장음표시 사용
131쪽
I. 7. g. I. g. de aeq. rer. domin. Sed quae vi fluminis, non latenter, ex alieno, praediis nostri, asjiciuntur, nobis non acquiruntur; nisi coaluerint, arboresque adductae radices egerint. 11. I μι. eod. θ da. 7. F. I. de Acq. rer. m. QMd omnino restringendum, ad ea praedia, quae non alium finem ea parte habent, quam naturalem, &ipsi ilumini conterminum; praedia enim eertistii nitibus circumsepta alluvionem non habent. l. a 6. g. de acq. rer. dm. I. I. g. 6. g. De quae similia sunt illis, quae certa mensura comprehenduatur, quorum possessores, ultra assignatum modum, nihil possidere possunt, ac proinde nec ius alluvionis habent. D: xLI II. tit. xx. de riνis.
Insula in mari nata, quod raro accidit, nullius in bonis est, & occupanti conceditur. g. 21. Im spit. de Rer, divis L 7. A. s. g. De acquiri rer. iamin. De I nsula fluviatica major difficultas est, estque incrementum, in medio fluminis, seors m, & 7 separatim ab ipsis agris confinibus, natum. Quod si uenter aceidit: quum enim flumina liinosa sint, teste Plinio Nat. Histor. lib. & multis subinde locis vadosa, sepe accidit, ut lumus , quem secum trahunt. & alia limo illita, vado haerescant, & adglutinentur: quibus paulatim auctis, locus ille alvei tandem supra flumen emineat, insulamque e sciat. Haec si mediam gpartem fluminis teneat, communis est eorum, qui ab utraque parte fluminis, prope ripam praedia possident, pro modo latitudinis cujusque praedii, quae prope ripam lit : si alteri proximior sit, eorum est tantum, qui ab ea parte praedia prope ripam possistat. d. F. 22. Institi derer. diri ι.7.
Alveus . est vallis aut fossa sive receptaeulum suminis, per quod fluvius labitur, dum intra ri- spas percurrit: Et quidem si uno latere perruperit flumen, eoque derelicto, alia patre novo rivosuere coeperit, prior iste alveus quoque eorum est, qui prope ripam praedia possident : Si po9 aliquod tempus ad priorem alveum redierit flumen, rursus novus iste alveus stricto jure eorum est . qui prope ripam praedia possident. . 23. Illit. de retari vis Sed vix est ut id obtineat, inquit Gaius. l. 7. g. infin. g. De Mq. rer. min. Cuius facti Iorationes variae traduntur a DD. ibid. iasorum textuum quidam antinomiam statuunt. Alii ut eam effugiant, distinguenduin esse arbitrantur inter alveum, qui aliquamdiu agium vi & impetu stumianis occupavit, di deinde consimili poene impetu quo advenerat recessit, de quo intelligi volunt . a s. in it. de re . divis & inter occupationem talem, quae pro inundatione potius sit habenda. quaeque solida alvei mutatione, nec cum impetu aut vi fluminis, sed paulatim deserta via reeessiti atqtie eo sensu aecipi debere quod Gaius, d. I. 7. . s. De acq. rer. in. perhibet, vix esse ut obtineat. Vide Vinn. add. s. 2s. Instit. De Rer. di νύ Bus ad i. s8. g. De AH. rer. min. N bis, ut ut si, aequius & benignius videtur, ut novus alveus kenim derelictus, ad priorem dominum pertinere dicatur. Si eireumluvio insulam, aut inundatio quendam alveum sererit, tae sundi speelam non mutatii iatque ita si uno latere flumen perruperit. & alia parte novo rivo fluere coeperit, isque novus rivus inserius iterum in veterem se converterit; ager, qui a duobus rivis comprehensus in sermam insulae redaetus est, eorum manet, quorum ante fuit, nec dominos priores mutat M. 21. ino. Institide steri diris. Similiter si flumen, imbribus, vel niVibus, vel alia ratione auctum, per ruptos aggeres, aut alio modo per inundationem, in vicinos campos, ita se essederit, ut nee ripas nec alveum suum mutet, eo ipso landi proprietas non amittitur: sed recedente aqua, eius manet, cujus ante inundationem iuit. A. et . Institi de Rer. divis. l. 7. 5. g. de Acq. Rer. demin. Quid moribus harum, vicinarumque Regionum, de alluvionibus Iuris sit, propter eonsueti dinum , & rerum iudicatarum diversitatem , quibusdam dubium videtur. Quorum alucontemdunt, alluviones, ut sequelas de appendices fluminum, esse solius fisci, arg. Placit. 12. At ΠαI339. Alii contra negant. Ut videre est apud Grol. Introd. lib. r. cap. s. versu vallant . Qua
in re distinguendum nobis videtur, inter insulas in flumine seorsim,& aratim ab agris confinibus natast quas quidem eiusdem juris esse eum ipsis fluminibus certum est. I. I. g. 7. f. De Flamini ae proinde quum flumina publica Principis dominio adserina interque r alia relata sint ut iupra
ostendimus) consequens etiam es , ejusdem incrementa ad Plineipem sive fiscina pertinere, aut ad eos qui jure sibi a P incipe eoneeta gaudent: alias vero alluviones & agrorum adiacentium accessiones, etiamnum nobis, aut rei nostrae, ,xtad. g. ro. 9 1 I. Instit. de Rer. di νis acquiri. nihil vetat. Atque ita interpretanda & distinguenda sunt quae legimus apud Grol. Introd. Iib. 2. cap. 9. Ode Prebelli lib. a. cap. 8. Christin. Ol. . decis 86. nmn. 7. Z3 p. Notis. 3Q. Brittit. Di assii, vers Res communes. Pereia ad Coctit. De ADνω. min. g. eum illa tamen distinctione. quam
132쪽
quam supra dedimus inter agros limitatos, aut certa mensura terminatos , & alios emporis nor. nisne a nobis possesses. Eam enim, agros prope Rumina possidentium, in hisce regionibus esse diuinctionem , palam est: Prius enim populus, sive Princeps eius nomine, non imperio tantaen , sed & dominio , terras occupavit, quae in singulas postmodo sunt divisae & distributae. Croti Gyure Belmi,. a. Quibus, &alluvionis jura concessa videmur, nisi paIam, aut per terminorum restrictionem fisco fuerunt reservata. rod& mores etiamnum servant . quibus in agris sub certo termino, & mensura primitus assignatis, jura alluvionis Principi resere ta intelliguntur, juxta l. De Flamini,.θLI6. I. De Mq. reri Domin. At si indistincte Uri eo jure quo antea erant occupati, aut ad tamen usque, aut alias sub corporis nomine assignati fuerint, etiam ius alluvionis ad eos competere, judicatum suit de agris ad Mosam&Isaiam sius.
Teste Grol. de Iure selli lib. 2. cap. 8. num. II.
a s Qui ius aluvionis habent, eo usque jura sita extendunt, ut etiam eo nomine eensendum sit id, quod, interiecta licet planicie, aquis quodammodo stiperfusum proximis praediis cohaeret, nee ita discretum est, ut maiori temporis parte navigio transiri soleat. I. g. De aequitareri domin. Quod in Getria, praediis, addita occupatione, accedit, quatenus plaustro onerat adiri potest, in astro Putrem, eo usque, quo pedes gladium exsertum tenens, id pertingere potest, teste eod. Grotid. cap. 8. m. I II. Viis. adsi. 21. Instita de Rer. disis. - . T. Qui ius alluvionis habent, licet naturalem fluminis alveum, eiusque cursum alio avertere n queant, ripam suam munire possimi, ne quid ei per aluvionem abstrahatur: quo ipso fluminis rabidum curum, prominenti sandi loco avertant, simulque incrementum alio Ioco inferiori alluens juvent, arg. ι. r. d. allario. dummodo illud me sine incommodo navigationis, & ace, larum, ι. r. f. 6. 7. F. ne quid in is publico. θι. I. g. De Ripa minitend. Groti introd. lib. Fers regi.
11 Qim de agris privatis dicta sunt, etiam locum habent in imperiis, & tu isdictionibus. Ut, si
flumen duorum Magistratuum territorium interluat, & dividat; utrique eorum in suo latere usque ad mediam fluminis partem jurisdi,ssio competit, atque adeo insiulat, alluvionis. &al-
ψει in flumine nati, iurisdictio illi cedit, qui prope ripam proximiora praedia possidet, Zequiequid flumen parti alteri adiecit, sub ejus imperio est, cui est adjectum : quia eo animo p
pulus uterque imperium occupasse primitus creditur, ut flumen sui mediate eos dirimeret, tamquam naturesis terminus, ut ex Tacito, Diodoro, & Xenophonte probat Grotide Iara nili
Nisi quoque Iurisdictio litatata, aut imperium certis finibus sit circumscriptum , quo casu quoque alluvionis, aut insulae iura, Principi reservata esse dicendum est: iuxta distinctionem afrorum privatorum supra allatam; eo quod imperii hac in parte paris juris, esse cum apris priva- 16tis eertum sit: hoe adhibito discrimine, quod imperia in re dubia credenda sint arci sinis , nee aparte fluminis alium finem quam naturalem , id est flumen ipsum habete , quia id territoriin
tune quam maxime convenit; sed ages privati, magis est Marciunii non dieantur, sed aut limitati , aut certa mensura terminati et quum privatarum possessionum convenientius sit, Grotide Iure Belli lib. 2. 11s . 7. in M. O cap. 1. nam Ia. Secundum quam distinctionem etiam judicandum, ut, si quoties flumen cursum mutaverit, in imperiis limitatis, ae divisim assignatis, etiam sumen eursum mutet, nihil de territorio mutari, & si quid alluvio adjecit, Oeeupantium imperio accederer in arcisniis vero imperiis, flumen paulatiincursu mutato. mutat & territorii
fines, & quicquid flumen parti alteri adiecit, fissi ejus imperio est cui est adjectunt. ut latius etiam
Grol. d. tract. lib. 2. cap. s. num. 16. II.
1 Sed quid in seidis circa alluviones iuris sit inter Vasallum, eiusque dominum, vIdendum est. Et quidem in imperiis & iurisdictionibus Eidalibus, sola imperii coneessione, fluvialia inerme
ta non includi apertum esse scribit Groti d. tract. lib. a. ca . d. num. I S. nis eum illo definito imp rio simul acceperint agrorum universitatem , aut alias ipsis flumen ipsum aut jurisdictio data strquo easu Vasallo idem jus censetur datum quod populi aut Pilaeipis niti. 18 Quo fundamento Tertitorium seudalium domini in Hollandis, Zelandiaque. Anno Iss7.&I36o. territoriis sitis alluvionum iura competere, licet in investitura expressum non sit, contra fistum obtinuerunt: adeoque Borealis Schesdae quaesto i in mandatis dato, ut omnia alluvio num incrementa , a territoriorum seudalium dominis, suae stationis occupata, fisco applicaret, eorumque tributa caeteraque emolumenta bono publico exigeret, post eorundem repositionem, adhibito Curve Hollandi consilio Mno I 16 I. judicatum fuit: ad dictos terrisoriolum domi
133쪽
nos & Uasillos alluvionum & incrementorum iura quoque pertinerer modo S illa In ipsus seudi investitura recognoscantur, eorumque ratione laudemia, caeteraque honoraria jura, in recoenitionem dominii directi, de novo persolvantur. Quo etiam Croti de Iure Belli lib. r. co gnum i s. respexisse videtur: ubi in Zelandia Vasallos, etiam qui de civilius tantum judices dant scilicet illos quibus una eum imperio sive jurisdictione simul agrorum universitas data est pro tota astrorum universitate tributum pendere, nec his de alluvionibus moveri controversiam, refert. ccii l. 1. Cod. de allu νiomb. j I. I. s. Cοι. eod.
Quibus , ex supra dictis addo , idem etiam esse dicendum , si in investitura imperium di ctum fiterit ad sumen usque pertiligere , cui clausalae , alluvionis ius inesse supra quoque de agris privatis diximus; quorum naturam circa Occupationem, Imperia, & Iurisdictiones sequi
certurn est. iSed quid de his, quorum investitura nec hoc nee illud comprehensem est Dubium est, & quiadem hoc easu pro Principe respondenduin est:videtur enim jus alluvionis sibi reservasse, excepto, quod quibusdam aut mos regionis, aut longi temporis possessio contrarium indueat. Si non impetium, sed ager in seudum datus sit, augmentum per alluvionem fundo seudasi ad- rsjectum, secundum agrorum naturam Sc disterentiam squam sipra diximus) quoad utile dominium Vasallo, quoad directum vero domino laudi acquiratur per D D. in ca . salic. s. Dctseqq. Si deIηνωιtura seudicistrarar fuer. lib. I. tit. q. Idem cibi inet infundo Emphyleutico per Glessu. ODD. in I. I. Cia. de Dra E menti dero in fundo fructuario, per text. in ι. y. F. q. de Us,st. Atque ita decisium refert Carprov. de η. --rras si,. s. confit. I, . desin. II. Quod de Alluvione, idem de sveo derelicto dicendum est moribus obtinere, ut hie quoque raeedat illis, qui proximiora praedia, ad flumen excurrentia prope ripam possident, juxta l. I. . 7. si de fumiηιλ o f. as. Inst. de Ser. diris Grol. Introdac'. lib. 2. - . s. vers.ltrouin-gronden i eiusdem iuris cum flumine publico, Principi, aut populo, inter regalia reservantur. Ur t. da jure Belli lib. 2. N. 8. num. Is . Quod & cum Iure Saxonico convenire, R in emeta Imperiali comprobatum esse post fixtin. de Regalib. lib. cap. s. num. 33. restatur Georg. Schultr. ad tit. Instit. de Rer. divis. ωt. Τ in Ine. Alveus autem novus iterum derelictus ad dominum priorem pertinere videtur arg. ι, 7. in sing. 4e Acq. rer. . quod &aequius& benignius esse, atque usu observandum, si Arte casus contigerit, monent omnes. Vide Vi . add. s. s. Instit. de Rer. di νis o DD. ad ι. s. s. De inundationibus vero, hoc iure utimur: ut ager per decem annos continuos mersus proas derelicto habeatur: au. 3. 1 I. Instit. ιe Rer. ἐiνismurb. uuiore tempere, o pr. Instit. δε ιμις. nisi continuatae possessionis aliqua exstiterint signa , quae si aliter nequeant, vel piscando retineri posse censentur, contra ι. 2 s. g. QEib. Μει. inuar. amisi. Vid. Grol. Intriaue . Iib. 2. cap. p. vers. ct de Pro Belli lib. a. cap. 8. num. Io. Et quae de Meridionalis Hollanis diae inveterata constetudine tisatur Iacob. van Oudentio ven in sua Meridionalis Bollandia descriptione par. mibi 78. Atque insuper, si nee per decem annos inundatio perduraverit, aut adeo ipsi agri non penitus aquis mersi fuerint, ut aliquando accidit; & tamen publice intersi, agros sicca i , & novo agsere muniri: solent etiam Prinei pes tempus praefisere, intra quod, vel res agrorum possetares liccare agros, & novo aggere munire de ni, quibus cessantibus, monentur illi qui ius pignoris de hypothecae in eos agros habent ι deinde Sc illi . . qui jurisdictionem & imperium ibi habent, qui si omnes in mora sint. eo ipso pro derelicto etiam
habentur agri, eorumque jus omne ad Principem defertur , qui aut ipse agros siccat, aut aliis siccandos , muniendosque retenta parte, tradit. Gint. Introduct. ιι,. a. cap. 2. nam. 1
134쪽
De Accessione artificiali, specificatione ς confusione,& commixtione.
I. Specificastis quid, o uotuvlix. Et nun . . a. Aι quem pertineat, 3. Grotius sibi camrarivi , ct Conanus reprehensi q. Confusis quid, o qintuplax. v Ejus geηcris adqam pertineati 6. Diνni generis cui cedati T. Commixtio quid , Odinstecies.
Io. Quid mori in oblinat in Beuio , Gallia , Saxonia, ct Ducatu Prussae. t I. An scriptura charta recte ciari , θε vir i
1 A Ccesso artifieialis est , qua rebus nostris, non tam ex sui natura, quam ex humano labore, &α Aindustria aliquid accediti diciturque specificatio, qua quis ex aliena materia novam solem
conseri , ut, si quis ex alienis uvis , olivis, aut spicis. vinum, oIeum, aut frumentum secerit, ex alieno auro, argento, vel aere vas aliquod secerit. vel ex alieno vino & melle mulsum, ex alienis medicamentis emplastrum vel collytium,ex aliena lana vestimentum vel ex alienis tabulis navem, vel armarium, vel subellia secetit; vel partirn ex suo &partim ex alieno ejusmodi siquid eon secerit: Sabinus & Cassius dominium ejus esse volebant, qui materiae dominus est, Procaeus &Nerva ejus, qui speciem secerit: Quod post Iongam altercationem, cum temperamento esta receptum: Sic ut Sabinianorum sententia verior obtinuerit, si species facti ad priorem suam materiam reduci potuerit; si non potuerit, Proculi. l. T. Deari. m. dmin. Og. 2DInstiti de Rer. di νis. Quo jure etiamnum utimur, magisque naturale est: ut in hae quislione ;utrum specificatio lacta sit, & res quae antea alterius suerit, per specificationem dominii sui naturam mutaverit, atque ita quasi nullius iacto occupanti concedatur p semper inspiciatur ut nres extincta fuerit, nee ne; nam si manente materia, se a tantum externa mutetur, ame id
quod fictum est ad priorem & rudem mat etiam reduci eossit, ratio naturalis non paritur, uedicamus ipsam rem dominii sui naturam mutasse sed potius vires & conditionem materiae, ut potentioris existentiae, sequi. per L a .ss. De acquir. rer. min. θι. 78. . illisfortasse, F. De legat. s. neque haec proprie loquendo specificatio dici potest: Si vero materia ipsa penitus, aut in aliqua sui natura mutata, aut consumpta sit, sic ut ad pristinam existentiam & rudem sonis mam reverti non possit, nulla materiae, quae esse desiit, aut prioris domini, qui ad hane novam speciem nihil contulit, ratio haberi potest: De Ac .rer damin. im novae duntaxae speciei, cujusque ficto ea res in rerum natura essec saepit. 1 I. De AH.pog estque luee proprie dicta speeificatio , quasi nova ficta species. Exempla ex usu nostro extendit Grol. Introd. Iib. r. cap. 8. in r. sibi tui videtur contrarius in tract. siro de Iure belli lib. 2. cap. 8. 3 nam. I9. Ubi Conani sententia lib. I. Cemmemar. 6. motus, speciem novam indistincte inter priorem dominum, &specificatorem, sicut confiisis materiis, pro rata ejus pretii, quod unius. cujusque Lit, communicandam censet, ideoque hoc unum videri, plusne sit pretii in opere , vii in inateria, de quod pluris sit illud praevasentia uia, quod minus est, ad se trahat. Cuius opinionis tauten rationem nullam video, nedum assequor, cur, citra necessitatem, discordiosa aut coacta communio inducatur, aut quomodo ex sola pretii, operisve consideratione, de dominii jure&discreta rerum proprietate iudiceturr eujus hae in re ulterior eonsideratio admitti non potest, quam ut ratione ejus is, cui propter mutatam rei existentiam dominium, aut proprietas assignatur, alteri de restituendo pretio operis, aut materiae suae amissae, boni viri arbitrio teneaturi sicut is, qui eo modo rem aliquam acquirit, teneatur domino rei pretium restituere arg. L i f. de Corid. indeb. ne se. eum alterius jactura locupletetuno Hujus accessionis duo sunt genera, confusio, sive commixtio, do conjunctior quarum haec sollidorvin. illa eorporum liquidorum est. 3 Consuso est, eum corpora liquida, aut liquefacta, ita miscentur, & confunduntur, ut una ingrediatur alteram, & vieissim alterius partem in se recipiat, unde existit totius corporis, quod ex confisione si, consolidatio.
135쪽
Ime est aut eiussiem, aut diversi generis. Ali iteriam quae, mutua dominorian voluntare&stientia, alia Quae sertuito, aut altero dominorum ignorante facta est. at illa, quae ejusdem generis, velutis vinum cum vino, oleum cum oleo conlandaturo suuia novam speciem non essicit, licet deduci non possit, pro rata cujusque patris, aut materiae buae cuiusque ante eonisionem iuit,l pro indivise, puta pro dimidio, aut tertio, communionem eonstituit: in quo & pretii ratio habetur, si unius pars melior aut preciosior iuit. ult. I. ι e g De rei vindicat. Haec autem quae dominorum voluntate facta est, inter eos communis si lictesse est, quorum consensu,&volunt Iem ttii ς nruissenti λ ἡ Α - , sed haee, sive ex certa scientia, & voluntate dominorum, sive fortuito casu tacta sit, ad
Deeifieationem proprie non pertinet: Haec, Quia eam communionem ipsa rerum confiasio non inducit sed mutua dominorum voluntas, res siuas confundendo communicantur me illa, quia
ookim , diversam a priore speciem non effcit, quam omnino requiri supra diximus, quae propterea perperam,&ad rem Parum aut nil sit pertinentia, a Triboniano g. 27. Instit. de Retioris.
- si ethes liquidorum diversi generis, fortuito aut alterutro dominorum invito, aut Iienorante secti quae solum huc pertinet, quia novam speciem constituere videturi jure specifieationis tota erit eius, qui eam secit, si res conseia deduci, & separati non possint; si possint. suum euiusque manebit, juxta distinctionem supra sectam, ι. . ν. I. g. e m νiri dic. L Ιχ. s. r. Commilatio sive eoniunctio est, quum m ita commiscentur, sue coniunguntur, ut inter se
mixtae e aereant, discreta tamen manente earem substantia, cuius species sunt tot,quot modis res solidae, ex materia aliena cum nostra juncta speciem novam constituunt, sive ita res alimae rebus nostris unctae cohaereant, ut sint additamentum, aut ornamentum, rei nostrae aut si quis alienam purpuram vestimento sito intexuerit, s. 26. I t. de Rer. Δνέ. I. 7. s. a. g. ad exhib. aut si pes aut: vinus iungatur statuae, ansa scypho, gemma includatur auro; I. 13. s. r. 9 yssia Rei 3 Ll 16 ν r. f. de ac uir. rπ.dm. ι. I s. . DL de auri arr. legar. sve ita, ut rebus qu ibasi si initantur, veluti quae in talo nostro aedificantur, plantantur, seruntis, & in chartis noctiis, aut tabulis scribuntur, aut pinguntur. De quibus ν. 19. 3 . o seqq. I Uit. de Rer. diνis Quae etiam in duo genera distinguuntur, unum earum renim quae sie aliis j'guntur, ut tum g nihil amplius habeant quam additamentum. aut ornamentum quod separari & diduci potest , ut est ma staniae adjunctus, clavus purpurae, segi tum, fimbria, lacinia, limbus aureus, vestis mento ornariis musa addirus quae quidem accessionis vice vestimento eedunt; sed quisque dominorum portionem Bam vindicare potest, ut suum cuique praestetur. ν. 16. I t. de Rem dirisi τίν. Is ad exhibendum, t. 23. . . fis Reivit d. nisi ea sine manisesto ejus, qui adiunxit. Hi oseo rari non possit, quo casu pretium offerens bonae fidei remssor auditi debeti Sed nee illa secties quae accessionis vice duntaxat is uri proprie ad specificationem pertinet, vix enim est Iovam speciem constituat. Ut recte Arnold. Vinn. ad . 26. IV. Rendiris. νers accese senis νice: contra Gota. ad ι. Iq.β. Ver Sohu. hAlterum earum est quae sic aliis junguntur ut vultis tanquam in subiecto subiit i , ac line
his esse non possint , ut sunt alieno solo aedi sicara , plantara, sata. alienis chartis. 'tabulis serim, aut picta, dc similia, quae proprie ad specificationem periinent, quum & quodammodo novamessiciant, & ad priorem materiam sine ejus interitu diduci non possint. Haee.& quaecunque aliis iuncta, sive adjecta. accessionis loco cedunt, eaque, quamdia coliment. .indita dominus non potest, sed ad exhibendum ut separentur, aut si sepri comme
rent, vindicare domInus non pincit,
non possint, ad pretii refusionem agere. ι. 6. O ι. T. F. 2.f. ad exhibendum, & d. t. 2s. F. 3. f.
Sed quum de iis, quae per conjunctionein rebus nostris acredunt, dNue ea adem leparari ne vindicatione, aut de pretii, materiae, alii 'ue impensis consequendis, quaeritur: non es emouinium est ratio, sed alii eius qui bona fide, dum suum putat, quid re suis, aut sua sienissi te, quod silvo subjecto separari non potest; qui aut in juncta pretii restumone totius rei d mm:equirit, aut es, conretem cui res aut materia sua per accessionem cedit, iusta aestim ''Ali terum est ejus,qui sciens prudens aliena suis,aut sua alienis conj xin quem pmprietatem
materiae suae quas propria voluntate & sua culpa, amittere volant, si alteri per accessionem cedat ; sin minus contra eum tali actionem condictionem istivam dari, ν. 26. o A. so. In ita
136쪽
io Quae distinctioratiam moribus vix obtinet, qcibus contra d. g. so. Instit. de Rer. diris is qui seiens in alieno solo aedilicavit, nec pretium materiae, nec fabrorum mercedes amittit , sed qua Dcunque utiles impensas, non modo per exceptionem retinere, verum etiam per actionem petere potest, Lypae. Grit. Tur. Sest. tit. de Rei νindicat. θ acq. rer. domim Quod de Galliae moribus suo modo obtinere teliatur Grome N. deleg. abroia d. . so. Instit. de Rer. daris. Quod&a jure civili haud esse alienum defendit Cyprian. Regneti distur. ad L ν. so. Iure Saxonico bonae fidei possessorem , aedificia qua pro utilitate praedii aedificavit , auferre possi', nis proprietarius adii illam aestimationem peritorum ea redunere velit, refert Georg. Schulte ad d. s. so. litt.hh. modde aedificiis ligneis, quae sine magno incommodo rursus tolli possunt , & dissolvi, intelligi velim, in illis regionibu s equentiora sunt: Caeterum de iis aediliciis, quae ex muro constant, nec facile tolli postulat, Ius scriptum obtinere, nemo eliqui negat ; Quemadmodum expressis verbis distinguit Jus Provinciale Prussae tit. I. art. 7. F. q. ri Ut aedificata, plantae, de sata solo cedunt, d. s. so. O seqq. Instit. de Reri disis ita etiam scriptura chartae cedit, s s. In It. eos. t. s. r. II de Acq. rer. domin. ιν. pen. f. de exhib. Quod utrum bene constitutum. frustra disputat Hottoniann . eod. quem sequitur C yprian. Regiηr. ibid. ct ad . 27. Instu. eod. Quamvis enim hoc durum sit, lex ita scripta est ars. qui Oa quibus mamini . Ut ut sit, moribus illud jus mutatuin est, & quemadmodum tabula picturae, propter
Ircitu. n, & artis excellentiaing. 34. Instit. de Reri diris ita etiam cliarta scripturae cedit, eamque criptura per praevalentiam ad se trabit. Grol. Introd. lib. 2. cap. 8. Georg, SchultZ ad ι. s. ss. Itistit. de Rer. dιpis litt. Q Mynsnger. Fons prac'. des courseod.
3. Qid moribis obtineat hie . in Gallia , O
Saxonia. q. An ct quatra in inter titulam meractum aut
lacrati rem distinguιndum Et quid usuis
MIxta aecessio est, quae industria dc labore hominum, occasione rei aliena, bona fide pose sessae, nobis aequirituri quo in numero est fructuum perceptio. Sola enim pereeptione, derseparatione rei, nobis cedunt mustus rei alienae, a nobis bona fide possessae, pro cultura de cura rh ν.ss. In lit. de Rer. rivis. I. q s. g. de acquin rer. min. Nulla distinctione racti , cuius conditionis fructus sint, tam naturales, quam industriales: ut ea generalitate textu i recte descivile Arnold. Vinn. add. F. s . In it. num. 7. 3 Quod de usus probat . teue Rebuff. ad constit. ru de fructib. art. I. Sinde lib. s. sit. I s. de . r. Ioann. Schneidula. ad d. F. s . num. I. quo non tantum fructus consumptos, sed etiam exstantes , de nondum consumptos , ante litas contestationem , suos facit bome fidei possessor, nee stos restituit, quam post judicium inchoatum perceptos. Quomodo ubique in iudieiis usu servari testatur Pinest. ad ι. 2. Cod. de Restini. Pendι t. pari. 2. lap. q. ηι . fio. eoque restringi formam l. 21. Coc de Rei rindic. probat TuIdem in nati ad prax. Dam uder. cap. Io . num. II. Sic ut bonae fidei possetar, in perceptione se et in per omnia senilis sit fructuario. ut recte de usia & moribus nostris tisatur Grol. I
Sed & Iute Saxonico. in fructibus industrialibus Me meuliariter statutum est, ut in his tantum culturae ratio habeatur, ut modo ager si satus, & rastris subactus, fructus inde provenientes, etiam nondum exstantes, nedum perceptos exstantes, suos iaciat bonae fidei possessor,& usufiuctuarius, si post sementem factam , & rastris subactam decesserit, eos ad heredes transmitat, referente Geom. Schultet ad d.'s s. In fit. Iitt. nn. Niliit quoque interesse hae in te volunt interpretes , quo titulo quis possideat, onerosim lucrativo , eo quod is qui causa donationis rem aecepit. a Iustiniano in L g. s. eum emptore exaequetur. Quod , si ad usum referamus , cum temperammato accipiendum esse arbitror ; ut is qui rem alienam bona fide ex titula oneroso , veluti , exempto, possidet, . N a omnes
137쪽
Onanes omnino fructus non tantum consumptos , sed & adhue exstantes, de nondum consumptos indistincte suos saetit, sive iis locupletior factus se , sive non r ut modo in praxi obtinere diximus. Si vero ex titulo lucrativo rem alienam possideat , licet bona fide suam putaverit, eum stultus quidem suos facere pro cultura & cura, attamen ad restitutionem eorum teneri, quibus, &quatenus dediiciis omnibus impensis , & meliorationibus, iusta compensatione facta, seret locu pletior: quo facit text. i. 48. 1. de Rei vindicat. Ubi Papinianus super praedio donato respondetriructus perceptos , pro modo concurrentis quantitatis compensari cum sumptibus. od&ex jure naturae etsi notat Grol. De Ture Betti lib. a. cap. 8. num. s. Quod tamen probe distinguenduin est, ut tantum locum habeat in bonae fidei possetaret ea, terum malae fidei possessor, non tantum fructus exstantes ; sed etiam perceptos , eosque quos diligens paterfamilias percipere potuisset, eum ipsa re restituere tenetur, deductis solum impensis necessariis. d. =.s . Instit. de Rer. divis. l. a 2. Cod. de Rei vindic. I. Cod. de condict. ex lege, junct. s. a. tulit. Go Iudi sis. I. 62. s. i.ss de Rei νinduat. i. a. f. quod met. caus
De Acquirendi modo per traditionem.
a. Rerum mobitium traditio quomodo fat.
. Acquirendi dominii modus per traditionens in qui bis a reliquis disserat. Ex causa empἰ-is quomodo ct quando da minium transeat. 6. Fides de pretia emptori habina quando erasea tur. in HoIIandia remi N. 7. Rei immobilis rendita, permutata , o tradenda aut alienanda solemnitas in Belgio, o Saxonia.
VI. timus aequirendi dominii modus est tradi is , estque itista dominii voluntate domi- tni trans itio : Dominium enim rei alienae , eitra actualem traditionem , nudis &solis pactis non transfertur. I. 6o. d. de pact. l. So. de Rei vindicat. quia nemo facto rem a terius acquirit, nisi potestati suae ita subjiciatur , ut eam acquirere possit ara. I. I. g. I. f. de Acquiri Mobilium quidem de manu in manum transtatio est, vel vera&actualis, quae naturalis δε- Σtio appellatur i. 8. g. de pecul. vel ficta , quae cominoditatis causa , per brevis manus ficti nem fit, ut, si quis rem tibi commodavit, postea aut vendidit, aut donavit tibi: illa. ω - quod tuam esse patiatur , statim tibi acquiritur ν. . Inst. de Reti divis inomodo etiam mercium in horreo depositarinn dominium per solam clavium traditionem acquiritur. ν. 3. I3 pit. eod. Immobilium vero vacuae Ac plenae possessionis inductio requiritur l. 8. Cod. de Actian. m t. st. 7. f. de Reι νind. 1. 78. I. f. de Contrab. empl. Ut late Vinn. ad s. o. Instat. de Rer. Δνisnum. 2. Ne sein. in parat. f. de Contrab. empl. num. Is, Mynfinger. Cent. I. Obser . s. quae itidem ficto modo, & symbolica quasi traditione fieri consi vit. i. r. s. 1 I. g. de Acq. Telamilia passes. exemplum est in 1. ι8. ν. 2. s. eod. Differt hic dominii acquirendi modus a superioribus , quod hic sit rei nostrae in alium transi Iatio ex causa, puta emptionis , permutationis, donationis, aut alterius e cui non sufficit sola rei apprehensio , nisi S: voluntate domini tradita & translata sit. I. D. J de acq. rer. damin. Superiores autem acquirendi dominii modi earum rerum sunt, quae nullius sunt, & per solam apprehensonein alicujus fieri post uni, citra alterius injuriam. Quoad traditionem ex causa emptionis, dominium non transit per solam traditionem, nisi squoque pretium rei emptae venditori iit solutum. vel alio modo ei satisfactum sit, 'u 'ue venditor rei suae venditae & traditae dominus manet , & proprietatem retinet , nisi fidem emptoris fuerit secutus , quoips, statim&per solam traditionem res emptori acquiritur, 3. . I. Inst,t. Acquir. rer. m. l. de Contrab. empl. I. 18. j de Tribus Quod quum arbitraritatist, & in facto dubio saepe consistat, quando sic. emptoris fides secuta videatur: adeoque vendito res rem nulla solutionis die adiecta venditam, & traditam etiam post longum tempus, in haud ali
138쪽
sionis cresitorum, saepe sibi vindicent: eo quod in omnibus oblissationibus, ubi dies non apponitur, praesenti die debeatur. I. r . f. de ieg. DK in dubio venditor fidem emptoris secutus non videtur: Arnold. Vinn. add. s. r. Institi derer. di νέ. m. s. multorum locorum tutis in Hollandia nuperrime determinatum est certum tempus, ultra quod venditor rem ven ditam & citra pretii annumerationem traditam, rei vindicatione uti non potest: sed per temporis lapsum, emptori plenissime fidem de pretio habui e censetur. ut latius insta optione o Vendisi me.s Rei immobilis venditae, permutatae, aut alio quovis modo alienandae, moribus nostris, traditio fieri debet coram iudice loci quo res sita est, si altodiatis sit, aut evitae patibus, si seudalis sit. Carol. U. edict. 9. Maji II 29. Vid. Crol. Intro act. a. s. vers. olatilba aegoti . Christin. νol. I. detis 2 O. Zyp. 3ur. Best. tit. de Rei vindicati cuibus in Holia Iandia placit. 12. Decemb. 1398. novissime addita, quadragesimae pretii partis aerario publico, sub nullitatis poena, solvendae necessitas. Vid. Plaeti validen qo. Omning. Quod&cum Iure Saxonico convenit, quo absque judiciali cessione, & resignatione, sive abdicauone, domunium quoque in emptorem trans re nequite per ea quae tradit Georg. Schulizadd. F. I. P de Rer. Apis. Iur. M. & Carpetov. don. Forens pari. a. trestit. 39. don. MItim. Exceptu alien tionibus retum, 'irae titulo universali, puta het editatis, legati, dotis, legalis communionis, aut iliae erciscundae nomine nobis acquiruntur, in quibus ipso jure, etiam absque traditione dominium transit. Vid. Neoslad. svr. Noliand. curia decis. S. Lisco. Christis. νει. I. iacis. s6a. Gutierez lib. a. tractuabiI. II 8. num. I.
De Traditione ex causa Donationis, ejusque Insinuatione
T. Donatis traditions necessitas 2. Donatist quid sit. s. metvlix. q. Traduranum causa rationis sol nisas. , Insinuariis donMionis majaru summa an o
s. Quomodo intelligenda sit clausula: gestis, aut actis intervenientibus. IO. In irruationes donarimm majorum ridi coram Notario ct duobm testibis eris citi
ri. sit vera aurei, sire solidi Romani H i
Ir. Conciliapo I. 17. & 32. E. De Dreati II. Interpretatio 2. Cod. De rater. Num maia pore'. I sisentum νaleat arenasbosolidis, νe aureis
i . An o qua tenvi donatio nium bonorum . Mase ρras nitumsilicet: non futurorum, aut prasensium ofuturar m. I 6. An O quando in mari Ma re cari pessi per supervenientiam liberorum. IT. An remuneratoria aut reciproca. Neg. a 8. An O quando per iurari iuuinιm y ct an ob milis vel graviores ingratitutinu causas, qMn expressa in I. ulti GL de revocand. donatia Frm. confra communes.1 QEd & ad exemplum venditionis. donatio voluntate domini ficta, traditionis neeesitatem in se lassit. ει. habere videtur: se ut pacto, donationis causia iacto, verbis in praesens conceptis veluti; dono tibi centum aureos eadem vis tribuatur, quam habet stipulatio, ut ex eo obligatio & amo nasca- C trur. I. I S. est. Ced. de domat. l. 6. Cori de oblig. O act.1 Donatio est liberalis concessio rei, quae nullo jure cogente in alium transfertur L 29. β. de δε- r. I. 82. A. de Reg. Pri3 Αlia est quae mortis causa, pr. IV. de Donat. alia quae inter vivos e cipitur δε quarum illa estimis voluntatibus accedit, haec acquirendi dominii, non modo; sed causis annumeratur. g. ηα Inst. de Reri diris. Quatenus tamen traditioni subnixa est, etiam acquirendi dominii modus diei potest. pr. IV. de Donati
139쪽
cia it. Alia iterum est, quae simpliciter & absolute, alia quae sub certa causa, modo, aut eonditione sit.
l. r. l. I. ct rot-CML de domi t. qua sub moi. mae si sub modo sit ficta, potest donans , si non impleatur modus, rein vindicare a donatario, vel alio quovis possessore. I. r. Cos. Ddonat. quasi,mod. & redierevocatur, si conditio adjecta, non fiterit impleta. Od. δενι- istanc donat. momodo,quod in spem niatrimonii non secuti donatum fuerit,recte remeabitur. f. de Grat. F. s. e. . Grol. Introd. lib. s. cap. 2. vers. 'tomi gest donMur . Mart. Digest. Novis. t m. s. iit. Donatio propter nuptias, cap. 8. quae alias simpliciter, nee eonditionaliter data, non revocaretur. Sub qua distinctione intellige, quae habet CarpEov. M'. Foras pari. s. constit. I9. don. II. Donatio requirit accepti lationem eius in quem donatio consertur l. Io. t. 26. i. de ἐμώ. per εse aut per alios suo nomine L . f. eis. etiam inter absentes per epistolam. l. Io. g. 9l. 6. Cis..M. sufficitque moribus nostris acceptilatio per notarium aliumve absentis nomine facta. IM.
Christin. rel. i. decis 86. num. 7. 8. ct desis 33. η γ. 66. Ioann. a Sande lib. s. tit. r. delin. r. Quae simulae facta sit, donatorem ad rei donatae traditionem constringit. I. s.f de init. baa. l. 6. Cod. eis. junct. i. s. g. vlt. Cod. dederat.
Quod ad traditionis necessitatem: eadem mobilium, & immobilium eirea traditionem & ω- sminii transsationein dii inctio est, quae venditionis, permutationis, alteriusve alienationis, quaminodo diximus; scilicet ut mobilium sola de simplici domini donatoris traditione, Ae donatoris a ceptilatione dominium acquiratur: immobilium vero, non nisi coram magistratu loci ubi res sita. Ut de Iure Saxonico etiam distinguit Benedict. Carpaciri deIηJaros partia. costit. I 2. desin. i'. o Rust. Tur. Elast. lib. I. tit. I. Rest. T. Hoe insuperaddito, ut nec donatio ni oris pecuniae summae alteriusve rei mobilis, per solam tradition.m domini donantis subsistat: nisi de illa actis publicis intervenientibus coram magisti tu, aut iudice alicujus loci ordinario, Blemniter insinuetur. g. 2. Institi de Dotiationi, I. 1 I. stico de donat. Ne scilicet quis re sua abutatur , de omnis suspicio fraudis , falsitatisque tollatur, filiisque probationum modis occurratur. d. il. Quod primo ad donationes usque ad trecentos solidos eumulatas. 1. 34. Cos. de donatio. postinodo ad quingentorum solidorum, sive aureorum
summam coarctatum est, ι. pen. Ced. eod. Ut illae tantum, quae eam summam excederent, publicis indigerent monumentis.
Non tota tamen donatio per insinuationis onussionem vitiatur, sed illud tantum quod stipe filium est, de legitimam summam quingentoruin solidorum excedit. d. t. q. in n.' s. s.
in n. d. dedo t. t. al. s. I. g. eod. NονeZI6 a. cf. i. 3. Illud eliam. individuis utile perimitile vitiari non potest. cap. Utile. 37. De Reg. D. 6. l. 36. F. I. in ran. Supervacua tibi Gloss. f. de Verbor. Oblitat. Vide Jul. Clar. ι. s. sementiar. F. M aDRq A17. naan. 2 Andri Gail lib. a. eq. 3. num. 8.mae selennis insinuatio, uir moribus obtineat, dc quid, quantum aere nostro valuerit Saureus Romanorum solidus inter D D. vix convenit. In Hispania dictam insinuationem etiam
pari. I. cap. 7. ivvn. I. ibique exstat constitutio Caroli V. a Philippo II. edicto perpetuo conficinata, qua perpetuo observari voluit donationes, summam soci. Neorum excedente , insinuationis oneri subjacere , eamque seri debere coram judice supremo loci, ubi res donatae sitae sunt, vel degunt donantes. Perer. adori de Dorsarior ib. muti. 36. infη. Idem obtinet in Assia, ubi ius suinum strictius quam alibi servant, referente Ioann. a Sande lib. 3. tit. I. de n. s. insim In Gallia, omnes donationes rerum quae non statim de manu in manum transeunt, aut premia numerata praesente sol euntur , indistincte quantae Ac quales fuerint, coram judice ordinatio acti publicis insinuari debent: quod nisi fiat, intra quatuor a donatione facta menses, nulla ex iis actio, aut obligatio competit. Georg. Tholos. SIntam. Pur. Univers. lib. 28. tit. 1 3. min. U. Brenon. de Iegib. abrogat. lib. 2. sest. 17 I. O lib. v sessis s. Autumn. ad Lag. Cassi deda . Suidon. Pap. quast. 3as. num. s. Et in Germania, Iute Saxonico donationes quingentorum aureonari Ungaricorum, sive ducatorum, extra judicium absque insinuatione, de constrinatione judicis, haud recte donari tradit Carpetori Restanser. Furi Elector I. lib. s. tit. 7. Re s. 36. Ioann. Schneiaduin. adiit. Insiit. de Do rationib. num. i. Ubi, ita quotidie pronunciaritellatur. Jure provinci si ducatus Prussae lib. q. titi l . art. a. s. s. cavetur: ut si quis ultra quingentos formos Pol ni Monaverit alicui, non valeat donatio r nisi eoram iudice una eum cauta exercitae liberalitatis
actis publicis insinuetur. In Flandria, Brabantia, & reliqua Belgii parte, quae regi Hispaniarum
140쪽
paret, spectatur quantitas scio. aureorum, Osis a iure praescripta, & si eam res donata excedat, solummodo requiritur, ut eo ram Notario fiat, vel in scriptis propria manu signatis, aut coram aliis publicis persenis, referente Anton. Perea. ad Cod. lib. 8.tit. sq. num. 36. Et Antinereia conuietudine tit. I. arti . expresse cautum reperitur, ejus nodi donationes, inter divites absque ulla insinuatione valere. Quid porro de Hollandiae, vicinarumque regionum moribus, quibus nulIa lex, aut certa consuetudo hae de te exstat, sit judicandum, altius nobis venit inquirendum. Quod Hollandiae eo stitutioniblis aut Statutis hae de re nihil cautum sit, testatiar Grol. Introd. lib. I. cap. a. F. Imae
otia de obtrividi de νολ maar vanili mons andis uritien meten vinde. Qui
quum tunc temporis quum illa scriberet, super praxi, de usu circa hanc rem nostro, apud vers tissimos Curiae nostra: Advocatos inquireret, eosque inter se minime convenire. sed eorum alios Ius scriptum hae in parte sequendum , alios vero mores ex dissuetudine contrarios existimantes , reprehenderet. ut mihi pro cetio relatum judicium suum, quod utinam declarasset, etiam suspendisse videtur vir prudentissimus. Grome wegen de Daib. abrogat. adiit. Donationib- insinuationes donationum justam summam excedentium, moribus observandas putat r eo quod nulla erita lex, aut consuetudo directe contraria inveniatur. arg. l. 17. Cod. de Telam. Unde Regula vulgaris: quod legibus patriis, aut contraria consuetudine mutatum non est, id stare non prohibetur.
8 Sed ex his nondum liquet, quomodo istae insinuationes fieri debeant. Quicquid sit, illud pro
certo affirmare ausimi secundim mores, δc consuetudines harum rRionum, cum veteri donati
num ius nuatione collatas, ejusmodi donationes coram Notario, 3c duobus testibus rite fieri, &subsistere, nec ulteriorem insinuationem desiderari. Quo adducimus, quod 3c ipsis Iure Romano, et rea, Ac post insinuationum tempora, publica instrumenta absque ulla praelatione bifiliam conficiebantur, aut apud alii, id est coram Iudice Ordinatio I. I. 2. Cia. de his qui in Ecclas in
prumit t. l. a. Cod. detestam. BaId. in Rubrim C .des instrument. aut coram Tabellione . sive
Notatio publicor quod iterum in judicio, 6c iudice ordinario loco testium subscribente, aut extra judicium eoram testibus fide dignis fiebat. ι. gesta 6. Cod. da Re Fudirati Sub illa distinctione . ut actorum instrumenta alia per tabellionem non nisi coram Iudice ordinatio, alia vero indisti m tam apud acta quam extra iudicium confici potuerint, quo in numero, inter caetera, etiam Tabellionibus sub poena nullitatis prohibitum erat. donationum, dictam suinnaam Io o. aure rum excedentium, instrumenta publica conficere extra iudicium, dc absque solenni insinuatione, coram iudice ordinario facienda, secundum t. sa. Cod. de Donationib. Nusquam autem legitur. insinuationes istarum donationum, privative apud acta insinuari debuisse, sic ut bellionibus earum instrumentis eonficiendis penitus fuisset interdictum. Ita in I. s . Cod. eod. dicituri omnem donationem infra 3oo. selidos non indigere monumentis, id est publico instrumento. Quod 9 in I. pre. g. illi. Cod. GL Ubi eam quantitatem extendit Imperator ad soci. solidos vocati a stis interνenientibin; Ze ins a. Instit. de Dotisti ib. illudque idem reserit quod retro Principum dispositiones insinuari eas, actis interνmiιntibin , voluerint. Quomodo ab ulterpretibus promis eue sumitur. in acta referri, id est, litteris publicis consisnari, publico instrumento corroborari. Quo posito, sequitur: ut quum in tantum K Romani Iuris observatione hae in parte recesserimus, a Qui Tabellionibus nostris omnia publica instrumenta, coram duobus testibus conficere permittatur , proque publicis instrumentis, omni meliori modo confectis agnoscantur: quiequid ab his ita rite perficitur, etiam donationes, licet dictam summam excedentes, coram Notatio it duobust testibus es leuiter fieri. Sie ut iudicialia instrimenta in Hollandia poene in dissuetudinem abis rint, in Geldria, Brabantia, di Flandria, indisserenter sumanturi exceptis formalibus judicionam, Ae immobilium translationibus. Sed quanti valuerit solidus, sive Aureus Romanus, Sc quantam summam quingenti eorum n II stro aere conficerent, ne hoc quidem inter DD. convenit. Inter quos vide Budarum de Asse lib. 3.
Hottomann. De re nummaria, cap. de nummis aureis, Covarruv. de Collat. Veter. R ismat. cap. s. Bodin. de Repub. lib. 6. cap. 3. Andri Gail lib. a. obserν. 39. Wumseri practicitii. o. Obserν. II. Tach. practicabiι. conclus vol. s. cancIus sq8. siti. m. num. II. Salicet. de alios DD. ad I. uium. Cod. si cert. pri. Christin. v. m. q. decis I 88. num. 22. Quos ad concor
diam vocari posse existimo ; si modo Principes legisatores, Sc tempora constitutionum bene diastinguamus. Hune solidum , pro Romano centum sestertiori aureo passim sumi, communis est doctrina ; Ut in I. s. s. s. g. Ohu qui stare. ι jecer. l. m. o vhim. f. dein jMνοcanda.
ι. 7. g. de Manumit testament. Ante Constantini Magni tempora, primo ex postulatione legis