장음표시 사용
561쪽
aTcu a ortae Hatos truncos, quorum alter arteriam sub-
claviam dextram et ambas carotides largitur, alter Vero arteriam sub claviam sinistram constituit. Fig. 6. delineat quoque duos truncos arteriosos ex arCu aOT-tae originem ducentes, videlicet carotidem dextram et Tamum communem carotidis et subclaviae sinistri Iateris, arteria subclavia dextra e portione thoracicaaortae pullulante. Tab. III. fig. 1. arcum aOTtae eX-hibet, ex quo nascitur truncus, qui arteriam sub cla viam dextram et ambas carotides suppeditat; oritur dein arteria subclavia sinistra et tandem arteria vertebralis tertium ramum constituens. Fig. 3. Praesentat ex arcu a ortae originem Sγmmetricam trunci communis carotidum inter ambas arterias sub clavias.
P. 77 77 . TiEDEMANN arcum noriae inversum Praesentat Tab. IV. sig. 9.) quamobrem arteria oorta sinistrori sum iacet, carotis dextra in medio, et tandem dextrorsum origo arteriae brachii dextri.
duce, praeseritat truncum communem ambarum carotidum primum ramum constituentem, a amo Secundo arteriam subclaviam sinistram, et ramo ultimo arteriam sub claviam dextram efficiente. p. 78 85 . Cis. TIADEMANN l. c. Tab. VI. Tab. VII. fig. 1. p. 78 86 . Artaeria thyreoidea infima interdum oritur inter axicriam in nominatam et carotidem sinistram TiEDEMANN l. c. Tab. III. fig. 11. , aut inter carotidem et arteriam subclaviam sinistri lateris cib. fig. 12. . observante quoque NICOLA I. P. 79
562쪽
Memorabilis praecipue est truncus ex aoaeta ortum ducens, atque illam arteriam simul cum arteria coronaria ventriculi suppeditans. p. 81 11. 12. 13). TiEDEMANN I. c. Tab. XIII. Tab. XIV. fig. 2. Tab. XV. Tab. XVI. f. XVIII. 2. P. 86. S. G. ZiΜΜΕΗΜANN diss. do morbo
mensium deficiebat omnino ductus arteriosus. Botalli, arteria Lino pulmonalis nullam cum aorta habebat communicationem. Erat illa arteria vatiae instar col- Iapsa, et ad originei' concreta. Cox simile illi infantis duorum annorum. Cavitates illius sanguine fluido obbruneo livido repletae. Foramen o vale admaonitudinem calami scriptorii hiabat. Ambae aui I culae cordis in angulo inter marginem anteriorem et posteriorem septi, ope orificii amplitudinis digiti, In-Vicem communicabant. Super illius orificii medietatem nascebatur aoxia, ita ut sanguis ex utrisque cor
dis ventriculis libere in hoc vas fluere potuerit. Va vulae tricuspidatae et mitrales margines inferiores cartilagineos exhibebant. f. XXIII. N. 2. p. 111. Doctrinam pericat ditidis prosecuti sunt: NxsTEN Bulle in de I'ecoles de medecine 1819. 3 p. 78.) ,
563쪽
p. 115 25 . Febris vehomentissima apud HUDER I. c. . p. 115 28). Facies Violacea et physiognomia, morbo ad aemen perducto, desperationem exprimens ibid. . p. 115 ). Aegii IIUBER 1 permultum sitiebant. p. 115 30). Etiam HunEn deglutitionem dolorificam ob
p. 116 ). Pulsus erat intermittens apud HUDER). p. 115 36). In epidemia Deilaylensi dolor sub cartilagine
ensita imi, praecipue a deglutitione et ab attactu eX- terno augebatur in aegris HUAERI. p. 117. Illis in aegris decubitus in dorsum denegatus erat. Miseri utplurimum capite genu bus admoto sedebant. Nonnulli e lecto prosiliebant, ac humum prosternebantur.
p. 120 57. 58 . Iuvenes, pletli orici, potatores spatio 48 horarum moriebantur. In aliis morbus a diebus 4. ad dies 10. protrahebatur observante HUDEBO. p. 120. Aegri IIUBE Rr vel moriebantur immediate per carditidem, vel nullius alterius morbi vestigiis tu lictis sani evaserunt. p. 121
' Cl. Vir, me in i ,raeceptis praxeos medicae vix meiationem de cardilide injicero Conteridit. Sane Hori ante liliam ordo rerum me ad docilitiam hujus morbi duait.
564쪽
p. 121 71). Ultra uncias viginti seri interdum in peri-
cardio repexiebantur a I IUBERO.
p. 121 72 . HUn En l. c. Tab. I. sig. 1. '. Forma pseudomen'branae reti inimis. p. 123 77). Incrassatio pericardii non raro dimidium pol licem ad equabat in cadaveribus a IIUBrno dissectis. P. 126 97 . Volumen cordis constanter auctum erat in allatis cadaveribus, uti videre est eae I ab. I. op. C. P. 129 17 . Pulmones plexumque simul instAmmati erant
P. 129 20). Hydropem cavitatis periton et acutum, socium pericarditidis, observavit quoquo HUDER l. c. P. 129 - f. XXIV. 1. De carditi de epidemica testatur
P. 1i1 - g. XXV. N. 1. Hun En existimat Pericarditidem quoque confundi posse cum diaphragini ide, cum asthmais, cum is Othorace et cum in lammatione partis ConveKae tam hoparis quam lienis. Pericarditidem cum asthmate confundi poeso vix putarem, saltem
iuxta definitionem, quam hoc de morbo dedi. Quod spectat ad hydrothoracem, cujus species, videlicet hydro cardia, haud raro cum pericarditi de copulatur, Tes longe aliter se habet, de quo argumento abunde Iocutus sum p. 152 . Quomodo hepatitis quatenus symptomata in dextro latera urgent, in peri carditi de vero in sinistro pro carditi de haberi posset, non intelligo, quamvis caeterum inficias non ibo, inter morbos iecinoris et cordis magnum locum habere ne- Num. Eo secilior est error, TelEte ad diagnos in car-ditidis et lienitidis, de quo argumento debito loco P. III. Vol. II. Seci. I.) quaestionem instituam. Vio Vero sigua, quorum o Po caruitis a diaphraginitide dis inguitur, eruere IuVabit. Monente UuBEn, idque
iure, inspiratio et exspiratio longe difficiliores et dolorificas
565쪽
lorifieae sunt in diaphragni itide quam in pericarditide.
Porro dolores illo in morbo totum pectoris ambitum, ad lumbos usque, amplectuntur, atque pulsus longe minus irregularis observatur. Concedit praeterea cl. Vir facilem inter utrosque moTbos complicationem. Talis complicatio maxime in inflammatione pericarditeXpectanda est. Hoc enim in morbo contiguum dia-phragma facillime in consensum trahitur , atque anxietas Ionge minor est, quam si cor ipsum a phlogo si correptum foret. Caeteruiit quousque de inflammatione partis superioris diaphragmatis quaestio est, agitur re ipsa de pleurili , ad quam etiam pericarditis, stricte loquendo, pertinet. Ex quibus singulis colligitur, quam arduum saepe sit moxbos Viscerum contiguorum a se invicem distinguere. Quid igitur domagniloquentia illorum dicendum, qui, ut supra exemplum habuimus, hisce de rebus, excluso quovis dubio, et quin proprias adsertiones per cadaverum sectiones confirment, discurrunt p. 152. f. XXVI. N. 3. Alvi libertas bonum exitum promittebat apud IIUDER. p. 154. enae sectio mirifice conduxit in epidemia DelLetylensi. Illa interdum ter nychthemeaei spatio repete
566쪽
surgical Iournal 1823. Ian. Obliteratio arteriae iliacae externae, subsequente gangraena pedis .
P. 329 97). Filamenta nervea, quae alias arteriis solummodo adhaerent in aneurysmate in sulcis sacci iiitrusa sunt. Lons TEIN de nerv. sympathici humani fabrica, usu et morbis Comment. Paris. 1823 .
ane urysmatis in verum et spurium defendit. P. 346 9ι . Casum memorabilem aneurysmatis varicosi, quod inter venam cephalicam et arteetiam radialem locum obtinuit, descripsit et tabula aenea illustravit C. SCHotae 1N ver murdiger Fau einer Gneuosmatischen Venev chiotitit. Atienb. 1822 . Observabatur hoc inaneurysmate varicosor 1' motus tremulus, oscillato-xius; 20 calor magnus membri affecti; δ' sibilus stridens Ein schmirrender Schald; ι' decursus serpentinus vasorum contiguorum; et 5' facilitas motum sanguinis retrogradum producendi. p. 347 97). De an eurysmate axteriae intercostalis rami inferioris sextae costae eX Iapsu) pro tumore lymphatico habito et aperto cum candore describitur apud Rusae l. c. 16. B. 3. St. P. 501. . P. 352. N. 9. De aneurγsmatis aOTtae, quo loco oritur
arteria innominata, eoque crouP Chronicum mentiente
lege HASBY in Med. and physical Iournal DF FOTHERGILL . 18 15. April. p. 378 98 . De nexu inter morbos cordis et cerebri pulchre etiam scripsit CRA IGIE The Edinb. med. a. surgical Iournal. 1823. Ian. . Probatur quod caussae Omnes, quae transitum sanguinis eX vena pulmonali ad aortam impediunt, congestioni in pulmonibus, Te- fluxum cruoris a capite retardanti ansam porrigunt.
567쪽
p. 378 99 . PH rLIP an experimental inqui into ths L sof the rital functions. Tond. 1818. p. 395 65). Caussis phlebitidis libenter adscriberem etiam
eXperimenta nunc usitata, res Varias, e. c. oleum Tis
cini Fnoni EP l. c. 5. A. p. 87.) venis introducendi. p. 402 3 . Ambae venae cavae sub nisu in osse deglutitoxejiciendo perque tussim inde ortam, rumpcbantur teste LoVADINA Mem. scienti iche e litterarie deae Aleneo di Treviso. T. I. 1817. . p. 430 5 . ELsAEssER Geschichte einer Familie Don BL-rern in murtemberg II UxELAcio I. c. 1824. Febr. p. 89. . p. 418. N. 10. De Iransfusione sanguinis auNilio haemor-xllagiarum speciatim scripserunt: JAΜΕs BLUNDELI. everiments on transfusion Anedico - chirurgical trans
actions published b the medico chir. aoc. Os London. 1818. Vol. IX. P. L); HOEEML de sanguinis transfusione. Berol. 1819; PREVosae et D UΜAs Bibliotheque uniMerseiae 1820. Sept. p. 74. . p. 458 78 . C. A. IV. Scia MAI et Netrum des Menachen- Iebens. Arestau 1821. P. 462 92). Societas servatrix submersorum aliorum quo asphycticorum, quae Halaiae floret, a die ra. decembris n. 1821. usque ad diem 1. Aprilis 1823. - 61. homines salvavit Med. chir. Zeltung 1824. N. 17. p. 302. .
568쪽
capitis sanguine rubro suffusa. Facies pallida, non tumida. Temperatura cadaverum illi aliorum similis. Rigebant membra . p. 511 5 . Instrumentum Complicatum sane, cuius opeasir in pulmones introducitur et vicissim extrahitur, detexit C AP DescriptιOλι d'une pompe propre ab relablirti jeu des la resPiratιon chez les aspho xiόs Par subme stoxo: aliud instrumentum proposuit J. MoonL FRo-HIEP l. c. 2. L. N. 38. P. 247.). p. 511 ' . De asphyxia hominum laqueo strangulatorum praeterea scripserunt: FLEIS CHΜANN HENNE Zeu- ochrist f d. SiaalSarano unde. 2. Iahrg. 1822. 2 mys);RΕΜΕn HENNE I. c. 1. II t); II1Netu UTNRE I. c. 4. Jahrg. 1824. 1. H t. p. 116.), et a . C. L. VILLE-
p. 211 . p. 512. N. 4. Expertissimi viri FLEIS CHMANN et H1NΣΕΙ. c. contendunt laqueo strangulatos homines perire 1' per suffocationem, 20 per apopleXiam sanguineam, 3' per suffocationem et apopleXiam simul, et 4' pex paralysin cerebri Τ), pulmonum et cordis; asseruntque varium mortis genus pendere ab applicatione funis, quatenus illa locum obtinet aut supra, aut infra laryngem, aut eo in loco, ubi nervus Vagus facillime comprimi potest.