장음표시 사용
82쪽
ADTO T. 3 υτος ο λόγος επιγράφεται ἐν περὶ inom v eάχα- ρθότερον ἐπιγράφειν, προς την ἐπιστοὶ την Φιλιππου πέπομφε, προς τους θηναίουν μιμολην περὶ πολλῶν διαλε μενος, ἄν , Ara καὶ
ἀποδίδωσιν ἐαυτο γαρ εῖνα φησιν αἱτοῶσι διυπιπνειται δωσειν ὀ δἐ λόγος οὐ δοκει μοι Λημοσθένους εἶναι δηλοῖ ει η φράσις, και η της συνθέσεως άρμονέα, πολ τον ημοσέλενικὰν πεφευγυῖα τύπον, ἀνειμένη τε και διαλελυμεν παρὰ την ἐδεαντούτου του ητορος. καὶ μην καὶ τὰ ἐπὶ τα ρη- ων οὐ μικρον μαρτύριον του νόθον εἶναι τον λόγον εἴπερ μεῖς τοι ἐγκέφαλον ἐν τοῖς κροτάφοις, καὶμ ἐν ταῖς πτερναις κατ'πεπατημένον φορεῖτε. μἐν γαρ - μοσθένης - θε παρρησια χρησθαι' ov- το δ υβρις εστὶ, καὶ λοιδορία μετρον ον εχουσα. εὐτέλειά τε αὐτέ δεινη πρόσεστι κατα την ερμηνεών. προ δε τούτοις, και εὐηθες τι νομίζεται το ν τως κρ/τάφοις εχειν τοῖς ἀνθρώπους το εγκεφαλον.
υπωπτευσαν δ καὶ οἱ πρεσβύτεροι τον/λόγον, ως οὐ του θητορος. καὶ πεφωράκασί γέ τινες οντα πιησίππου, καὶ ἀπο της δεα των λόγων τοιαύτν76 γαρ κεχρηται καὶ π των πραγμάτων κατὰ λώλλίππου ἀρ του Παιωνιεως φησὶν ο τον λόγον re'
83쪽
84쪽
γησον κτησαιτο, καὶ προσηπειν αὐτην μυτου εἷναι.
