M. Cornelii Frontonis et M. Aurelii imperatoris Epistulae L. Veri et T. Antonini Pii et Appiani Epistularum Reliquiae recensuit Samuel Adrianus Naber

발행: 1867년

분량: 350페이지

출처: archive.org

분류: 연설

271쪽

M. CORNELIl FRONTONIS fremitu sequestri, sed placido et clementer pinnis teneri si in modum hirunt' linum advolare, non ut columbae illis plaudere 3.

Ad hoc, cpio iucundior hominibus Somnus esset, donat et kmulta somnia amoena, ut quo studio quisque devinctus esset, ut histrionem in somnis', fautor spectaret, ut tibicinum audiret, ut aurigae nitantii monstraret, milites somnio' vincerent, imperatores somnio triumpharent, Peregrinantes Somni Odomum redirent. Ea Somnia plerumque ad verum' convertunt. Igitur, Mareo, si quo tibi somnio hinc opus est 3', consDO

libens dormias tantisper dum quod cupis quodque V exoptas, vigilanti tibi optingat. IV. Mileti stro Meo Salutem.

Modo recepi sepistulam tuum, qua coiis tim solar. Nun es nim imminebant officia bυcirci patriara. Interi in quod cupis mi magister, breviter, ut oecupatus, parvolum nuntio nostram melius valore et intra cubiculum discurrere. Dietatis his legi litteras Alsienses meo tempore, mi magister, cum alii 3' cenaront, sego ei arem tenui ei lio contentus hora noctis Secunda. Multum, inquis, cohortatione meat :multum, mi magister; num verbis tuis adquievi sui iusque legam, ut saepius adquiescam. Ceterum verecundialis omelii

1 Orellius: tentis. 2 Ineipit Cod. p. 213.

3 Codex: N . . i. e. non Rut nec. 4 Codex: plauderent, sed statim correctum. 5 Recte, ut opinor, Lucliniaun. ad Lucret. D. 261: donat ei multa exset. aut histrionem - spectaret aut tibicinem - aut nurioue agitandi

monstra daret.

272쪽

DE NEPOTE AMISSO.

quam sit roκ impserissa', qui H fo magiη norit 3 Νed oro to, illud quid est, quod in siue opistultio munum condolui ut dieis 2 illutonus dolustris, in i mugi si 'r, si me compotem votidi boni saeiunt. Vule mi magister optime, γλOcTOpTε

. Magi Miro Meo Salui m. Modo cognovi de casu. Cum autem in singulis articulorum tuorum doloribus torqueri soleam, mi magister, quid opinaris me pati, eum animum doles h γNihil eonturbato mihi ullud in montem venit, quum m- garo to ut conserves mihi dulcissimum magistrum, in quo plura solacia vitae huius habeo, quam ' tibi tristitiuo istius

a In mamine: Verucundia officii, res officii ros imperiosa. In mamine e Cum articulorum tuorum doloribus torquear, mi magister, quid - doles 1 Codex: consoluisse. Maius satis ridicule consuluisse 2 Supplevit uitans. 3 Graeca Maius omisit in Ed. Rom. Codox: si . h. STOR EANOPS . . C. 4 Codex: Alsensibus. 5 Ε Frontonis nepotibus unus saltem superfuit M. Aufidius Fronto, qui anno urbis 952 cum Anulino consulares fasces tenuit. Nam hic quoquo filium amisit, timotona ideo Aufidii Victorini, pronepotum Frontonis oratoris. Eius nimirum exstat Pisauri sepulchrum cum inscri

ptione: . I. Ausidio . Frontoni. pronepoti . M. Corneli. Frontonis . oratoris . consulia . magistri . imperatorum . Luci . et . Anιonini . nepoti . Aindi. Victorint . praesteti. urbi . bis . consulis . Umito . consul . Atio . dulci

simo. - Maius. Niebulirio videtur puer, do quo nunc sermo fit, diversus esse ab illo, qui trimulus obiit ut memoratur in M. ad Vorum Inii'. II. 9 et 10. 6 Codox: quae.

273쪽

M. CORNELII FRONTONIA possunt ab ullo contingere. Mea munii non scribSi, quia vesperi toto tremebat etiam manus . Vale mi iucundissime magistor. II. Λntonino Augu-to ' Fronto. Multis huiuscomoui δ maeroribus sortunii mo Dor omnem vitam inseam sexercuit. Nam ut alia mea neerba omittam, quinque amisi liberos miserrima quidem condicione temporum

meorum: nam quinquo omnes unumquemque Sompor unicum

amisi, lius Orbitatis vices perpessus, ut numquam mihi nisi orbato filius 3 nasceretur. Ita soniper sine ullo solacio residuo liberos amisi, cum recenti luctu Procreavi. Verum illos ogo luetus toleravi fortius, quibus omni et ipse solus cruciabar. Namque meus unimus ni Omet dolori obnixus oppositus quasi solitario certamino, unuS uni. par puri resistebat. At nunc ....' dolor dolore ... 7 ri multiplicatur et cumulum lue tuum inoorum' ferre n queo; Victori ui mei luerimis tuboseo, conliquesco. Saepe otiam expostulo cum dis immortalibus et lata iurgio compello. Victorinum pietate, mansuetudine, veritate, innocentia maxima, omnium denique Optimarum urtium praecipuum Virum ne0rbissima morte fili udflictum: hoe ei no ullo modo aequum aut iustiun suli 3 Si providentia ros gubernantur, hoe idem' '' recto provisum est 3 Si fato eunetu hum uua decernuntur, hoecine sato decerni a buis Nullum orgo inter honos ac malos sortunarum discrimen orit 3 Nulla deis

- Duo vocabula etinin manus Maius omisit 2 Incipit Cocl. P. 150.3 Quattuor litteras supplevi; Possis quoque huius generia.. 4 Mirum stlius pro prole in universum, nam non nisi filiae natae sunt Frontoni. Buti annua. Non memini, unde B. hoc resciverit. 5 At Cod. pr. m. obnixe, quod fortasse praestat. Codicis lectionem memet empndavit Huuptius. 6 Supple vomum. 7 Codex: . . IICUE RI, ut videtur. 8 Scriptura fugax nec satis certa Manis: meorum luctuum .s Videtur in Codice corrigi: hoccine. 10 Incipit Cod. p. 155. II Recte supplevit Maius; supersunt vestigia. 12 Codex: diea. Correxit Niebuhrius.

274쪽

nulla satis diiudieatio est, quali viro filius eripiatur 2 Faei norosus utiqui' ut scelestus mortalis, quem ipsum numquam nasci molius foret , ineolumus liberos educit, in morte sua superstites relinquit: Victorinus, vir sanetus , euius similos quam Plurimos gigni optimum publicum fuerit, eurissimo filio Privatus est. Q uno, malum i providentia tam inique prospicit γFata a sando ut polluta aiunt: hoccine est recte suri 3 Poetaeuutem colus et fila satis adsignant: nulla prosocio tum sit inportuna et in seiens lanifiea, quae erili togae solidum et nodosum, servilei nutem subtile et tenue supremen in noverit. Bonos viros luctu adfici, mulos re familiari incolumi frui, neque mPnSum neque pensum sutorum lanificum duco. Nisi sorte alius quidam ' nos orror laetiit et ignari rerum, quae multi sunt, qua Si Prospera concupi Scimus; contra quae

bona sunt, pro iidversi S avereamur ut mors . . 7, quae Omnibus luctuosa videtur, pausam laborum adfert et sollicitudinum et calamitatum, miser 'rimisquo corporis vinculis liberatos ad tranquilla nos ot umoena et Omnibus bonis referta unimurumque coiiciliabula travehit. Hoc ego ita ' osse facilius erediderim, quum cuncta humaua aut nulla aut iniqua providentia regi. Quodsi ' mors gratulanda potius est hominibus quam lamentanda, quanto quisque eam nutu minor adeptuS QSt, tanto beatior et d0is acceptior existimandus est, ocius eorporis malis exutus, ocius nil honores liberae unimno usurpandos excitus '. Quod tamen verum sit licet, parvi nostra reseri, qui desideramus amissos: nuc y quicquam nos unimarum immortalitas consolatur, qui carissimis nostris dum vivimus

1 Ita Codex. 2 Malim fuerat. Hein rarus. 3 Do pius moribus es Dionem LXXII. H. Maias. 4 Videntur periisse duae litterae. Maius sui. 5 Maius: Suytemen. 6 Codex: quidem. 7 Supple quattuor litteras. 8 Incipit eod. p. 156.s Maius perperam: fas.

10 Malim quare. Bulimannus.11 Cod.: exietus et corr. exitus. An evectus' Meb riua. 12 Ita codex; aliter Maius. - An nequi quam ' Dein mus.

275쪽

M. CORNELII FRONTONIS.

caremuΝ. ISium Mutum, vocem, formam, unimum liberam lunorimus; suetem' desunciorum miserandam maeremus, ΟΝ obseratum, oculos everRos, colorem undique det tum. Si maxime esso animus immortalis constet, erit hoc philosophis disserendi argumentum, non parentibus desiderandi remsedium. Sed utcumque sunt ista divinitus ordinata, mihi quidem neutiquam diutinam adserent sollieitudinum. cui tam propinqua mors. Sive in aeternum extinguimur , olim cupionii l

milii laudoin . . tu neerbi Ora . . DPque nrborum, neque . . eodem tempore . . thlores tuus . . nil vindemiam . . isto

tompore . . respe riusJ nequivi prae fletu ne dolore. Meus etiam iam hinc me' dulcissimus nepos', quem ipse sinu meo educo, hic est profecto, qui me magi8 magisque lacerat prorsus et exerueiat. Namque in huius facio illum amissum contum plor, exemplum Oris imaginor, sonum vocis eundem animo fingo. Hunc sibi dolor meus picturam commentatur. Vorum defundii voltum ignorans , dum verisimilem coniecto, maceror. Sapiet mea filia: viro suo omnium quantum est hominum optimo adquiescot': is eam consolabitur pariter lacrimando, pariter suspirando, loquendo' pariter conticiscendo. noxogo parens indigno consolabor; dignius enim sorot ' ipsum meunte obiss0. Neque ulla poetarum carminii aut sapientium praecepta tantum promoverint ad luctum filiae mono sedandum set dolorem leniendum, quantum mariti vox xi e carissimo pectoro et ' iunctissimo prosecta.

6 Η0indoctus coniecit: hic mi. 7 Hic est, ut puto, M. Aufidius Fronto, de quo vide supra. D eodem loquitur Fronto in PDistula ad Victorinum ad uni. 1. 16. Eun dom intolligi opinor a M. Aurolio quotiens seribit ad Frontononi Nepotem Uluta. Mutas. Niobulirius, ut dixi, non adsentitur. 8 Cod.: adquiescit. s Scripsit opinor pariter loquendo, pariter conticiscendo. Paulo utitor Helladortius.10 Iterum malim fuerat. min mus.

276쪽

Me utilem consolatur uotas insen prope tum sed ita oh morii proximii. Quae cum aderit, ηi noctis, Si lucis id tempus orit, caelum quidem eousalutabo discedens et quae mihi conscius sum protestabor. Nihil in longo vitae m0no spatio ii me admissum i , quod dedecori aut probro aut flagitio foret: nullum in uset uiungunda uvarum, nullum perfidum sucinus meum extitisse; contraque multa liberaliter, multa amico, multu fidoliter, multa constanter, suope etiam cum periculo cupitis conKulla. Cum fratro Optimo concordissimo vixi, quom putris vestrihontiato summos honores udoptum gaudeo, VOStra vero umicitia sutis quisetum ot multum securum video. Honores, quOS ipse adeptim Sum, numquam inprobis rutionibus concupivi. Animo potius quam corpori curando Operum dodi. Studia doctrinae rei familiari meae praetuli. Pauperum 3 me', quum ope cuiusquam adiutum, Postremo Pgere β quum Posc Pre mun-lui'. Sumptu numquam prodigo sui, quaestu' interdum ne- cossarios. Verum dixi sedulo, verum nudivi libenter. Imitus duxi. Doglegi quam blandiri, tacere quam fingere, infrequensu micus esse quam frequens adsentator Pauca petii, non pauca merui' . Quod cuique potui, pro copia commodavi Murentibus promitus, immerentibus audacius opem tuli. Nea In mamine: Virum honum qualom osse OΡortet. Qualis Frontosuerit. Ita Maius. Codox nobis dedit: Qualis . . n. Aerent . b In mamine: Mire. e In mamine: Egere quam Dose re malui. Sunil'tu nunquam Drodigus sui; q. i. n. d In maroine: Paucu P. H. P. merui. l I. u. exucta. Cons. Goll. LII. 15 ΛΡΡului. de Doo Socr. p. 50Εlm. Cic. de Fin. 5. 2. Lyein mus. 2 Incipit Cod. P. 182. a Cod.: Ouom frater. 4 Dicta haoc a Frontono de illo tomporo intelligo, cum nondum rhetor Itoniae inclaruissos. Postea. ut statim i Pso dic i, non νauca meruit ut qui balnois novis moliendis multo Plus quam trecenta sestertia insumere Posset. Deind.5 Maius imo oram interponit me. 6 Ita Codex.

277쪽

M. CORNELII FRONTONIS

quo me Parum gratus qui8piam repertus segniorem effoci tyad beneficia quaecumque possem prompte inpertienda. No- quo ego unquam ingratis ostensior sui. Sod mihi . . obaeratos in re . . cum . . PutaVi . . Cuperem equidem . . male. Finsem . . teneo . . male . . quam . . Si vobis carere . . Dp ram . Sontio . . me Proderes . . quam . . leto colens et statu mentis l) . . . doleum . . nliud . . r perio . . RI'ud. . itS . . Sonn mundum . . Solver . . veritatis nostra eum ii so indigere solaciti. Di . . filiam . . generum . . meS . . domo . . biS . . nunc de . . quorum . . VRStitatem

Mul tum et graviter valui, mi Marce curissime. Dein casibus miserrimis adflictus sum : uxorum amisi, nepotem in Germania' amisi: miserum me 'l Deei manum' nostrum amisi. Ferreus si essem, plura scribore non possem isto in tempore. Librum misi tibi quem pro omnibus haberes. Lmi Emendavi'.

DE NEPOTE AMISSO.1 Cod.: Vmit. 2 Incipit Cod. 13. 181, in qua hodio nil legitur praeter duo vocabula ah initio. 3 Soquitur Cod. p. 196, itidem pessime habita. 4 Incipit Cod. p. 195. C. F. IV. Mulierus in Annal. Flechei seni XCIII p. 490 scribit: straviter . tui.

5 Cod.: tΗm. 6 Nompo in Oxercitu patris contra Cultos bellantis. cf. Capitol. in Marc. 8.I Ita Codex. Maius miserrume. 8 Utrum Doci munus nomen sit nopolis an alius homini A definire non audoo. T. Vettium Decimanum Iego apud Gruterum p. 428. 10 in notis: L. Decumium Decumanum Uud Muratorium P. 1984. 4. Maius. 9 Manu correctoriS.

278쪽

ARION.

ARION.

Arion Lesbius, proinde quod Graecorum memoria sest, cithara et dithyrambo primus, Corintho, ubi frequens y incolebat, Secundum quaestum prosectus, mugitis divitiis per oram Siciliae utque Italiae puratis Corinthum Tarento rogredi parabat. Soeios navalis Corinthios potissimum delegit ;eorum navem audacter re bona maxime η onerat. Navo inultum provecta cognovit socios, qui veherent, cupidos potiri , necem sibi machinari. EOs praecibus fatigat, aurum omne ' sibi haberent. unum sibi animum sinerent. Postquam id frustra si orat, aliam tauton venium impetravit, in exitu vitae quantum possset y cantarset. Id praedonos in lucro ducere, praeter spolia summum ustificem audire, cuius me fui praeterea nemo umquam post illa aut sculturet'. Ille vostem induit auro intextum itemque eitharum insignem. Tum pro puppi uporto maxime utque edito loco constitit, sociis inde consulto per nuvom ceterum' dispersis. Ibi Arion studio iu- penso cantare orditur scilicet muri et caelo artis suae supremum Commemori mentum. Carminis fine eum verbo in mare desilit: delphinus exeipit, sublimem avehit, navi praevortit, Taenaro exponit, quantum d 3lphino fas erat, in extimo litore Arion indo Corinthum proseiseitur: et homo ot vestis et cithara et in vox incolumis: Periandrum regem Corinthium, cui per artem cognitus ueceptusque diu fuerat, accedit: Ordino memorat rom gosium in navi set postseu in mari. Rex

1 Cod.: aequens. 2 Potius maxima. Dein mus.

7 Cod. primo possiel, Ased statim correctum possit. 8 Sed see. m. auscultaret. 9 Cod. t citharam Maius correxit.

10 Addit Maius.

11 Cod.: ordinem.

279쪽

M. CORNELII FRONTONIS

homini credoro, miraculo addubitare, navem et foetos navalis, dum reciperent , opperiri. Postquam cognovit portum in- vescios, sine tumultu aeeipi iubet; voltu eomi, vorbis lenibus percontatur, numquidnam super Arione Lesbio comperissent. Illi suetio respoudunt Tarsenti l vidisse fortunatissimum mortalem , Secundo rumore P. Hi florere pretioque se, cithara cutituro. Quare diutius umore ut sue lucri, et laudibus restiueri. Cum haec ita dicerent, Arion inrupit Aisu ut in Pumi steterat, cum voste auro inisexta set cithara insigni. Praedoues inopino risu Arionis tHrriti , tum D sequoquicquam post illa ii 'garo aut non erodoro aut di procari ausi sunt. Dolphini saeinus uti Taenurum visitur, dolphino residens homo, parva figura inique uti argumento mugis quum simulacro composita. Lmi Emen duri qui susers.

M. FRONTONIS

l ita pro se reciperent. Multis. 2 Malim: acciri.

a incipii Co l. p. 165. hodio sere evanida. Suppi monta sunt Maii. 4 Doyunt littorae duo loviginti. 5 Muius dubii ut utrum i gorit terreri an territi. Amicus vocabuli ultimus litiseras non potuit distinguoro, sod in Codicis i cti no INOPINA NATER . . . CV . Mu, QUICQUAN lator vidi tur inoponoto visu ro ternati. Recte Berolin 'nsos viderunt aliquid turbatum esse.

SEARCH

MENU NAVIGATION