Die Oden und Epoden des Q. Horatius Flaccus

발행: 1898년

분량: 275페이지

출처: archive.org

분류: 시와 노래

101쪽

so Q. Boratii Flacci Carminum

II. Nullus argento color est avaris

abdito terris, inimice lamnae Crispe Sallusti, nisi temperato

splendeat USU. vivet extento Proculeius aevo,

notus in fratres animi paterni: illum aget penna metuente solvi

latius regnes avidum domando spiritum, quam si Libyam remotis Gadibus iungas et uterque Poenus

serviat uni.

crescit indulgens sibi dirus hydrops, nec sitim pellit, nisi causa morbi fugerit venis et aquosus albo

corpore languor.

redditum Cyri solio Phraliatendissidens plebi numero beatorum eximit virtus populumque falsis et dedodet uti

102쪽

Lib. II, c. 2 U. .

vocibus, regnum et diadema futum deferens uni propriamque laurum, quisquis ingentes oculo inretorto spectat acervo S. III. Aequam memento rebus in arduis Ser Vare mentem, non secus in bonis ab insolenti temperatam laetitia, moriture Delli, seu maestus omni tempore vixeris, seu te in remoto gramine per dies festos reclinatum bearis interiore nota Falerni. quo pinus ingens albaque populusso umbram hospitalem consociare amant

103쪽

Q. IIoratii laec Carminum

ramis quid obliquo laborat lympha fugax trepidare rivo

huc vina et unguenta et nimium breves flores amoenae ferre iube rosae, i dum res et aetas et sororum fila trium patiuntur atra.

cedes coemptis saltibus et domo villaque flavus quam Tiberis lavit, cedes et exstructis in altuma divitiis potietur here8. divesne priseo natus ab Inacho nil interest an pauper et infima de gente sub divo moreris: victima nil miserantis Orci.

25 omnes eodem cogimur, omnium versatur urna serius ocius

104쪽

sors exitura et nos in aeternum exsilium impositura cumbae. IV.

Ne sit ancillae sibi amor pudori, Xanthia Phoceu, prius insolentem

serva Briseis niveo colore

movit Achillem:

movit Aiacem Telamone natum forma captivae dominum Tecmessae;

arsit Atrides medio in triumpho

virgine rapta, barbarae postquam cecidere turmaei Thessalo vietore et ademptus,ector

norum vertriti in ervorragendos Epitheton thn, de doch vom hoc

105쪽

Q. Ηoratii Flacci Carminum

tradidit lassis leviora tolli

Pergama Grais. nescias an te generum beati

Phyllidis flava decorent parentes;

ita regium certe genus et penates maeret iniquo8.

crede non illam tibi de scelesta plebe dilectam, neque sic fidelem,

sic lucro aversam potuisse nasci ad matre pudenda.bracchia et voltum teretesque Uraginteger laudo fuge suspicari, cuius octavum trepidavit aetas elaudere luStrum.

106쪽

Lib. II c. ita. 5.

Nondum subacta ferre iugum valet cervice, nondum munia comparis aequare nec tauri ruentis in Venerem tolerare ponduS. circa virentes est animus tuae campos iuvencae, nunc fluviis gravem solantis aestum, nunc in udo

ludere cum vitulis salieto praegestientis tolle cupidinem immitis uvae iam tibi lividos

distinguet autumnus racemoSpurpureo Varius colore. iam te sequetur, currit enim ferox

aetas et illi quos tibi dempserit

apponet annos, iam proterva fronte petet Lalage maritum,

107쪽

Q. Ηoratii Flacci Carminum

dilecta quantum non Pholoe fugax, non Chloris albo sic umero nitens, ut pura nocturno renidet

luna mari, Cnidiusve Gyges;

quem si puellarum inserere choro, mire sagaces falleret hospites discrimen obscurum solutis crinibus ambiguoque Voltu. VI.Septimi, Gades aditure mecum et Cantabrum indoetum iuga ferre nostra et barbaras Syrtes, ubi Maura semper aestuat unda,

advena, ab extremis orbis ferrarum terminis iam huc progressus. - di-

108쪽

Lib. II c. si . .

Tibur Argeo positum colono sit meae sedes utinam senectae, si modus lasso maris et viarum militiaeque. unde si pareae prohibent iniquae, i dulce pellitis ovibus Galaesi flumen et regnata petam Laconi rura Phalantho. ille terrarum mihi praeter omnes angulus ridet, ubi nonreymetto ita mella decedunt viridique certat baca Venafro,

ver ubi longum tepidasque praebet Iuppiter brumas et amicus Aulon fortili Baecho minimum Falernisa invidet uVi8.

109쪽

Q. Gratii lacet Carminum

ille te meeum locus et beatae postulant arces, ibi tu calentem debita sparges lacrima favillam vatis amici. vII. saepe mecum tempus in ultimum deducte Bruto militiae duce, quis te redonavit Quiritem dis patriis Italoque caelo,

Pompei, meorum prime sodalium, cum quo morantem saepe diem mero fregi oronatus nitentes

malobathro Syrio capillos 2

Als dio relaolit si Philippi don

110쪽

Lib. II c. b. T.

tecum Philippos et celerem fugam

i sensi relicta non bene parmula, cum fracta virtus et minaces turpe solum tetigere mento; sed me per hostis Mercurius celer denso paventem sustulit aere: is re rursus in bellum resorbens

unda fretis tulit aestuosis. ergo obligatam redde Iovi dapem longaque fessum militia latus

depone sub lauru mea nec

2 parce adis tibi destinatis. oblivioso levia Massico ciboria exple, funde capacibus

SEARCH

MENU NAVIGATION