήσας.
196쪽
lues p. 3. 6. Νόστος των Ἐλλήνων. Schol ad ind. l. XIII, 31 ἐν δε Μοω αδύπνοος J os δε ἀλλαχολημουσικὴ ἀνθεῖ καὶ τα πολεμικα τολο δε δια τον
μολπον οντα Κορίνθιον καὶ γράψαντα νόστον των Ἐλλήνων. ro υμολπον υ μηλον scribendum esse plures videriant. Marchsch. p. 17. 244 sq. IVVises p. 3sq. - Fortasse huc pertinent versus p. 55 allati sis. ). Subsit a. Velcher Cycl. p. I 1835 p. 27 sqq. Marchscheste Hesiodi, umeli, Cinaethonis, si et Carrasinis Naupacti Fragmenta collegit M. G. M. Laps.1840. p. 216 - 245. - . G. VHisch Uebe die Fragmente des ΕΡΠcers Eumelos Lips. Te n. 1875 pp. 41. 4. CORINTHIACA.
Αpoll. Rhod. IV, 1212 μύρα Κόρινθος ἀπο Ἐφύρας της Ἐπιμηθέως θυγατρός. μηλος' δε ἀπο Ἐφύρας της Ωκεανο καὶ 'θυος, γυναικος δε γενομένης Ἐπιμηθέως. Patis. II, 1, 1: μηλος φησὶν ἐν Κορινθία συγγραφη Ἐφύραν Ωκεανο θυγατέρα οἰκῆσαι πρῶτον ἐν τη γη ταύτI.
197쪽
λλ' et δ' ἰητης καὶ λωευς ξεγένοντο Ἀλίου τε καὶ ντιόπης, τότε δ' ανδιχα χώρην δάσσατο παισὶν εοῖς Υπερίονος ἀγλαος υιός' ην με Q σωπός, ταύτην πόρε δίω λωεῖ . δ' Ἐφύρη κτεάτισσ', ἰητη δῶκεν απασαν' Αἰητη δ αρ έκὼν Βουν παρεδωκε φυλάσσειν, εἰσόκεν αυτος κοιτ η ἐξ αυτοι τις αλλος πάις η υἱωνός ο δ' χετο Κολχίδα γαῖαν. Senol ad ind. l. XIII, 4: ια τί Μηδεια ἐμνημόνευσεν οτι μόρινθος πατρωον αυτης κτημα γέγονε, τούτω τω λόγω. υλωευς γα και ἰητης ο Μηδειας πατηρ ἐγένοντο παιδες πιλίου καὶ Mντιόπης τούτοις
ὁ Ηλιος διένειμε την χώραν, καὶ ἔλαχεν Ἀλωευς τηνἐν ρκαδία, ο δε ἰητης την Κόρινθον ἰητης δεμη ἀρεσθεὶς τη ἀρχὴ ούνω ' μέν τινι ' μου υιω
παρεδωκε την πόλιν, εἰπὼν φυλάττειν τοις ἐσομένοις ε αυτου χυτος δε εἰς Κολχίδα της Σκυθίας ἀφικόμενος ωκησε βασιλεύων διδάσκει δε τουτο υμηλός τις
ποιητης ἱστορικος εἰπών ,Ἀλλ' - γαῖαν . - osdem versus e cod. Matritens edidit Iriari codd. Matrit p. 263;
Fragm. ΙΙ. . la' ἔναιεν geta. - ταυτην την g. 5. Legesatur Ἐφυρην corr. Salmas ad Solin. p. 858. Runnh. Boech e docti auditoris coniectura. - δῶκεν ἀνάσσειν Runnh. 6. Βουνόμ codd. nonnulli Scnoli Pind. - φυλάττειν g. 7. εἰσόκεν αυτος ἀνηρ εἰς στεοον αυθις κοιτο g. - . παις η ίωνος η ἐξ αυτοῖ τις g. - Vulgo παις παι scripsi. - aegebatur δε sive δ' τι eorr. Boechis. sed θ' υἱωνός idem in praefat. ad cnoll. p. XXJ. - χετο λετο Cod. Maiae.1 Goinorat. D. Βουνόμω ,,mio ex ebmologico cuiusdam Iidrarii lusu prosectum videtur . arciscn. - CL cnol in cod. Mala. Βουνὸς δ' Ἐρμου καὶ νύμφης τινος παις.
198쪽
Eurip. IV p. 4 Dind. Cf. gela ad lacophr. 1024:Aία, πόλις Κολχίδος Κόρινθος δε πόλις Πελοποννήσου, ν αμφοτερων αρχοντα λεγει τον ιήτην, ωσπερ καὶ υμηλος ὁ ποιητής, ου τα ἔπη ἐν τοῖς οπισθεν εἰρήκειν καὶ πασαν την στορίαν τι κτλ.
Panis II, 3, 10 8): υμηλος δε πιλιον ἔφη δουναιτην χώραν Ἀλωεῖ με την Ἀσωπίαν, Αἰήτη δὲ την
Ἐφυραίαν καὶ Αἰήτην πιόντα ἐς Κόλχους παρακαταθέσθαι Βουν την γῆν, οὐνον δε Ἐρμου καὶ Ἀλκιδαμείας εἶναι, καὶ ἐπειχουνος τελευτησεν ουτως Ἐπωπέα τον λωέως καὶ την Ἐφυραίων σχεῖν αρχήν Κορίνθου δε στερον του Μαραθῶνος οὐδενα πολιπομένου παιδα, τους Κορινθίους Μηδειαν μεταπεμψαμένους ἐξ υλκο παραδουναί οἱ την αρχήν βασιλευειν με δη δι αυτὴν γάσον εν Κορινθω, μηδεία δε παῖδας μεν γίνεσθαι, το δε αεὶ τικτόμενον κὰτα- κρυπτειν αυτο ἐς το ἱερον φέρουσαν της πιρας, κατακρυπτειν δε θανάτους σεσθαι νομίζουσαν ) τελος δε αυτήν τε μαθεῖν ς ἡμαρτήκοι της ἐλπίδος, καὶαμα πο ου γάσονος φωραθεῖσαν, ου γαρ αυτον ἔχειν δεομένη συγγνώμην, ποπλέοντα δὲ ἐς γωλκον
1 es Schol ad ind. l. XIII, 74 Ἐν Κορίνθω κατωκει Medea καὶ παυσε Κορινθίους λιμω κατεχομενους θύσασα Βημητρι καὶ νύμφαις ημνίαις. κε δε αυτηὶς ὁ Ζευς ράσθη, Ουκ πείθετο δε μήδεια τοτ της φας εκκλίνουσα χόλοπιδι καὶ Ἐρα πέσχετο αὐτη θανάτους ποιῆσαι τους παῖδας. ἀποθανόντας δὲ τουτους τιμωσι Κορίνθιοι, καλουντες μιξοβαρβάρους.
199쪽
οἰχεσθαι, τούτων δε νεκα ἀπελθεῖν καὶ Μήδειαν παραδοὐσαν Σισύφω την ρχήν. τάδε μεν ουτως ἔχοντα ἐπελεξάμην. CL Schol ad ur Med. 10. O.
Paias II, 1, 1 - Εὐμηλος φησιν Ἐφύραν Ωκεανο θυγατέρα οἰκῆσαι πρῶτον εν ῆγρ ταύτη ), Μαραθῶνα δε ἴστερον τον Ἐπωπέως του 'Aλωέως του πιλιου φεύγοντα ἀνομίαν καὶ ἴβριν του πατρός, ἐς τα παραθαλάσσια μετοικῆσαι της Ἀττικῆς, αποθανόντος δε Ἐπωπέως ἀφικόμενον ἐς Πελοπόννησον καὶ την ρχην διανείμαντα τοι παισὶν αυτον ἐς τηνυττικὴν αὐθις ἀναχωρῆσαι, καὶ ἀπο μεν Σικυῶνος την Ἀσωπίαν ἀπο δε Κορίνθου την Ἐφυραίαν μετονομασθῆναι.
Patis m 2, 2 Tάφους δε Σισυφου και Νηλέως, καὶ γαρ Νηλέα ἀφικόμενον ἐς Κόρινθον νόσω τελευτῆσαί φασι καὶ περὶ τον σθμον ταφῆναι, οὐκ αν οὐδὲ ζητοίη τις ἐπιλεξάμενος τὰ Εὐμήλου Νηλέως με γαρ οὐδε Νέστορι ἐπιδειχθῆναι το μνῆμα υπὸ Σισύφου φησί χρῆναι γαρ αγνωστον τοις ἀσινομοίως ειναι Σίσυφον δε ταφῆναι μεν ἐν ταυθμῶ, τον δέ οἱ τάφον καὶ των ἐφ' inos ορινθίων λίγους εἶναι τους εἰδότας 'discli p. 23 sq.
200쪽
Schol. Laur ad Apoll. Rhod. , 146 do teda: Γλαύκου δε αυτὴν του Σισύφου εἶναι πατρος εν Κορινθιακοις λεγει ὁμηλος και Παντειδυίας μητρός, ἱστορῶν τι των ππων ἀπολομενων ῆλθεν εἰς Λακεδαίμονα ο λαλος καὶ ἐκεῖ ἐμίγη Παντειδυία, νύστερον γήμασθαι Θεστί καὶ ποιῆσαι την Λήδαν γόνω μεν - ουσαν Γλαύκου, λόγω δὲ Θεστίου. )
Apollodor. III, 11, 1, I Μενελαος κ
μωσσίας νύμφης κατὰ ὁμηλον ἐγέννησε Σενόδα
μον Ad Corinthiaca retulit: vilisci p. 27.
.Scliol. Iiniar ad Apoll. Rhod. II, 46 p. 36, 15Κ6ΩJ Ἐν δε τοῖς ρφικοῖς Αρεως καὶ Αἰγίνης γενεαλογεῖται ἡ Σινώπη) κατα δε τινας υρεως καὶ Παρνάσσης κατ Ἀύμηλον καὶ Ἀριστοτέλην σωποs.
To δ ελεν ἀμφασίη ριπῆ στιβαροῖο σόλοιο, Αἰήτην. - Γ στε θοοὶ κύνες ἀμφιθορόντες αλλήλους βρυχηδον ἐδήιον ον Γ ἐπὶ γαίαν
μητερα πῖπτον ἐοῖς πο δούρασιν sτε πελαι δρύες, α H ἀνέμοιο κατάικες δονεουσιν. Schol. Laur ad Apoll. Rhod. III, 1372 Ουτος καὶ οἱ
1 Si Keil Θέοπιον φασι την Ahδαν λόγω μὲν eod. LRur. 2 γήμασθαι - ΘεστίουJ γήμασθαί φησιν Θέσπιον Γλαυκουουσαν κληθῆναι Θεσπίου Cod. Par.