장음표시 사용
591쪽
τον , αὐτὰς ὁ ο λόγος ἐφ αυrοὐ σημαινει o, ελεῖν τε καὶ ἀναιρεθηναι παρ δε γην προσωδίαν arci Mrro γίγνηzαι. καθάπερ ε τω T4 ορος ἔστηκε et γαρ διπλουν παρῶ τηνδιττην προσωδίαν τιθεμένην κατ' αρχὰς, η περιαιρουμένην παρὰ δε την σύνθεσιν καὶ διαἰρεσιν, τα αυτ πυι του
σημαινομένου τὴν διαφορῶν, σπερ Πεντηκοντ' ανδρων κατον λίπε δῖος Ἀχιλλευς.
siliis mala in aequi calione Vocat, ut, nomina in oratioIleposita pitu a sagirificant, at canem venatus sitim plura erit inliae orati sigi aificat ob id Vocabulum, canem. Sopilismata ero in inalbigio tale, quia in orationi ipsi in se duplex sensus est, ut liae se labet, tunc licet capere nae: lii nominum quidem nullurn mi ligulam, sed oratio ipsa pρ se capere et capi significat. At in accentu cliu mduplex contingit, ut Iaae in dictione ορος ἔστηκε, non Saul terminus stabat ipsum en in nomen duplex ob dupli cena Ccent una, qui in principio ponitur aut tollitur. So-pliisnaa autem in compositione et divisione quum ipsae significationis disserentiana facilitat, ut Quinquaginta imι ni centenos diqitit Achilles. Disserentia nam ciue est dictioni, virlina, aut Compositae Una quinquaginta aut a quin tringinta divisae. Denique
in dictionis figura quum altim dictio vere significat, aliud vero propter speciem et Tigiliani significare videtur ut
592쪽
verbum audio est illa dona passionis lini actionis esse Videatur, pini, ter pio latione ita, id est si glira in i inde in iisqNae oborti in actionis sunt, ut clim o et intelligo. Trali et Dina ad iiii anaque partem sopi, isticiis horno ad a sione In qnoi Hain ita est; ad actionem, quia ita Videtur. Ilis vero se onum oratis modis deinceps ste tulit nullum esse ab eo piae terimissu ira, neque posse diu lic o in Verbosopliis in extra modos propositos cadere. Verba Vero,
i tribus id ostendit, lase Lint II linis rei sules est et ea, quae per in diictionem sit et hulogismus et si alius si itus
lana alii et ioci tot noctis, noua initus iis clom et oratio-aribus non eandena rem significalia iis . a igitur, Piae dei ivluclione loqtilatur, contextus pars malia sesta est: si enim singula in vel bo sopiri sinata percurras si innasque ne ultur lio mina appareat extra praemctos modos Cadere, Perspicuum an ita est, tillum praeter istum esse modum: qiuod Vero sequitur, Onan in obscuriam si quid velit quum iacit et logismus et si alius aliquis sit matur et quod Ot
593쪽
modis, nominibus iisdem et orationibus non eandem rem significamus, siquidem nec quonam modo alium liquem sumanius syllogisnaum dictili est id vero et ii Od tot modis, nona inibus iisdem et orationibus Non eandem renis nisica natis, syllogismi conclusioni magis simile est uanisvllogistrio consueta vero est liae litii plailosoplio dico ivli
brevitas et Veluti per signa expromere multa, quia ad hos o lana diverant, Critiebantiar. iii igitur eum ex posci emant, alia liae acci irate tractare, quod decebat ne tentamini quidem alii non consequuti sunt nos vero tentemus non Aristotelis Causa, neque ut orationi ebitis opem feramus, sed causa nostra Philosopli enim est non solum assumptis propositionibus ratiocinari, Ut multoriin imos est , sed etiam concitisione posita propositiones ipsas consti uereo
a p. I. Penes ipsi in duplex omnia in dictione fo-phismata accidere. J Quoniam Ver monstrare propositum
est, tot modis in verbo soplaismata fieri, quae penes ipsum duplex sunt, quot modis Aristoteles dixit, patet duo
594쪽
Iaae a Notiis dei non stratula esse , alterii ira, nania in vel bosopliis mala penes ipsuna citi ple esse, alterutra tot Ise numero penes ipsi in duplex. eispicuumque illud omni litis est , onania in Verbo sopitis imata ex vitio tui is con titistere nece II e esse lio eri in tanquana principium se-ouentes sopit istae decipitini in ea re ininus versatos civi captionis fraude iri non an ina advertiunt. Si ei recte voluinus quot in Veri, sopliis mala Contingunt accipei e, quot vitia sunt, sume iratum est: quod cognoveris, si vir tute in iurna Unicam esse aut Plures emor enim a Viittite esse vitium videtur clii a recte cognita stati iii hoc quoque cognoscitur. Quoniani Vero, ut tibi de inoia stratum est, ipsum bonia in virtusque in eo est, ad quod nata aut facta res est, ut horninis in vivendo gladii in scindendo, idcirco ad quod nata aut sacta est dictio sumen luna est: manifestiina vero est ad in una ioc, ut significet. Patet igitur, in hoc et bonum et Vitium esse patet quoque solam e virtutibus hanc in dictione esse per se reli-
595쪽
GTO TO ιναι, ν Τουτον και Uoεt H δε Γεζις VH τῶwaas em per accidens Xtri risecusque esse, nec rei ipsius, ut concinnitas et apta literarum forarantiori liae enim etsi albusdam se l)ona ostendant, non tanaen secunduna rem se habent: sed ei inde ac si ensis naan uibrio eburneo sit aut sticatus cultis Iaaec etenim iis X transeca sunt quae Vero sunt per se, ea in scindendo et in cernemio sunt. Si igitur uniuscu)iisque rei virtus est, sive ut dicitur in eo posita est, ad illo nata res aut sacta est, patet quod et ii tutum num ei una tinc quis noverit quantus sit; si enim ad multa res genita sit, piti res illae sunt: si ad linum, una virtus est. Apparet sane dicti ad unum nata, ioces ad significalidum. Si agitii bonum ipsum in hoc positum est, hoc ipsum non significare aut non recte significare, vitium erit: nam considerandum Videtur, an, quae non ionificat, ea dictio statuenda sit non enim tibicenis est, qui illi natura non aptus est ullo modo a Nere, nec malus igitur tibicen est sic nec dictio est, quae Dori
est ad significandum apta quare Deo viritim dictionis erit non significatio. Hoc vero 1 otinus signum. solana eam
596쪽
quae NUNC a nobi 1 dicta est, virtuten esse dictionis per se in No en in una litae citae res esse labet, in ioc ipsa virilis est dictio aute in labet in significando esse, eoque corrupto , ne lite dictio est igitur in hoc ipso virtus est. Quare haec una cum significatione deperditur, reliquae Vero, propterea quod non secun iti In re in ipsam sunt, non impe clivialii circa hanc esse, quae non sigirificat, ut Oncinnitas et apta scriptura. Has ob res, quae linguae bar-1,arae sunt, earu in i Ieram meliorern altera dicimus, ut Persicani Aellii opica, quanquam dii nobis significantem: Calas Vero est, quia potitis vox est quani dictio; sed etsi villiina videatur, non significatio, cum propter in ilitudinem nominis decipiantur, patet Non propter hoc itiit insoplaisma contingere. Quis enia est, qui consentiat aut
quis est, qui proponat dictionem significatione privatana et ignotam P Restat igitiir, ut propterea contingat sophisma, quia non recta significatio sit haec vero talis est, quia duplex; in hoc enim solo dictio habet quidem quod
si nisi et Veriana non recte canis enim nomen aliquid
significat, non tamen hoc aliquid, eques desinittian qui Ι-
597쪽
ταχῶς, άσαχω ' tororEλης Iζσι, χυνι Griarci EP des καὶ quarn, quod erat recte signiscare. Illiu vero iecto a Platone dicular, quaecunque proprio vilio corrhipta si irat, lao rii in omnium dictionen cor mitrapit diicit en in in obscura in signiscationem clivi lana ni octo, sed non sina pliciter, ut ea quae nillil signidicant: olbsci ira vero significatio Prius dicta est persecta esse dictionis corruptio qua propter sollina vitium est ipsi irri duplex nisi irris ea qtioque Vitia putet, desectum, longitii di nena, supersiritalem dice irili latere autem hunc arbitror deceptum et ignaria in nullum horum esse simplicitor lictionis vitii ina, risi Obscuri late in aut duplicitatem Ticiat: si vero sollim hoc lictioia is vitium est et recte supra dictum es omnia, quae in Verbosoplaismata sunt, ex e)iis vitio fieti, propter apstina duplexerunt omnia, irae in verbo sophis mala Contingunt.
Cal. IlI sum duplex se tantum modis in dictione feri. Quid ' oi alio. Post vero demonstrandum est, propter quid tot modis ipsum duplex accidat, quot Aristoteles scribit ad vero si recte inveniri debet, sumen-
598쪽
ρόν τις εἴροι Πάρχυν, η λεγόμM Oν, καθά ut ἐν ἄλλοις no- δεδεικrαι ' παν tia i ocii ria mili&βυν r/ς IOLGιν ι εἰρημένοι et οὐ noι ἐνεργεια iii rci' ro Ῥιrro i χουσι πιαροῦ τε an νόμωνυμ lia ν και 1 ιν πιμ Iιβολίαν και ὰν Ἀνομα et μὲν έ Ἀrcis ατην Ῥμωνυμίαν, εὐλογω di υ πωρή την , ψιβολίαν ἐν ἔρ- γεῖα M. 5rι τω υιπι οὐ σημαινουσι ' Ῥυνάμει ae πότε τηπροσωδίι γίγγονται διτιοι και παρῶ ζ συνθεσιν και διαί- duri prinis est, quid sit oratio et ex orationibus orationena esse, etenina et ipsae propolitiones orationes sunt liarum alicui aut aliqtiibus ti aeriimus ipsum duplex. Oratio sane erit, quod in prael eriti licet sat est Dominum compositio : Voco Vei nona ina, et sit ciba in significentcque omnino ali I trici, propterea, quod si noti iis vocata ut una est; necesse est ipsum duplex aut ii aliquo tortina nominum esse, ut in oratione ipsa nullum enim tabernus te Ititani quona Odo Oiastituatur quem ad inodiana aeque in lapidibus praeter aut singulos seorsum aut illorum nati compositionem, anaque aut actu aut potentia aut apparentia nilii alicitias excogitare potest praeter haec enim Hid est, quod esse aut dici quispiam inveniat, ut alibi dena onstra- tuna est. Onania vero haec coin preliendentes modi praedicti habent. Ipsit ni en in actu duplex modus labet, et qui secundum aequivocationem est et qui secundLim ambiguitatem sed in nomine duplicitatem is habui qui secundum inequivocationem est . in oratione uiui secundum
599쪽
τὼ φύσκειν, δια την προσωδίαν τε καὶ Thm σύνθεσιν συμβαίνειν τα Gog ἰσμα rci ' ιπερ αὐτα μεν ιὶ et διττόν, κα- anabigiti latena actu e I o esse cli Cilnitar, quo triana reveraros clitas significant. Potentia Vero, uin accentu duplices fiunt Co inpossitione citi et divisione; hi ni in non plura significarat, sed i orsiis ianum propterea Vero quod adia trianaque ei li licet duplices liciantur: quare hos potentia dici inus tale enim est ioc ipsum potentia esse. Idipsiana em M siis, Ut si ilai a cita oclii divisum est, vel in nona init has vel iii 1atione est in irona inibi is accentus duplicitatem sicit tralait enim ad ii tranaque partea nonaen accentus, Ut in oratione, hoc so εστηκεν, laoc est mons De terminus stabat, accentiis aspitatus acit, in principio Cum aut ponitur aut abest. In oratione ei compositio
et divisio duplicitatem facit in compositis quoque a ovai- Ilibus eandena sacere potest, quia 1ationi similia sunt, ut in nonain Neapolis et καλος κύγαθῖς, id est Iobus, mutaret ea quis loco simplicium non in nonaen, hoc enim soliis accentus facit, sed in orationen ut in hac voce αυ- λητρὶς videlicet, id est tibicina, sicut rursus et ipsam orationem in nomen Coniponeret, Ut est in proposito nomine , Videlii tui autetia nilailominus absurdum fortassis id,
600쪽
Pan propter arce niti in compositionem quo et di risionem sopitis ira ala contingete dicanuis siclita dona liae propter ipsi in dii pie X, ut supra diciti in est, conlingianici accerilit SVero et quae ejus generis sunt is, si in dii plex iis clitae facti l late dii plicia sitiat ora pii int: eteni in ii liae alte mina significeti esticii in D: sed a inen dido ininus V me dicunt tirpropi 'resiae scaphismata contii agere clitia erit in oratio e I eadem liae ipstini duplex accipit, alteriana iii principiosopli illae stimulat, alte iuui concili durit, talionen Pe I ea ipsa nutantes, io us en in non aliter sopitis ima Contingeret, ratio Cillantes vero anciliani idem accipientes: Iliale est unii in quid rationale troinen est propriuna hominis
est ipstina rationale igitur uti uni proprium lio minis est. Praeterea si ρος, ioc est terminiis, ii stabat is qui agros separat, ρος autem, ioc est na oras, ii non stabat sed nenianei lateret id quod sic adulterinum est veriana ut ubique etiam ad nainina uni apta oratio sit sopit istae si ii dent naria et in iis, quae actu duplicia sunt, ii illini idem faciunt, ut aliud sumentes aliud concludentes ratio-
