장음표시 사용
161쪽
MELAMPODIA. 151 auctor Plinius Dactylos Cretae infert VII, 57 φ) nisi
ille, quos Hesiodiis ambiguo uoi ne Idaeo VOeaverat, suo actitrio a Creticae assignavit, ut notiori. Sed aliam Hesiodi sententiam Clemens affert Stroni. I p. 362 h. . . excusabili discrepantia, quoniam Hesiodo plura a diverSis auctori ius Subiecta fiunt carmina. IS uidem Hii Theogoniam condidit, ubi Iovem in Creta natum et alium Diuitis VerSilbius nareat, edueatores eiu Dactylos denti praetermitti velut ignotos Cf. MarchSeh. p. 172. 175. Plin. N. H. VII, 56 197): Aes conflare et temperare Aristoteles lydium Scythen 1onStrasse, Theophra- Sthis Dela Phry em putant, aerariam fabricam alii Chalybas, alii Cyclopas, fereum Hesiodiis in Creta eos qui vocati sitiat aetni Idaei. 176.
Carmen hoc mi tui scriptores Hesiodo tri tueriint; es.
162쪽
Sechinctius lilber at Athen. XI p. 498 ., tertius XIII p. 609 E citatur. Carmen celeberrimoriam Vnium, MopSi, Amphilochi, Calchantis, Tiresiae hiStoria comprehendisse et a clarissimo oori in Melampode ornen aecepisse probabilis est coniectura Marci seliesselli p. 170. 177. Θαυμά μ' χει κατὰ θυμον, OGOυς ερι νειος λL ὶ θους
Ουτος εχει μικρός περ iam εἰ ποις αν ἀριθμόν; μυριο εισιν ἀριθμόν, τὰ μετρον γε με διμνος
163쪽
178. Zε πάτερ, i θ' si σσω μοι Visi αἰῶνα χιοώφελλες δουναι και ἴσα φρεσὶ μηδε i δμεν θνητοῖς ἀνθρώποις νυν δ' υδέ με τυτθον τισας,ος γέ με μακρον θηκας Ἀχειν αἰῶνα βλιοεπτά- Ἀπὶ ζώειν γενεὰς μερόπων ἀνθρώπων. ITgei Z ad Jlycophr. V. 682 πεμπελον τον περγηρων
νυν δε του πειρεσίαν λέγει, Ἀπειδή φασιν
αὐτον επτὰ γενεὰς ζῆσαι αλλοι δε ἐννέα απο γαρ Κάδμου καὶ κατωτέρω τεοκλέους και Πολυνείκους, ως φησι και ο της μελαμποδίας π0ιητής παρεισάγει
γὰρ τ0ν ειρεσίαν λέγοντα ,Zευς - ανθρώπων .E08dem versus asser Exeg. in Il. p. 119. 179.
Oi ην μεν μοῖραν δέκα μοιρέων τέρπεται ἀνήρ τὰς δέκα δ' ἐμπίμπλησι γυνὴ τέρπουσα νόημα.
Selaoll. veti . ad Lib eoplar. 683 ανδρῶν γυναικῶν εἰδότα
Fragm. LXXVIII. 1. Locus nondum emendatus. uellerin ed. TZetZ ad Libycos lar. d. id μοι σύ μὲν αι. ειθε μοι
γ' αἰῶνα coni. i θε μοι id ' ἶσόν τ' claneide v. Nobis probabilis videtur Hermania emendatio, tuam in textum recepimuS. - . φρεσὶ In edit, Libaeophr. ueli deehit. - καὶ Ισα, quod in comm ad lycoplar legitiir, in cod. Exeg. l. absorpsit lacuna. και ἐναισι u μ. 0 hard Lieci Apod. p. 160. καὶ ε ν φρ. Selineide M. - 4. Codd. TZetZ ad Lycophr o γε μακρον
164쪽
154 MELAMPODIA ξυνουσίας λεγεται τον σία τῆ πιρα ερίσαι, φάσκοντα τὰς θηλείας δεσθαι μὰλλον τῆ πολλῆ συνουσία γηπερ του ανδρας φ), καὶ χρήσασθαι τω ειρεσία κριτr διατὰς δυο αυτου μορφάς' τον ὁ εἰρηκέναι δεκα υσῶντων πασῶν δονῶν μίαν μεν εχειν τους 92ενας, τὰς ὁ λοιπὰς θ' τὰς γυναῖκας ὀργισθεῖσα ε πιρα ἐτύφλωσεν αυτόν ὁ ὁ Ζευς εχαρίσατο αὐτω μαντικην καὶ πολυχρόνιον ζωήν, ως ο της Μελαμποδίας ποιητής ,ἐννεα μεν μοίρας δέκατην δε τε μοῖραν τέρπεται ἀνηρ' - νόημα . Veram lecti0nem οἴην
Apollod. l. l. sq. υσί0δ0 δε φησιν τι θεασάμενος se. ειρεσίας περι υλληνην φεις συνουσιάζοντας, καὶ τούτους τρώσας, ἐγένετο ξ i/δρὸς γυνη, πάλιν δε τους αυτους φεις παρατVρήσας συνουσιάζοντας ἐγένετο ἀνήρ. διόπερ ρα και ευς ἀμφισβητοὐντες πότερον τὰς γυναῖκας η του ανδρας
ηδεσθα μῆλλον ἐν ταῖς συνουσίαις συμβαίνοι τουτονανέκριναν κτλ. f. Phle . Trall. Mirab. cap. IV p. 744 1.
τὰς δε ἐκ Adnotat ad Apollodor. - , Manifestum sit, legendum 8Se εννέα δ' εμπ. nam e decem partibus una detracta Supersi in novem Heyne. Hanc loci interpretationem quam Phlegontis vectis firmari posse persuasum sibi habebat Hevne)falsam esse ostendit Marehseli. - ἐμπίμπλησι Adnot. ad Apollod. ἐμπίπλησι auctores reliqui.
165쪽
MELAMPODIA. 155 At καίαρχος καὶ Κλεαρχος καὶ Καλλίuαχος καὶ αλλοι τινες περὶ Tειρεσι0 τάθε. ειρεσίαν τυν υήρους νυρκαδία ανδρά Ἀντα εν ω ρει τω ν Κυλλην' οφεις ἰὁόντα ὀχευοντας τρῶσαι τον τερον και πα9α χρ μαμεταβαλεῖν την δεαμ γενέσθαι γαρ ξ ἀνδρος γυναῖκα καὶ μιχθηναι ἀνδρί του ὁ Ἀπόλλωνος αυτῶ χρήσαντος, ῶς αν τηρήσας χευοντας uotis τρώσλὶ
μίσασθαι qν ἀρχαίαν φυσιν. ιος ὁ ἐρίσαντος
Fragm. L. XXX. 1. ηδ εστιν ν vulgo ex coniecturale tur ὁ γαρ εστ εν codd; In Meinehe. f. Huel ineri Herm. 1866 , . - Post hoc fragmentum aut nullo aut exigno intervallo secuti in esse proximum recte vidit Butim L. ex. I p. 128. Fragm. CLXXXI. 1. νειμαν Sie Maret sela. εδειμαν vulgo. Ἀδειξαν Goeii l. - . δεινῶν oechil eoni. p. I p. 13.
166쪽
184. De meti filiabus quas Melampode anata eSSe
Fraom CLXXXIII. 1. μάντης Cod. Ven Athenaei. Reeepit Meineke ,,Nomen proprium requiri sequentia ostendunt Anal erit p. 229 cf. Herm. l. I p. 327); μάντις Vulgo. βοος Heuasterii ad Hesveh. I p. 1366; βιός vel βι ος codd. Athenaei. - 1 Cf. Pros ad Verg. Buc. VI, 8 p. 22 Keil.
167쪽
OPERA MAGNA. 157 μελαμποδείας την ἐν υβοία χαλκίδα καλλιγυναικα
187. μάντις ' ουδείς εστιν ἐπιχθονίων ανθ ρωπων, οστις αν ἰθείη Ζηνος νόον αἰγιόχοιο. Clem Alex. Strom. V p. 259 610 B Inb. I 27 loti. υλλα και υσίοδος δι' ἰν γραφε συνάδε τοῖς προειρημένοις ,μάντις - αἰγιόχοιο -. OPERA MAGNA. Proeulus ad Hes opp. 126 To δ' ἀργύρεον ενιοι τλ γ' ἀκουουσι, λέγοντες τι εν τοις μεγάλοις εργοι το ἀργυριον της γης γενεαλογεῖ. Fulgent. Mythol. II, 1 ,, Hesiodus in bucolico carmine.' CLDapua. 188. Unde colligi potest tale carmen hiberiuS de agrici litura Sponeu deque alii rebus ad eam Pertinentibus Etliteis adeo, Si id concludere licet e fragm.
1 Apud Athen. VIII p. 364 legebatur: νυν δε τουτωνκτλ απεε πάντα ες τῶν εἰς ωσίοδον ἀναφερομένων μεγάλων Ῥοίων και μεγάλων Εργων πεπαρωδηται, Sed verba και με γύλων Ἐργων secliuia Dind. cui adstipulanti irrecentiores. f. Manil. Astron. II, 19 sqq. Properi . II III 34, v. 77 sq. 2 Verba sunt Goeulingi in praelat. p. XXXIX.
168쪽
Rhen. I 1833 p. 25 sqq. Caesar in Diar Antiq. V 18 38 n. 65 qci. p. 529 Pi Mare hseheff. Hesiodi
. . . . fragment P. 202 cI cI. Mure Hist. I iit Gre. Vol. II p. 389 sq. 501 - 503. 188. Fulgent Mythol. III. I i. 705 tav. ProetOS
litur oreeetio σταφυλῶν, in postremis autem nihil latere potest nisi i μάτιος δρόσος, quod ae pie bene diei potuit
169쪽
Paam. θηλυς ερσV. Tum bene Fulgenti in Graeco teXtu, 1 membrani nostris cles haberi debet, non filii ευ, sed καλῶς. Supersunt literae alcte et hin, a quibus nihil prepius abeSi quam λακτιστῶν λακτιστός, i. e. λελακτισμένος. Quare non diibito Fidgentium, alit liba a rihun, Sic thabuisse in codice suo: προῖτος σταφυλῶν καλῶς λακτιστῶν αἱμάτιος δρόσ0ς. quae vecta ille te vertit sordidus uvarum bene caleata 1m Sanguineu PO S. Graeca autem vecta uisum Hesiodi sint, an
ficta, alii diiudicent . )189. Plinius N. H. XV, 1 Hesiodius pioque in primi ei diuin agroriun Oeendam arbitratu Vitam negavit, oleae Satorem fruetur e ea PercepiSSe quemluam fami rda tune re erat. ,Hue pertinet Herodot V, 2:
170쪽
192. Plin. N. H. XXI 20 g 145 Polio Musaeus et Hesiodus peningui iubent dignationis gloriaeque avidos; polium I sietari, coli, olium Ontra venena haberi, conti a Serpenti SubSi ermi, uri, Ortari, in vino decoqui recens vel aridum inlinique. Cf. XXI, 7 g 44 Stetit apud Graec0 90lium hectam, inclutam Musaei et Hesio si lau- libus, ad omnia utilem praedicantium Superque cetera ad famam etiam ac diritateS, 1 OrsuSque miram, Si modo, ut tradunt, lalia eius mane candi da, meridie purpurea, Sole occidente caerulea adspiciunt ii . f. Theophir. Hi St.
ορυττουσιν αυτ νυκτωρ σκηνην πηξάμενοι CL Li0beelc. A laoph. p. 309. 193. Plin. N. H. XXV, 2 g 12 Primus autem Inesium, quo amemoria novit, Orphieus de lectis euriositis ali qua produlit, post ei in Miisaeus et Hesiodus politum te amin viantum mirati Sint liximus, Orplieiis et Hesiodus sumtione eOmnendaVere. 194. Plin. N. H. XXIII, 1 42 Meraeis potiorsibus per viginti me ante cani ortum totide lue p0Stea Siladet Hesiodus uti. 1 ,,Videtur Hesiodus τριπέτηλον dixisse GOetti Opusce.