장음표시 사용
221쪽
378 CAP. I DE DI PLOMATIBUS1. XXX. sentibus missis regis nostri Sigimarus famulus sacris ordinibus dignus
a. manumittebatur in GOLDAST. t. II rer. Alem. p. 27: ,, Auctoritas fiuialia.. Ecclesiastica patenter ammonet, insuper et potestas Regia canoninis. Dcae religioni adsensum praebet, ut quemcunque ad sacros ordines ex familia propria promouere Ecclesia quaeque elegerit in pra Asentia Sacerdotum canonicorum simul et Nobilium laicorum. et is eius cui subiectus est manumissione sub libertatis tostamento sollemis niter roboretur. Idcirco ego in Dei nomine singildruda quondamo meum famulum nomine Sigimarum, sacris ordinibus dignum, in ,, praesentia nobilium uirorum liberum ab omni uinculo seruitutis diis mitto. Cui Romanae per hoc auctoritatis testainentum statuo, si ita ut ab hodierno die et tempore bene ingenuus atque securus per an eat, tanquam si ab origine fuisset parentibus liberis procreatus
is uel natus: eandem pergat Partem quamcunque uolens canoniceis elegerit, habensque portas apertas ita ut deinceps nec mihi nec su is cessoribus meis ullum debeat noxiae conditionis seruitium, neque is aliquod libertatis obsequium, sed omnibus diebus uitae suae subis certa ingenuitate, sicut alii ciues Romani, per hunc manumissionis aut ingenuitatis titulum bene semper ingenuus atque securus exi at, suumque peculiare . quod habet aut quod adhuc adquiri po- is terit, faciat inde secundum canonicam libertatem quidquid uoluerit. AEt ut haec testamenti ac ingenuitatis auctoritas inuiolatam inconia uulsamque optineat firmitatem, ego Engildruda et Richois aduo-
catus meus amborum manibus subterfirmauimus, sacerdotes quo- ,, que ita nominati manus suas in praesentem ingenuitatis cartulam
si miserunt, Pero, Adalman , Hilliger, Rodpol, Baldoit, Rantol LAAdtum in uilla Hostrahum nuneupata, in praesentia Salomonis et
,, Reginoifi missis Domni HIudovvici Regis Sig. Hillibaldi missi filo orati Comitis Oiliit Liuiprehi ' Hadpert etc. Ego itaque
,,Vuato Diaconus rogatus scripsi et subscripsi. Notaui diem Iouis, se in Ulu Id. Octobr. regnante Domno Hlud Ovvico Rege Alaman- . senorum et Peinariorum, sub Chonrato Duce nobilissimo, feliciter.
pyendi Amen. ,, Traditiones regiae fundorum appendices, ut moristam .hu. erat, diligenter enumerant. Venationes reperimus f. XV, io;
merantur. XVI, I9, ubi etiam ius piscandi aliis ecclesiis conceditur. Pisca-Venatio. tiones iterum memorantur XUI, 23; XUII, et XV, 3 piscatio Piso ti . Vennam aliquam h. e. locum septum. Heme Belgis est Iocus p
222쪽
lustris. De uineis Ioquitur β. XlIII, 7. XU, IO. Picturae uineae vineae. q. XVI, 8) sunt pedaturae h. e. agri spatium pedum mensura definitum. Exceptionem praescriptionis XXX annorum iure propitio , .. . opponi potuisse, docet q. XIV, 7. Germanis hoc temporis inter- νζio xxx uallum saeculi instar fuit; quare negligentiae sat indultum uideba- Minorum. tur; sed nec annalem praetcriptionem in aliis negotiis reiiciebant. Sanctimonialibus Essendiensibus iacultas de rebus propriis uel mortis caussa uel inter uiuos libere statuendi conceditur S. Uu, 2 s. Rex uiortis ipse graui morbo laborans thesauros suos locis religiosis et pauperi-- μ' 'bus erogauit c j. XXII, et 6 . Ramodus comes nonnihil patrimonii sui legauit monasterio S. Emerami hac lege, si heres sibi non nasceretur; herede autem nascente, res traditionis ducentis solidis redimeretur q. XU, 8 . Traditionibus saepius accedebant fideius- p;ddiavi
tores, quos curare oportebat, ne pacta uel donata interuerterentur res tradi. , XV, 1 . cons. comment. nostra de Salmannis. Magna praeterea testium turba accita, quorum aures memoriae caussa uellica- Testium bantur, ut chartae inprimis Bauaricae abunde docent. vid. Opu- .ure tr a.
Rula nostra p. a s. Crimina acerrime punita suisse discimus ex LANN. FULD. ad a. 866: ea tempestate apud Mogontiacum quidam criminum de hominibus Luitherii Archiepiscopi orta seditione intersecti sunt, quorum mors grauiter in auctores seditionis uindicata est. Quidam enim in ligno susponsi, alii manuum et pedum summitatibus amputatis, etiam lumine oculorum priuantur: nonnulli omnia sua relinquentes , et mortem euadere cupientes, exules offecti sunt. add. q. XXII, 6. bacramenta super capsam ch. e. reliquiis in meatum
allatis sanctorum exhibebantur XIIlI, 6 .
In Germania. Ludovico regnante, bonae artes tantum quan- Ludovies tum istius aetatis fortuna serebat, colebantur. Rex enim ipse cx- Regis uviseelso praeditus ingenio optimas didicerat disciplinas; id, quod AN. NALES METENS. et REGINO in elogio ipsius flentio non praetermittunt: fuit se Princeps oristianissimus, Me Catholicus, non δε- Lm secularibus, uerum etiam ecelsastris disiciplinis su cienter instructus; quae religionis sunt, quae pacis, quae iustitiae, ardent simus executor: ingenio callidi mus, consilio prouiaenissimus, in dandis sue subtrabendis publicis digni libus discretionis moderamine temperatus, in proelio uicto-
223쪽
.. YI riosi nus . remorum, quam conuiuiorum apparatibus sudiosior, es maxiamae opes erant instrumenta bellica, plus diligens ferri rigorem, quam auri fulgorem, apud quem nemo inutilis valuit, in cuius oculis perraro utilis displicuit, quem nemo muneribus corrumpere potuit, apud quem nullus per pecuniam Ecclesiasticam sue mundanam dignitatem obtinuit, sed magis S elsasticam probis maribus et sancta conuersatime, mundanam deuoto str- 'M .um, uitio et sincera fidelitate. Quae Carolus M. et Ludovicus P. de sei liter ' stholis constituerant, ea Ludovicus noster in suo quoque regno ap- ' probasse uidetur. Dore inae perfugium praebebant coenobia , i , ter haec in Germania celebritate maxime sorebat Fuldense, cui ae-Hr,bani ternum decus conciliauit HRABANUS MAURUS, Abbas, postea archiepiscopus Moguntinus. Nolo huius singularis saeculi sui ornasiissima, menti in rem sacram merita, de quibus , VlΙ disserui, repetere. Omnibus solidae oruditionis adminiculia in liructus uir magni ingenii in litoris diuinioribus interpretandis multo cautius, quam reliqui, uersabatur, qui nec hebraicam, nec graecam linguam callebant. Immensam illius industriam ingens prodit librorum, quos composuit, multitudo. Commentarium suum in παρολυπιμ- spectare uoluit isserenissinum gloriosi sanum, plenissisum, inque uera religione excellenti in mum Baioariae regem Ludovicum. Reginae nobili mae dedicauit e plicationem libri Esther. BVDD. in diis de Hrab. Maur. p. 8s
eum NATALI ALEXANDRO dis . XI p. 3 8 Iuditham intelligere
mauult, quam Emmam quandam cum aliis sngere, nullibi memoratam. At memoratur saepius Emma, Ludovici nostri coniux. Quae in selecta quaedam cantica sanetorum uet. et noui testamenti matutino tempore cantari solsta, meditatus est hic praesuI, Ludovico R. una cum libro de uniuerso obtulit. Nec remissiore diligentia in amgumentis philoiphicis ac philologicis elaborauit. Theotiscae inprimis linguae culturam sibi cordi habuit; quapropter in concilio Moguntino a. 847 sanciebatur, ut homiliae theotisce exponerentur. De inuentione linguarum ab hebraea usque ad theotiscam et notis antiquis commentatiunculam reliquit Rabanus. quam et in t. II re . Alem GOLDAS Tl p. 6s deprehendimus, glossis eius lari no- barbaricis de partibus humani corporis additam. Maioris pretii est glosi rium in uetus et notium testamentum, quod nunc ex codice hibit thecae Caesareae uetustissimo, eum aliis Saec. IX theotiscarum lit rarum monimentis, Publica luce donauit ECCARD. in commentata
224쪽
LUDOVICI GERMANICI. as Irer. Franc. t. II p. 9so sq. Specimen glossarir huius Iatino-theoti- xxxx sei larga eruditione illustrati dedit Io. DIECMANNUS. Vitam
Hrabant, non totam tamen, discipulus ipsius Rodulphus optima fide enarrauit, sed nostra aetate multo plenius cel. BUDDEUS in singulari dissertatione eam restituit. cons etiam SCHANNATI historta Fuldensis et IOANNIS scriptores rer. Mogunt. Opera Hrabant UI uoluminibus comprehense prodiere Coloniae Isar cura GE. COL- VENERII, Cancellarii uniuersitatis Duacensis. BA Z. t. I Misce Ian. librum de computo inseruit. Quum Hrabant fama longe la- Miust
teque uagaretur, msignem iuuenum copiam ad monasterium Fuidere. PRi , se confluxisse, dubitauit nemo. De Rudolla, quem modo sin Rudou
pellauimus, ANNALES FULD. ad a. 86 1 honorifice memorant: pbus, Riιd Mus Fuldensis Coenobii presister et monachus, qui apud totius pene Germaniae partes doctor egregius et insignis 'oruit, bifloriographus et Poeta, atque omnium artium nobilismus alictor habebatur, VIII Id. Mart. diem ultimum feliciter clausit. In diplomate quodam, minus quidem sincero, de quo β. XXXX, a disseremus, Rudolfius monachis
Stalaribus in monasterio S. Bonifacii Ful e praeesse et censium curiae re giae accipere dicitur. Quod Hrabanus optauerat, ut nimirum sacraeliterae etiam themisce legerentur, id praestare tentauit discipulus eius ΟTFRIDVS monachus weissenburgensis. Sacra enim Euange- Οtf. duri Ilia rhythmo Francico interpretatus est, cuius praeclari operis, nunc monachinin SCAE GERI thesauri antiquit. t. I editi, notitiam literariam suppeditat praefatio huius thesauri, itemque D IEDERICUS von STA DE in specimine lectionum antiquarum Francicarum ex Oth di Monachi WiZanhurgensis libris Euangeliorum , et DAV. HOFFMANN. in dissi. de olfrido Monacho Weissenburgensi, quatuor Euangeliciorum interprete celeberrimo. OTFRIDVS ipse conatus sui censuram in epistola singulari Luilberto, Archiepiscopo Moguntino eommendat, in qua de incunabulis quasi theotiscae literaturae haec memorias prodidit: - Huius linguae harbaries ut est inculta et indiscipli- initI. Iidi. nabilis, atque insueta capi regulari freno Grammaticae artis, sie et, xv am in multis dictis scriptu est propter literarum aut congeriem aut 'μ ' incognitam sonoritatem dissicilis. Nam interdum tria uus, ut puto,*iaerit in s o, priores duo consonantes, ut mihi uidetur, tertium
uocali seno manente. Interdum uero nec a , nec e , neci, nec uuocalium sonos praecanere potui, ibi θ Graecum mihi indebatur ad-
225쪽
. XXXI. scribi. Et etiam hoe elementum lingua haec horrescit interdum, nulli se chara Aeri aliquotiens in quodam sono nisi dissicile iunger .
A ct saepius haec lingua extra usum latinitatis utitur, quae Grammatici inter literas dicunt. esse superfluas. Ob stridorem autem dentium in toreum, ut puto, in hac Iingua Z utuntur; K autem ob faucium sonoritatem. Patitur quoque metaplasmi figuram nimium, non tamen assidue, quam doctores Grammaticae artis uocant Iinalipham, et hoc nisii legentes praeuideant, rationis dicta deformius sonant, Iiteras interdum scriptione seruantes, interdum uero Ebraicae linguae more uitantes, quibus ipsas literas ratione finaliphae in lineis, ut quidam dicunt, penitus amittere et transilire moris habetur; non quo series scriptionis huius mettica sit subtilitate con stricha; sed Schema omoeoteleuton assidue quaerit. Aptam enim in hac lectione et priori decentem et consimilem quaerunt uerba in fine sonoritatem, et non tantum per hanc inter duas uocales, sed etiam inter alias literas saepissime patitur conlisionem sinaliphae, et hoc nisi fiat, extensio saepius literarum inepte sonat dicta uerborum. Quod in communi quoque nostra locutione, si solerter intendimus, nos agere nimium inuenimus. Quaerit enim linguae huius ornatus, et a legentibus sinaliphae lenem et conlisionem lubricam praecanere, et a dictantibus omoeoteleuton; id est consimilem uerborum terminationem Obseruare. Sensus enim hic interdum ultra duos uel tres uersus uel
etiam quatuor in lectione debet esse suspensus, ut legentibus, quod Iectio signat, apertius fiat. Hic saepius i et O , ceteraeque similiter cum illo uocales simul inueniuntur inscriptae, interdum in sono diuisae uocales manentes, interdum coniunctae, priore transeunte in
consonantium potestatem. Duo etiam negativi, dum in Latinitate rationis dicta confirmant, in huius linguae usu paene assidue negant, et quamuis hoe interdum praecauere ualerem, ob usum tamen quotidianum , ut morum se locutio praebuit, dictare curaui. Huius enim linguae proprietas nec numerum, nec genera me conseruare sinebat. Interdum enim masculinum Latinae linguae in hac foeminino protuli, et cetera genera necessarie simili modo permiscui. Numerum pluralem singulari, singularem plurali uariaui, et tali modo in harbarismum et soloecismum saepius coactus incidi. Horum supra scriptorum omnium uitiorum exempla de hoc libro Theotsice ponerem ; nisi irrisionem legentium deuitarem. Nam dum agrestis linguae Disiligoo by COOste
226쪽
tuae ineuita uerba inseruntur Latinitatis planitiae, eali innum Iegen- LXXXI. tibus praebent. Lingua enim haec uelut agrestis habetur; dum a propriis nee scriptura, nec arte aliqua ullis est temporibus expolita, quippe qui nec historias suorum antecessorum, ut multae gentes ceterae, commendant memoriae, nec leorum gesta ueI uitam ornant dignitatis amore. Quod si raro contigit, aliarum gentium lingua, id est, Latinorum uel Graecorum potius explanant ἔ cauentaliarum et deformitatem non uerecundant suarum. Stupent in aliis uel literula parua artem transgredi, et paene propria lingua uitium generat per singula uerba. Res mira, tam magnos uiros prudentiae deditos, cautela praecipuos, agilitate suffultos, sapientia latos, sanctitate praeclaros, cuncta haec in alienae linguae gloriam transferre, et usum Scripturae in propria lingua non habero. Est tamen conueniens, ut qualicunque modo, siue corrupta, seu lingua integrae artis, humanum genus autorem Omnium laudent, qui plectrum eis dederat linguae, uerbum in eis suae laudis sonare, qui non uerborum adulationem politorum, sed quaerit in nobis pium cogitationis affectum, operumque pio labore congeriem, non Iahorum inanem seruitiem. A Ludovicum nostrum in carmine, quo ipsi librum dedicat, Olfridi Iaudibus ac piis precibus cumulat. Sed non Regi tantum, sed et Salomoni, Episcopo Constantiensi opus suum inscripsit. In L. I ih.otisti. c. et Franci ad linguae sitae culturam excitantur, eorumque gloria ualde celebratur. Uatis huius ingenium ex hoc specimine cognoscemus:
Ni sie in Frenkisgon beginnen, se Gotes toti fingen s
227쪽
soli hoc legere, Ne sit in Francico ausu, ut Dei laudes cantent Nunquam sic cantatum est, ad regulam coactum. Ea habet tamen rectitudinem in pulchra simplicitate. Festiua igitur anxie uti eleganter resonet, Ut Dei uerbum inde in eo pulchre clangat.
Tu sculun Franckon, so th quad.
228쪽
Hoe est: Quomodo debent Franci, ut ego dixi, ad illa soli esse ineptir Istos populos nihil quicquam morantur,
quos supra retulimus. Ipsis sunt aeque sortes, ae isti Romani. Nec licet etiam dicere,
quod Graeci ipsis praeualeant. Possident sibi utiliter aequalem scientiam In campis et in sylvisaeque sunt audaces. Diuitiarum satis, et sunt quoque multum sortes. Ad arma celeres, sic sunt hi milites omnes. Habitant cum apparatu, fuerunt hoc consueti, In bona terra, Propterea sunt haud consust.
229쪽
i XXX . Illa est multum pinguis ualde est id comprobatum Multiplicibus prouentibus. Non est illud a nostra satione. Ad utilitatem foditur quoque hic
dis et cuprum, Atque cum multitudine
argentum ad satietatem. t Imo legunt hac in terra aurum in eius Erena. Sunt ualde alacres
ad bonum uarii generis. Ad uarias utilitates, hoe faciunt sua scientia. Sunt admodum promti se ab hostibus defendere LAMBECIUS in eommentari hiblioth. Caesari Vindob. alia huius othidi theotisca documenta se reperisse tradit, homilias scit. quas nunc ECCARD. t. II reta Franc. p. 941 protulit, carmen in monachos S. Galli et paraphrases; quamquam paraphrasin et uersionem
ae ECCARD. in incerti monachi meissenburgensis catechesi theotisca, Saec. IX conscriptae, paraphrasin orationis dominicae KERONI Walafria monacho S. Galli. Hrabant scholae maximo fuit honori WΑ- .s M. LAFRIDUS STRABUS . sacri codicis interpres clarissimus, uenustus poeta, ac historiae scribendae bene peritus. In Augiensi monasterio, celeberrimo illius aeui literarum sacrario, Abbatis munere lanctus est grauissime, ut in IOH. EGONi S libro de uiris illustribus Augiae diuitis c. I 3 latius ostenditur. Ηrabanus ipsi superstes hoe epitaphium posuit: Noscere quisque uelit tumulo hoc quis conditus eatet Perlegat hunc titulum omnia sicque sciet Ergo Walasredus tumuIatus sorte quiescit, Presbyter et Monachus ingenio hic ualidus , '
230쪽
LvDOVICl GERMANI CL strAbbas eoenobii huius, custosque fidelis .XXXI.
Hic suerat, caute dogmata sacra legens. Nam docuit multos metrorum iure peritus, Dictauit uersus, prosa lacundus erat.LWalastidi poemata in CANISII t. II antiq. leel. reperiuntur. Rullis SCHATEN. in Annal. Paderborn. P. I p. I 43 memorabile, ait, quod du de Ruthardo monacho, Rabani et Strabi auditore, scribit Meginstidus in Chron. Fuldensi, cui cum post obitum Ηaymonis Episcopi
Ludovicus Germaniae Rex ob praeclaram doctrinam et uirtutum famam Episcopatum Halberstadiensem obtulisset, ut uidelicet Flaymoni monacho succederet et ipse monachus, libere respondit: da Episcopatum alteri, qui idoneus sit, ego religiosae uitae quietem, et studium scripturarum omnibus mundi honoribus antefero; digna sapiente vox. PROBUS, presbyter relisiosus, cuius casta conuersiatio probis.
et doctrinae sanctae studium Moguntinam illustrauit ecclesiam, VII Kal. Iul. diem obiit. Ita ANNAL. FULD. ad a. 8s': Probus in Fuldensi monasterio praeceptorem coluit Rabanum et cum Walafrido et Lupo Ferrariensi amicitiam contraxit, quod ille in carmine, hie in epistola xx et xXXlU declarauit. Probum autem, inquit, non tam aliquid edidisse admiror, quam non omnibus scribendi materiam absiclisse. Walafridus monachus iuuenis Augiensis usus est Grimo ido n. nihi magistro, eruditionis laude florentissimo , postea Abbate S. Gallensiet regis Archi capellano, quem g. XXXVI, et iterum memorabimus. Ermenricus monachus Augiensis, dein episcoPus Patavi ensis in epi- tameti te, stola de grammatica ad hune Grimoldum, quam M AB ILLO N. in et .analect. vet. p. 4ao asseruauit, non solum regem Ludovicum splen- Σ ' , didis elogiis ornat, sed et monachorum S. Galli praestantiorum no- Gilleus. 'mina posteritati tradidit: tantas uirtutes in iisdem fratribus conspexi ut uix illas. ne dicas me, sed neque Pythagoram de Samo egressum putem eloqui posJe. Alius enim alio humilior, et patientior inuenitur, nec est Zelus amarus inter eos, uel inuidiae liuor: sed sola ea ritas ibi principatur, et iustitia regnat. Et sic caritas mater est uirtutum. et concordia filia eius, ac simplicitas earum pedisequa illic sine dubio domicilium proprium habet. quae etsi pro tempore aliquanto in aliis locis commorata fuerit, et particulatim se ibi ostenderit; hic tamen semper cum filia et ministra tota consistit.