Grammatikē tēs archaias Hēllēnikēs glōssēs: syntachtheisa eis tēn koinēn ...

251쪽

καὶ κλίσεως, λαμβανει πάντου χυρισπωμένηνν'ούς, προφητων, οὐσἈων πλὴν των ἐτησίων, χλούνων, χρήστων, ἀφύων και πλήν τῶν .mΘέτων λελυκων, τὰ ποῖα φυλαττουν εἰς τὸν αὐ-την συλλαβην τον τονον της γενικῆς του ρσενικος ' ως, αγιος, αγίων, άγία, γίων. ια. Η γενικη καὶ δοτικη τῶν ρυτόνων νομάτων τῆς ., s. γ , κλίσεως περισπαται ομοίως καὶ

αρδεωνται ἀπὸ τὸν δεύτερον οριτον τηε οριςικης. ιέ. ι προΘεσεις βαλλόμεναι κατοψιν τῆς πτώσεώς των, ναβιβάζου τὸν τονον ' ως, σου πο ' πλὰν τῆς ἀνα δια, προς διακρισιν τῆς να κλητικῆς του αναξ, καὶ της Ια αἰτιατικῆς του

παρ' ἐμου τὰ δὲ κλιτά, ταν ἀποβάλλωσυ τοτελικον φωνῆεν λαμβάνουν ξεῖαν εἰς τήν παραληγουσαν ' ους, δείς Iara Θον, φήμ ἐγώ.

252쪽

πορφύρεος, πορφυροῦς φοινίκεος, φοινικῆς.

ad.'γκλιτικα κυρίως λέγονται λέξεις τινὸς, αδοποι i. γκλίνουν, ἔγουν τρέφου καὶ μεταβιβάζουν τον το νον των εις τὸν λήγουσαν τῆς προηγουμεννες Θως ει περιτάσεις μως τινὰς τὸν ποβάλλου παντα πασιν ει αλλα δε πάλιν τον φυλάττουν. in ἐγκλιτικα χυται λέξεις Iναι αἱ κολουθοι'

'Eγκλίνουν δὲ, εἴτε μεταβιβαζουν τον τονον τ ει νηὶ τελευταίαν συλλαβήν της προηγουμέρη λ ξεως, ταν η λεξις αυτ ἶναι προπαροξυτονος 'πρqπερι- ωμενη ' ως ήκουσά νος δέδων

253쪽

'Aποβάλλουν τον τόνον των τα ἐγκλιτικα, τανηναι κατόπιν λεξεων τυρισπωμενων φώς, γαπας

με, γα Θου τινος οῦ κατόπιν λέξεων ξυτόνων. ως, νη τις, ἐνδρός τινος οῦ τελος πάντων,οταν ἡ προηγουμένη λέξις ναι παροξύτονος, ο διεγκλιτικον, μονοσυλλαβον' ως, ανδρα Ῥυ. Φυλάττουν ξ ἐναντίας τὸν τόνον των , . τανηνα είς τὸν ἀρχήν του λόγου ώς, φασι ποτέ I). r. δι εμφασιν ώς ονομα σου του πατρός. A προσωχυκα ἀντωνυμίαι φυλάττουν τον τόνον πων, ταν ναι κατόπιν των προΘέροων - τὰς O ποίας συντάσσονται , ν του συνδέσμου ' ως, et ρ σου, ἐν σοι, παρὰ σφίον, νεκα

T δισυλλαβα ἐγκλιτικὰ φυλάττουν τον τόνοντων, ταν ναι κατόπιν λέξεως παροξυτόνου ' ως, λόγος ἐστί. 'Οταν συμπέσωσι πολλὰ λλεπάλλη λα ἐγκλιπικα, τὸ πρωτον λαμβανε τον τόνον του δευτερου, καὶ ουνω καΘεξῆς ' Θεν καὶ λέγοντοσι συνεγκλιτικα ως, ε τί Oris triri μοι ' αρεῖναι.

254쪽

Τὰ πιμεριζόμενα, ἔκαστος, κάτερος, ἔτερος,

εναντιωματικὸς δμως. Οσαι λέξεις - , ουν πο ' Q. υπὸ. περ,

255쪽

χσα εἶναι συνΘετα ς παράγωγα ἀπὸ συνο--μενα, δασυνονται καὶ ταυτα ' Θεν, ἐξήκοντα, ἐβδομήκοντα, ἡμέτενος, μετερος , ἡ με

M δασεῖα τῆς νομαστικῆς φυλάττεται καὶ εἰς

ἄγνος

αμιλλαεδουμαι E λλήσποντος αγιος αμμα

ἔδρακλικὼν

αἱ μα

εἷμα

αιρουμαι

ἄρμ'

ἄλας

256쪽

ἔδομαι

ήλικία

ἡμέρα ἔμερος

ἱμερος

ομως να μάΘωμεν μόνον του κανόνας τούτους, αλ-λα πρέπει να παρατηρωμεν καὶ τὸν τυμολογίαν των ξεων , την παραγώγηυ, την σύνΘεσυν καὶ την ἀναλογίαν διότι i ταυτα επις ρίζονται καὶ οἱ κανονες.

258쪽

χαριεις , χαρίεντος ' τυπιὸς, τυπεντος, . . .

259쪽

ἔχουν βυ σύμφωνα ' πέδη , σηπεδου , τράπιζα, δίκελλα, λεο ἡμέρα, ερις, χαρίεσσα, δρα , ἔχΘρα πλην του μάκαιρα, 'εαιρα, χίμαιρα , μάχαιρα, νεαιρα, διὰ τῆς I.

παντος γένους μέλος, αμπελος, πόλεμος, νεμος, κρήδεμνον, βέλ-νον, Πολέμων, ξένος, κενος πληντων συνΘέτων ἀπὸ του αυα ' μαίμων, πολυαί- μων ' και πλήν του Λακεδαιμων, αἶμων, δαίμων, κα των πὸ τούτου συνΘέτων , ευδαίμων, κακοδαίμων και πλήν του καινὸς κελαινὸς αἶνος καὶ των ἀπο τουτου συνΘέτων, παινος, δια της I.

260쪽

να χορηγὸς, ψηλος, ανΘηρος, ξηρὸς, άηγων πλώτου νεογιλος διὰ του ' κα πλην σου ἁλμυρὸς, ισχυρος, βδελυρος, γλαφυρὸς βλοσυρος, ἐχρος,

νος, κατὰ την δι ορον παραγωγην νων.