장음표시 사용
111쪽
λιον κατελειψεν, να υπο θηρίων διαφθαρῆ επιστας δε ο Ἐρμης , ως τινες, χείρων ἔδωκεν αυτω τ&ιστότευκτον μάχαιραν. καὶ τα πιτυγχάνοντα θηρία ἀναιρῶν λθεν εις την πόλιν καὶ ἀνειλεν Ακαστ0ν καὶ την αυτου του Ἀκάστου γυναῖκα. Sethol. imi. Nem. IV, 88. Apollod. III, 13, 3. Exuloe. p. 31, 28 sq. T. Gell. . . III, 11.
Hδε δε οἱ κατὰ θυμῖν ἀρίστη φαίνετο βουλή
112쪽
102 CATALOGI FRAGMENTA.Πελίαν, γημε ρηθεα καὶ ἴσχει παῖ ὁ α εξ υτου
113쪽
A ον ἴρειαι Νύμφαι θεαὶ ξεγένοντο
καὶ γενος οὐτιδανῶν Σατύρων καὶ ἀμηχανοεργῶν, Κουρητες τε θεοὶ φιλοπαίγμονες, ρχηστη2ες. Strab. X p. 471 υσίοδος μεν γὰρ ματέρω ' καὶ της Φορωνέως θυγατρος πέντε γενέσθαι θυγατέρας φησίν με ον - ορχηστηρες .
γείνατο και Θρονίη, κούρη Βηλοι ανακτος. Strat, I p. 42 ισωδος ' εν καταλόγω φησί ,καὶ -
1 ηττης clioli. nainn. - ἀγωνιζόμενον ταλάντων Vici .,
stituit κάτου coniectura latisi bili, cui ad dimidirim adstipulatim Schol. I yc. 77. Curetes Apollinis et Danaidis ivmphae Creticae filios perlathiens sed ne i certa recipiatur Olbstat totius loci pluribus partibus triineat vitiosita etini ioci Apollinem Satyrornan patrem esse nescitur. Itaque hinc nihil amplius discimiis quam Curetes de pleI, deonii a fuisse affines Evmphis Faunisque Satyrisque et monticolis Sylvanis .
114쪽
ανακτος . Cf. Eustatha ad Od. p. 1484, 63 Roni. 153Bas ad Dion Per. 92 T. 44. Liaetant. Plaei l. r . Ovid. Met L,in IV. ab. p. 811 Stav. Sol raselatain leucothoen e EurVnonae et retiam Achaemeniae principe, origine Beli gendam, Clymenae ac Rhodo, Circe amatri et Clytiae, Maariam pulchritudine ante sollieniani iniunam egerat, dilexit. Et eupiens, aut in antedictis, cupiditatem Sedare, in peeiena matri puellae Tirynomes conversus, virginem deeeptam dolo vitiavit. Cuius adulteri Clytie incenSa, a nondiam Satiatus erat Sol, parenti piisellae indieavit. Qi iam ille siluam teletae defodisset, vitiator admissi misericordiam exhibens, diducto solo, cui subiecta fuerat, pro ea Virgam tinctam neetare, tuae gratiSSima dii homini iusque S Set, extulit, quia thurea adpellatur Hod Hesiodus indicat. 45. Ibid. ad Met XI ah. 4 p. 864 Stav. an quana Tmolum montem lycliae De sientans stilla Se oblectaret, elatius gloria agrestium Nymphariam, Apodiisen in ster- tarmen devocavit. Iitille ergo 111olo, uiti Inon erRt, iuuan victoria Apollini esset adiridieata, Midae regi Supra- liet adsidenti soli displicii Qtiam ob caussam Apollo i1'ntu Rure eiu asininae ut essent sempiterito effecti, citius iii licium nulli rei facerent. Qui tamen fertur Midas esse Matris Magnae filius. Sic enim eum Hesiodo consentit Oviditis. 46. Ibid. ad Mot. XIII ab 3 p. 73 Stav. Menanon. Tithoni et Aurorae filii is, Priamo ferens auXilium ab Achille occiditin . Mater ergo redibus pro adsiduo Meio inducetulae lucis ab ove inpetrat, ut in cineres in aduSto
115쪽
rogo sorore in Volucres convertantur, Memnonide nomine. Quae memore belli, quotanni ad epuleriII eii 1 conveniunt, et inter se iniicantes sanguine Silo maniuii eius frequentes parentant. Et ipsa mater eius mathitinis temporilaus lacrimas desiderio filii si ii Memnonis transmutat in rorem, citi' lamen monumentum iu Jhrygia constituit patritus itis, ut HeSiodia Vult. 47.
μέντοι ευυδρον γενεσθαι Ποσειδῶνος ἀναρρήξαντ0ς τα εν Λέρνη πηγὰς δια ον της Ἀμυμώνης 9ωτα, ε ης καὶ Ἀμυμώνια εὐυργει δατα η καὶ ἀπο των
Selaol. ad Eiu r. χT2 II πολλη δόξα κατέχει μη ἀφῖχθαι τον Ai γυπτον εἰς Αργος, καθάπερ ἄλλοι τέ φασι και καταῖος γράφων ουτως , -δε Αἴγυπτος αυτος μεν ου ῆλθεν εις υργος, παῖδας δε ἰς μεν
116쪽
Strab. VIII p. 370: H Aπ0λλόδωρος ὁ μόνους
Προιτίdων λεγοντα ς Πανέλληνες ἐμνήστευον αυτάς,
117쪽
μετὰ νυμφῶν ἄνθη ἀναλεγουσαν ράσθη καὶ κατελθωνηλλαξεν αυτον εἰς ταῖρον καὶ ἀπο του στόματος κρόκον πνει, ουτως τε την Ei ρώπην ἀπατησα εβάστασε καὶ διαπορθμεύσας ει Kρητην ἐμίγη αὐτu' iθ' υτως συνωκισεν αὐτην Ἀστερίωνι τω Κρητῶν βασιλεῖ γενομένη ὁ ἐγκυος κείνη τρεῖς παῖδας ἐγένν σε, Μίνωα, Σαρπηδόνα καὶ Γαδάμανθυν υ ἱστορία παρ' Doιόδωκαὶ Βακχυλίδρ. Sethol. Viet ad loe. σίοδος ε υ- ρώπης και σιος αυτόν se τον Σαρπηδόνα φησιν.
Cf. Sehol. Par. Ρ. Crain. n. Par. III p. 21. Schol. Vat. ad Iu . Rhes. 28. 53.
118쪽
Eel. X, 18 Adonis, ut Hesiodiis ait, hoenicis et Alphesiboene. 55. Aημοδόκης την πλεῖστοι πιχθονίων ανθρωπων
μνήστευον καὶ πολλὰ καὶ ἀγλαὰ δῶρ' ὀνόμηναν,
ἴφθιμοι βασιληες, ἀπειρεσιον διὰ iδος. Porphyritis in Schol. Ven B ad Hona. l. a. 200 de voce ἀπειρέσιος disserens: σημαίνει δε καὶ επὶ του κατὰ τοεiδος διαφέρ0ντος και ἄγαν καIOD. Q παρ' υσιόδωεν γυναικῶν καταλόγω ἐπὶ της Ἀγηνορος παιdος σημο-
119쪽
CATALOGI FRAGMENTA. 109hέκα δε θυγατερας se φησὶν Ἀμφίονος καὶ Νιόβης
γενεσθαι). Aelian Var. Hist. XII, 36 Ἐοικασιν ιἀρχαῖοι περ του ἀριθμ0υ των της Νιόβης παίδων μη συνήδειν ἀλληλοις. μηρος με ε λέγει αρρενας και τοσαυτας κόρας, Λάσος ὁ δὶς επτα λέγει, σιοδος δε εννέα καὶ δέκα, ε μ αρα υκ εἰσὶν υσιόθου τα ἔπη, ἀλλ' ἰς πολλα και αλλα κατέψευσται αὐτos. δ)59.
120쪽
Παρε Πανοπη δια λήχων τ ρυμνην καί τε δι' Ἐρχομενου εἱλιγμενος ἐσι δράκων ως. Strabo I p. 24 de Cephiso Καὶ σίοδος ' πὶ πλέον περὶ του ποταμο λέγει και η ρύσεως, ως δι' 0λης ρεοι της Φωκίδος σκολιῶς και δρακ0ντοειδῶς
Arguim Pind. l. XIV, 1 Κηφισος ὁ ποταμος εν 'Oρχομενῶ. ἔνθα καὶ αἱ χάριτες τιμῶνται ταύταις
Fragm. LiXlI. 1. De Strabonis libras optimis Parum constat Γος παρὰ πανοπω nonnulli. παρεκ γ πανοπη δια vel πανο-πιδιὰ alii . παρε cum edd. recenti . Πανοπη δια einerium secutus Scripsi. - . καὶ δε Strabo, καί τε Corae e scholi Arat. - διερχομένου i. e. δι' Ἐρχομενου, de quo O itaverunt L euisch. alii Sehol. et adorat. ab intinore collatas itaqtie δι' Ἐρχομενου cf. Alirens de dial aeol. p. 178 reposui. 0-χομενο Strab. - είλιγμένος ἐπειγμένος Scholi ad Arat. deterum hos versus cum superiore si agmento coniun it meon 1 πρῶτος ἔθυσεν διὰ - ρεῖ, ω φ σιν σίοδος Herm.