장음표시 사용
82쪽
H μεσημβριν στοὰ του ναου εἶχε ρυθμον ἄλως ἴδιον, διότι ἡ στεγη αὐτης ὐπεβασταζετο πο ξ μαρμαρίνων γυναικῶν αἴτινες ὀνομάχοντ ιι αρυάτιδες
. Γο εκ χαλκου κολοσσιαλ αγαλμα τῆς ΙΙρομάχου Ἀθηνῶς εν ω παρίστατο ἡ θεα ενοπλος καὶ ε στάσει μάχης Εἶχε δὲ μεγεθος γιγάντειον xa ἔστατ εν παίθρω αντικρυ τῶν Προπυλαιων. ὀ 3νος του γάλματος ο ὐπερ τους βδομήκοντa πόδας καὶ φaίνετο εκ μεγάλης ποστάσεως 'εσώζετο δε μεχρι οὐ τους 95 u. X. τε ὁ λάριχος εἰσεβαλεν εις τὰς Ἀθήνας εκτοτε ὁμως ἐξηφανίσθη καὶ μόνη ἡ ἀκριβὴς αὐτου θεσις εντη Axροπόλει ειναὶ ἡμῖν γνωστὶ σήμερον. o. Ιεθριππον χαλκοὐ τεθειμενον προς το εὐώνυμον του ἀναβαίνοντος εις την Ἀκρόπολιν δια τῶν ΙΠροπυλαίων.
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ ΑΘΗΝΩΝ.
γ. M επι του μεσημβρινου τείχους γλυπτικὴ συνθεσις, τις καλειτο Γιγαντομαχία καὶ 4θαυμαζετο - αριστούργημα. δ. τῆς Βραυρωνίας Αρτεμιδος ναος κείμενος μεταξυ οὐ Παρθενῶνος καὶ τῶν Προπυλαίων Παρὰ τω να τούτω πῆρχε χαλκουν μοίωμα του
Ἐξω τῆς κροπόλεως. κατὰ τὴν μεσημβρινὸν αὐτῆς πλευρὰν σώζονταιερείπια δύο σπουδαιοτάτων οικοδομῶν. περὶ ἰν φείλω να εἴπω λίγας λεξεις.
τουτο οἰκοδόμημα κτίσθη π 'Hρώδου του Ἀττικο ει μνήμη τῆ γυ ' ναικὸς αὐτολPηγίλλης, τις ἀπέθανε κατὰ ὁ τορ 6O . . m σωτερικὴ αὐτο διάμετρος το 24 περίπου ποδῶν καὶ χώρει περεξακισχιλίους θεατής τ δε τὸ κομψότατον τῶν Ἐλλαδ δείων Ἐπι ΟυρxG- κρατίας εἶχε μεταβληθῆ εἰς ὀχυρὸν προμαχῶνα. πλησίον οὐ ποίου κοδομήθη και μικρος τεκες. δηλαδὴ Mωαμεθανικὸν μοναστήριον. β' Γα ρείπια οὐ Διονυσιακοὐ θεάτρου οὐχὶ μακρὰν οὐ δείου Oe Sιο εκειτο τ αρχαὶ Διονυσιακὸν θεατρον εντὸς οὐ ποίου aρίσταντ τααθύνατα δραματικὰ εργα οὐ Aισχύλου, οὐ Σοφοκλεους, το Εὐριπίδου, του Αριστοφανους καὶ τοσούτων ἄλλων περιφήμων ποιητῶν τῶν ποίων τὰ εργα δε διεσώθησαν μεχρις ἡμῶν. α νῆν σωζόμενα ερείπια εἶναι μεταγενεστερας ποχῆς, ἀλλ εν τῆ αὐτὴ θεσει ν ὴ το xa τὸ ρχικὸν ικοδομημα. H πρώτη ex μαρμάρου οικοδομὴ ἀπετελεσθη περὶ rno, X. επι πολ ήτορος Λυκούργου.
83쪽
εζήτησαν βοήθειαν απὸ την Κόρινθον ἡ ποία το ἡ μητρόπολις των Κερκυραίων οἱ Κορίνθιοι προθύμως πεμψαν βοήθειαν ις 'Επίδαμνον ἀλλαxa οἱ Κερκυραῖοι πεμψaντες στόλον πήτουν ν δεχθῆ ὁ δῆμος του ἀριστοxρατικους α ν διώξη τους Κορινθίους 'Επειδ δε οἱ πολῖται ρνούντο, οἱ Κερκυραῖοι νωθεντες μετὰ των ξορίστων πολιόρκουν την 'Επίδαμνον. Mαθόντες τουτω οἱ Κορίνθιοι Ἀκήρυξαν πόλεμον κατὰ των Κερκυραίων, Ἀαὶ
84쪽
συμμαχων εις πaρτην καὶ οἱ Κορινθιοι λαβόντες τον λόγον εἶπον πολλα
γωσιν ἐκ της πόλεως κρυφίως. Διακόσιοι καὶ εἴκοσι περίπου ἐκ της φρουρας κατώρθωσαν xa ἔφυγον, οἱ δε λοιποὶ φοβηθέντες το τόλμημα ἔμειναν ἐν τῆ
85쪽
λιμενος ἀλλ ο δημαγωγὸς Κλεων, διορισθεις στρατηγός, συνελαβεν αυτους ζωντας καὶ πεστρεψεν εις Αθήνa φερων υτους ε θριάμβω καὶ τουτοπολυ aτελυπησε τους axεδαιμονίους. ετ βραχυν χρόνον οι θηναῖοι
γὰ δύο μεγάλα εμπόδια, ὁ Βρασίδας καὶ ὁ Κλεων, ἐν πηρχον πλεον, ἰδυσκολίαι εὐκόλως ρομαλύνθησαν, καὶ δια της νεργείας οὐ Νικίου, στιρῆτο τωρ ὁ εν θηναις πρωτεύων, συνωμολογήθη μεταξ Ἀθηναίων
86쪽
επειῶ ἡ νῆσος ηλος απέκρουε την θηναῖxην συμμαχίαν πολιορκηθel, παρεδόθη ἄνευ ρων και κατεστράφη ἐντελως οἱ Σπaρτιατα εν τούτοις οὐδὲν ἔπραξαν προς σωτηρίαν της νήσου, φυλάττοντες τους ἄρους της ειρήνης ἀλλαχο ἄμως συνεβαινον σπουδαῖα πράγμara ς ε των ὁποίων-αθίστατο αδυνατος ἡ διατηρησις αὐτης. Μετὰ τον θάνατον του Περικλέους οἱ δημαγωγοὶ παιρόμενοι ex τωνεπιτυχιων της πόλεως εν ῆ κυρίως Ἐλλαδ, ἔπειθον τον λαον τι ὁτο εἰς 27 εξουσίαν του να κτελέσ' ὁ,τι a d ἔθελεν, ὁρκε μόνον ν ποφασίσ'. Οι ν θήναις πολιτευόμενοι σαν τότε διηρημένοι ει δύο μερίδας η μία ἔχουσα GρχVγὸν των Νικίαν πεθύμει τὸν εἰρήνην, η δὲ ἄλλη γομένη πὸ του χλκιβίδου το πλήρης πολεμικων a xaτaxτητικων σχεδίων Ἐν - της πόλεως εἶχον ούτω, ἐλθόντες πρέσβεις ξ 'Εγέστης της Σικελίας ἐζήτουν παρα των θηναίων βοήθειαν κατ της πόλεως Σελινοὐντος ac πισχνούντο μεγάλα. πατηθέντες οἱ θηναῖοι περὶ των θησαυρων των Ἐγεσταίων, εὐθυς ψήφισαν να πέμψωσι μέγαν στόλον πο την ἀρχηγίαν του λκιβιάδου του Λαμάχου a του Νικίου στόλος οἶτος το ὁ λαμπρότατος ξ ἴσων ποτε ξώπλισεν ἡ πόλις των θηνων α ἄξιος της περόχου θεσεως ἡ κατειχε μεταξυ των Ἀλλων πόλεων της Ἐλλάδος. Ei ψ ὁ στόλος το σχεδον μοιμος ν ἀπο πλεύσν, πασat σχεδον αἱ προτομαὶ του Ερμου, αἱ πολι xόσμουν τα ὁδοὐ των θηνων, ευρεθησαν πρω&ν τινα ερριμμέναι κάτω Τουτο μεγάλως τάραξε τους θηναίους καὶεζήτουν του αἰτίους καὶ κτελεστὰς του κακου. ποπτοί τινες συνελήφθησαν και οἱ διαφυγόντες κατεδικάσθησa ερήμην εἰς θάνατον. τε ὁ στόλος των θηναίων ἔφθασεν εις Ρήγιον της ταλίας xa οι στρατηγοὶ ἔπεμψαννα λάβωσι πληροφορίας περὶ της Ἐγέστης, πεσταλμένοι λθον ξ Αθηνων δια να λάβωσι τον λκιβιάδην πως ἀπολογηθῆ νωπιον των δικαστων διὰ την α' αὐτο κατηγορίαν ἔτι ανετρεψε τὰς προτομας του Ερμου. D λκιβιάδης δε ἀντεστη, λV ἴτε φθασε το πλοῖον εις Θουρίους. κατώρθωσε καὶ φυγεν. ἀπομάκρυνσις του ἀνδρος τούτου στερησε τηνεκστρατείαν στρατηγοὐ, στις δύνατο ν φέρ' τα πράγματ ει αἴσιον τελος Και αὐτος με μετεβη εἰς την Ιελοπόννησον, οι δε ενἈθήναις ἐχθροίτου κατώρθωσαν αὐτος με ν καταδιxaσθ η, ἡ δὲ περιουσί του νὰ δημευθῆ1.
Εἰ δὲ την Σικελίαν ὁ Νικίας μετὰ οὐ στόλου φaίνετο τοσοὐτονατολμος, στε οι Συρακούσιοι ἐσχημάτισαν δεαν τι το δειλος xa προεκάλεσαν μάχην πλησίον των τειχων της πόλεως, ατ την ποίαν ὁ Νιxkρενίκησεν αυτους καὶ πολιορκήσας την πόλιν παρ ὀλίγον κυρίευεν υτή
ἀλλὰ στόλος ελθων ex Σπάρτης καὶ Κορίνθου πο την ἀρχηγίαν οὐ Γυλίππου
88쪽
δε στόλος των θηναίων συγκείμενος ξ UIO πλοίων πήντησε παρα τας νήσους Αργινούσας τον στόλον των Σπαρτιατων aυαρχούμενον ὐπο οὐ Καλλικρατίδου οἱ Σπαρτιατα εἶχον μόνον πεντήxοντ πλοῖα και ς ε τούτου συνεβούλευσε τις τον Καλλικρατίδαν να μη ναυμαχήσ''
δε α πεκρίθη τι ἡ Σπάρτη δεν ἔθελεν αἰσθανθη την στέρησίν ου, καὶοτι ντ αισχρὸν να φύγη πο ους πολεμίους. άχης γενομενης, οἱ θη- ναιοι κερδησα εντελη νίκην, ο δὲ Καλλικρατίδaς φονεύθη xa ὁ Σπaρτιaτικος στόλος κατεκερματίσθη ἀλλα a οι θηναῖοι ἀπώλεσαν πολλους ἄνδρας ενεκα μεγάλης τρικυμίας κατὰ την ποίαν τὰ λλα πλοῖα δὲ ἡδυνήθησαν νά
89쪽
πλοῖα των Oιεσκορπισθησαν προς ζητησιν τροφων Εὐθυς ὁ Λύσανδρος
90쪽
ολιγας λεξεις Ἀντaυθia. Σωκράτης ἐγεννηθη κατὰ τὸ 468 ετος π X. x πατρὸς μεν Σωφρονίσκου λιθουργο την τεχνην, μητρὸς δε Φαιναρετης μαίας. Ἐν νεαρ ἀηλικία διδάχθη την τεχνην οὐ πατρός του, ἀλλὰ ταχεως παραιτηθεὶς αὐτης εδόθη εις την σπουδην της φιλοσοφίας, ει ην μεγάλως ηὐδοκίμησε καὶ καταλιπὼν τὰ παλαιὰ συστηματα δρυσε νεον φιλοσοφικὸν σύστημα περ ἀνεπτυσσεν εις τους ἀκροατὰς αὐτο μετὰ πολλης διαλεκτικης δεινότητος.
δεν δίδασκεν εις μερος ρισμενον, οὐδὲ μισθὸν ἐλάμβανεν raρὰ τῶν ἀκροατῶν του αλλὰ διελεγετο πaνταχοὐ a με πάντας τοῖς θελοντa νὰ τὸν ἀκούωσιν. 'Επειδη μως πολλάκις λεγχεν αὐστηρότατα τοῖς μεγαλοφρονοῆντας καὶ τους σοφιστάς, ἐφθονήθη ὐπ' αὐτῶν καὶ διεβλήθη εἰς τὸν λαὸν διαφθορεῖς τῶν θῶν και η θρησκείας. ελος ἐναχθεὶς ει τὸ διxaστυιον ὐπὸ νύτου, Λύκωνος καὶ Μελίτου, καὶ κατηγορηθεὶς ὼς εἰσηγούμενος καινὰ δαιμόνια a διαφθείρων τοῖς νεους, ατεδικάσθη εἰς θάνατον. πεθανε δε τὸ β . τορτης 95 'Oλυμπιάδος, δηλαδ 30 π. X. πιὼν κώνειο τ δε την λικίανετων βδομήκοντα. ῶν δε διαδεχθεντων ὐτὸν φιλοσόφων οι κορυφαιότατοι εἶναι ὁ Πλάτων, Ξενοφῶν καὶ Αντισθενης. Ἐπειδη δὲ ὁ Σωκράτης οὐδὲν συνεγραλνε, τὰς πράξεις και τὰ δόγματα αὐτο μανθάνομεν ex τῶν ἀθανάτων συγγραμμάτων τῶν προσφιλῶν μαθητῶν αὐτογ Πλάτωνος καὶ Ξενοφῶντος.