장음표시 사용
41쪽
εχαρίσατο, δια τουτο δεδοχθω τῆ βουλτ και τω δημωστεφανουσθαι αυτον χρυσέω στεφάνω, ε τω θεάτρω, 20 τραγωδιῶν αγο μένων καινῶν , ' ἴσως τε πληθη συντρεχει ἐπιθυμουντα καινὰ δράματα βλέπειν. εἰσαγομένου τοίνυν και εις τον uμον του προβουλευματος, φισταται του Κτησιφῶντος κατ γορος Αἰσχίνης, ε της πολιτειας υπάρχων χθρος, παρανομον ιναι φάσκων προς τρει 25νομους τ ψηφισμα, ναυλὸν τον κελευοντα τον πεύθυνον ' στεφαν Ουσθat, πριν- δω τὰς εὐθυiας' υπω δεταυτας, φησίν, o Δημοσθένης δεδώκει και τὰ θεωρικα διοικῶν καὶ τειχοποιων, και δει ἀναμεινα και επισχειντο γέρας, ως αν φθ9 καθαρος εξετασθείς. δευτερον δε χαναγινωσκε νομον τοι κελευοντα εν Πυκνι στεφανοωθα ia εν ῆ εκκλησὼ διαβάλλων του πολιτας τους δεξαμενους ε τω θεατρω αναγορευθηναι του Δημοσθενους το στε φανον δε τρίτος νόμος ει τὴν λην ὀρα του βιου καιτης πολιτεια. ἐξέτασιν κελευει auim μηδέποτε ψευδο ονομματα εἰς το ητρῶον εἰσαγε ιν ει θα Ἀτιν λα τα
42쪽
oημοσι γράμματα. i=εύσατο δε φθσίν, ευνοιαν και τουOην μαρτυρησας τω Δημοσθένει κακόνους γαρμαλλον και πολεμιος ευρίσκεται ' πατριδι τούτουω του νομου χρησίμου τυγχάνοντος του τρίτου, ἀντιλαβόμενος ως περ τινος αγκύρας ητωρ κατεπαλαισε τοναντίοικον, μεθόδω δεινοτάτη και σοφωτάτη τῆ περὶ του κατηγόρου γησάμενος ἐκεῖθεν γαρ ἔσχε λαβην λεῖν
και καταγωνίσασθαι τοι πολέμιον τους μεν γαρ αλλους 45 δυο νόμους, τόν τε των πευθύνων και τον του κηρύγματος, ει το μέσον του λόγου περριψ ε, στρατηγικως κακους δ' εις μέσον Δασας, ω δε σοῦ ροτατω εις ταακρα προσκεχρηται, το σαθρον των ἄλλων ξ ἐκατέρου ρωννυς AEOικὰ δε ina διοικειν προς το συμφέρον πῖνο λυγον, και οὐ σφόορ αναιδῶς τὴν τ ι ην επιδεικνῬμενος.
δοκίῖν γαρ εν πρώτοις περβαινειν το νόμιμον, ἐτέρω τροπήτω νομίμω προσκέχρηται και γαρ νόμον ἀνέγνω Mσχίνης τῖν περὶ των στεφάνων ψευδη, πρὀς ν ο ρ ωραποκριιόμενος ευρε καιρὀν εις μέσον αγαγειν τα αυτουω πολιτευματα, ως νομίμω μαχομενος. και η με διοικησις του λογου τοιαύτη, κεφαλαιον δε ἰσχυρον τω μὲν Α σχινοντο νόμιμον, ω δε ρητορι τὰ δικαιον, κοινὰν δε arro Os σου το συμφέρον, ου εχον φανερὰν τηνεξετασιν στασις ἔγγραφος πραγματικη περ ρπου
κρισις ως γαρ απέθανε Φιλιππος και ηι φρουραν οἱ
Θqβαῖοι τεθαρσηκότες ἐξέβαλον, ὀ μὲν Ἀλέίανδρος λ
καταφρονηθεὶς τας Θύ βας κατέσκαψεν, ἴτα μεταγνους επι τω πεπραγμένω ἐξεχωρησε της Ἐλλαδος αισχυνόμενος και κατα των aρβάρων στρατευσεν, οἱ δε Αθηναῖοι καιρον ἔχειν ἐνόμισαν κρισε ποραδουναι τους ta
43쪽
προδότας τους την Ἐλλάδα ἀδικησαντας, καὶ Ουτω συνεποτθθη o δικαστηρων. 70
μαι πασι καὶ πύσαις ὁσην εἴνοιαν εχων εγὼ διατελῶ an τη τε πόλει καὶ πῶσιν μῖν, τοσαύτην πήρξαι μοι παρ μῶν εις τουτονὶ τον γωνα, πειθ ο περ στιμaλισθ' υπερ υμῶν και της μετερας ι σεβείας τε
καὶ δόξης, τουτ παραστησαι τους θεοῖς μῖν, μητον ἀντιδικον συμβουλον ποιήσασθαι περὶ του πῶς 2aκουειν μας μου δεῖ σχετλιον a εἴ τουτόγε tiλλὰ τοις νόμους καὶ τον ρκον εν ω προς Ωπασι τοῖς λλοις δικαίοις καὶ τουτ γεγραπται τοομοιως μφοῖν ἀκρούσασθαι τουτο δ εστὶν υ μόνον το μὴ προκατεγνωκεναι μηδεν, ιδ το τηνευνοιαν ἴσην ωποδουναι δ λὰ καὶ το κ τάξει καὶ γναπολογίa, ς βεβουληται καὶ προyρητα των γωνιζομενων καστος, ἴτως iaσαι Ρήσασθαι. ΙΙολλὰ μεν ουν γωγ' ελαττουμαι κατὰ τουτονὶ 3τον αγωνα Αἰσχίνου, δύο δ ω νορες Αθηνaῖοι καιμε γύλα, εν με ἔτι υ περι των ἴσων γωνίζομαι' ου γήρ εστιν ἴσον νυν μοὶ της παρ μῶν ευνοίας διαμαρτεῖν καὶ τουτω φελεῖν την γραφήν, aλλ' εμοι μεν-ου βούλομαι δυσχερες εἰπεῖν Ουδεν ρ μενος του λόγου, ουτος δ' εὐπεριουσίας μου κατηγορεῖ. ερον δ', ο φύσει πῶσιν ἀνθρωποις πήρχει, των με λοιδοριῶν κα των κατηπιοριῶν ἀκούειν δεως, τοις παινουσι δ' αὐτοῖς χθεσθαι τούτων τοίνυν Ο μεν εστι προς δονήν, τούτω δίδοται, ὁ δὲ πῶσιν ως επος εἰπεῖν νOYλεῖ, λοιπὸν κίν μεν εὐλα-
44쪽
ε οις ξιῶ τιμασθαι δεικνύναι εὰν δ' ἐς δ καὶ
πεποίηκα καὶ πεπολίτευμα βαδίζω, πολλάκις λέγειν ανα γκασθησομαι περὶ ἐμαυτοῖ πειράσομαι μεν ουν et et 7ως μετριώτατα τοὐτο ποιεῖν ο τι δ' ν τ πρὼ μααυτο ἀναγκόζη, τούτου την αἰτίαν Οἴτός εστι δίκαιος εχειν ὁ τοιοῖτον ἀγῶνα ενστησώμενος.
οἶμαι δ' μῶς πήντας Ἀνδρες Αθηναῖοι ἄν
ομολογησαι κοινον εἶναι τουτονὶ τον ὐγῶνα εμοὶ καὶ Κτησιφῶντι καὶ οὐδεν λάττονος ἄξιον σπουδῆς εμοι παντων μεν γὰρ ἀποστερεῖσθαι λυπηρόν. εστι και χαλεπον, ά λως τε καν et εχθροῖ τω τοὐτοσυμβαίνy, ἀλιστα δἐ της παρ μῶν εὐνοίας καὶ φιλανθρωπίας, σω περ καὶ το τυχεῖν τούτων μελγιστον εστιν. περὶ τούτων δ' οντος τουτου τοὐαγῶνος, ἀξιῶ και δεομαι πόντων μοίως μῶν ἀκοῖ- σαί μου περὶ τῶν κατη γορημενων ἀπολογουμενου δικαίως, σπερ ι νόμοι κελεύουσιν, Ους ὁ τιθεὶς ξόρχκὶ Σόλων, εὐνους ων μῖν καὶ δημοτικός, οὐ μόνον τω γράψαι κυρίους ετ δεῖν εἶναι, ἀλ λὰ καὶ τω τους δικάζοντας μωμοκέναι, οὐκ ἀπιστῶν μῖν, ως γ' ωοὶ φαίνεται, λλ' ὁρων τι τὰς αἰτίας καὶ τὰς διαβολάς, αἶς εκ os πρότερος λέγειν ὁ διώκων
ἰσχύει, οὐκ ενι τω φεύγοντι παρελθεῖν, εἰ μη τῶν δικαζόντων καστος μῶν την πρὸς τοὐς θεους ευσε βειαν φυλάττων καὶ τὰ τολλεγοντος ἴστερον δίκαια ευνοῖκῶς προσδέξεται, καὶ παρασχων αυτον ἴσον καὶ κοινον δμφοτεροις ἀκροατὴν Οἴτω την διά νωσιν
45쪽
Μελλων δε του τε ἰδίου βίου παντός, εοικε. 8 λόγον διδόναι τημερον καὶ των κοιννῆ πεπολιτευμε- νων, βουλομαι πὼλιν του θεους raρακαλέσαι, καὶ
ra εχων γ διατελῶ γῆ τε πόλει καὶ ra σιν μῖν, τοσαυτην πάρξαι μοι εἰς τουτονὶ τον αγῶνα,επειθ' O τι μέλλει συνοίσειν καὶ πρὸς ευδοξίaν κοινῆ καὶ προς εὐσεβειαν κάστω, τουτ Traραστησα πῶσιν μῖν περὶ ταυτησὶ της γραφ0ς
E μεν οὐ περὶ ν δίωκε μόνον κατηπιόρησεν Αἰσχίνης, αγὼ περὶ αιτο του προβουλεύματος ειθυς ν πύλογούμην ἐπειδὴ δ' υκ λάττω λογοντ&λλα διεξιων ἀνήλωκε καὶ τὰ πλεῖστα κατεψεύσατό μου, ἀναγκαῖον ἐναι νομίζω και δίκαιον ἄμαβραψα, ὼ ἀνδρες Αθηναῖοι, περὶ τούτων εἰπεῖν πρωτον, να μηδεὶς μῶν cῖς ξωθεν cryοις πιμενος ἀλλοτριώτερον των περ της γραφqς δικαίων ἀκούη μου. ΙΠερὶ μεν ' των ἰοίων σα λοιδορούμενος βε 10 βλασφήμηκε περὶ μοὐ, θεάσασθε ς π καὶ
σασθε δ' εἰ δε πολλῶ βελτίω τούτου και κβελτιόνων, καὶ μηδενὸς των μετρίων, να μηδενεπαχθῆ λέγω, χείρονα και με καὶ τους μοὐς ὐπειλν φατε και ι νώσκετε, τούτω με μη ὐπἰρτων ἄλλυν πιστευετε δηλον γ&ρ ως μοίως ἄπαι'
46쪽
τουτο παντελῶς ευηθες ἡθης, τους περὶ των πε- Troa γμενων και πεπολιτευμενων λόγους φέντα με προ τα λοίδορίας τὰς παρα σου τρέφεσθαι. ου δὴ ποι σω οὐ ' υχ υτω τετύφωμα ' λλ' περ μεν et 29των πεπολιτευμένων α κατεψευδον. και διεβαλλες, εξετaσω τῆς δε πομπείας ταύτης της ἀνεδην γεγε- μενης στερον, αν βουλομένοις κοίει θ τουτοισί,
I Τα μεν ουν κατηγορημέὶ α πολλά, και περὶ νενίων με γύλας και τ&ς σχάτας ι νόμοι Gόασι τιμωρίας του δε παρόντος ἀγωνος ἡ προαίρεσις
ειρημενων, εἴ περ ησαν ἀληθεῖς, ου ενι τυ πόλει lxδίκην ἀξι αν λαβεῖν, ουδ εγγίς. ου as aφa ιρεῖσθαι δεῖ, προσελθεῖν τω δήμω και λόγου τυχεῖν, οὐδ' εν πηρείας τάξει και φθόνου τοῖτο ποιεῖν οἴτε aτους θεοῖς ρθῶς εχον ούτε πολιτικὸν οὐτε δίκαιόνεστιν, ω ἄνδρες Αθηναῖοι aλλ ε οἷς δικοῖντώμε ἐώρα την πόλιν, Οὐσι γε τηλικουτοις λίκα νυνετραγωδει και διεξβει, ταῖς κ των νόμων τιμωριαις παρ αυτὰ τἀδικἹματα χρῆσθαι, ε μεν εισαγγελίας tiξια πράττοντά με ἐώρα, εἰσαγ γέλλοντα και τοὐτοντο τρόπον εις κρίσιν καθισταντα παρ μῖν, εἰ ἐγράφοντα παράνομα, παρανόμων γραφομενον ου
γ ἰηπου Κτησιφῶντα μεν δυναται διώκειν δι εμε,
47쪽
0ιε δε ε περ ξελεγχειν νόμιζεν, αὐτον υκ νε γράψατο και μην εἴ τι των Ἀλων ων νυνὶ διε 14 βαλλε καὶ διεξήὶε η καὶ λλ' ὁτιοῖν δικοιντ μευμῶ εωρα, εἰσὶ νόμοι περὶ πάντων και τιμωρίαι καὶ
23o ιγωνες και κρίσεις, και τουτοις ἐξηνίπασι χρησθαι, και πηνίκα φαίνετο ah τα πεποιηκως και τουτωντον τρόπον κε πημενος τοῖς προς εμέ, μολογεῖτο αν η κατηγορία τοις εργοις αύτου νυν δ' κστὰς 15 τῆς ρθης και δικαίας ὁδου και tryὼν τους raρ'aυτὰ α πρύγματα λέγχους, τοσουτοις στερον όνοις αιτίας και σκώμματα και λοιδορίας συμφορήσας ὐποκρίνεται. ειτα κατηγορεῖ μεν μου, κρίνειδε τουτοὶ/ί, και οὐ μεν ἀγῶνο, Oλου την πρὸς μεεχθραν προίσταται Ουδαμοῖ δ' πὶ ταύτην ἀπηi τηκὼς μοι την τερου ζητῶν πιτιμίαν φελεσθαι φαίνεται. καίτοι προ απασιν, Ἀνδρες Ἀθηναῖοι, 16 τοῖς λλοις οις ν εἰπεῖν τις περ Κτησιφῶντος εχοι, και τουτ εμοι γε δοκεῖ και μάλ' εἰκότως λεῖπειν, τι τῆς μετερας εχθρας ημας φ' μῶναυτῶν δίκαιον η τον ξετaσμον ποιεῖσθαι Ου τομεν προ αλληλους γωνίζεσθαι παραλείπειν, τερω
Ωδικίας τοῖτό γε.LIάντα μεν τοίνυν τα κατηγορημεν ομοίως εκ Ii τούτων ν τις ἴδοι ἴτε δικαίως υτ ετ ἀληθείας ουδεμιῆς εἰρημενα βούλομαι δε καὶ καθ' εν-κaστοναυτῶν ξετ σαι, και μώλισθ' ὁσα περ της ειρήνης
εμοί. εστι, Γ ἀναγκαῖον, ὼ ἄνδρες Ἀθηναιοι, και
48쪽
με βαρεῖς νυν δ' ἀτυχεῖς Θηβaῖοι φανεροι πασιν
ησαν Da γκασθησόμενοι κατa φεύγειν φ' μaς, Dλιππος, να- τοῖτο γενοιτο μηδε συνελθοιεν αἰπολεις, μῖν με εἰρηνην κείνοις δε βοήθειαν επηπι- 20 γειλατο τι οὐ συνηγωνίσατο αυτ προς το λαβεὶν ολίγου δεῖν μὴ εκόντας ξαπατωμενους η τῶν ίλλων Eλλήνων εἴτε χρὴ κακίαν εἴ αγνοιαν εἴτε και μφότερα αὐτ εἰπεῖν, οι πολεμον συνεχῆ καιμυπικρον πολεμούντων μῶν, καὶ Οὐτον υπερ τῶν
49쪽
λιππω ἡ μεν ουν τότε i χωρηθεῖσα ειρήνη διὰ et 3 ταῖτ', ο δι με, Ουτος διεβαλλεν, πράχθη ταδε τούτων δικ ματα καὶ δωροδοκήματα εν αὐτὴ των νυνὶ παρόντων πραγμάτων, ν τις ἐξετίζ' ικα ως, αἴτια ευρήσει. καὶ ταυτὶ πάνθ' περ Ἱς ληθείας 21 Ωκρωολογοῖμαι καὶ διεξερχομαι. εἰ ci εἶναί τι δοκοίη τα μάλιστα εν τούτοις ἀδίκημα ουδεν εστι
μνησθεὶς περ τῆς ιρ, νης χριστόδημος ην ὁ πο- κριτής, ὁ δ' κδεξώμενος και ρ ίψας και aυτὸν
μετὰ τούτου μισθώσας επι ταυτα Φιλοκρίτης ὁ Ἀγνούσιος, ὁ ο 2Yισχίνη κοινωνος, υχ ο εμός,
aλλ' ὐμως, τούτων τοιούτων Oντων και ετ αυτῆς 22 τῆς ληθείας ἴτω δεικνυμενων εις Ουθ' κεν ναιδείας, στ τόλμα λεγειν ως ρα εγω πρὸς τω τῆς εἰρήνης αἴτιος γεγενῆσθαι και κεκωλυκως ει ην Ην πόλιν μετὰ κοινου συνεορίου των Ελλήνων ταύτην ποιήσασθαι. εἰ ia-τί εἰπών σε τις ρθῶς προσείποι εστιν ὁπου' παρων, τηλικαυτην πραξιν και συμμαχίαν, λίκην νυνὶ διεξ9εις, ορῶν Gφαιρούμενόν με τῆς πόλεως γανακτησας η raρελθὼν ταυτα δ νυνὶ κατηγορεῖς διδαξας και διεξῆλθες καὶ 23μην ει το κωλυσαι την τῶν ὐλλ ήνων κοινωνίαν
50쪽
ἐπεπράκειν ἐγω Κλίππω σοι μη σιγησαι λοιπον ην, λλὰ βοαν καὶ διαμαρτύρεσθαι και δηλουν τουτοισί. υ τοίνυν ποίησας οὐδαμοῖ τοῖτο, οὐδ 33ηκουσέ σου ταύτην την φωνην ου δει οὐτε aρην πρεσβεία προς ουδεν ἀπεσταλμένη τότε των
'E λήνων, λλὰ πάλαι πάντες σαν ἐξέληλεγμένοι, οὐθ' Ἀἴτος et γιὲς περὶ τούτων εἴρηκεν Ῥυδέν. 21 χωρὶς δε τούτων καὶ διαβὰ λειτην πολιν τα μεγιστα ἐν οἶς γευδεται εἰ γὰρ μεῖς aμα τοῖς μεν F. ληνας εις πόλεμον παρεκαλεῖτε αὐτοὶ δε προ Φίλιππον περὶ της εἰρηνης πρέσβεις πεμπετε, Εὐρυβάτουπρὰ γμα ου πόλεως εργον οὐo χρηστῶν ἀνθρώπων διεπράττεσθε. λλ' υκ εστι ταὐτα, υκ εστιν
τί a καὶ βουλόμενοι μετεπέμπεσθ' a αυτοῖς ἐν τούτω τω καιρῶ επι την εἰρηνην; λλ πῆρχεναπασιν. λλ' πὶ τον πόλεμον ἀλλ' αὐτοὶ περὶ
εἰρήνης ἐβουλεύεσθε. οἴκουν ἴτε της ξ ρχῆς ειρήνης γεμων οὐδ' αἴτιος ἄν εγὼ φαίνομαι, ἴτε τῶν ἄλλων ν κατεψεύσατό μου Οὐδεν ἀληθες νδείκνυται.
25 Ἐπειδὴ τοίνυν ποιησατο την εἰρήνην ἡ πόλις,
ενταὐθα πώλιν σκεψασθε τί μῶν κάτερος προείλετο πράττειν' a γὰρ εκ τούτων εἴσεσθε τίς ην ὁ Φιλίππω πάντα συναγωνιζόμενος, και τί O πρύτ των ὐπερ υμῶν καὶ το β πυλει συμφέρον ζητῶν. γωμεν τοίνυν, γραφα βουλεύων ποπλεῖν την ταχιστην του πρέσβεις επὶ τους τόπους, εν ις αν ντα Φίλιππον πυνθάνωνται, καὶ τους ὁρκους απολαμ