장음표시 사용
591쪽
quando Dominus consensit oppignorationi,adjecta illa Clausuladalvosia
jure seudaIi: nam tunc si seudu reve latur ad Dominum, non tenebitur
Dominus de eo se luere debita Vasalli. arg. l. s debitor. F. quomod. pig. sIν. Et ita de consuetudine obia servatur teste Zasio. Sint itaque D mini cauti, qui consentiunt obligationi nudi,ut illam Clausulam,1alvo jure nostro Duda Ii apponant, me diri n
vide omnino AHict. in , . quid ergo.
Menses anni divisionem constituunt, sicut horae diei. Mensis quot dierum intelligatur, vide Rauchbar. lib. a. quast. a . Et secundum Thomam de Marinis, tr de generab. ct qualitate Dudor. tit. a.
fol. nr. I M. num. II. duae allegantur Glosi,,una Iohannis Andreae, in c. si propter. de rescript. in s. alaa ιnc. quam fit pericu Ioseum . de elect. in o. quae voluit , mensem intelligi tot elle dierum, quot mensis habet, in quo principium habet mensis emergens: ut si die sexta Februarii, qui dies vigintiocho habet, nisi bissexti tempore,quo tunc habet viginti novem, I. cum bifsextus st. de U. S. incipit emergens quid sit annus emergens, dixi in verb. finietur die sexta Martii. Hanc opinionem sequuntur communiter Dd. in I. de divisione 1 stur.
.matrim. Iohan. Andreae aut hoc gloLsae,super b. Decret. c. quam β. 6. Ferbo, mensem , d. elest. Bart. in I. cum bissextus. θδ. num. r. f. d. V S. idem, ιn l. a. num. It.C. de temp. appesi Bald. in l. r. num. F.ss. si quis caui.jud. R. idem in I. de divisione. s. num. r. sssolui. matrim. & in I. r. in princ. C. de temp. ap- pest. Angel. in rep. l. βι nus. Ea. nu. o. C. de jur. delib. in lectura Florent tua. Alex. in d. I. de divisione. num O. J. sol.
592쪽
Mensis. Decius verδ, in l. ubi lex. f. de Reg. Iur. concludit, qudd si mensis simpliciter proferatur , intelligatur de duodecima parte anni, quae pro 3 o. diebus de glaratur, de sic de triginta diebus, per text. in I. fir. ιη yr. 9 g. r. C. de jt r. delib. I. ubi lex. ibi: ubi lex duorum mensium facit mentionem , qui texaget imo primo die
venerit , audienduS est. Hic tamen
ex benignitate adjungitur unus die ς, quod intelligendum est in caula δε- vorabili. C agnotus add l. ubi. nam t.
Appellatione itaq; mensis, simpliciter & absolutἡ prolati, incelligitur
de 3 o. diebus. c. illicita. a . quast. y.
ni si do aliquo mense in specie,
Se iii individuo fuerit facta mentio : quia tunc secundum numerum dierum illius mensis,determinasmus mensem. Imol. & Alex. in I. dediνisone F solui. maιν im. Socin. con- l. ρ ρ vols. Mentes alii sent Lunares,alii Solaces. Lunaris Mensis vocatur spacium, quod ab uno Lunae coitu cum Sole usque ad alterum intercedit: qui triplex est; unus enim dicitur Mensis peragrationis , alius cou secutionis, tertius illuminationis. Mensis peragrationis,est tempus, in quo Luna integram unam circuit lonem complet ab aliquo puncto, donec revertatur ad idem punctum Lest 12edierum 27. horarum 8. in tertiae partis hora. Conjunctionis sive consecutionis mensis appellatus, tantum temporis complecti ur, quantum Luna ober rando ab una con iunctione ad aliam
insumit, id est, quando Luna cum Sole eoiens lustrato suo cursu, Solem iterum consequitur ; Estque die
rum 29. dc horarum I L. cum minu
tis & aliquot secundis. Mensis illurinnatio im S vocatur, quo Luna Lumen in te oras demittens , nobis est conspicua, necdum, ut dicitus, combusta, seu splendore Solis opacata: quod tempus dierum 16.& horarum c. esse dictitant. Haec Arrumaeus,tiLa.
Mensis autem solaris est , quem
Galenus plenum vocat, constatqne ex diebus triginta. Augen. cap.I. lib. t. de hom. p.ἔrr.
Graecis Luna, inde illorum, atoue ab eo Latinis mentes dicti fuerunt, Varro, lib. I. d livriatis. quia nimii im ex Lunae motu Menses definirentur. Ccnsidera. uxautem n Ttus Lunae vel per se tantum , vel liabito respectu ad Solem: unde duplex Astronomis Mensis, Periodicus &Synodicus; quorum ille spacium temporis, quo linea motus Lunae a circulo latitudinis immobialiter ad certum Ecclioticae punctum affixo digrelsu , reditu peracto, ad eundem revertitur, continens diebus viginti septem, horis septem, ac scrupulis praenerea nonnullis mensura aequabili conssat, cujus, praeterquam Altronomis & Medicis porrarus eli ulus. Duodici Mentes. Disiligod by Cooste
593쪽
qui digressu Sereditu Lunae ad olem Meccedonii dicebantur, necesse ecdelini untur, proyter inaequalitatem set, quod confusioni alii post aliam
motus utriusque lyderis, haut partim causam dedit Pontificibus, ad quos inaequales Sc ipsi evadunt. Nam Sm illa cura pertinebat, ea in re non te perigaeo, Luna verb apogaea exi- bona five fide sive diligentia versiua stente, fit mensis triginta fere solido- tibus, quorum vitio per in te alandirum dierum; vicissi in cum Sol apo- licentiam falli adeo turbati fuere, ut gaeus, Luna per i gaea , uitta vigesi- neque Messium Feriae aestati , ne-mum nonum diem, non integras septem horas Mensis continet. Media autem ut fieri assolet, ratione inita, determinatur tempus Mensis synodici aequale diebus viginti novem, horis duodecim, ac tribus quam proximE horae unius quadrantibu S, tradente Ioh. Kepplero libr. 6. Astronom. Copernic. pari. Φ. pag. Zιρ. H. Et hi Menses antiqui ths eatenus ad usum communem traducti sunt, aia sumpto Videlicet numero integro, qui proximξ ad illum minutiis horarum & scrupulorum fractam acce--t, dierum nuntrum triginιa solidorum atque mentes, quibus praeter & ante R manos, Graeci etiam, aliaeque gemes utebamur, Politici, Civiles , item popul res dicti fuere, quod in ordinationibus politicis, ac negotiis Civilibus obieύvarentur. Verinti clim ex mensibus ejusinodi
duodecim , conficeretur annus die rum non ampliu8 trecentorum &sexaginta, qui ab anno solari deficit diebus quinque integris, cum quarta unius diei parte; proindeque exacto non multorum annorum curri- .culo intercalari, Menses novos, quique vindemiarum autumno com
peterent: tandem Italius Caesar, occupata Republica, ad ordinationem ejus conversus, annum ad Solis cursum accommodavit, ut trecentorum scxaginta quinque dierum esset, Scintercalario Mense lablato,unus dies quarto quoque anno intercalaretur, Plutarch. & Sueton. in νιta Caesaris. Macrob. lib. I. Salum. cap. I . sic autem in anno Iulia nodi M.
in menses duodecim distri buti postea fuere, ut, initio facto a Martio, seu prioribus, in quor tam medio Sol tardis imus incedit 38 - reliquis sit bsequentibus I 8 I . tantum assignare tur, atque ita aliis 3 I. aliis 3 o. Soli Februario, ceu ultimo, reliquis 28. tantum obtingerent.
Hac ergb ratione anno Solari in Ci item modum S Menses descripto, menses ii deinceps loco priorum qui omnes erant eteiαυνθήρ eον) Politici & populares facti sunt: Ioseph.
Scaliger. lib. s. canon. Chrovolog. I. Magog. Di explicatione definitionis; cap. r.
594쪽
In I. lecta. o. g. de reb. credit. Vbi, etsi usura, quae menstrua mox dicitur, sive ejus loco poena expressὰ in dies triginta promista fuerit, certum tamen est, accipiendum fuisse potius de Mensibus, quales Kalendaria exhiberent : id est, uno plerunque die tricesimum excedetibus. Nam in Κλ. lendas,veteres semerari solitos, haut obscurum est , ut pluribus. docuit Hieron. Grossotius ad d. I. lecta. numer. 11. ct seqq. Barnab. Brison. in
ipsum hujus rei indicium est satis evidens. Hinc Ovidius lib. a. de art. Qui Puteal , Ianum, timent, cel ress Calendas, Torqueat hunc aris, mutua summa sui.. Vbi celeres Kalendas vocat , quod voto dc desiderio debitorum celerius
redeant, de usurarum incrementum afferant. Nec aliter ratio usurae centesimae constare poterit, quam duodenos nummos annuos parere, id est,
menstruos singulos; Hermolaus primum Barbarus, mox Budaeus, tum
alia , detecto Accursi ,. Ignorantia antiquitatis lapsi, errore, clarius evicerunt, quam ut dubitari de eo amplius queat positis ergo mensibus
omniaus, dierum non amplius trice norism, necesse foret, Vel in ano commmuni sextam, in bisexto autem quintam unius nummi partem supra du
denos adjicere,vel ipsum annum diebus trecentis sexaginta tantum finire: contra Iuris publici formam , neta non reluctantibus Iuliano& Paulo, anno ubique dies non paucioreS trecentis sexaginta quinque tribuentibus , I. ita vulneratus.1I. f. ad L. Aquil. I. cum hares. 4.3 stichus. J.deflatu lib.
I. anηιculus. II . F. d. V. S. Et verδ cum, dicente Menandro,
Omnia. tempore fiant & judicentur; ideoque Annorum, Mensium & dierum distribuendorum cura in omni Republ. non postremum locum obtinere debeat, quid opus erat fastos. correxisse, si ejus rei nullus usus in negotiis Civilibus futurus esset. .
Vocabulum Morganatica, quod' Longobardorum est, invenitur ιn in tui. ast. Iιb. a. feuia destiis nai. ex matrιmon. ad Morganat. Morganatim autem inter FF. quid sit,non omnino convenit. Quidam enim Morgan ticam dicunt id, quod per mortem uiri capitur. Andr. de Isern. Marti. .. Laudens d. r. 2ρ. Iacobin . de S. Georg. defetida very. ct tinus ex dictis Uasallis. . num. I. Rectius tamen Morganatica
appellatur munus, quod apud Lonsonardos sponsus die nuptiarum sponsam salutans, ei coram propinquis dc amicis ante nuptiale convivium donabat. Vt ira Morganatica sit
secundum textum Iuris Sax. lib. r. ar-
595쪽
Morgeugabica est composita ex Idiomate Germanorum , Morgin quod mane sive matutinum sonat, & ab quod donum significat.v. Harim. Pistor. Iιbr. I. quaest. - . num. .ctseqq. Morgengabicum igitur quasi donum matutinum interpretari licebit, quo donatio propter nuptias significatur. De Iure Civili vocatur sponsalitia largitas , tit. C. de donat. ante nupt. Novesi. ινρ. De Iure Canonico Do talitium. c. plerusque. de donat. inter vir. 9 ux.
Nostris moribus gnorgingas differt dotalitio, vom mi dum b & mitur pro pretio virginitatis, ' der
gabe rc. arr. ιI: per tot. Moller. lib. r. semestr. cap. 6. ubi quaeritur: Viduae nobili Iure Saxonico an debeantur
ιur vorgingab equae quas paterfamilias in casu necessitatis semel at que iterum currui aut aratro junxit clim alias iis uti non seleret
Uxor ante maritum decedens, an transmittat ad proximam cognatam ea,quae sponsus primo nuptiarum die
ipsi dono dare solet,lytorgengabnem
pὸ.vid. Harim. Pistor. lιb. I. quaest. - . Matrimonia autem ad morganaticam contracta videntur ; quando ea conditione quis uxorem ducit,
Quod saepε fit in favorem, vel liberorum prioris matrimonii, vel agnatorum. Si praesertim quis ducat nobilitate sibi non parem. vid. me desucc .ct Elect. r. c. q. n. II.&add. . Κi Eel. d. matrim. c. q. thes d.
Qui incendit in Civitate aedes alterius malitiose, doloSE, data opera, ct praedae insuper causa, poena talionis & flammis ultricibus puniendus est,arg. l. q. g. de incend vin. naufrag. ct l. a8. g. incolarii. ra. in n. f. de parn. Constit. Imp. Caroli V. art. Io.
tit Constitui. Aug. Elcet II pari. . Quae poena hodie in Imperio Roma
no-Germanico adii Dc observatur.
596쪽
stant , vel in s sunt exustheis nach
Viduae nobili juce Saxonico debetari. 3ur aerastbeis dimidium etiam illius scumenti, quod repostum habuit, ut venderet,inaritus: venditum autem ipso vivo non fuit, ut tradit Moller. libr. s. semestr. cap. a . quem vide, per
Matrix, Ecclesia Cathedralis. Et iam urbes sic dicuntur, quae a Graecis appellantur , mater urbs, ex quibus multae aliae urbes natae S ductae sunt, vide Robbig. lib. 8. arti . cap. II & me, de jure universi f. ut. Sic Ecclesia Cathedralis, ex qua alia dependent. Sic apud Tranquillum, matrιcem arborem intelligimus, ex qua stol num repullulat lo boles multa. ite
ier. Scheraeus, in der Ceilllioen Spraa: Schul. xv.fol. M. Quod autem, ubi quaeritur de reformacione , nil faciat jus Ecclesia matricis, jam dixi supra. fol. a 3 .
Molendina multi hodie ad territorii Superioritatem reserunt sv. omni-nb Hering. de molend. quaesi. q. quod ex eo originem habet: quia in publico flumine navigabili non licet aedia ficare sine licentia PrincipIs, aut rein Di iligod by Co le
597쪽
galia eo loci habentis. l. quὲ minus. ubi Dd. commvn: ter. F. de fluminib.
Rosen thal. de stud cap F. conclus. 23. num. I. b. 9 . ubi & hanc ejus talionem esse indicat, quod flumina ipsa sunt regalia. per cap. i. quaesivi regal. vide Goeddaeum, de restitur. Baron.
Molitores, an ad honores admi tendi. vide Hering. h. quast. I. num. I.
Monachus, unicus, solitarius, qui extra mundi societatem vivit: Ac, ut
Clericus Laico; ita Monachus Coscmico opponi solet. Primithq autem Monacia is regulam praescripsit S. Benedictiis, & Canonicis S. Augustia
Coepit Monachatus, quando olim coeperunt aliqui solitariam vitam agere, qui postea in congregationem se collegerunt, consertio hominum separatam, nuraqu an tamen potuerunt Iudicem ordinarium super se constituere, licet eorum Abbas lem- per habuerit potestatem in eos, quoad Regulae observantiam. Unde antiquitus omnes Religios, etiam , qui modo sunt exempti , subdebantur non mansis, quam alii Clerici Episcosis, qui erant veluti Generales in suis
Duplex plerunque constitui solet ita Religiosorum, Coenobilica scilicet& Eremitica. Et Coei obitarum
quidem scopus est, omnes suas mo tificare Sc crucifigere voluntateS, ac secundum Evangelicae perfectionis salutare mandatum nihil de crastino cogitare. Finis vero Eremitarum est,eXutam mentem 1 cunctis habere terrentS, eamque quantum humana imbecillitas unit) unire cum Deo. Georg. Bariae ld. in eluc U. Sacris: m
In Martyrologio Romano , alii L. que sacris monumentis sex praecipia notantur disserentiae hominum Religioserum. Quidam etenim appellantur Abbates, nomine vel Hebraico, vel Syriaco, id est, Patres. Idque triplici
respectit, aut ossicii, aut aetatis, aut conditionis. Qui Patribus suberant, Monachi dicebamur aut Coenobiice. Quamvis Monac ni nomen et ana in Eremitas quandoque transferatur. Nam juxta Graecam significationern MA
χli idem est cum illo, qui solus agit, soluarie vivit. MA equidem solus
seu unicus interpretatur. Inde μοναμ, id eIt, selus aego. Et id eu, solitudo. Sequuntur Solitarii , qui apua
diebant. Nam idem est, quod digredior. Huic sive ανα ρηm , id est, secessus: &άναχωυτης, qui in lolitudinem commigrat. Dice I
598쪽
Dicendum etiam erit de Inclusis seu Reclusis: qui Germanis flausiurvocantur, eorumq; Domicilia a lati, sin dicuntur. Has porrb appellationes Germani inferiores magis emolia in liunt, & multd suavius enunciant,
in cellis, turribus, in domibus paternis, imb in sepulcbris habitabant. Posterioribus vegbtermoribus e iam per Episcopos aut Abbates recludebantur cum aliqua solennitate. Stylitae praetereundi non sunt. Hi incolumnis suam stationem habebant.
Nam Σ τυλγ sive λ' columna est. Inde λέ- , qui in columna consistit. Huc etiam reserti pollunt Peregrini, qui non in loco se adstrinxerunt, ted varias obierunt regiones. vide Barneseid. d. loc. cap. s. fol. Us.
Qui idem cap. . de vario solit riorum tractu & statu, ut & cap. s. agit, quanam discretione logendae sint vitae Eremitarum. De Disciplina Monastica, S. Boni facii vide, Bruer. antiquit. Faldens Iol. II. 23. 2c.
Ius Clientare vulgari etiam nomine vocatur aetina dFurt quae vox si
hoc est, Advocatiam ,' defensionem, tuitionem,clientelam.
In Legibus Longobardicis sepeoccurrit Mundιi ura, & plerunque significat tutelam. Unde δc Mund- Mallos dixere Tutores, ab administrando Dominio , quos nos hodiEaeormunder quasi praefectos Dominio vocamus. Item astunduin i aeris mundis Erunt1bare antiquum Francicum verbum pro eo , der i intit qui caret Tutore, & qui
se propter aetatem defendere haut valens, Tutoris Potestati subjectus est. vide omnino Dri. Mager. de adrocat. armat. cap. a. num. a I. O seqq. adde Dracon. de origine ct jure patricior. cap. o. pag. 1υ. q. & me, de fa Orib.DI. I .
Fere ita vocanuir Ecclesiae Episcopales , ut Argentinae , Spirae , &c. interdum etiam hoc nomine insigniuntur κατtempla magis insigfila, Ze raro artificio confecta, quasi monstrosa ; aes das Dunsur u BIm rc. Monasterium item latin pro Coenobio usurpatur, fur inglosser. Quia olim Canonici, in Episcopal bus urbibus, da es aviinger hat p
rum a Monachis differebant. Ac ea, quae hodie Canonicorum Collegia dc Capitula vocamus,verὸ fuisse Co bia: id est, Canonicos simul com
599쪽
munem vitam duxisse , simul habi-' tasse, simul edisse, Historiae passim fidem faciunt 'Monasterium vocatur domus Cais
nonicorum, qui tum temporis, nondum laxata disciplina, antiquitatisq; sanctioris aevi institutis , Canonici sub uno tecto de unis in aedibus habi-
tavere, uno pistore S promo communi condoque contenti. Undὸ dc Fratrum appellatio: quanquam nulla Monachatus Regula obligarentur. vide Crantetium , de 31etropol.
Inde de Beech , in aquisiratast. DI. iq. Oc. Nomen obtigit Summae AEdi, Monasterium S. Mariae,vulgata nuncupatione aeriinster quod prius professi sint Clerici, servi. que Dei archio rem Regulae Observantiam in Claustro habitantes, uno dormitor: o usi, unoque resech
rio, quo facilius pollent ad horas C
nonicas celebrandas concurrere, de vita ac conversatione sua mutuo ad. moneri: Canonicique, id est, Regulares, ad exemplum de imitationem Graecorum, indigitabantur: eorum
Superior Abbas. Ac ejusinodi ordo Canonicorum regularium, qui hoc in Monasterio primitus viguit, ab Apostolis ipsis primum institutus, a D. Augustino postmoclum ad certam Regulam redactus suit, ob idque retinuit nomen Canonicus , quasi Apostolorum, nascentiique Ecclesiae Ministrorum, Canonem dc Reg tam observans, utpote, quorum erat Corunum δc anima una, qui quotidie perdurantes unanimiter in templo, de frangentes circa domos panem, sumebant Cibum cum exultatione Sc simplicitate cordis, collaudantes Deum, & habentes gratiam ad omnem plebem. Possidonius Episcopus Cala mensis D. Augustini Discipulus in vita ejus cap. s. sic ait: factus ergb Presbyter, Monasterium intra Ecclesiam, mox instituit,&cum Dei servis vivere coepit, secundum modum Sc regulam sub SS. Apostolis constitutam, maxime , ut nemo
quidquam proprium in illa Societate
haberet, sed eis essent omnia communia, dc distribueretur unicuique. prout cuique opus erat. Restorere scoepit idem ordo in Ecclesia S. Qui notini Belvacensis, sub venerabili de S.Iuone, ejusidem Ecclesae Praeposito.&postea Carnotensi Episcopo. Unde plerique Scriptores colligunt, ordinem Canonjcum inter omnes Eccle- fasticos ordines Primatum tenere, antiquitate, doctrina, regi mille, nobilitate, &Sanctorum numero. Ser. mo verti eis est de ordine Canonicorum Regularium. Sub t impraestanti inst ituto, Fratres antiquitus in Aquil- strano Deo dignξ famulabantur: extant hodieque in Basilica hac, precum ad bonorum omnium auctorem ac largitorem Deum fularum formulae; Psalmodiae, nempe versus&collectae, quibus usus Abbas in
600쪽
receptione Fratrum, insuper consimiles obtestationes in danda pera&baculo itinerantibus fratribus. Indicant itidem haut obscure, regularem disciplinam , quae reservata In nostram usque aetatem nomina,Dormitorium, populari dictione der Dor. miter in cujus concameratione arcuato ac prisco opere ligneo nun- qu m visae araneae , earumve telae; Molendinum fratrum ,
a Men. Ad haec usus a Claustrali
Regula ad hoc usque aeVum dimanavit, ut nemini Canonicae professionis, hoc tempore ex urbe, se loque
Aque me alio digredi fas sit, nis prius a Decano, Collegave aliunde postu-
Iata ac indulta potestaR, animadversione in contemptores decreta: reliqua institutum regulare sapientia, nimirum venia aelicti petenda, prinstrato in terris corpore, expaniis brachiis, carcer quadraginta dierum ob reatum Criminis , mobe alentiamque , absolutiones poenitentis per solennes precationes ejuscemodi inquam IrFogatae quondam poenae, expiationesque a peccatorum nexibus
exulant plane , pureque supprestae:
atque sicut complures aliarum Ecclesiarum Canonici , jam dudiim antea regularia instituta deseruerant, videlicet in Trevirorum Augulta, teste Tritenhemio. Spanhei mensi Abbate; religiosi majoris Templi S. Patri de D. Paulini sub praesulatu Tlieodorici anno circitet DCCCC LXVI. Spirensium Canonici sub Bal derico Antistite Moguntinorum &Vangionum , itidem communita tem vitae regularis abjecerunt: ita exemplo istorum aliorumque,
sub Othone III. Imper. & Not- gero Eburorum Pontifice, Aquenses Fratces rem: ssiores facti, professionem regularem deseriaerunt, pro-rietati bonorum temporalium in-iantes, cum jam pridem antea sub Othone eius nominis L Imp. nome
sibi-immutare vice Religios seu M nachi , Canonici simpliciter & sine adiunctione, eorum iu perior mutato Abbatis nomine, Praepostus jam tunc nuncupari caepissent. De hoc Molanus: Monasterium S.Mariae dicta est Ecclefia Aquensis, ὀr maloribus, ed quod viginti Clerici 1 car lo M. instituti regulariter & Canon ce in ea vaxerint sub obedientia, incommuni intra Clauit in simul
manducantes & dormientes, iuxta
statuta Concilii Maguntiacensis sub Carolo M. celebrati. Sed hoc suave Iugum, sibi ut Moguntini &plerique alii excusserunt sub Othone III. A Norgeto Episcopo suo, qui regulares Ciericos viginti converterunt an viginti Oeho Canonicos proprieta rios: quoniam id temporum eorum malitiam exigere judicabant. Georgius Fabricius lib. i. annal.